Todos os capítulos de ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย: Capítulo 11 - Capítulo 20

"กลัวเหรอ""ไม่กลัวมั้งไอ้เหี้ย ยาห่าอะไรบอกกูมา"เจโลถามเสียงสั่น"ใจเย็นน่า มึงจะรีบร้อนอยากรู้ไปทำไมวะ ถ้ารู้ไวก็ไม่เสียวดิลุ้นไม่มัน""มึงแม่งโรคจิตหว่ะ ภายนอกดูคุณชายชิบหายสันดานนี่หยั่งไอ้กับไอ้โจรจิตวิปริศ""ด่ากูมากๆกูจะจิตให้ดูจริงๆเลยดีมั๊ย"มันขยับเข้ามาใกล้อีกเมื่อไล่ลมออกจากไซริงค์แล้ว ผมพยายามจะถอยออกห่างแต่เหมือนเด็กแรกเกิดไม่มีเรี่ยวแรงขยับตัว"กลัวมากหรือเปล่า"มันทิ้งตัวลงนั่งข้างๆผม ดวงตาคมๆของมันจ้องมาที่ผมตาไม่กระพริบ"ไอ้อีริค มึงจะเอายังไงกับกูบอกมาเลยเหอะยึกยักๆอยู่นั่น มึงจะฆ่ากูก็ฆ่า จะทำห่าอะไรก็รีบทำดิวะ"มันมองที่เข็มแล้วผมสลับกันไปมา"อืมมม อยากได้อะไรหนอ กูยังคิดไม่ออก"ดูนิสัยมันดิครับเหี้ยขนาดไหน ผมเม้มปากมองหน้ากวนส้นตีนของมันในใจนี่คือถีบมันจนหัวทิ่มลงจากเตียงไปแล้ว แต่ความจริงคือนอนกลินน้ำลา่ยเหนียวๆลงคอด้วยความกลัว"ไอ้อีริค กูพูดจริงนะ มึงบอกมาว่าจะเอาอะไร ถ้ามันไม่หนักหนากูจะยอมทำตามให้ แต่มึงห้ามเอายาบ้าๆนั่นฉีดกู"มันมองเข็มฉีดยาในมือ แล้วยื่นหน้ามาหาผม"อันนี้น่ะเหรอ""เออดิไอ้ควาย""ด่ากูแบบนี้กูคงยอมอะ"มันบอกเสียงเรียบ จับตัวผมพลิกคว่ำหน้าลง ดึงเอ

"สวัสดีค่ะคุณอีริค"เซริก้าเป็นสาวลูกครึ่งจีนอเมริกันดังนั้นดวงหน้าจึงดูสวยแปลกดวงตาเรียวรี ผิวขาวผ่องละมุนตาผมเป็นสีน้ำตาลอ่อนโดยไม่ต้องไปเปลี่ยนสีผมตามสมัยให้เสียเวลา รีบลุกขึ้นยืนเมื่อเห็น ประธานบริษัทเดินเข้ามา เธอสมัครมาเป็นเลขาของJBเอมไพลส์ด้วยความยากลำบาก หากเทียบไปแล้วเธอเหมือนผู้ช่วยเลขาตัวจริงเสียมากกว่า ทุกเรื่องจากกิจการต่างๆในเครือล้วนผ่านมือคุณทอมก่อนที่จะไปถึงเจ้านายที่แท้จริงทุกครั้ง"คุณกู่ติงมาก่อนเวลาตอนนี้กำลังรออยู่ที่ห้องรับรองค่ะ"เซริก้ายิ้มหวานปานหยด เสน่ห์ของอีริคไม่มีใครที่จะกล้าปฏิเสธว่าล้นเหลือ และขึ้นเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอันดับหนึ่งของเกาะแห่งนี้ ชื่อเสียงไม่ได้อยู่แค่นี้หากกระจายไปยังฝั่งยุโรปและเอเซียอีกด้วย ดังนั้นสาวๆจึงหมายปองอยากเป็นคู่ชีวิตมากที่สุดอันดับหนึ่งเช่นกัน"ออกไป"อีริคไม่แลสายตาไปยังรอยยิ้มนั้นแม้แต่น้อย ทอมจ้องใบหน้าสวยเขม็งแล้วพยักหน้าไล่ เธอกัดกระพุ้งแก้มด้านในแน่นเพราะเจ็บใจ มีชายหนุ่มมากมายมาตกหลุมรักเธอไฮโซทั้งหลายยอมจ่ายไม่อั้นเพียงขอให้ได้ทานมื้อค่ำกับเธอ แต่คนนี้กลับไม่แยแสแม้แต่น้อย"ค่ะบอส"เธอค่อยวางแก้วกาแฟลงพร้อมกับแฟ้มเอกสา

