Bad guy อ้อมรักขุนแผน의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

หลายชั่วโมงต่อมาฉันถูกสั่งให้เข้ามานั่งรอในห้องห้องหนึ่ง ก่อนหน้านี้พิชให้ฉันอยู่กับธาราได้ตามสบายเท่าที่ฉันสัมผัสนั้น ธาราเป็นเด็กน่ารักมาก เธออ้อนเก่งเลยล่ะณ ตอนนี้ที่ฉันนั่งอยู่ในห้องนี้ พิชบอกกับฉันว่าให้นั่งรอเจ้านายของเขาที่จะมาอธิบายข้อตกลงหลาย ๆ อย่างสำหรับฉันที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ในฐานะแม่ของธาราฟังแล้วรู้สึกกล้ำกลืนยังไงก็ไม่รู้นะ จู่ ๆ ต้องมารับบทบาทเป็นแม่เลี้ยงให้ลูกสาวของผู้ชายที่เป็นคนแรกแทบทุกเรื่องในชีวิตของฉันคือฉันไม่ได้ไม่ชอบธารานะ ธาราน่ะน่าเอ็นดูมาก ๆ แต่ฉันแค่ไม่คิดว่าธาราจะเป็นลูกของผู้ชายที่ฉันรักโชคชะตาชีวิตของฉันมันโคตรบัดซบเลยก็ว่าได้ฉันหยุดสมเพชชีวิตของตัวเองเมื่อประตูถูกเปิดเข้ามา พร้อมร่างสูงใหญ่ทรงสง่าก้าวเดินเข้ามาอย่างมีเสน่ห์ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงเดินเข้าหากันและจุ๊บปากหอมแก้มให้กำลังใจกันหลังจากที่ทำงานมาเหนื่อย ๆแต่ว่าตอนนี้ฉันทำได้เพียงนั่งและมองเขาแค่นั้น จริงอยู่ที่มันไม่ง่ายเลยกับการที่ต้องแบกรับเรื่องราวที่ถาโถมเข้ามาในวันเดียวไม่ไหวก็ต้องไหวฉันอยากจะอ่อนแอ แต่อ่อนแอแล้วมันจะเกิดประโยชน์อะไร ในเมื่อคนที่เคยปลอบประโลมในวันที่ฉันอ่อน

1.อยู่ที่บ้านนี้ในฐานะแม่ของน้องธารา ถ้าคิดไม่ดีกับน้องธาราคุณจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย2.ไม่ก้าวก่ายขอบเขตของเฮียแผน อยู่ในที่ที่ควรอยู่ ส่วนเฮียแผนสามารถสั่งคุณได้ทุกอย่าง3.คุณมีสิทธิ์ออกความคิดเห็นต่อเมื่อเวลาที่น้องธาราอยู่ด้วย แต่ความคิดเห็นนั้นจะถูกนำมาใช้หรือไม่ขึ้นอยู่กับเฮียแผนคนเดียวที่จะตัดสินใจ4.เชื่อฟังคำสั่งเฮียแผน เพราะชีวิตของคุณถูกขายให้เขาแล้ว5.ข้อนี้สำคัญมาก คุณต้องจำข้อนี้ให้ขึ้นใจ ห้ามถามหรือพูดถึงแม่ของน้องธาราเด็ดขาดห้าข้อเด่น ๆ ที่ฉันจำขึ้นใจ ส่วนข้อย่อย ๆ ฉันค่อยไปอ่านเอาทีหลัง“ห้องนี้เป็นห้องของคุณ ใช้ได้ตามสะดวก ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างเพรียบพร้อม” พิชพาฉันมาดูห้องหลังจากที่อธิบายกฎการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ยอมรับว่าห้องนอนใหญ่โตมาก อุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์พร้อมหรูหราที่สุดเท่าที่ชีวิตของฉันเคยเจอมา“ฉันสามารถเดินรอบบ้านได้ไหม ทำกับข้าวได้หรือเปล่า” ที่ถามก็เพื่อจะได้ไม่ทำอะไรผิด หรือขัดหูขัดตาคนบ้าอย่างผู้ชายที่ชื่อขุนแผน“คุณสามารถเดินได้ตามสวน สระว่ายน้ำ สนามเด็กเล่น ซึ่งน้องธาราชอบไป ส่วนทำกับข้าว เท่าที่ผมรู้มาคือคุณชอบทำกับข้าว เพราะงั้นถ้าต้องการทำกับข้าวก

“เรื่องของกู นี่กี่โมงแล้ววะ”“ทุ่มครึ่งครับ ว่าแต่ไปลองชุดเจ้าบ่าวเป็นยังไงครับ” อ่าใช่ วันนี้ผมไปลองชุดเจ้าบ่าวมา รอบที่สองของการใส่ชุดเจ้าบ่าวครั้งแรกที่ใส่ขอบอกเลยว่าเหี้ยมาก ส่วนครั้งนี้คงไม่เหี้ยเท่าครั้งแรก (มั้ง)“เจ้าของร้านขี้อ่อย”“ผมหมายถึงเวลาที่ใส่ชุดไปแล้วครับ”“อะไรบ้างที่กูใส่แล้วไม่ดูดี”“ครับ งั้นผมขอตัวไปดูโรงงานนะครับ ถ้าหากเฮียต้องการจะไปข้างนอก กรุณาโทรบอกผมด้วยนะครับ ผมคิดว่าช่วงนี้ไปจนถึงงานแต่งคุณต้นอาจจะวางแผนชั่วอีกก็ได้” ทำไมต้องทำหน้าเหมือนเอือมตอนผมบอกว่าดูดีด้วยวะ“อืม รู้แล้ว มึงไปเถอะ” ผมตอบก่อนจะเทเหล้าใส่แก้ว“ดื่มเยอะจะประคองสติได้ไม่ดีนะครับเฮีย”“อยู่บ้านทำไมกูต้องมีสติ”“อย่าลืมนะครับว่าคนโปรดของน้องธารามาอาศัยอยู่ด้วย ถ้าเกิดว่าเฮียเมามาก ๆ แล้วคุมสติตัวเองไม่อยู่แบบเมื่อตอนเย็น คนที่เสียใจที่สุดจะเป็นน้องธารานะครับ”“นี่มึงเป็นลูกน้องหรือเป็นพ่อกูวะ ทำไมเอาแต่สั่ง” ผมขมวดคิ้วใส่ไอ้พิช ตั้งแต่ผมกลับมามันแทบจะตามติดผมไปทุกฝีก้าว ด้วยกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบครั้งนั้นอีก“เป็นลูกน้องที่จงรักและภักดีกับเฮียไงครับ ผมไม่อยากให้น้องธาราเสียใจ”“ธารา

