“ถ้ายังไงเดี๋ยวกูไปหาที่บ้าน” ไอ้ศิกำลังยืนส่งผมหน้าโรงพยาบาล“ไม่ต้องอะ เมื่อคืนกูเห็นหน้ามึงจนเอียนแล้ว”“นี่เพื่อนนะครับพ่อแผน ทำไมใจร้ายกับเพื่อนแบบนี้” เดินเข้ามาเซ้าซี้ตามนิสัยของมัน“กูไม่ตลกไอ้ศิ”“ทำงอน แค่เพื่อนให้นอนโรงพยาบาลคืนเดียว ทำเหมือนคิดถึงใครจนใจจะขาด”“คิดถึงลูกกูไง”“เออ ๆ คิดถึงลูกก็คิดถึงลูกครับเพื่อน อย่าลืมกินยาที่กูจัดให้ ให้ครบทุกเม็ดนะ อย่าขาด ห้ามลืมเด็ดขาด”“อืม” ผมทำหน้าเบื่อหน่ายก่อนจะเข้ามานั่งในรถนอกจากลูก กูจะคิดถึงใครได้วะ“ทีหลังไม่ต้องพากูมาส่งโรงพยาบาล งานมีกองเต็มหน้า ปัญหาก็ยังไม่เคลียร์ เสือกให้กูมานอนนิ่ง ๆ” ขึ้นรถมาได้ผมก็บ่นใส่ไอ้พิชทันที“ก็ผมเห็นเฮียอาการไม่ดี คุณที่รักก็บอกให้ส่งโรงพยาบาล ผมไม่รู้จะทำยังไงนิครับ”“เออ ๆ ช่างแม่งเถอะ แล้วครูสอนว่ายน้ำนั่นยังไง ไอ้คนที่ลอบเข้ามาทำร้ายการ์ดอีก”“เค้นเอาความจริงแล้วครับ แต่เธอไม่ปริปากพูดอะไร ส่วนไอ้คนที่ลอบเข้ามามันกัดลิ้นตัวเองตาย ก็เลยสืบค้นจากแหล่งอื่น ได้ความมาว่าผู้หญิงคนนั้นเธอกำลังคบหาดูใจกับคุณต้น คุณต้นเข้ามาตีซี้เธอ ถ้าให้ผมเดาคนอย่างคุณต้นน่าจะหลอกใช้เธอมากกว่า”“ไอ้เหี้ยต้น นี
더 보기
