Bad guy อ้อมรักขุนแผน의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

“บังเอิญว่าฉันอยากนอนกอดเธอไง ขอกอดหน่อยแล้วกัน” เขากอดฉันแน่นกว่าเดิม ดึงตัวฉันให้นอนตะแคงหันหน้าซบกับหน้าอกของเขา“จำไม่ได้หรือไงว่าฉันไม่ใช่คนของคุณ และที่นี่ก็บ้านของตาคุณนะ”“เธอยังเป็นของฉัน เพราะฉันไม่ได้รับเงินที่ตาของฉันยื่นให้สักบาทเดียว และที่นี่ไม่ใช่บ้านตา เธอมัวแต่โมโหตกใจจนลืมสังเกตรอบข้างใช่ไหม” ฉันเอะใจฉุกคิดและพยายามผลักขุนแผนออกเพื่อที่จะกดโคมไฟเนื่องด้วยความมืดสลัวทำให้ฉัน มองเห็นอะไรต่อมิอะไรไม่ชัดนัก ที่พอมองเห็นหน้าขุนแผนก็เพราะแสงไฟจากผ้าม่านที่พลิ้วไหว“ชู่ว์ เงียบ ๆ ดิ แล้วฟังเสียง” ขุนแผนยังคงกอดฉันไว้เช่นเดิม ฉันหยุดดิ้น เงียบและฟังเสียงบางอย่างตามที่เขาบอก ฉันที่อยู่ทะเลมาตั้งแต่เกิด ทำไมแค่เสียงคลื่นจะจำไม่ได้“นี่คุณทำอะไรของคุณ เราอยู่ที่ไหนกัน”“บนเรือ ฉันก็แค่อยากอยู่กับเธอ”“จะบ้าเกินไปแล้วนะ ทำอะไรทำไมไม่คิดถึงคนอื่นบ้าง คุณแต่งงานแล้วหัดจำซะบ้าง จะยัดเยียดให้ฉันเป็นนางบำเรอไปถึงเมื่อไหร่กัน ไม่สงสารภรรยาของคุณหรือ…”“เงียบอ้อมรัก ช่วยคิดถึงแค่ฉันได้ไหม ตอนนี้มีแค่เราสองคน แค่เราสองคนเท่านั้น”“มันไม่มีคำว่าเราสำหรับฉันกับคุณ และถึงฉันจะโดนดูถูกจนมั

“หิวข้าวไหม ปวดหัวหรือเปล่า” นึกว่าจะได้ตายอย่างที่ตั้งใจเอาไว้นึกว่าจะไม่พลาด แต่แล้วก็พลาดอยู่ดี จำได้เลือนรางหลังจากที่ฟื้นขึ้นมาว่าคนที่โดดลงไปช่วยฉันก็คือขุนแผน เหตุการณ์วันนั้นที่พอจับใจความได้จากกล้องวงจรปิดที่ติดอยู่แทบทุกมุมของเรือนั้น มันน่าปลื้มใจ ถ้าหากว่าเขาไม่มีภรรยาอยู่แล้ว!ถ้าถามว่าฉันเห็นภาพจากกล้องได้ยังไง ก็ขุนแผนไงที่เปิดดูซ้ำ ๆ อยู่ในห้องพักขณะที่ฉันนอนเหมือนคนไร้ชีวิต เพราะไร้สิ้นหนทางหนีตอนนี้เขาก็ยังกดดู คิดว่าดูสารคดีชีวิตหรือไง‘อย่าไปอ้อม อย่าทิ้งพี่ไป พี่ขอโทษ ฟื้นสิ ฟื้นขึ้นมา กลับมาหาพี่ พี่สูญเสียอีกไม่ไหวแล้วนะอ้อมรัก พี่ขอโทษที่ใจร้าย กลับมา กลับมาหาพี่ พี่สัญญาว่าพี่จะทำทุกอย่างให้เราได้อยู่ด้วยกัน’ เสียงทุ้มสั่นเครือขณะที่สองมือกดปั๊มลงที่หน้าอกเพื่อช่วยชีวิตของฉัน‘พวกมึงมองเหี้ยอะไร หันหน้าไปทางอื่น’ เขาเหมือนหมาบ้าที่พร้อมกัดทุกคนตรงหน้า ที่พูดออกไปแบบนั้นคงจะเป็นเพราะเสื้อสีขาวที่ฉันสวมใส่มันบางเมื่อเปียกน้ำจึงเห็นสัดส่วนและหน้าอกที่ไม่ได้สวมใส่ชั้นใน ไหนจะกางเกงที่ใส่เพียงบ็อกเซอร์ผ้าบางในขณะที่ขุนแผนกำลังผายปอดช่วยชีวิตของฉัน โจ๊กรีบเอาผ้าม

