All Chapters of พันธะลวงรัก: Chapter 71 - Chapter 80

หญิงสาวในชุดสุภาพเรียบร้อย ลงจากรถเก๋งคันเล็ก แล้วเดินเข้าไปในหอพักที่มีสภาพเก่าโทรม ก่อนจะมองรถที่ขับออกไป ด้วยสายตาเสียใจ เกือบหนึ่งปีที่เธอ คบหากับเขา หลังจากที่ได้เจอกัน ในช่วงที่ทำงานพิเศษ ในห้างสรรพสินค้า แล้วเขาก็ได้ทำงานที่บริษัทใหญ่ ส่วนเธอ ก็ยังเป็นลูกจ้างชั่วคราวอยู่ เงินค่าแรงรายวันในแต่ละวัน แทบจะไม่พอสำหรับค่าใช้จ่ายในกรุงเทพ แต่ นภาภัช ก็กัดฟัน สู้ทุกอย่าง เพื่อให้เธออยู่รอด ชีวิตของลูกสาว คนเดียว ที่พ่อกับแม่ เลิกราแล้วไปมีครอบครัวใหม่ ทำให้ไม่มีใครต้องการเงินหนึ่งพันหรือสองพัน ในทุกเดือน สำหรับใครหลายคน อาจจะไม่มากมายอะไร แต่สำหรับเธอ มันมากพอที่จะใช้ได้เกือบหนึ่งสัปดาห์เลยประตูห้องพักที่ถูกไขออก พร้อมกับ ที่เธอ เปิดไฟให้สว่าง แล้วปิดประตูล็อกสองชั้น ห้องพักที่มีเพียงเธอ คนเดียวมือบางเปิดตู้เย็น หยิบน้ำออกมาดื่ม แล้วนั่งลง ชาร์ตแบตโทรศัพท์ แล้วเปิดฟังข่าวไปด้วย แล้วหยิบข้าวถ้วยที่ซื้อมา ไปอุ่นในไมโครเวฟ ทอดไข่ดาวสองฟอ

พนักงานโรงงานนับพันคน ที่อยู่ในบริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ ทยอยกันเดินออกมาพักรับประทานอาหารกลางวัน เสียงพูดคุยดังเหมือนนกกระจอกแตกรัง ทำให้บรรยากาศภายในโรงอาหาร เต็มไปด้วยชีวิตชีวา หญิงสาววัยใกล้เคียงกัน ในชุดเสื้อคอปก สีครีม สวมกางเกงขายาวสีดำ และรองเท้าผ้าใบ เดินเข้ามาในโรงอาหาร แล้วจับจองที่ "กินอะไร พี่ภัช " รุ่นน้องถามนภาภัช ที่เข้ามาทำงานที่นี่ได้ครบหนึ่งเดือนแล้ว และทานข้าวกลางวันด้วยกัน ทุกวัน "ข้าวมันไก่ " สองเสียงตอบพร้อมกัน แล้วหัวเราะออกมา "พี่จอย กินส้มตำไหม " "กิน " เพื่อนร่วมงาน ที่เป็นเด็กมาจากต่างจังหวัด เข้ามาทำงานที่นี่ ได้ปีกว่าแล้ว ต้อนรับนภาภัช ด้วยรอยยิ้ม และความมีน้ำใจ โลกใบใหม่ที่เธอ ก้าวเข้ามา พร้อมกับ ความหวัง และตอนนี้ ก็ทำให้เธอยิ้มกว้าง "วันนี้ พี่ส้มกับพี่จอย ทำโอนะ หนูจะรีบกลับไปซักผ้า " น้องน้อยคนสุดท้องอายุ22ปี บอกกับพี่ แล้ววางเลือดไก่ใส่จาน ให้พี่ภัช เหมือนทุกที

กลุ่มนักศึกษาชายนับสิบคน ที่กำลังยืนอยู่ในผับพร้อมกับ ยกแก้วเหล้าไม่มีวาง ใบหน้าแดงก่ำ ของคนที่ดื่มไปหลายแก้วแล้ว มองสาวข้างโต๊ะ ที่กำลังมองมาที่ตัวเอง"ไอ้โนอาห์ หายหัว คืนนี้ ไอ้ปราบเลย ฮอตสุด "สองหนุ่มที่หล่อกันคนละแบบ เป็นคู่เปรียบเทียบ ที่สมน้ำสมเนื้อที่สุด"มาแล้วโว้ย ปราบ " เสียงเพื่อนกระซิบแล้วมองไปที่สาวสวยในชุดสีดำ"พี่ปราบ " เสียงหวานที่เอ่ยเรียกออกมา แล้วมองหน้าเขา ด้วยสายตาหวานฉ่ำ"คืนนี้ รี่อยากกลับพร้อมพี่ปราบ " สาวสวยดาวคณะ ที่สวยหวานจับใจ แต่เร่าร้อนเหลือเกิน"ได้ครับ คืนนี้ กลับพร้อมพี่ แต่ไม่ได้หมายความว่า จะได้นอนนะ "เสียงหัวเราะคิกคัก ดังออกมา แล้วชายหนุ่ม ก็รั้งเอวบางของหญิงสาว มากอดเอาไว้ เสียงเพลงที่ปลุกเร้า พร้อมกับ ท่าทางการเต้นที่ตั้งใจจะยั่วยวน เต็มที่ ก่อนจะไปเริ่มเกมรัก ด้วยกัน พนักงานขับรถ ที่รออยู่หน้าผับมองชายหนุ่มที่เดินโอบเอวหญิงสาวออกมา แล้วยื่นกุญแจรถให้ ชายหญิงวัยรุ่นสองคน ที่นั่งอยู่ที่เบาะหลัง กอดก่ายกัน ระหว่างทางที่ไป รถคันหรูขับเข้าไปจอดที่โรงแรม แล้วฝ่ายชายก็หยิบเงินสด

