All Chapters of BAD BOSS รักร้ายกับยัยเลขา: Chapter 21 - Chapter 30

//MARK TALK//คอนโดแบมอึบ!!ฟุบ!!"เฮ้อ หมดสภาพเลยยัยแสบเอ้ย"ตอนนี้ผมอยู่คอนโดแบมครับผมอุ้มน้องขึ้นมาส่งบนห้องเพราะแบมเมาหลับไปตั้งแต่ออกมาจากงานเลี้ยงรุ่นของคณะพวกผมที่เรียนด้วยกันตอนมหาวิทยาลัยก็อย่างที่รู้กันว่าผมกับแบมเราเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องคณะเดียวกันวันนี้เป็นงานเลี้ยงของทางคณะที่รวมตัวกันทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องยัยแสบของผมคงเจอเพื่อนๆที่ไม่เจอกันนานเลยดื่มซะเมาหลับไปแบบนี้นี่ถ้าไปที่อื่นแล้วไม่มีผมไปด้วยนะรับรองจะจับตีก้นให้ลายเลย"น้อง...น้องคะ แบมแบมลุกมาอาบน้ำก่อนค่ะ""ไม่อาวววแบมจานอนนน""แต่น้องจะนอนทั้งๆที่ไม่อาบน้ำแบบนี้ไม่ได้นะคะ"พอวางน้องลงบนเตียงผมก็ปลุกให้ขี้เมาลุกไปอาบน้ำแต่แบมก็ยังงอแงไม่ยอมไปพรึบ!!แต่แล้วอยู่ๆยัยแสบที่นอนลืมตามองหน้าผมก่อนที่น้องจะลุกขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอน"คิ คิ คิกก""ขำอะไรหน้าพี่เหมือนตลกรึไง"งงสิครับอยู่ๆน้องก็ลุกขึ้นมาแล้วหัวเราะใส่หน้าผม"พี่มาร์คนี่พี่ไม่รู้จริงๆเหรอว่าแบมแกล้งเมา""ห่ะ!! ว่าไงนะ"อะไรกันวะเนี้ยน้องแกล้งเมางั้นเหรอ"แบมแกล้งเมาเพราะขี้เกียจเดินอยากให้พี่มาร์คอุ้มออกมาจากงานเลี้ยงต่างหาก""ขอเหตุผลค่ะพี่รู้ว่าคนอย่างแบมอยู่ๆไม

"เอาไงดีวะ""ก็ตามดิวะพี่ ไปเร็ว เดี๋ยวเมียได้หาผัวใหม่ก่อนพอดี"ผมกับพี่มาร์คคุยกันก่อนที่จะรีบวิ่งตามสองสาวออกมากชิบหายมากครับตอนนี้ทั้งผมทั้งพี่มาร์คงานเข้าอย่างหนักเมื่อโดนเมียงอนขนาดนี้แล้วแพรวกับแบมแม่งเร็วชิบหายออกมาแปปเดียวพวกผมตามแทบไม่ทันดีนะที่ลงลิฟท์มาทันตอนสองคนนั้นเดินไปที่รถแบมพอดีผมกับพี่มาร์คเลยขับรถตามออกมา"สรุปแล้วมันยังไงกันวะทำไมริวกับพี่ต้องโดนสาวๆงอนพร้อมกันแบบนี้""เจอโจทย์น่ะสิ แพรวเจอลลิลแล้วพี่ละไปทำอะไรแบมเข้า"ผมตอบพี่มาร์คแล้วก็ถามพี่แกกลับไปเพราะผมเองก็งงเหมือนกันว่าแบมกับพี่มาร์คทะเลาะเรื่องอะไรกันแล้วทำไมต้องมามีเรื่องพร้อมๆกันแบบนี้"พี่ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยไม่รู้แบมไปรู้มาจากไหนว่ามายามาอ่อยพี่แต่พี่ยังไม่ทันได้ทำอะไรนะไม่คิดจะยุ่งเลยด้วยซ้ำเพียงแค่พี่ไม่บอกน้องว่ามายามาทำแบบนี้พอแบมไปรู้เขาก็โกรธหาว่าพี่ปิดบังแล้วจะแอบไปทำอะไรกันทีหลังแม่งเซ็งฉิบหาย""หน้ากลัวจิตใจผู้หญิงนี่หน้ากลัวยิ่งผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่ามนุษย์เมียยิ่งแล้วใหญ่อนุภาพทำลายล้างสูงมาก"ผมพูดออกมาอย่างหวาดกลัวจริงๆกับจิตใจผู้หญิงที่แม่งโคตรซับซ้อนยากที่ผู้ชายอย่างพวกผมจะเข้าใจ"ริวยั

