All Chapters of ช่วงพักฟื้นหลังคลอดไร้เงาคุณ หย่าแล้วจะร้องไห้ทำไม: Chapter 21 - Chapter 30

ทุกสิ่งทุกอย่าง เธอยอมถอยให้ได้ทั้งหมด เพื่อหลีหลีของเธอเพียงคนเดียวเธออาจไม่สวย ไม่พิถีพิถัน แม้กระทั่งดูโทรม เหนื่อยล้า ลำบากใจ และไม่เรียบร้อย…แต่ทั้งหมดนั้น เมื่อเทียบกับการที่หลีหลีเติบโตอย่างแข็งแรงแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยหลินซ่าเปิดเครื่องปั๊มนมอย่างชำนาญ จนแทบจะทำไปอย่างด้านชาแล้วความเจ็บจากอาการคัดเต้านม ตอนแรกทรมานจนแทบทนไม่ไหว แต่ตอนนี้เธอก็ชินกับมันไปแล้วตอนนี้เธอเป็นแม่แล้ว มีลูกน้อยเป็นของตัวเอง…พอหลินซ่านึกถึงใบหน้าที่น่ารักของลูกสาว สีหน้าและแววตาก็อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัวฟู่เยี่ยนฉือกล่อมหลีหลีจนหลับแล้ว ก่อนจะค่อย ๆ ผลักประตูห้องเปิดออกเบา ๆภายใต้แสงไฟสลัว หญิงสาวสวมชุดอยู่บ้านสีชมพูอ่อน ผมสั้นที่เคยตัดเรียบร้อยบริเวณขมับ ตอนนี้ยาวขึ้นเล็กน้อย ปอยผมด้านหน้าพอดีปกคลุมช่วงปลายคิ้วของเธอบางทีอาจเป็นเพราะเสน่ห์ของความเป็นแม่ก็ได้ เดิมทีคิ้วตาอันเย็นชาและคมกริบของเธอ ในยามนี้ภายใต้แสงนุ่มกลับดูอ่อนโยนละมุนเป็นพิเศษ ราวกับถูกคลุมด้วยผ้าบางชั้นหนึ่ง ความเฉียบคมในวันวานจางหายไป เหลือเพียงความงดงามอ่อนหวานที่สะกดใจ ซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาก่อนเธอก้มหน้าครุ่นคิดอยู่

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เธอถึงได้รู้ว่าความรู้สึก “ใจสั่น” คืออะไรเธอถูกเสน่ห์ความเป็นผู้ใหญ่ ฉลาด และเปี่ยมพลังของผู้ชายคนนี้กระแทกเข้ากลางใจอย่างจัง จนตกหลุมรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้นหลังจบการสัมภาษณ์ เขายื่นนามบัตรให้เธอ พร้อมลูบหัวเธออย่างเอ็นดู“คุณน่ารักมาก แต่คำถามลึกซึ้งดีนะ ถ้ามีอะไรสงสัยเพิ่มเติม ติดต่อผมได้ตลอด”เสียงของเขาทุ้มมีเสน่ห์ แฝงความอ่อนโยนเล็กน้อยที่แทบสังเกตไม่ออกในวินาทีนั้น หลินซ่ารู้สึกว่าโลกทั้งใบของเธอสว่างขึ้นทันทีเธอรับนามบัตรมาอย่างระมัดระวัง ปลายนิ้วเผลอแตะโดนนิ้วของเขา กระแสไฟฟ้าราวกับแล่นผ่านไปทั่วร่างในทันทีเพื่อจะได้เข้าใกล้เขา เธอเริ่มสนใจทุกอย่างเกี่ยวกับเขาอย่างบ้าคลั่งทั้งโปรเจกต์ออกแบบที่เขาเป็นผู้นำ แนวคิดด้านสถาปัตยกรรมที่เขายึดถือ รวมถึงเวทีเสวนาในวงการที่เขาไปบ่อย ๆ เธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขาอย่างละเอียดจนขึ้นใจเธอเลือกเรียนเสริมด้านออกแบบสถาปัตยกรรม นั่งอ่านตำราวิชาการยาก ๆ ข้ามคืนเล่มแล้วเล่มเล่า ก็เพื่อจะได้เข้าใจโลกในสายตาของเขาหลังเรียนจบ เธอไม่สนใจคำคัดค้านอย่างหนักของแม่ ตัดสินใจเข้าทำงานในฟู่ซื่อกรุ๊ป เริ่มจากเด็กฝึกงาน