KHUNPHAEN TALKครืด ครืด…“ธาราเป็นยังไงบ้างที่รัก” กดรับสายแล้วผมก็เอ่ยถามถึงลูกสาวด้วยความเป็นห่วง(เป็นอะไรไปขุน ทำไมทำเสียงแบบนั้น ธาราก็เล่นอยู่กับเรานี่ไง)“ที่รักพูดว่าอะไรนะ” คิ้วของผมเริ่มขมวดเมื่อได้ฟังคำตอบของที่รัก(เราบอกว่าธาราก็อยู่กับเรานี่ไง กำลังเล่นกับเราอยู่ ขุนเป็นอะไรรึเปล่า)“ขุนขอคุยกับธาราหน่อยที่รัก”(หนูบอกคูมป๊าแล้วไงคะว่าจะไม่คุยด้วยจนกว่าคูมป๊าจะหาแม่อ้อมของหนูเจอ) นี่เสียงลูกสาวของผม ใช่แน่ ๆ งั้นก็แสดงว่ามีใครบางคนกำลังปั่นหัวผม“ครับ เดี๋ยวป๊าจะรีบพาคุณแม่ของหนูกลับไปหานะ” ผมกดวางสาย พยายามตั้งสติที่เหมือนจะหลุดลอยมีบางอย่างกำลังเกิดความผิดพลาด“กลับไปที่เรือให้เร็วที่สุด” ผมสั่งเสียงเข้มเมื่อเริ่มเข้าใจสถานการณ์ ถ้าที่รักไม่โทรเข้ามาผมอาจจะเสียเวลานานกว่านี้ขอให้ผมกลับไปแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรือไม่ก็ขอให้ผมกลับไปทันท่วงที‘อย่าเป็นอะไรนะอ้อม’ คือคำภาวนาที่อีกครึ่งหนึ่งของหัวใจรับรู้อยู่แล้วว่ามันไม่มีทางจะปกติ ถึงอย่างนั้นผมก็ขอให้ผมกลับไปช่วยเธอทัน“ขอโทษครับเฮีย ผมบุ่มบ่ามไม่เช็กให้ดีก่อน เพราะเป็นห่วงน้องธาราเกินไป” ไอ้โจ๊กรีบพูดคำขอโทษ ซึ่งผมเข

