All Chapters of Black Ops ภารกิจลับซ่อนใจ: Chapter 1 - Chapter 10

บทนำคนบางคนทำหน้าที่ปกป้องชาติบ้านเมืองได้อย่างกล้าหาญและสมบูรณ์ แต่กลับล้มเหลวในการปกป้องหัวใจของคนที่ตัวเองรัก.....แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านบางสีอ่อนเข้ามาในห้องนอนที่เงียบงัน เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำตัวหนึ่งถูกกอดแนบแน่นไว้ในอ้อมแขนของหญิงสาวร่างบอบบางที่ยังคงนอนอยู่บนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง แม้ว่าเวลาในโลกภายนอกจะล่วงเลยผ่านไปอีกหนึ่งวันแล้วก็ตาม แต่ในหัวใจของเธอ มันยังหยุดอยู่ที่วันนั้น...วันแต่งงานของเธอกับเขา และเป็นวันที่เขาหายไป..."ฮึก! พี่สิบทิศ ฮืออ!"เสียงแผ่วเบาราวกับลมหายใจดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ คนตัวเล็กซุกใบหน้าลงกับเสื้อของเขาพร้อมสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่แทบไม่เหลือแล้วให้ลึกที่สุดอย่างกับจะเก็บเอาทุกความทรงจำของเขาไว้ในลมหายใจของตัวเองเธอกอดเสื้อตัวนี้ทุกคืนมานานกว่า 8 ปีแล้ว7 ปีที่เขาไม่กลับมา6 ปีที่ไม่มีแม้แต่ร่องรอย5 ปีที่เธอปิดประกาศตามหาเขาทุกจังหวัดอย่างไม่คิดยอมแพ้4 ปีที่เธอเกือบขายบ้านตัวเองเพื่อนำเงินมาตามหาเขาแต่ก็ไร้ผล3 ปีที่น้ำตาเธอไหลแทนเลือด ความรู้สึกบาดลึกจนแทบทนไม่ไหว2 ปีที่เธอเริ่มพูดกับเขาผ่านดวงดาวทุกคืนแม้รู้ว่าเขาไม่มีทางได้ยินและ 1 ปีท

สิบทิศ หรือ นาวาอากาศตรีสิบทิศ เป็นชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดี ตัวสูงกว่า 188 เซนติเมตร ร่างกายบึกบึนแข็งแรงตามแบบฉบับนายทหารอากาศที่รับใช้ชาติมาเกือบสิบปี สิบทิศเป็นคนที่ไม่ค่อยบอกเรื่องราวของตัวเองให้กับใครได้รับรู้มากนัก แม้กระทั่งคนรักของเขาเองวันที่สิบทิศได้รับบาดเจ็บการจากทำหน้าที่ของตัวเองจนแทบเอาตัวไม่รอดมานั้น ก็ได้คุณหมอแสนสวยอย่างเพลงรักที่แย่งชีวิตเขาคืนมาจากยมทูต หลังจากนั้นสิบทิศก็เริ่มให้ความสนใจในตัวของเพลงรักมากขึ้นและพัฒนาจนกลายมาเป็นความรักทว่าด้วยความจำเป็นและความเคยชินจากหน้าที่การงานถึงแม้ว่าเขาอยากเป็นคนที่เปิดเผยทุกเรื่องราวของตัวเองให้กับใครต่อใครได้รับรู้ แต่ก็ไม่สามารถทำได้ นานวันเข้าความลับที่มีมากมายก็เริ่มสะสมจนไม่รู้แล้วว่าควรจะเริ่มบอกอีกคนจากตรงไหน จนกระทั่งมันเลยเถิดมาจนถึงตอนนี้...กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผ้าม่านใหม่ในห้องลองชุดเจ้าสาวอบอวลไปทั่ว พื้นที่รอบตัวสะอาดสะอ้านจนแทบวางเท้าไม่ลง แสงไฟจากโคมระย้าเหนือหัวสะท้อนแสงสีขาวบริสุทธิ์บนชุดแต่งงานที่แขวนเรียงรายเป็นแถวยาวและทุกชุดดูสวยจับตาจนแทบเลือกไม่ถูกเพลงรักยืนหมุนตัวอยู่หน้ากระจก ชุดแต่งงานที่เธอสวมอยู