“ส่งลูกมาให้ฉันแล้วคุณก็กลับไปได้ละ”พอถึงบ้านแล้วลงจากรถปุ๊บเมียผมก็ออกฤทธิ์ใส่ทันทีเลยครับ“เมาปะเนี่ยพูดมากจัง หลบไปครับเมียผัวจะพาลูกเข้าบ้าน”“นี่คุณ!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ”แต่ผมไม่สนครับพูดจบผมก็อุ้มน้องเรียวเดินผ่านหน้าแพรวที่ยืนขว้างทางเข้าบ้านไปอย่างไม่สนใจเสียงที่เธอเรียกตามหลังมาติดๆ“กลับมากันแล้วเหรอลูกนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว..ว้าย!! ตายแล้วแพรวทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้ล่ะลูกน่าเกลียดจริง”พอเดินเข้ามาในบ้านแม่แพรวก็เดินลงมาจากห้องชั้นบนพอดีแล้วทักผมขึ้นมาแต่ประโยคหลังนี่สิคุณแม่เมียพูดได้โดนใจผมมาก“ใช่ครับแม่ชุดอะไรก็ไม่รู้โป๊ขนาดนี้นี่ดีนะครับดีที่ผมพาน้องเรียวไปตามกลับไม่งั้นแพรวคงดื้อใส่ชุดโป๊ๆแบบนี้อยู่ในผับต่อ”ได้ทีผมก็ช่วยซ้ำเติมเมียเลยครับข้อหาที่ใส่ชุดบ้าๆนี่“มันจะมากไปแล้วนะ คุณไม่มีสิทธิมาว่าฉันแบบนี้นะ”“ลืมไปแล้วเหรอว่าเราเป็นอะไรกัน”“พอได้แล้วลูกอย่าทะเลาะกันนี่ก็ดึกมากแล้วไปพักผ่อนพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน ริวส่งเรียวมาให้แม่แล้วเราสองคนก็เข้าห้องไปได้ละ”“แต่แม่คะ”"แพรว!! อย่าทำตัวเป็นเด็กๆลูกมีอะไรก็คุยกันซะไม่ใช่ประชดกันไปมาแบบนี้”แม่แพรวรีบพูดห้ามผมกับแพรวที่กำลัง

วันต่อมาอัศวกรุ๊ป//ห้องน้ำพนักงานหญิง//"มีเรื่องอะไรกันเหรอเมื่อเช้าก็พวกผู้บริหารประชุมตอนนี้ก็เรียกพนักงานประชุมอีกอ่ะ""นั่นสิ!""น่าจะเรื่องใหญ่แหละฉันว่าเพราะคุณท่านทั้งสองเป็นคนเรียกประชุม""หรือว่าจะประกาศงานแต่งของบอสกับคุณแบม""ลลิลถ้าเป็นจริงงานนี่เธอจะทำยังไง""ทำไงได้ล่ะขนาดยังไม่แต่งบอสยังไม่มาหาฉันเลยคลุกอยู่กับยัยเลขานั้นคิดแล้วก็สมน้ำหน้านางนะเป็นเลขาอยู่ในกรงทองได้ไม่นานก็ต้องถูกปล่อยซะละเพราะตัวจริงเขามาแรงกว่ายังไงๆซะการที่บอสแต่งงานก็ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่ตกกระป๋อง""ว่าแต่วันนี้ยังไม่เห็นเลยนะยัยแพรวนั่นน่ะ""คงไม่มาล่ะมั้งเพราะคงทำใจไม่ได้ที่จะถูกเขี่ยนางบำเรอก็แค่นางบำเรอแหละมึงไปกันเถอะไปนั่งรอในห้องประชุมดีกว่าเสียงพนักงานสาวกลุ่มหนึ่งคุยกันอยู่ในห้องน้ำหญิงหนึ่งในนั้นก็คือลลิลคู่ขาเก่าของริวที่เคยระรานแพรวเธอช่างไม่รู้อะไรเลยว่าวันนี้เธอจะได้รู้ข่าวอะไรที่ทำเธอช็อกกว่าห้องประธานกรรมการบริษัทก๊อกแก๊ก!! ก๊อกแก๊ก!! ก๊อกแก๊ก!!"เฮ้อ!""เมียจ๋าผัวว่าเมียนั่งก่อนไหมเดินไปเดินมาแล้วก็ถอนหายใจแบบนี้เป็นรอบที่ร้อยแล้วครับ"ผมพูดกับแพรวที่ตอนนี้เดินไปเดินมาวนเวียนอย

หลายเดือนผ่านไปฮ่องกงดิสนี่แลนด์"อู้ฮู!!ทอยสตอรี่น้องเรียวชอบครับป๊า""ชอบเหรอครับงั้นเดี๋ยวเราเข้าไปถ่ายรูปกับพี่ๆเขากัน""ไปครับไปน้องเรียวอยากถ่ายรูปกับเขา"ฉันยืนมองสองคนพ่อลูกที่พากันวิ่งเล่นดูนู้นนี้นั่นแล้วก็ไปถ่ายรูปกับตัวการ์ตูนตัวโปรดของน้องเรียวตอนนี้เราสามคนพ่อแม่ลูกมาเที่ยวพักผ่อนที่ดิสนี่แลนด์ค่ะเพราะอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าน้องเรียวต้องเข้าเรียนที่โรงเรียนแล้วคุณป๊าเขาเลยอยากพามาเที่ยวนี่พึ่งจะผ่านไปแค่สองวันที่มาที่นี้ฉันต้องซื้อกระเป๋าเดินทางใบใหม่ใบใหญ่อีกหนึ่งใบเพราะคุณป๊ากับลูกชายตัวดีของฉันพากันชอปของเล่นเต็มไปหมด"แม่แพรวมาถ่ายรูปด้วยกันครับ""ครับ! ไปเดี๋ยวนี้แหละครับลูก"ในขณะที่ฉันกำลังยืนเหม่อมองน้องเรียวกับริวเสียงน้องเรียวที่เรียกฉันให้ไปถ่ายรูปด้วยก็ดังขึ้นมาแล้วฉันก็วิ่งไปหาเขาสองคนเพื่อจะถ่ายรูปด้วยกัน"แม่แพรวอยู่ตรงกลางป๊ากับน้องเรียวจะอยู่ข้างๆแบบนี้"น้องเรียวจัดท่านั่งให้ฉันพร้อมกำกับการแสดงเรียบร้อยโดยให้ฉันนั่งตรงกลางส่วนเขากับคุณป๊านั่งขนาบข้างฉันคนละฝั่งริวกับฉันนั่งยองๆกันส่วนน้องเรียวก็ยืนเต็มความสูงของเขานั่นแหละค่ะตัวจะได้เสมอกันพอจัดท่านั่ง