All Chapters of BAD BOSS รักร้ายกับยัยเลขา: Chapter 11 - Chapter 20

โรงพยาบาล H"ฝากแพรวกับน้องเรียวด้วยนะลูก""ไม่ต้องห่วงครับคุณแม่กลับไปพักที่บ้านให้สบายใจเถอะครับเดี๋ยวทางนี้ผมดูแลเอง"ผมยิ้มรับคำคุณแม่ของแพรวหลังจากที่ท่านบอกว่าจะกลับไปนอนที่บ้านเพราะพรุ่งนี้มีคนมารับขนมตอนเช้า"แม่ไปก่อนนะแพรว""แม่! แม่จะทิ้งแพรวให้อยู่กับเขาที่นี่แบบนี้ไม่ได้นะ"แต่ดูเหมือนว่าแพรวจะงอแงไม่เลิกครับเพราะตั้งแต่ที่ผมลากเธอไปซื้อของซื้ออาหารมาทานกันเธอก็หน้าบึ้งหน้างอตลอดเวลาแต่แล้วไงใครสนผมก็เล่นบทตีมึนตื้อขออยู่ด้วยแล้วเหมือนแม่ยายผมจะเป็นใจยอมทิ้งแพรวให้อยู่กับผม"แม่ว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะแพรวโตแล้วหัดแยกแยะลูก""ก็ได้ค่ะพูดอะไรก็ผิดหมดแล้วตอนนี้"แพรวพูดขึ้นมาอย่างงอนๆหลังจากที่โดนคุณแม่เธอบ่น"ไปครับคุณแม่ เดี๋ยวมานะที่รักไปส่งแม่ยายแปปเดียว"ผมบอกแพรวแล้วก็พาคุณแม่แพรวไปส่งที่บ้านเป็นไงครับลูกเขยดีเด่นไหมละผมเข้าทางเมียไม่ได้ก็เข้าทางแม่เมียก่อนนี่แหละแล้วถ้าพรุ่งนี้ลูกตื่นผมก็จะเข้าทางลูกต่อ ผมใช้เวลาในการขับรถไปส่งแม่แพรวไม่นานหลังจากส่งแม่เสร็จผมก็กลับไปที่คอนโดผมเพื่อไปเก็บเสื้อผ้าของใช้จำเป็นพร้อมกับหอบแฟ้มงานไปทำด้วยเพราะดูท่าแล้วพรุ่งนี้ทั้งผมทั้

หลายวันต่อมา“เช้านี้คุณหมออนุญาตให้น้องย้ายไปพักฟื้นห้องธรรมดาได้แล้วนะคะคุณแม่เดี๋ยวเราจะพาน้องไปส่งให้ที่ห้องเชิญคุณแม่ไปรอที่ห้องได้เลยค่ะ”“ขอบคุณมากค่ะงั้นเดี๋ยวดิฉันไปรอที่ห้องนะคะ"วันนี้ฉันรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาดูน้องเรียวที่ห้องปลอดเชื้อเหมือนเช่นทุกวันที่ผ่านมาพอมาถึงคุณพยาบาลก็บอกข่าวดีนี้กับฉันส่วนคนที่มานอนเฝ้าน้องเรียวเป็นเพื่อนทุกคืนน่ะเหรอไม่รู้หายไปไหนตื่นมาฉันก็ไม่เจอเขาแล้ว"อ้าวแม่! มาแล้วเหรอคะ"พอกลับมาที่ห้องฉันก็เจอกับแม่ฉันที่พึ่งมาถึงพอดี"จ๊ะ! แล้วนี้ตาเรียวเป็นไงบ้างจะได้ย้ายออกจากห้องนั้นเมื่อไหร่'"อาการดีขึ้นแล้วค่ะเดี๋ยวก็จะย้ายกลับมาห้องนี้แล้วแพรวพึ่งไปหาที่ห้องมาเมื่อกี้"ฉันตอบแม่ฉันออกไปหลังจากที่ท่านถามถึงน้องเรียว"แล้วพ่อน้องเรียวละเป็นไงบ้าง""แม่!! ถามถึงเขาทำไมคะ"ฉันถึงกับใช้เสียงสูงถามแม่เลยทีเดียวที่อยู่ๆก็มาถามถึงริว"ทำไมล่ะทำไม่แม่จะถามไม่ได้เขาเป็นพ่อของหลานแม่นะแล้วอีกอย่างเขาก็เป็นสา..""แม่คะ! เขากับแพรวไม่ได้เป็นอะไรกันค่ะ"ฉันรีบพูดแทรกแม่ขึ้นมาทันทีก่อนที่แม่จะพูดคำนั้นออกมา"ถึงขนาดนี้แล้วนะแพรว""ถ้าเขาจะเป็นเขาก็เป็นได้แค่พ่อน

