Todos los capítulos de Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Capítulo 161 - Capítulo 170

Zara POVNakaupo ako sa harap ng malaking bintana ng kuwarto ko habang pinagmamasdan ang madilim na kalangitan sa labas. Napagod ako kay Vrix. Pinagod na naman niya ako sa kama. Putang-inang iyon, halos tatlong round na naman ang ginawa sa akin. Mabuti at masarap na siyang kumangkang, kaya okay lang sa akin. Kiliting-kiliti ang puke ko sa kaniya ngayon.Wala siya. Nasa ibaba, may kausap. Matapos ang umaapoy na ginawa namin ay bumaba agad na parang hindi napagod sa nangyari. Ako, nakahinga lang kasi binukaka ba naman akong mabuti ng halos dalawang oras, walang pahinga.Napabuntong hininga ako bigla. Simula nang mahuli sina Damon at Fenrir, wala na akong ibang iniisip kundi kung paano ko sisirain sina Atalia, Janessa, River, at Nolan.Hindi sapat na talunin sila. Hindi sapat na saktan sila. Gusto kong makita silang mawalan ng pag-asa. Gusto kong makita silang magkawatak-watak.At higit sa lahat, gusto kong makita silang masaktan gamit ang mga taong mahalaga sa kanila.Naputol ang pag-ii

Atalia POVGabi na, tulog na ang lahat pero alam kong gising pa si Nolan. Nandito kami pa rin kami sa hacienda. Hindi na kami umuwi at dito na nagpasyang magpalipas ng gabi.Kanina pa ako palakad-lakad sa kuwarto ko. Panay ang isip ko sa isang bagay na hindi ko pa nasusubukan sa buong buhay ko. Hindi ko kasi alam kung itutuloy ko ba o huwag na lang?Nahihiya ako. Hindi ko alam kung gusto rin ba niya o baka bigla siyang tumanggi. Ayoko namang mangyari iyon. Baka hindi ko na siya kayaning harapin pa.Pero gusto ko pa ring subukan. Lumabas na ako sa kuwarto ko at dahan-dahang naglakad sa hallway. Malamlam ang ilaw kasi gabi na nga pero malinaw ko pa ring nakikita ang daan. Patungo na ako ngayon sa kuwarto kung saan nagpapahinga si Nolan.Paghinto sa harap ng pinto niya, nakita kong hindi nakalapat ang pinto. Medyo nakaawang lang.“AAHHHHHHH…”“Shit, when the hell are you going to make me happy in bed, Atalia!!!”I was stunned by what I heard. What is he doing in his room? I think he’s ma

Janessa POVPagdating namin ni River sa San Isidro del Monte Claro Town nang tanghali, ang akala ko ay makakapagpahinga muna kami kahit saglit. Kahit mga tatlumpung minuto lang. Kahit makahiga man lang ba.Pero mukhang iba ang plano ng tadhana, dahil pagdating namin sa harap ng Pasta and Chill ay halos mapatalon ako sa tuwa.“Hala, look, River, nandito na ata ang mga pinagbibili natin sa mall kanina,” sabi ko sa kaniya.Napatingin naman agad si River sa harap ng restaurant namin. Naka-tricycle lang kasi kami at ako ang unang bumaba, siya ang huli. Wala kasi kaming sasakyang dala dahil helicopter nga ang sinakyan namin nung isang araw para makauwi rito.Halos tatlong delivery truck ang naka-park sa harap ng restaurant. At may ilang delivery staff na naghihintay sa labas.Napangiti ako nang malaki at lalong kinilig.“Ang bilis!”Tumawa si River. “Ikaw kasi, pina-rush mo rin ang delivery, tapos ikaw pa ang magtataka kung bakit ang bilis?”“Sabagya, tama ka naman doon.” Napatawa rinPagka

Atalia POVHindi pa rin ako makatulog. Mag-aalas tres na ng madaling-araw pero nakaupo pa rin ako sa isa sa mga opisina ng hacienda habang nakatanaw sa bintana.Tahimik na ulit ang buong paligid. Tulog na ulit ang mga tauhan. Pero ang isip ko ay hindi. Paulit-ulit pa ring bumabalik sa akin ang eksenang nakita ko sa underground prison.Si Damon na umiiyak. Si Damon na sumisigaw. At si Fenrir nakahiga sa malamig na sahig habang wala ng buhay.I can’t say I’m sad. I’m not happy, either. After everything Fenrir did to me and to our parents, it’s hard to say I’m hurt by his loss.But one thing is for sure. I don’t want to treat him like an animal. I don’t want his life to just end like that. He was still human, after all. And he was my brother once, even if we weren’t blood-related.Naputol ang pag-iisip ko nang bumukas ang pinto. Pumasok si Nolan.“Okay ka lang?” tanong niya.Ngumiti ako ng matipid. “I think so.”Lumapit siya at naupo sa tabi ko. Pareho kaming ilang segundong hindi nagsal

Janessa POVNabusog ako ng sobra sa niluto niyang seafood pasta. Nakadalawang plato ata ako sa sobrang sarap. Hindi talaga ako papayag na hindi kasali sa menu namin ang niluto kanina ni River.Para naman makabawi sa kaniya, ako na ang nagligpit ng pinagkainan at pinaglutuan niya. Ako ang nag-ugas ng lahat sa kusina.First time magluto ni River dito, tapos ako nama ay first time mag-ugas ng pinagkainan at pinaglutuan namin.Ang nangyari tuloy ay para kaming nagbabahay-bahay dito sa restaurant namin.Habang naglilinis ako dito sa kusina, napansin kong nag-aayos naman si River ng higaan namin doon sa may dining area. Mag-overnight kasi talaga kami rito sa Pasta and Chill.At siyempre, hindi puwedeng walang movie marathon. Kaya matapos naming ayusin ang improvised naming higaan sa dining area, agad kong binuksan ang TV na kinabit kanina ni River.May bedfoam na kami sa gitna ng restaurant.May mga unan din at kumot.At dahil naka-aircon ang buong lugar, parang mini hotel na rin ang pakir