สองอาทิตย์ต่อมา….การค้นหาซากทางทะเลยังคงดำเนินมาเรื่อย ๆ และเพราะว่าเป็นเกาะส่วนตัวทำให้ผู้คนไม่สามารถเข้าถึงได้ บวกกับเงินที่ยัดไว้จำนวนมากเพื่อไม่ให้เป็นข่าวแม้ว่าจะมั่นใจ 99% ว่าตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ยังไงก็ไม่มีทางไว้ชีวิตคนที่ทำให้ตระกูลเดือดร้อน แต่ลึก ๆ ในใจของผมก็ยังหวังว่าอ้อมรักยังไม่ตาย ถ้าไม่เจอเศษซากที่ยืนยันว่าเป็นเธอ ผมจะไม่ปักใจเชื่อเด็ดขาดว่าเธอจากผมไปแล้วจากไปในอีกภพอีกโลก โลกที่ไม่มีผม โลกที่อ้อมรักต้องการให้เป็นแบบนั้น และวันนี้ดูเหมือน 1% ของผมจะหมดไปเมื่อลูกน้องของผมรายงานมาว่าเจอของบางอย่างที่ยืนยันได้ว่าเศษชิ้นส่วนร่างที่ติดอยู่ในเรือคืออ้อมรักรูปที่ลูกน้องส่งมาให้ผมดูทำเอาผมไปไม่เป็น ทำอะไรไม่ถูก แม้ไม่อยากยอมรับ แต่ก็ต้องรับมันให้ได้“นี่ครับเฮีย” ไอ้พิชยื่นของที่ยืนยันว่าชิ้นส่วนที่เจอนั้นคืออ้อมรักมาให้ผมดู หลังจากที่ทำความสะอาดอย่างดีแล้ว ผมมองไปที่ของสิ่งนั้นซึ่งวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าของผม สิ่งของตรงหน้าทำให้ผมนึกย้อนถึงวันที่ผมยัดเยียดมันให้เธอเหตุการณ์มันเกิดขึ้นสองวันหลังจากที่อ้อมรักเธอโดดลงทะเล‘ใส่เอาไว้นะครับ พี่ก็มีเหมือนกัน แต่จะห้อยมันไว้ที่คอ ถ้าอ้

AOMRUK TALK3 ปีต่อมา…“แน่ใจเหรอว่าจะไม่ไปด้วย” เสียงทุ้มนุ่มลึกของหนุ่มรูปหล่อที่ฉันกำลังยื่นเสื้อให้เขาสวมใส่“แน่ใจสิ ไม่ไปค่ะ” ฉันยืนยันรอบที่ 3 ได้แล้วมั้ง คะยั้นคะยออยากให้ฉันไปด้วยไง จะได้หาข้ออ้างกลับเร็ว ๆ เพราะเขาไม่ค่อยชอบเข้าสังคม“แบบนี้พี่ก็ไปแบบคนโสดน่ะสิ” เขาแกล้งทำหน้าระรื่น“ทุกวันนี้พี่ไม่โสดเหรอคะ”“ไม่นะ ทุกคนเข้าใจว่าพี่มีเมียแล้ว เมียเด็กด้วย แถมสวยน่ารักอีก แต่ดุไปหน่อย”“พี่ขุนเขา” ฉันเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงที่ออกไปทางน้อยใจ น้อยใจที่เขาหาว่าฉันดุยังไงล่ะฉันเนี่ยนะจะกล้าดุเขา“อ้าว โทษที พี่เอาความจริงมาพูดเล่นซะได้” ฝ่ามือหนาที่แผ่ซ่านความอบอุ่นยื่นมาจับที่ศีรษะของฉันอย่างเอ็นดู“ไม่ต้องมาทำเหมือนตบหัวแล้วจะลูบหลังเลยค่ะ”“ไม่ได้ลูบหลัง พี่ลูบหัว”“…”“โอ๋ ๆ ล้อเล่นครับ ไม่น้อยใจน้าไอ้เด็กน้อย” สองมือยื่นมาดึงแก้มสองข้างของฉันด้วยความมันเขี้ยว“พอเลยค่ะ เลิกกวนอ้อมได้แล้ว รีบไปรีบกลับนะคะ เดินทางดี ๆ ด้วย อ้อมจะรออยู่ที่บ้าน”“ครับ ๆ รับรองได้ว่าจะไม่เมาแน่นอนครับ ว่าแต่พี่หล่อยัง”“หล่อมากค่ะ หล่อที่สุดเลย ในไร่นี้ไม่มีใครหล่อเท่าพี่แล้วค่ะ”“ปากหวานแบ