All Chapters of แล้วเราไม่รักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ : Chapter 11 - Chapter 13

ตลาดวันนี้แม้จะเป็นหมู่บ้านเล็กๆ หากแต่คึกคักเป็นพิเศษ เสียงพ่อค้าแม่ขายตะโกนร้องเรียกลูกค้าดังระงมคล้ายกำลังแข่งขันกัน ผู้คนเดินเบียดเสียดไปมาไม่ขาดสายหลินซูเหยาหนักใจอยู่ไม่มาก นางไม่รู้ว่าควรเดินหน้าไปยังโรงเตี๊ยมหรือหันหลังกลับจวนดีทันใดนั้น ระหว่างทางพลันมีบุรุษฉกรรจ์สองสามคนที่ยืนรวมกลุ่มอยู่ข้างร้านขายของแห้งเหลือบสายตามองเห็นสตรีเดินผ่านมาตรงหน้าพอดี ไฉนเลยเมื่อเห็นสาวงามจะไม่จ้องมองด้วยสายตาแทะโลมไม่เป็นมิตร หนึ่งในนั้นกระซิบอะไรบางอย่าง ก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากออกมาทันที“แม่นางทั้งสามจะไปที่ใดกันรึ…ให้พวกช้าช่วยหรือไม่”น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเอ่ยขึ้นดังก้องจนผู้คนที่อยู่แถวนั้นหรือพ่อค้าแม่ค้ายังต้องหันขวับมามองแทบจะทันทีฝีเท้าของลั่วชิงหรูหยุดชะงักในทันที ร่างบางสั่นสะท้านราวกับถูกฟ้าผ่า ดวงตาที่เพิ่งจะมีแววสติกลับเลื่อนลอยวูบหนึ่ง ก่อนจะเบิกกว้างขึ้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีดลั่วชิงหนูคว้ามือสตรีข้างกายไว้แน่น เผลอเล็บจิกลงบนผิวเนื้อของอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว ริมฝีปากซีดขยับสั่นงันงก แต่กลับเปล่งเสียงไม่ออกแม้เพียงคำเดียวภาพในอดีตแวบเข้ามาในหัว เสียงหัวเราะทุ้มต่ำทราม กลิ่นสุราฉ

ยามนี้สวีเหยียนโกรธเกรี้ยวจนแทบอยากสังหารสตรีผู้นั้นให้สิ้นลมหายใจในคราเดียวดวงตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ มือที่กำแน่นสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่ หากมิใช่เพราะแม่นางหลินนอนบาดเจ็บอยู่บนเตียงตรงหน้า เกรงว่าเขาคงไม่ยั้งมือไว้ได้แน่อาเหมยเหลือบมองเห็นสายตาวิงวอนของหลินซูเหยาเข้าพอดี แม้นางไม่ได้เอ่ยถ้อยคำใดออกมา ทว่าความหมายกลับชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใดเพียงชั่วพริบตาเดียว อาเหมยก็เข้าใจนางรีบผละเข้าไปพยุงลั่วชิงหรูขึ้น พร้อมกับส่งสัญญาณให้หวังต้าช่วยกันพาอีกฝ่ายออกจากเรือนทันที เกรงว่าหากชักช้าแม้เพียงครึ่งอึดใจ สวีเหยียนคงระเบิดโทสะใส่จนมิอาจหักห้ามได้ระหว่างทางกลับเรือนบรรยากาศเงียบสงัดได้ยินเพียงเสียงลมหายใจและฝีเท้าชวนอึดอัด อาเหมยจึงเป็นฝ่ายเปิดปากถามก่อน น้ำเสียงพยายามควบคุมให้อ่อนโยนที่สุด“แน่นางชื่อแซ่อะไรหรือ”สตรีผู้นั้นชะงักเล็กน้อย ก่อนจะตอบเสียงแผ่วราวลม“ข้าแซ่ลั่ว…ลั่วชิงหรู”พอเอ่ยจบนางก็ก้มหน้าทันที ดวงตาหลุบต่ำ มือทั้งสองข้างประสานกันแน่นจนข้อซีดขาว ความตื่นตระหนกและความน้อยเนื้อต่ำใจฉายชัดจนไม่อาจปิดบังภาพบุรุษผู้หนึ่งที่ยืนปกป้องภรรยาของตนอย่างสุดหัวใจผุดขึ้นมาในควา