All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 181 - Chapter 190

Janessa POVMaagang umalis si River dito sa apartment. Dito na kami nagpalipas ng gabi, hindi na sa Pasta and Chill dahil ang ingay na rin talaga ng mga sasakyan tuwing gabi. Sobrang lapit kasi sa kalsada.Pagkagising ko ay wala na si River, nagpaalam siya kagabi na pupunta raw siya sa police station para i-report ang pagkawala ng tatlong magkakaibigan at ng mga magulang nito. Kahit papaano, umaasa siyang may maitulong ang mga pulis.Kaya naman ako na lang ang naiwan dito sa apartment.Nagpunta ako sa kusina, walang stock. Nakalimutan naming magdala ng pagkain kagabi. Nandoon kasi lahat ng food sa fridge ng Pasta and chill. Anong oras na rin, halos pasado alas nuebe na ng umaga kaya gutom na rin ako.Kaya naman nagpasya akong lumabas sandali para bumili ng almusal. Baka kasi hindi pa nag-aalmusal si River. Maghahanda ako para pag-uwi niya ay may madadatnan siyang pagkain.Nag-lock ako ng pinto paglabas doon.Nang makalabas ako sa hallway ng apartment building, may kakaiba agad akong n

Janessa POVKakatapos lang naming mag-lunch. Nagluto si River ng pinakbet at bistek na baboy. Pagkakain, nakatulog si Donato. Mukhang sa ilang araw na nagdaan ay ngayon lang siya nakatulog simula nung dukutin nila Zara at Vrix ang mga magulang nila.Maya maya ay may kumatok sa pinto ng apartment. Nagkatinginan kami ni River.“Baka sila na ‘yan,” sabi niya. Ang tinutukoy niya ay sina Kuya Anastacio at Kuya Marcelo. Nakausap na rin kasi sila ni Donato upang sabihin ang plano namin. Dahil doon, napapayag na rin niyang magbalik-loob ang mga ito sa amin.Kaya ngayon, umaasa akong may magandang balita si Atalia. Sana ay pumayag si Madam Celestine na ipalit si Damon sa tatlong mga magulang nila Kuya Donato.“Ako na ang magbubukas,” sabi pa ni River.“Mag-ingat ka, baka ibang kalaban ‘yan,” sagot ko sa kaniya habang nakatitig pa rin sa pintuan ng apartment.Pinanuod ko siyang buksan ng dahan-dahan ang pinto. Pagsilip niya sa labas, bigla niya ring binuksan ang pinto. Hinila niya ang kamay nil

Janessa POVPakiramdam ko, doon lang talaga nagsimulang bumagal ang tibok ng puso ko nang tuluyan nang maisara ang pinto ng emergency room.Kanina lang, halos hindi kami makahinga sa pagmamadali. Sunod-sunod ang nangyari—ang seizure ni Kuya Donato, ang habulan, ang putukan, ang takbuhan papasok ng ospital.Ngayon, kalmado na lang at nag-aabang kung ano bang nangyari na sa kalagayan ni Kuya Donato.Nakaupo kaming apat sa labas ng emergency room. Walang gustong magsalita. Tanging yabag ng mga nurse, tunog ng monitor mula sa ibang kuwarto, at mahinang usapan ng mga dumadaan ang naririnig ko. Paminsan-minsan ay may napapatingin sa akin. Naririnig ko ang pangalang Atalia. Napagkakamalan pa rin talaga akong si Atalia. Narinig ko pa na madalas silang manuod ng vlog nito at madalas manuod kapag may fashion show. Gusto ata nilang magpa-picture pero nahihiya lang lumapit. Hanggang sa hindi na nga sila lumapit kasi sumimangot ang mukha ko. Hindi kasi oras para mag-entertaing ng fans. Isa pa, hag

Janessa POVNung hapon, habang abala sina Kuya Marcelo at Kuya Anastacio sa paghahanap ng re-rent-ahan naming malaking up and down na bahay, isa sa pinakamagandang balita ang narinig namin.“Puwede na siyang ma-discharge.”Napangiti agad ako habang nakatingin sa doktor. “Talaga po, Doc?”Tumango siya. “Bumaba na ang lagnat niya, at magaganda na rin ang lahat ng laboratory results.”Pakiramdam ko ay nabunutan ako ng napakalaking tinik sa dibdib. Kanina lang, halos hindi ako mapakali sa pag-aalala kay Kuya Donato. Kahit ilang beses akong sinabihan ng doktor na gumaganda na ang kondisyon niya, hindi pa rin ako lubusang mapalagay. Ngayon lang talaga ako nakahinga nang maayos.“May kailangan pa po ba kaming bantayan?” tanong ko.“Meron.” Tumango ang doktor habang sinusulat ang ilang bilin sa discharge papers. “Kailangan muna niyang mag-bed rest.” Napatingin ako kay Kuya Donato. Nakahiga lang siya sa hospital bed at bahagyang nakangiti. “Huwag muna siyang magbubuhat ng mabibigat.”Tumango a

Janessa POVHalos mapatalon ako sa tuwa nang marinig ko ang busina ng sasakyan sa labas ng inuupahan naming up-and-down na bahay.“River, mukhang dumating na sila!” Hindi na ako nakapagpigil pa. Agad akong lumabas ng pinto habang nagpupunas pa ng kamay sa suot kong apron.Pagkabukas na pagkabukas ng gate, bumungad sa akin sina Atalia at Nolan. Napalipat agad ang tingin ko kina Aling Astacia, Aling Arcela, at Aling Donita.Nang makita kong ligtas silang nakababa ng sasakyan, kusa akong napangiti.“Hay, salamat sa Diyos!”Mabilis na sinalubong nina Kuya Donato, Kuya Anastacio, at Kuya Marcelo ang mga magu-magulang nila.“Nay!”Halos sabay-sabay silang yumakap sa kani-kanilang mga ina. Hindi na napigilan nina Aling Astacia at Aling Arcela ang mapaluha habang mahigpit na niyayakap ang mga anak nila. Pati si Aling Donita ay umiiyak na rin habang paulit-ulit na hinahaplos ang mukha ni Kuya Donato.“Akala namin hindi na namin kayo makikita.”Basag ang boses ni Aling Astacia. Napangiti ako ha