AOMRUK TALKฉันยืนมองผู้ชายนิสัยเสียแย่งจานข้าวไปต่อหน้าต่อตา แล้วยังปากกล้าบอกให้ฉันทำเอาใหม่ทั้งที่ไข่สองฟองสุดท้ายมันอยู่ในจานที่เขาแย่งไปและเหตุผลที่ฉันทอดไข่เจียวกินกับข้าวสวยร้อน ๆ ก็เพราะว่าฉันเปิดตู้เย็นดูแล้ว ในตู้มีสเต็กแกะ ฉันกินแกะเป็นที่ไหนล่ะ อาหารแบบนั้นฉันไม่ถนัดฉันมองเขาหาช้อนและเดินไปนั่งทานอย่างเอร็ดอร่อย ในขณะที่ท้องของฉันมันร้องบอกว่าหิวเหมือนกันท้ายที่สุดฉันจึงจบความหิวด้วยการต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป“ขอน้ำหน่อย” ใช้ฉันสินะ ในเมื่อในครัวมีเราแค่สองคนเขาเป็นเจ้าหนี้ สั่งอะไรก็ได้อะ ฉะนั้นฉันจะทำตาม ฉันหาน้ำมาให้เขาดื่ม“เธอทำอะไร” สายตาของเขามองผ่านฉันไปที่เตาแก๊ส“ต้มมาม่าค่ะ ฉันกินสเต็กเนื้อแกะไม่เป็น” ฉันตอบก่อนจะเดินกลับมาฉีกซองมาม่าออก“เผื่อฉันด้วย”“คุณหมายถึง…”“ต้มมาม่าเผื่อฉันด้วย”“ค่ะ” ถ้าบอกว่าบางอย่างของเขาหลงเหลือความเป็นพี่ทรายอยู่ล่ะ หรือว่าฉันจะคิดไปเอง เพราะได้มีโอกาสนอนใกล้ชิดเขาอีกครั้งก่อนหน้านี้เขากับฉันนอนเตียงเดียวกัน โดยที่มีธารากั้นกลาง ฉันมีโอกาสได้สัมผัสมือของเขาเพราะธาราจับมือฉันไปวางทาบทับฉันต้องกลั้นเสียงสะอื้นเป็นอย่างมาก ส่วน

“เมื่อคืนหลับฝันดีเหมือนหนูไหมคะคูมป๊าคูมแม่” ธาราถามฉันและพ่อของเธอระหว่างมื้ออาหารเช้า“ดีค่ะ” ฉันยิ้มให้ธารา ฝันดีที่ไหนกันล่ะ กว่าจะข่มตาหลับได้ เครียดก็เครียด ความเครียดทำให้ฉันนอนไม่หลับ คิดฟุ้งซ่านไปหมดทั้งที่กินอิ่ม สมควรนอนหลับ แต่ดันไม่หลับน่ะสิ“แล้วคูมป๊าฝันดีไหมคะ”“ครับ ฝันดีมากครับ” ขุนแผนยิ้มอ่อนโยนให้ลูกสาวของเขา พลันสายตาหันมาจ้องอาฆาตฉันคนอะไรนิสัยเสีย นี่คงรอหาโอกาสเอาคืนฉันอยู่สินะ“วันนี้ให้แม่อ้อมเข้าห้องเรียนกับหนูได้ไหมคะคูมป๊าขา” เออใช่ เรื่องนี้พิชบอกว่าจะถามเขาให้ แล้วพิชก็เงียบไป สงสัยคงจะลืม นี่ก็หายไปไหนไม่รู้“ได้สิครับ แต่ว่าต้องให้ป๊าคุยกับแม่อ้อมของหนูก่อนนะลูก”เดี๋ยวนะ รู้สึกเหมือนธาราหยิบยื่นโอกาสเชือดฉันให้เขาเลยอะ“ทำไมต้องคุยคะ” ขอบคุณนะคะธาราที่หนูถามแทน เพราะแม่อ้อมคนนี้ของหนูก็สงสัยเหมือนกันว่าจะคุยทำไม“ป๊าก็จะบอกเรื่องเกี่ยวกับครูที่จะมาสอนธาราให้แม่อ้อมฟังไงครับ ถ้าไม่บอกแม่อ้อมจะรู้ได้ไง หรือว่าธาราไม่อยากให้ป๊ายุ่งเหรอครับ” คิดหาข้ออ้างเก่ง! สรรหาน้ำเสียงมาเรียกร้องความน่าสงสารจากลูกสาวผู้ชายเจ้าเล่ห์“อย่าเพิ่งน้อยใจสิคะคูมป๊า หนูก็แ