เสียงบอกเวลาเลิกงาน ทำให้ นักศึกษาฝีกงานที่เพิ่งเริ่มงานวันนี้ ดูนาฬิกา แล้วหยิบเอกสารออกมา ก่อนจะเดินขึ้นไปข้างบน"ผมเอาเอกสาร เรื่องที่จอดรถ มาให้ครับ "เอกสารนับสิบแผ่น ที่เพื่อนฝากมา ถูกยื่นให้ คนที่กำลังจะเตรียมตัวกลับบ้าน"คือว่า " ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงานแล้ว และเธอมีเวลาเพียงยี่สิบนาที ที่รถของบริษัทจะออก จากที่นี่ ตามเวลาคนอื่นๆที่อยู่โอที ไปพักเบรค ช่วงเย็นที่ข้างล่าง ดังนั้น หน้าที่นี้เธอจำเป็นต้องทำ"ขอบคุณค่ะ " เธอรับเอกสารมา แล้วมองดูจำนวนกระดาษในมือ ก่อนจะเปิดคอมพิวเตอร์ ที่เพิ่งจะปิดไป"เรียบร้อยค่ะ น้องกลับได้เลย "เขาพยักหน้า แล้วยิ้ม"ขอบคุณมากนะครับ ทีเอภัช เอ้ย ไม่ใช่ พี่ภัช " เขากวนประสาทเธอ แล้วก็เดินออกไป พร้อมกับยักคิ้วให้อีกหนึ่งครั้งเธอมองรอบๆ ตัวก็ไม่พบใคร ที่จะได้ยินสิ่งที่เขาพูด ก็ถอนหายใจออกมามือบางพิมพ์รายละเอียด อย่างเร่งด่วน ก่อนจะนำเอกสารนี้ไปที่ป้อมยาม สำหรับวันพรุ่งนี้ รถที่จะเข้ามาจอดข้างในต้องมีตราบริษัท แต่ ทะเบียนรถ เหล่านี้ ถือว่าเป็นขอยกเว้นเอกสารสองแผ่น จากฝีมือข

เสียงพูดคุยในห้องน้ำ หลังช่วงเวลาพักเบรค สาวๆที่เดินถืออุปกรณ์แปรงฟันเข้ามาในห้องน้ำ และกระเป๋าเครื่องสำอางใบเล็กเพื่อเติมหน้าให้สวยตลอดวัน มือบางที่แปรงสีฟันเสร็จแล้วก็ใช้ทิชชูซับหน้า แล้วก็เติมแป้งเพียงนิดหน่อย ก่อนจะทาลิปสีชมพูอ่อนแล้วก็หวีผมอีกครั้ง"สวยแล้ว "พี่จอยแซวออกมา แล้วก็เดินมายืนข้างๆ รุ้นน้อง"พี่ถามจริงๆ ภัชไม่มีแฟนจริงเหรอ ไม่มีเลย แบบโสดสนิทเลยไหม "คนที่เจ็บช้ำจากความรัก และครอบครัวที่พังทลาย พยักหน้าแล้วยิ้ม"ไม่มีเลยพี่จอย บางที ภัชอาจจะไม่มีดวงเรื่องคู่ "หญิงสาววัยยี่สิบปีปลายๆ บอกยิ้มๆ แล้วก็เดินออกมาจากห้องน้ำ สวนกับ ช่างหนุ่มๆ หลายคน ที่เดินขึ้นมาเบิกอะไหล่ ที่แผนกด้านหน้าพอดี"น้องภัช " เสียงของชายหนุ่มวัยสามสิบปี ที่เอ่ยเรียกเธอ ทำให้คนที่ถูกเรียก ต้องหยุด แล้วหันมามองเขาร่างสูงผอม ของชายตรงหน้า ที่เดินถือเอกสารมา มองเธอ แล้วยิ้มให้"ทานข้าวแล้วเหรอครับ "คนที่จะเริ่มทำงานตอนบ่ายแล้ว พยักหน้า แล้วเดินเลี่ยงมา เธอไม่ชอบสายตาของคนนี้เลย แต่ก็ต้องรักษามารยาท เวลาทำงานด้วยเท่านั้นเอง