ตอนที่ 2 หายตัวไปหลังจากวันที่งานแต่งพังลงราวกับฝันร้าย เพลงรักแทบไม่ได้หลับตาแม้เพียงชั่วโมงเดียว เสียงซุบซิบของแขกในงานยังคงก้องอยู่ในหู ภาพดอกไม้สวยงามแต่ไร้เจ้าบ่าวยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่หาย ทว่าเช้าวันถัดมาเธอเริ่มต้นสิ่งเดียวที่ทำได้ นั่นคือการออกตามหาเขาโทรศัพท์ถูกกดโทรออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เบอร์ของสิบทิศขึ้นสัญญาณว่า ไม่สามารถติดต่อได้ ทุกครั้ง ข้อความที่ถูกส่งไปก็ไม่มีการอ่าน ไม่มีการตอบกลับ แม้แต่เครื่องหมายเล็ก ๆ ที่บอกว่าปลายทางออนไลน์ก็ไม่ปรากฏหากแต่เพลงรักนั้นก็ยังไม่ยอมแพ้ เธอลองโทรหาเพื่อนของสิบทิศหลาย ๆ คน แต่พวกเขาก็พูดเพียงว่า ไม่รู้เหมือนกัน เสียงของพวกเขาฟังดูอ้ำอึ้งจนเธอรู้สึกได้ว่า... พวกเขาอาจรู้ แต่ไม่พูดเธอไปที่คอนโดของเขา เคาะประตูอยู่พักใหญ่แต่ไม่มีเสียงตอบรับ รปภ. บอกว่าไม่ได้เห็นสิบทิศกลับมาหลายวันแล้ว กล้องวงจรปิดก็ไม่มีภาพล่าสุดของเขาเช่นกันเวลาล่วงเลยไปกว่าเดือน ชีวิตของเพลงรักกลับมาทำตามตารางงานปกติ ไม่ว่าเรื่องอะไรจะเกิดขึ้น เพียงแต่ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป คุณหมอเพลงรักยังคงทำงานหนักอยู่เสมอ แต่เมื่อเลิกงานนั้นเธอมักจะออกไปตามหาคนรักของเธออยู่ตลอด

..หญิงสาวมาทำงานด้วยจิตใจที่ไม่ปกติ โชคยังดีที่วันนี้ไม่ได้มีเคสฉุกเฉินมากเท่าไรนักจึงพอให้เธอได้มีเวลาหายใจหายคอและนั่งคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ข้อมูลที่เธอมีในมือมันน้อยนิดแต่ก็เพียงพอให้เริ่มต้น เธอรู้เพียงที่อยู่เก่าในทะเบียนบ้านของเขาจึงตัดสินใจขับรถไปด้วยตัวเองหลังจากออกเวรแล้วเมื่อรถเลี้ยวเข้าไปในซอยลึกที่เต็มไปด้วยบ้านเดี่ยวเก่าแก่ เพลงรักก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ บ้านที่เธอตามหานั้นตั้งอยู่สุดซอย รั้วสีขาวสูงท่วมหัว ปกคลุมด้วยเถาวัลย์เขียวแน่นจนแทบไม่เห็นตัวบ้านชัดนัก เธอไม่ได้มาที่นี่นานมากแล้วจริง ๆ แต่เมื่อมาถึงความทรงจำเก่า ๆ ก็แล่นเข้ามาในหัวราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานมือเรียวกดกริ่งและยืนรออย่างใจเต้น มือของเธอเย็นเฉียบด้วยความประหม่า ไม่นานเสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นก่อนที่รั้วจะถูกเลื่อนเปิดเพียงเล็กน้อยและมีชายวัยกลางคนในชุดเสื้อยืดเก่า ๆ โผล่มา"มาหาใครครับ" เขาถามอย่างสุภาพแต่ระแวดระวัง เพลงรักกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก"เอ่อ... ขอโทษนะคะ ดิฉันมาหาคุณสิบทิ... เอ่อ... หมายถึงคุณเอริคค่ะ เขาอยู่ที่นี่ไหมคะ" ชายคนนั้นขมวดคิ้วก่อนส่ายหัวช้า ๆ"ไม่มีคนชื่อนั้

ตอนที่ 4 เผชิญหน้าเช้าวันถัดมาหลังจากเพลงรักยอมสัญญากับน้ำตาลว่าจะไม่ทำอะไรเพียงลำพัง เพื่อนสนิทก็ลงมือทำตามแผนทันที"วันนี้แกมีนัดตัดไหมของเด็กคนนั้นนี่ ใช่ไหม" เสียงหวานบอกขณะหยิบสมุดบันทึกออกมาเปิดดู "ฉันว่า... นั่นแหละโอกาสเหมาะ" เพลงรักเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนด้วยสายตาสงสัย"เหมาะอะไรเหรอ" ยกยิ้มมุมปาก "ก็เหมาะที่จะหาจังหวะพูดคุยกับเขาไง เพลงรัก... อย่าคิดว่าฉันจะยอมปล่อยให้แกเผชิญหน้ากับมันตามลำพังอีกนะ แต่ถ้าเจอกันในโรงพยาบาล โอกาสมันเป็นทางการมากกว่าบุกไปหาเขาที่บ้านหรือที่ทำงาน แกอาจได้คำตอบสักคำสองคำ อีกอย่างจะได้ไม่เสี่ยงเจ็บตัวแบบนั้นอีก"หัวใจของเพลงรักสั่นไหวทันทีเมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้เธอจะได้พบเจอกับเขาอีกครั้ง เธอพยายามข่มความรู้สึกแต่ฝ่ามือที่กำแน่นจนเล็บจิกลงผิวก็เผยความจริงทั้งหมด"แก... แน่ใจเหรอว่ามันจะไม่เลวร้ายกว่าเดิม" มาจนถึงตอนนี้เพลงรักเริ่มมีความรู้สึกแล้วว่าสิบทิศไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป ถึงขั้นทำเธอเจ็บตัวได้แบบนี้ พอลองย้อนกลับมาคิดเธอก็เหมือนกับคนที่ไม่รู้จักสิบทิศหรือเอริคคนนี้เลยด้วยซ้ำ..."ถ้าเลวร้ายก็ยังดีกว่านั่งรอไปเรื่อย ๆ แล้วไม่รู้อะไรเลย" น้ำตาลสวนกลับท