ลาร่าคลี่ร่างออกจากที่ซ่อน ข้อต่อของเธอแข็งทื่อ กล้ามเนื้อปวดร้าวจากการพยายามอยู่นิ่งๆ เธอลุกขึ้นยืน รู้สึกเปราะบางอย่างน่าขันเมื่อยืนอยู่กลางห้อง เปิดเผยตนเอง ความกลัวที่ถูกกักเก็บไว้ระหว่างวิกฤต บัดนี้ท่วมท้นเข้ามา มือของเธอสั่นเทาคาเลบหันกลับมามองเธอ และเป็นครั้งแรกที่ลาร่าเห็นบางอย่างที่ดูไม่สงบอย่างแท้จริงในดวงตาของเขา มันไม่ใช่ความกลัวเพื่อตัวเอง แต่เป็นความโกรธเกรี้ยวที่เย็นเยียบและดำมืด มุ่งตรงไปยังภัยคุกคาม การบุกรุก ความเสี่ยงที่คุกคามสิ่งที่เขาถือว่าเป็นของเขา และโดยนัยยะเดียวกันคือคุกคามเธอด้วย"เรื่องแบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้น" เขาพูด น้ำเสียงต่ำและสงบอย่างน่าสะพรึง "ระบบตรวจจับความร้อนมีไว้เพื่อแจ้งเตือนอัคคีภัยหลังเวลาทำการ มีคนตั้งค่าใหม่เพื่อใช้สอดแนม มีบางคน... กำลังสงสัย""ใคร?" เสียงของลาร่าสั่นเครือ"ไม่สำคัญว่าใคร สำคัญที่ความเสี่ยงมันมีจริง จับต้องได้" เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอสองสามก้าว หยุดอยู่ในระยะที่ไม่ได้ใกล้ชิด แต่เป็นระยะที่เผชิญหน้ากัน "สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นคือรูปธรรมของผลลัพธ์ทั้งหมดที่เราเคยคิดกันเป็นทฤษฎี คุณเข้าใจไหม? ก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว เสียงหายใจดังขึ้นนิ
Read more