"ว่ายังไงเกิดอะไรขึ้น"อีริคก้าวเท้าลงจากรถเอ่ยถามคนที่ยืนกระสับกระส่ายรออยู่ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงห้วนๆ"คือ..คือ""ถ้ายังคืออีกทีจะให้ไปตอบคำถามกับยมบาลในนรก"อีริคกดปืนจ่อกลางหน้าผากคนที่ยืนตัวสั่น"ว่ายังไง""คุณข้างบนตื่นแล้วกำลังอาละวาดครับ แต่เขาไม่มีแรงเลยเกิด...เกิด..""เปรี้ยง!!"คนที่ทำท่าจะรายงานหงายหลังลงไปทั้งยืนกลิ่นคาวเลือดฟุ้งกระจายรวมไปถึงเลือดที่ไหลนองอยู่บนพื้น ทอมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้อีริคเช็ดหยดเลือดที่กระเด็นมาติดตามใบหน้าออก"ไม่ได้เรื่อง"ทอมถอนหายใจ ความอารมณ์ร้อนยิ่งมากขึ้นเมื่อเกี่ยวกับคนที่นอนอยู่ข้างบน หลายคนยืนตัวแข็งเมื่อเห็นสภาพเพื่อนนอนหงายตาเหลือกโพรง มีลิ่มเลือดไหลออกจากรูโบ๋ตรงหน้าผาก"ใครจะตอบได้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น"ทอมหายไปด้านในเพียงครู่และกลับออกมาพร้อมอ่างน้ำขนาดเล็กผสมโคโลญจ์กลิ่นคุ้นเคยและผ้าขนหนูผืนเล็กให้อีริคทำความสะอาดอีกครั้ง ครั้งแรกคนต่างผลักหลังกันไปมาให้รายงานแต่พอเห็นศพเพื่อนแล้วจึงรีบเอ่ยออกมาโดยไม่ติดขัด"คุณข้างบนตื่นขึ้นมาแล้วไม่มีแรงครับ เขาเลยดึงผ้าม่านข้างหัวเตียงเพื่อทรงตัว แต่เกิดอุบัติเหตุขาอ่อนแรงเลยเอื้อมมือไปคว้าอ่างปลาทองที่ว

เขาค่อยๆลูบหน้าท้องที่มีกล้ามน้อยๆ เจโลหอบหายใจด้วยความกลัว เพราะเดาไม่ถูกว่าคนที่นั่งอยู่ระหว่างขาคิดอะไรอยู่กันแน่ ประวัติที่เขาอ่านก็ไม่พบว่าไอ้คนนี้จะชื่นชอบผู้ชายเหมือนกันซักหน่อย แล้วดูหน้าตามันสิเหมือนไอ้หื่นกามชิบหาย เจโลได้แต่คิดในใจ ต่างกับเขาที่ก้มลงมองหน้าที่ขยับขึ้นลงเพราะเจ้าตัวหายใจแรง"พึ่งรู้ว่าผู้ชายก็สวยได้เหมือนกัน""ก็เหี้ยแล้ว"ผมด่าออกมา มันยกฝ่ามือขึ้นตบฉาดเข้ามาที่แก้มผมเต็มแรง"มึงด่าใคร""กูด่ามึงนั่นแหละ มึงควายหรือไงมีกันแค่สองคนยังไม่รู้ว่ากูด่าน่ะ"จากนั้นผมต้องงอตัวอีกครั้งด้วยความจุกเพราะไอ้อีริคมันกำหมัดชกเข้ามาที่ท้องผมเต็มแรง"อั๊ก!""ปากมึงนี่วอนจริงๆ"ผมบอกเสียงเรียบคว้าตัวมันขึ้นมาจากพื้นแล้วลากมันเข้าไปในห้องน้ำผลักมันถลาเอาหัวไปชนกับชักโครกเสียงดังสนั่น มันหงายหลังกลับมาก็เห็นเลือดย้อยเป็นสายจากหน้าผาก ผมไม่สนใจจับมันลุกขึ้นยืน สบตาสวยของมันนิ่งๆยกยิ้มร้ายๆให้มันจากนั้นผมก็กระชากผมมันไปตรงอ่างน้ำที่เปิดน้ำรอเอาไว้จนเต็มอ่างแล้ว จับหัวมันกดลงไปมันพยายบามดิ้นเพราะหายใจไม่ออก ผมก็ดึงมันขึ้นมาอีกทำแบบนั้นไปสี่ห้าครังจนมันสำลักน้ำกระอักกระไอไม่หยุด"เป

มันทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก มองผมแบบหวาดหวั่น ผมสั่งให้มันนั่งคุกเข่าลงกับพื้น มันขัดขืนผมเลยสับสันมือเข้าที่ข้างเข่า ขามันอ่อนยวบจนต้องนั่งลงกับพื้นทันที ผมกระชากผมของมันมาชนกับกลางลำตัวแสยะยิ้มเมื่อมันเบือนหน้าหนีอย่างรังเกียจ"จัดการสิ หรือต้องให้กูบอกว่าต้องทำยังไง""ไม่เอา..กูไม่เคย"มันสะบัดหน้าหนี ผมตบมันซ้ำอีกครั้ง คราวนี้น้ำตาที่คลออยู่หยดแหมะลงบนแก้มมันทันที ผมกระชากหน้ามันเข้ามาจนริมฝีปากของมันชนกับแท่งร้อนๆของผม"ถ้าของกูเป็นแผลมึงคิดภาพออกนะว่าจะเกิดอะไรขึ้น"มันสะอื้นอยู่ในลำคออ้าปากออกครอบปลายหยักของผมเข้าไปช้าๆ สีหน้าผะอืดผะอมเต็มกลืน ผมไม่สนใจว่ามันจะขยะแขยงแค่ไหนรั้งหัวผมจนแท่งร้อนเข้าไปชนกับผนังลำคอ เสียงอึกอักเหมือนคนหายใจไม่ออกของมันยิ่งทำให้ผมสะใจ มันใช้มือสองข้างดันหน้าขาผมเอาไว้เพื่อไม่ให้เข้าไปลึกกว่านี้"แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอวะ"ผมถามยิ้มๆ มันพยายามจะคายออกมาผมกลับแอ่นสะโพกตัวเองเข้าไปอีก"ใช้มือช่วยสิ มันครอบปากลงมาได้เพียงแค่ครึ่งเดียวส่วนที่เหลือมันใช้มือกำรอบ ผมเฝ้ามองกลุ่มผมสีเข้มผงกเข้าออกแล้วต้องยอมรับว่ารู้สึกดี ทั้งที่สาวๆเหล่านั้นก็ทำให้ผมบ่อยครั้งแ