หญิงสาวหันไปมองคนพูด นางยิ้ม “เช่นนั้นก็ยินดีด้วยนะเจ้าคะที่ท่านไม่มีบุตรชาย”อีกฝ่ายโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ ตะโกนด่าทอนาง “เจ้าว่าใคร อายุยังน้อยไม่เคารพผู้สูงวัยกว่า แม้แต่สามีของเจ้าก็ไม่กล้าพูดกับข้าเช่นนี้!”“ท่านลืมไปแล้วหรือเจ้าคะ ท่านพี่พูดกับท่านว่าอย่างไรวันนั้น ปล่อยข่าวลือที่ไม่เป็นความจริง หากชื่อเสียงของข้าเสียหาย ชื่อเสียงของท่านพี่เองก็พลอยมัวหมองไปด้วย เขาเป็นหัวหน้ามือปราบหากชื่อเสียงมัวหมอง ท่านว่าเขาอาจจะฟ้องร้องหรือไม่ เขาเป็นถึงหัวหน้ามือปราบ สืบไม่ยากว่าต้นตอข่าวลือมาจากที่ใด ท่านว่าจริงหรือไม่เจ้าคะ”อีกฝ่ายหน้าม้านมองไปรอบๆ ดูท่าทางเลิ่กลั่กนั้นนางไม่ได้พยายามต้อนคนให้จนมุม คนงานแบกข้าวสารเห็นเข้าก็ถ่มน้ำลายแทบรดเท้าท่านป้าผู้นั้น“ถุย!! คนเขาทำมาหากิน กลับคิดจะปล่อยข่าวลือสร้างความเสียหาย วันหน้าหากท่านไปซื้อข้าวสาร เช่นนั้นท่านก็แบกกลับมาเองเถิด ไม่ต้องมาไหว้วานข้า!”ผู้คนที่อยู่ด้านนอกประตูล้วนเห็นและได้ยิน ซูอวี่ฉีไม่ได้ใส่ใจ นางปิดประตูจากนั้นนั่งซ่อมชุดที่ขาดเป็นรูให้มู่จวิ้น บ่ายคล้อยหลงจู๊หวังให้คนมาตามนางออกไป สินค้าในร้านมีปัญหาเรื่องการขนส่ง นางให้หลงจู
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
