All Chapters of Bad guy อ้อมรักขุนแผน: Chapter 101 - Chapter 110

หลายชั่วโมงต่อจากนั้น“เจ้าขุน พี่แผนขึ้นมาทานขนมก่อนค่ะ” ฉันตะโกนเรียกสองพ่อลูกที่กำลังสนุกสนานกับการเล่นน้ำทะเลทำไมต้องเรียก ‘พี่’ก็เพราะเขาขอร้องให้เรียก‘ถ้าบอกว่าเราจะเริ่มต้นกันใหม่ งั้นเรียกพี่ว่าพี่ได้ไหม’ เขาพูดขณะที่สบตากับฉัน นัยน์ตาของเขามันน่าสงสาร ถ้าให้พูดตามความรู้สึกก็เหมือนลูกหมาตัวน้อย ๆ ที่ต้องการความรักความอบอุ่นฉันจึงตอบตกลง และเรียกเขาว่า ‘พี่แผน’ เมื่อฉันเปล่งเสียงฉันก็ได้เห็นรอยยิ้มของเขา รอยยิ้มแบบที่พี่ทรายเคยยิ้มให้ฉัน รอยยิ้มที่ไม่แฝงความเจ้าเล่ห์“แม่อ้อมฮะ” เจ้าขุนวิ่งตุ๊ต๊ะมาหาฉัน“ว่าไงครับ”“เจ้าขุนอยากอยู่ที่นี่ตลอดเลย พ่อแผนบอกว่าที่นี่เป็นบ้านของแม่อ้อม เราอยู่ที่นี่กันได้ไหมฮะ” ขอถอนคำพูดเรื่องความเจ้าเล่ห์ ขุนแผนยังเป็นขุนแผนที่เอาแต่ใจและอยากได้อะไรก็ต้องได้ดั่งใจตัวเองเหมือนเดิมฉันหันไปมองหน้าคนที่สอนให้ลูกมาอ้อน ได้คืบจะเอาศอกสินะ“ถ้ามาอยู่ที่นี่เจ้าขุนจะไม่คิดถึงอาขุนเขาเหรอครับ” ฉันลองเอาขุนเขามาต่อลอง เพราะว่าเจ้าขุนสนิทกับขุนเขามาก“พ่อแผนบอกว่าถ้าคิดถึงก็แค่ไปหาฮะ นั่งเครื่องแป๊บเดียว” อ้อ เตรียมคำพูดให้ลูกมาเรียบร้อยสินะ“หือ นี่พ่

“คืนนี้เรานอนด้วยกันกับลูกดีไหมครับ”“เรา?”“ก็เราสองคนไง คือพี่ก็ไม่ได้คิดอะไรไม่ซื่อนะ ก็แค่พี่เป็นห่วงลูก ลูกนอนที่นี่คืนแรก ลูกอาจจะยังไม่คุ้น” เป็นข้ออ้างที่เหมือนจะฟังขึ้น แต่ในใจฉันคิดว่ามันฟังไม่ขึ้นสักนิด“เหรอคะ” ฉันแสดงสีหน้าเหมือนรู้ทันความคิดของเขา“อะไรกันครับ นี่อ้อมคิดว่าพี่จะฉวยโอกาสเหรอ” นี่ไง ร้อนรนทั้งที่ฉันแค่แสดงสีหน้า ยังไม่ได้ทำอะไรมากกว่านี้เลย“แล้วถ้ามีโอกาสจะคว้าไหมคะ” ฉันหยั่งเชิง“พี่เป็นคนที่ไม่ค่อยปล่อยให้โอกาสมันหลุดมือด้วยสิ” ยิ้มเจ้าเล่ห์มาเชียว“แล้วทำเป็นพูดว่าไม่ได้คิดไม่ซื่อ”“อ้อมพูดแบบนี้แสดงว่าอ้อมก็คิดเหมือนกัน”“คิดอะไรคะ”“คิดเรื่องอย่างว่าไงครับ” “พอเลยค่ะ อ้อมยังไม่ได้จัดการพี่เรื่องที่พี่รวมหัวกับพี่ขุนเขาพากันขนของอ้อมกับลูกย้ายมาอยู่นี่นะคะ” พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็อยากจะฟาดคนตรงหน้าจริง ๆคนอะไรร้ายกาจ ต่อหน้าบอกรอได้ ลับหลังแอบเจ้าเล่ห์“ก็พี่อยากอยู่กับเมียพี่แล้วนี่ครับ รอมานานแล้ว” ขุนแผนไม่เพียงพูดเปล่านะคะ เขาขยับมาแนบชิดฉันด้วย“เมียอะไรกัน”“เมียที่แปลว่าแม่ของลูก เมียที่แปลว่าคนที่พี่รักที่สุดไง” ฉันรู้สึกเหมือนกำลังโดนตะล่อมเล