แต่ถ้าทำแบบนี้ ตระกูลฟู่ ตระกูลเจียง และตระกูลซู ก็จะถูกสังคมวิจารณ์อย่างหนักไปด้วย และด้วยอำนาจของแต่ละตระกูล หากจะกำจัดหลินซ่า ก็ง่ายยิ่งกว่าบี้มดก่อนหน้านี้หลินซ่าไม่เคยแข็งกร้าวขนาดนี้มาก่อน ทำให้ถังกั่วอดรู้สึกเป็นห่วงไม่ได้“วางใจเถอะ ในเมื่อฉันกล้าทำแบบนี้ ก็ย่อมไม่กลัวอยู่แล้ว”พูดมาถึงตรงนี้ หลินซ่าก็ชะงักจังหวะคำพูดเล็กน้อยวินาทีถัดมา เธอเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง“หลายปีมานี้ ฉันกับแม่พึ่งพากันสองคน ใช้ชีวิตอดทนกดกลั้นอยู่ที่เมืองไห่เฉิงมานานหลายปี แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า พวกเรา…ไม่มีญาติคนอื่น”ครั้งหนึ่ง เมื่อเอ่ยถึงคำว่า “ญาติพี่น้อง” หลินซ่ารู้สึกเพียงความเย็นชาและแปลกแยกเท่านั้นแต่ตอนนี้ แค่คิดถึงโทรศัพท์ข้ามประเทศสายนั้นที่เธอได้รับในวันที่คลอดลูก หน้าอกของเธอก็มีความอบอุ่นเอ่อล้นขึ้นมาถังกั่วงงไปเล็กน้อย“ญาติคนอื่นเหรอ? ตอนนั้นพ่อของเธอทำธุรกิจล้มละลาย ไม่ใช่ว่าพาน้องสาวของเธอกับพี่ชายหนีไปต่างประเทศแล้วเหรอ? แม่ของเธอก็เพราะถูกคนรอบตัวหักหลัง แถมยังมีหนี้สินท่วมหัว ไม่มีทางเลือกเลยต้องหันไปทำธุรกิจขายเหล้าในไนต์คลับ แล้วเธอจะมีญาติคนอื่นได้ยังไง”“มีส

ในตอนนั้น ขณะที่ซูอวี่โหรวกับเจียงหยางกำลังจะเข้าพิธีแต่งงาน ตระกูลเจียงกลับได้ยินข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างซูอวี่โหรวกับฟู่เยี่ยนฉือ ทำให้ท่าทีของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างคลุมเครืออย่างยิ่งเพื่อให้การแต่งงานเชิงผลประโยชน์ครั้งนี้ดำเนินไปอย่างราบรื่น ฟู่เยี่ยนฉือจึงถูกบีบให้ต้องฝืนขึ้นมาแก้สถานการณ์ รีบประกาศคบหากับหลินซ่าต่อสาธารณะ และแต่งงานกันอย่างรวดเร็วตลอดห้าปีมานี้ เธอเฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ อย่างเย็นชา ท่าทีของฟู่เยี่ยนฉือที่มีต่อหลินซ่า จะว่าแย่ก็ไม่เชิง แต่ก็ห่างไกลจากคำว่าดีอย่างแน่นอนไม่อย่างนั้น เขาจะปล่อยให้เธอทำงานตลอดทั้งช่วงตั้งครรภ์ได้ยังไง แถมตอนคลอดลูกและช่วงพักฟื้นหลังคลอดก็ยังไม่อยู่เคียงข้างเธอเลย?ในเมื่อไม่ได้รัก แล้วทำไมไม่ตัดสินใจหย่ากันให้เด็ดขาดไปเลยยังไงซะหลินซ่าก็คลอดลูกสาว ไม่ว่าเธอจะพาลูกไปหรือให้ลูกอยู่ต่อ ก็ไม่กระทบต่อรากฐานของตระกูลฟู่เลยฉินหลานทั้งสับสนทั้งไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย ส่วนฟู่เยี่ยนฉือกลับทำหน้าบึ้งตึง ก่อนจะเดินออกจากห้องหนังสือ และออกจากบ้านไปทันทีฉินหลานมองแผ่นหลังของลูกชายที่เดินจากไป ทั้งร้อนใจทั้งโมโหผ่านมาตั้งห

“ว่างหว่อ นายสนิทกับหลินซ่า ช่วยพูดเกลี้ยกล่อมเธอให้ฉันหน่อยเถอะ”“จะเอาแต่ใจก็ต้องมีขอบเขตหน่อย อย่าอาศัยว่าเพิ่งคลอดลูกแล้วไปเลียนแบบผู้หญิงที่ไม่รู้จักโต เอาแต่ก่อเรื่องไม่หยุด…”รอยยิ้มบนใบหน้าของกู้ว่างหว่อค่อย ๆ เลือนหายไป แววตายิ่งฉายความซับซ้อนลึกขึ้นกว่าเดิมยังไม่ทันที่ฟู่เยี่ยนฉือจะพูดจบ เขาก็ดับก้นบุหรี่ที่ไหม้ไปครึ่งมวนลงกับที่เขี่ยบุหรี่อย่างแรง น้ำเสียงเย็นเยียบเอ่ยว่า“นายคิดว่าหลินซ่ากำลังก่อเรื่องใส่นายงั้นเหรอ?”ฉินหวายเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ พอเห็นสีหน้าของกู้ว่างหว่อผิดปกติ ก็สะดุ้ง รีบก้าวเข้าไปดึงแขนเสื้อเขาเบา ๆกู้ว่างหว่อไม่แม้แต่จะหันไปมองฉินหวาย เขาลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปหาฟู่เยี่ยนฉือ น้ำเสียงแฝงความโกรธอย่างชัดเจน“ลองถามใจตัวเองดูสิ ตลอดห้าปีมานี้ หลินซ่าปฏิบัติกับนายเป็นยังไง?”ฟู่เยี่ยนฉือสีหน้าหม่นลงเล็กน้อย “ว่างหว่อ นี่นาย…เข้าข้างเธอเหรอ?”กู้ว่างหว่อ“ตอนที่นายจะจะแต่งงานกับเธอเมื่อห้าปีก่อน ฉันก็เคยบอกนายแล้วว่า หลินซ่าพื้นเพซับซ้อนก็จริง แต่จิตใจเธอกลับเรียบง่ายมาก พอเธอปักใจเชื่อในใครสักคนแล้ว ก็จะทุ่มเทให้ทั้งหมด นายอาจไม่รักก็ได้ แต่ห้ามทำ