All Chapters of Bad guy อ้อมรักขุนแผน: Chapter 51 - Chapter 60

“ทำอะไรกันอยู่เหรอ” ผู้หญิงที่ขุนแผนเรียกว่า ‘ที่รัก’ เอ่ยถามและมองขุนแผนสลับกับฉัน“ขุนปวดหัวน่ะ” ขุนแผนจับผ้าขนหนูออกจากหน้าผากพร้อมลุกขึ้นนั่ง“เป็นยังไงบ้าง เราบอกให้ไปหาหมอก็ดื้อ” เธอเดินมานั่งที่โซฟาด้วยความเป็นห่วงพร้อมทั้งยกมือขึ้นแตะสัมผัสที่ใบหน้า หน้าผาก ลำคอ“ก็นี่ไง มีหมอมาหาถึงที่ จะให้ไปหาหมอที่ไหนครับ” ขุนแผนยื่นมือไปบีบที่แก้มผ่องใสของเธอ พฤติกรรมแบบนี้ ฉันก็เคยได้รับมันซึ่งมันคืออดีตไปแล้ว“เราไม่ตลกสักนิดนะขุน” เธอปัดมือของขุนแผนออก“ขุนก็ไม่ได้ตลก ไหนครับได้ยามาไหม ขุนปวดหัวจะตายแล้วเนี่ย ถ้าที่รักมาช้ากว่านี้ขุนคงตายแน่ ๆ” ขุนแผนเอนโน้มศีรษะไปซบที่บ่าของเธอ ก็ไม่แปลกที่จะทำแบบนี้ ก็เขารักกันนี่เนอะฉันว่าฉันควรลุกออกไปจากห้องนี้ดีกว่า อยู่ไปก็ไม่ต่างจากอากาศวันนี้ที่รักของเขา ไม่ใช่ฉันอีกต่อไปแล้ว และคงไม่มีวันเป็นแบบนั้นได้อีก“ฉันขอตัวไปหาธารานะคะ” ฉันเอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืนนั่งโง่ ๆ มองหน้าคนใจร้ายที่ลืมกันได้ลงมาครึ่งชั่วโมง สิ่งที่ได้กลับคืนมาคือความเจ็บปวดซะงั้น“อ้าว ลืมเลย นี่ใครเหรอขุน ใช่คนที่ธาราพูดถึงไหม” เธอมองมาที่ฉันด้วยใบหน้าบ้องแบ๊ว เธอสวย เธอน่ารั

ผ่านไปประมาณหนึ่งเดือนกว่ากับการอยู่บ้านหลังใหญ่ ช่วงที่รู้สึกดีที่สุดคงจะเป็นช่วงที่อยู่กับธาราเพียงลำพัง หรือช่วงที่อยู่กับครูที่มาสอนธารา การดูแลธาราไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกแย่ มันออกจะดีด้วยซ้ำ เพราะว่าธาราเป็นเด็กน่ารัก ต่างจากพ่อของเธอที่เป็นคนน่ารำคาญ ชอบหาเรื่องมาด่าฉันได้ทุกวี่ทุกวัน ปากคอเราะร้ายที่สุด“สวัสดีครับ” เสียงของชายคนหนึ่งเอ่ยทักฉัน เวลานี้ฉันอยู่ที่บ้านคุณตาของขุนแผน ที่นี่มีการจัดเลี้ยงภายในครอบครัว ฉันไม่ได้อยากจะมาด้วย เพราะว่าฉันไม่ใช่คนในครอบครัวของขุนแผน แต่ว่าคุณตาของขุนแผนสั่งหลานชายเขาไว้ว่าให้พาฉันมาด้วยแน่นอนว่าฉันไม่มีสิทธิ์เลือก ถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้“สวัสดีค่ะ” ฉันกล่าวทักทายกลับ เขาเป็นหนึ่งในญาติของขุนแผน ชื่ออะไรไม่รู้ ตอนนั้นที่แนะนำตัวฉันไม่ได้ใส่ใจ“น้องอ้อมรักน่ารักเหมือนที่ธาราพูดถึงเลยนะครับ”“ขอบคุณค่ะ” เข้ามาทักทายแบบนี้คือต้องการที่จะอยากรู้จัก หรือต้องการอะไรจากคนอย่างฉันกัน“พี่ชื่อต้นนะครับ เป็นลูกพี่ลูกน้องกับไอ้แผน” เขาแนะนำตัว หน้าตาของเขาจัดได้ว่าดูดีเลยนะ ด้านเครือญาติฉันไม่รู้หรอกว่าเขามากับใครอะไรยังไง ฉันคิดว่าฉันไม่ควรรู้ ฉันจึง

แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นคือร่างกายของฉันเริ่มถูกปู้ยี่ปู้ยำ แขนถูกมัดติดกับหัวเตียง ปากก็ส่งเสียงอย่างอื่นไม่ได้นอกจากอื้อ ๆ ในลำคอขาของฉันถูกจับกางออก ร่างกำยำแทรกตัวเข้ามากลางหว่างขา มือหนาลูบไล้กลางเนิน ทำให้ตัวฉันได้รู้ว่ากางเกงขายาวที่สวมใส่ถูกถอดออกไปแล้ว เมื่อไหร่ไม่รู้ อาจจะเป็นก่อนที่ฉันจะตื่นแต่เสื้อแขนยาวของฉันยังคงอยู่ฉันพยายามดิ้น ในขณะที่ฉันได้ยินเสียงฉีกซองบางอย่าง ถ้าในเหตุการณ์เช่นนี้ คงจะมีแค่ฉีกซองถุงยางเท่านั้นและมันน่าจะใช่ เพราะเงาดำของร่างกำยำกำลังก้ม ๆ เงย ๆ ตรงส่วนนั้น ในขณะที่อีกมือกดขาฉันไว้แน่นพยายามไม่ให้ฉันดิ้นหนีจากนั้นทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็ว และเจ็บปวดที่สุด เจ็บทั้งกายทั้งใจเมื่อเจ้าของร่างกำยำดันดุ้นแข็งเข้ามาในช่องแคบของฉัน มันแสบจนฉันแทบขาดใจ เขาเริ่มขยับ กระแทกเข้ามาในกายฉันแรงขึ้น แรงขึ้นตามลำดับ มือหนาบีบทรวงอกด้วยความรุนแรง มันป่าเถื่อนไร้ซึ่งความอ่อนโยนทั่วห้องมีเพียงเสียงเนื้อหนังกระทบกัน กับเสียงร้องขัดขืนของฉัน ฉันไม่ได้ยินเสียงของคนที่มันกำลังทำเลวใส่ฉันกลิ่นของลมหายใจที่อยู่ในระดับชิดใกล้มีแอลกอฮอล์คละคลุ้งจวนเจียนทำฉัน

“คุณเข้มแข็งมากนะครับคุณอ้อม” พิชมองฉันด้วยสายตาที่มีแต่ความสงสาร เห็นใจ เวทนา แต่ไม่มีปัญญาช่วยเหลือฉัน“ฉันไม่ได้อยากเข้มแข็ง แค่คิดว่าอ่อนแอไปก็ไม่มีคนปลอบ” เหนื่อยที่จะต้องทำเหมือนไหว ทั้งที่ในใจกู่ร้องด้วยความเจ็บปวด“คุณนอนพักนะครับ นี่ยา ทานแล้วพักผ่อน ส่วนเงินนี้ก็เก็บเอาไว้ มันดีกว่าไม่ได้อะไรเลย จริงไหมครับ”“ฉันคงเข้าสู่คำว่าผู้หญิงขายตัว อย่างเต็มตัวแล้วใช่ไหมคะ” ฉันยิ้มเยาะให้กับบทบาทใหม่ที่เพิ่งถูกยัดเยียดให้รับมา“พักผ่อนเถอะครับ ผมขอตัว” มองจากสีหน้าของพิชแล้วเขาก็คงจะหมดปัญญาสรรหาคำพูดมาปลอบใจฉันก็ทุกอย่างมันคือเรื่องจริงทั้งนั้น วิธีที่ดีที่สุดคือต้องยอมรับความจริงฉันนอนโง่ ๆ อยู่บนเตียงกว้างเพียงลำพังหาคิดไปเรื่อยเปื่อย คิดอะไรน่ะเหรอ? ก็คิดถึงเรื่องราวแย่ ๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้น และคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่เคยมีใครอีกคนคนที่วันนี้ทำร้ายใจฉันไม่เหลือชิ้นดี…สองวันกับการนอนซมเพราะพิษไข้ ธาราเข้ามาอยู่กับฉันเวลาที่เธอว่าง อาหารการกินของฉันแม่บ้านเป็นคนจัดการทำมาให้ และป้อนด้วยตั้งแต่เกิดเรื่องฉันยังไม่ได้ออกจากห้อง ซึ่งมันดีมาก ๆ ที่ฉันไม่ต้องเห็นหน้าของขุนแผนอาการโดย

สองอาทิตย์ต่อมามันเป็นอะไรที่ไม่มีความสุขมาก ๆ เมื่อตัวฉันต้องโดนขุนแผนทำเลวใส่ทุกคืน และหลังจากเขาทำจนหนำใจ เขาก็ไม่ยอมกลับห้อง ต้องมานอนร่วมเตียงกับฉันเขาทำฉันรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ทั่วท้อง ฉันไม่ได้อยากอยู่ใกล้เขาสักนิด อยากจะห่างเขาให้มากที่สุดแต่ฉันก็ไม่มีสิทธิ์ทำอะไรตามใจชอบได้“ธาราคะเดี๋ยวแม่ไปเอาขนมมาให้หนูเพิ่มนะ ขึ้นจากสระจะได้ทาน” ฉันบอกกับธาราที่อยู่ในสระว่ายน้ำกับครูผึ้ง“โอเคค่ะคูมแม่ เอาผลไม้มาให้ครูผึ้งด้วยนะคะ”“ค่ะ ฝากธาราด้วยนะคะครูผึ้ง” ฉันส่งยิ้มให้ธาราและครูผึ้งก่อนจะเดินเข้ามาในบ้านตรงไปที่ห้องครัวครูที่มาสอนว่ายน้ำให้ธาราชื่อครูผึ้ง สอนธารามาตั้งแต่แรก เป็นคนที่ขุนแผนคัดมาเองกับมือ สงสัยจะคัดด้วยวิธีของเขานั่นแหละ ครูผึ้งถึงได้ส่งสายตาให้ขุนแผนบ่อย ๆแม้แต่ครูของลูกก็ไม่เว้น ทุเรศจริง ๆ“น้องอ้อมรัก!” เสียงของคุณที่รักเรียกฉันเสียงดังขณะที่ฉันกำลังถือจานขนมกับจานผลไม้ออกมาจากครัว“คุณที่รัก”“น่ะ” เธอทำหน้าไม่พอใจเมื่อฉันพูดบางอย่างผิดไป“พี่ที่รัก” นี่คือสิ่งที่เธอพยายามให้ฉันเรียก“แบบนี้สิค่อยน่าฟัง เอาขนมไปให้ธาราเหรอ” เธอส่งรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มและเดินเข