“พี่แผนคะ” ฉันเริ่มเกิดความกังวลเมื่อขุนแผนถอดกางเกงชั้นในของฉันออก“พี่จะทำอย่างนุ่มนวลครับ” รอยยิ้มอบอุ่นหัวใจส่งมาให้ฉัน ได้เห็นรอยยิ้มของเขามันก็น่าเบาใจอยู่หรอกถ้าหากเรื่องที่กำลังทำไม่ใช่เรื่องที่ฉันห่างเหินมาหลายปีแม้ว่าฉันจะพร้อมมีอะไรกับเขา แต่ก็กลัวความเจ็บอยู่ดี ไม่ใช่ว่าเล่นตัวเหมือนผู้หญิงไม่เคย เพียงแต่ตอนที่คลอดเจ้าขุนฉันเลือกคลอดธรรมชาติ และฉันยังจำความเจ็บปวดได้ดี ไหนจะรอยแผลที่หมอเย็บ แผลที่บ่งบอกว่าฉันผ่านความเจ็บปวดมานั่นสิ จริงด้วย รอยแผล!“ดะ เดี๋ยวค่ะพี่แผน” ฉันรีบกำกลุ่มผมด้านหน้าของขุนแผนเอาไว้ในจังหวะที่เขากำลังจะก้มลงไปเชยชมตรงนั้นของฉัน“เปลี่ยนใจตอนนี้ไม่ทันแล้วนะอ้อม พี่หน้ามืดมากนะเวลานี้” จากสายตาที่ส่งมาไม่ต้องพูดฉันก็พอรู้ว่าเขาหน้ามืดจริง ๆ“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ คือ…” โอ๊ย! ฉันอายที่จะต้องมาพูดเรื่องแบบนี้ แต่ถ้าไม่พูด แล้วถ้าเกิดเขาเห็นแล้วเขารับไม่ได้ล่ะ อะ พูดก็พูด “คือตรงนั้นของอ้อมมันมีรอยแผลนะคะพี่แผน ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมแล้ว”“โถ่ อ้อม” ขุนแผนขยับขึ้นมาแตะจูบที่ริมฝีปากของฉันก่อนจะเปลี่ยนเป็นจูบที่กลางหน้าผากของฉัน และตอนนี้เขาก็ขยับตัวลงไปใ

สามเดือนมาแล้วที่ฉันตัดสินใจเริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับผู้ชายที่ชื่อขุนแผน ช่วงเวลาที่ผ่านมาฉันรู้สึกเหมือนตัวเองโลดแล่นอยู่ในความฝัน มันเป็นอะไรที่มีความสุขจนล้นใจ มีร้านที่เคยฝันเอาไว้ตั้งแต่สมัยวัยเด็ก มีครอบครัวเล็กๆ ที่น่ารัก มีสามีที่ดีและน่ารักมาก ๆแต่ว่าวันนี้ฉันต้องทะเลาะกับขุนแผน ฉันเลือกเดินออกมาที่ชายหาด เราทะเลาะด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง และฉันเดินหนี ทางด้านขุนแผนคงนั่งสงบสติอารมณ์ตัวเองอยู่ หรือไม่ตอนนี้ก็กำลังตามมา ส่วนเจ้าขุนนั้นคุณตากับขุนเขามาเอาไปเล่นที่ไร่ชา เจ้าขุนได้กลับไปวิ่งเล่นที่เชียงรายอีกครั้ง เสร็จเรื่องเสร็จราวฉันกับขุนแผนก็จะไปรับลูกฉันเดินมานั่งที่ริมหาด ฟังเสียงคลื่นที่มันซัดเข้ามากระทบหาดทราย นึกถึงวันแรกที่เจอขุนแผน จุดเริ่มต้นของเราอยู่ที่นี่ แล้วเราก็มาลงเอยใช้ชีวิตคู่ด้วยกันที่นี่อีกเช่นกันระหว่างที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ ก็มีคนเดินมาทางด้านหลัง"ไม่ต้องมาง้ออ้อมเลยนะคะ รอบนี้พี่แผนผิดมาก ๆ อ้อมไม่ยกโทษให้แน่ ๆ" ฉันพูดด้วยเสียงที่สั่นและนั่งกอดเข่าตัวเองรู้ทั้งรู้ว่าไม่ใช่ขุนแผน แต่ก็ต้องทำให้สมบทบาทที่ได้รับมามีใครบางคนมาหยุดยืนตรงหน้าฉัน ฉันนั่

มีนาพี่สาวฝาแฝดของเมษาต้องแต่งงานกับชายอัปลักษณ์แทนน้องสาวที่หอบสินสอดหนี ทว่าเมื่อถึงเวลาเธอกลับเป็นได้แค่นางบำเรอเท่านั้นฉันชื่อ ‘มีนา’ มีน้องสาวฝาแฝดชื่อ ‘เมษา’ ตอนนี้ฉันกำลังตกที่นั่งลำบากอีกครั้ง เนื่องจากพ่อที่ตามใจแฝดน้องไปซะทุกเรื่อง ตามใจจนได้เรื่องได้ราวมาให้ฉันแก้ให้เป็นประจำ“มีนไม่ทำ มันไม่ใช่เรื่องของมีนเลย ยัยเมย์ก่อก็ให้ยัยเมย์จัดการเองสิ” ฉันกำลังคัดค้านสิ่งที่พ่อกำลังขอร้องปนบังคับเพราะครั้งนี้ฉันไม่อยากช่วยจริง ๆ“พ่อรู้ว่าไม่ใช่เรื่องที่มีนจะมารับผิดชอบแทน แต่ว่าตอนนี้มันคือเรื่องของพ่อแล้วไงมีน ยัยเมย์ก็หนีขึ้นกรุงเทพไปแล้ว มีนจะให้พ่อทำยังไงลูกในเมื่อสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะไว้แล้วว่าจะยกลูกสาวให้เขา ตอนนี้นอกจากมีนพ่อก็ไม่รู้แล้วว่าใครจะช่วยพ่อได้” พ่อพูดด้วยน้ำเสียงสิ้นหวังครั้งนี้แฝดน้องตัวดีหนีหายทิ้งภาระไว้ให้ฉันอีกตามเคย พอเรื่องคลี่คลายถึงจะเสนอหน้ากลับมา เป็นแบบนี้ประจำไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ทว่าเรื่องครั้งนี้มันหนักหนาเกินไป ฉันไม่อยากรับผิดชอบแทน“พ่อก็เป็นแบบนี้ตลอด ทำอะไรยัยเมย์ไม่ได้ก็มากดดันมีน มีนรู้ว่าที่ผ่านมาพ่อรู้สึกผิดกับยัยเมย์ พ่อถึง