Halem Pubหลังจากที่ผมกับแพรวคุยกันแบบลึกซึ้งด้วยวิธีของผมที่ห้องแล้วผมกับแพรวก็พากันไปที่โรงพยาบาลผมอยู่กับแพรวกับลูกสักพักก็ออกมาส่งแม่แพรวกลับบ้านแล้วผมก็โทรนัดเพื่อนๆผมให้ออกมาเจอกันที่ผับตอนนี้พวกมันอยู่กันครบทุกคนเว้นก็แต่ไอ้คุณพ่อคนใหม่อย่างนาวาที่ไม่ได้มารายนั้นต้องยอมมันครับลูกสาวมันพึ่งคลอดน่าตาน่ารักน่าชังมันก็เลยทั้งหลงทั้งเห่อลูกมันจนไม่ยอมไปไหนก็อย่างว่าแหละครับมันคอยดูแลประคบประหงมตั้งแต่มีนท้องจนคลอดขนาดผมมารู้ตัวว่ามีลูกจนจะสองขวบแล้วผมยังตื่นเต้นดีใจเลยคิดแล้วก็อิจฉาไอ้นาวาที่มันมีโอกาสได้ดูแลเมียตอนท้องผมนี่สิตอนแพรวท้องกลับไม่รู้อะไรสักอย่างแล้ววันนี้ที่ผมนัดไอ้พวกนี้มาก็เพื่อจะบอกเรื่องที่ผมมีลูกนี่แหละครับเรื่องที่ผมเจอแพรวแล้วพวกมันรู้กันละแต่พวกมันยังไม่รู้ว่าแพรวมีลูกกับผมๆก็เลยจะมาบอกพวกมันให้อิจฉากันหน่อยโดยเฉพาะไอ้เซอร์เวย์เพราะมันพึ่งจะคืนดีกับเมียเมื่อไม่กี่วันนี่เองส่วนไอ้เสือกับไอ้ธิมคนโสดแต่ไม่สดอย่างมันสองคนคงต้องรออีกนานกว่าจะมีลูกมาแข่งกับผมเพราะพวกมันแม่งยังไม่มีเมียเป็นตัวเป็นตนกันเลย"กว่าจะมานะไอ้สัสนัดพวกกูออกมาแต่เสือกมาช้า"พอมาถึงโต๊ะที่พว

-สามวันผ่านไป-@อัศวกรุ๊ป"เอกสารที่ผมให้เตรียมเสร็จรึยัง""ค่ะเสร็จแล้ว""วันนี้ต้องออกไปคุยงานข้างนอกคุณเตรียมตัวให้พร้อมนะอีกยี่สิบนาทีลงไปรอผมข้างล่าง""ค่ะ"ชิส์ งานผมงานคุณก็มาค่ะเวลานี้ หึ..ตาบ้านี่เป็นแบบนี้มาสามวันละค่ะตั้งแต่วันนั้นที่เขางอนฉันที่โรงพยาบาลจนถึงตอนนี้น้องเรียวออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้วฉันก็กลับมาทำงานตามปกติแล้วทำเป็นไม่พูดไม่จาทำตัวเหินห่างสาเหตุก็มาจากที่เขาเข้ามาได้ยินตอนฉันคุยกับพี่มาร์คกับแบมนั้นแหละเลยงอนแบบนี้ไปเลยไม่ยอมคุยกับฉันตอนไปหาลูกที่บ้านฉันเขาก็คุยแต่กับลูกกับแม่ฉันเท่านั้นพอมาทำงานก็วางท่าเป็นเจ้านายใส่ฉันอย่างที่ทุกคนเห็นเมื่อกี้นั่นแหละค่ะฉันก็รู้นะว่าคำพูดวันนั้นที่ฉันพูดมันค่อนข้างทำให้เขาเสียความรู้สึกแต่ถ้าใครลองมาเป็นฉันก็ต้องคิดเหมือนที่ฉันพูดไหมละฉันกับเขาเริ่มต้นกันแบบไหนทุกคนก็รู้บางทีฉันก็อยากได้ความชัดเจนจากเขามากกว่านี้บ้างอย่าว่าฉันงี่เง่าเลยนะคะฉันเจ็บมาเยอะค่ะความรู้สึกฉันมันเคยพังกับเขามาแล้วบางทีที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้อาจเป็นเพราะน้องเรียวคนเดียวก็ได้ลูกเขาๆจะรักก็ไม่ผิดแต่ตัวฉันๆไม่มั่นใจเลยสักนิดว่าเขาจะรักฉันที่ผ่านมาฉั

"สะดุดในความสวยความน่ารักความสดใสของแพรว ริวอ่ะตกหลุมรักแพรวตั้งแต่ตอนนั้นเลยรู้ไหมตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน""ตะ..ตกหลุมรัก!!"ฉันถามเขาออกไปด้วยเสียงตะกุกตะกักไม่น่าเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวฉันมีผู้ชายตกหลุมรักคนอย่างฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเนี้ยนะบ้าไปแล้ว"ใช่ ตกหลุมรักหลังจากวันนั้นริวก็พยายามเอาตัวเข้าไปใกล้ชิดใช้ความทะเล้นความน่ามึนที่มีเข้าใกล้แพรวแต่แพรวก็ไม่รู้ตัวเลยสักนิดยิ่งพอตอนที่รู้ว่าแพรวชอบนาวาริวโคตรเจ็บเลย""เจ็บ"ฉันถามเขาออกไปอย่างไม่เข้าใจอีกครั้งแต่สายตาตอนที่ริวพูดว่าเขาเจ็บที่รู้ว่าฉันชอบนาวาดูเขาเจ็บปวดจริงๆ"ใช่! เจ็บ..เจ็บตรงหัวใจเลยที่รู้ว่าแพรวชอบคนอื่นริวเลยไม่กล้าจีบแพรว""ฉะ...ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพลย์บอยที่เขาร่ำลืออย่างคุณจะรู้สึกแบบนี้กับฉันไม่น่าเชื่อว่าคุณจำทุกอย่างของฉันได้ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ"ฉันพูดออกมาอย่างเหลือเชื่อ ฉันงง ฉันอึ้ง ฉันแปลกใจไปหมดกับสิ่งที่ได้รับรู้จากเขาตอนนี้ก่อนที่ฉันจะหลุดจากห้วงความคิดด้วยคำพูดประโยคนี้ของริว"เชื่อเถอะ แล้วตอนนี้ริวก็อยากจะให้แพรวเชื่อในตัวริวมากกว่านี้"เขาพูดกับฉันแล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป