Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

ตอนที่ 21 บอกรักบ้านของตระกูลจ้าวดูท่าจะคึกคักขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ชายหนุ่มทั้งสามคนกำลังร่ำสุรากันอยู่ในสวนหน้าบ้าน เบื้องหน้าของชายหนุ่มทั้งสาม มีสุราหมักเลิศรส และยังมีกับแกล้มวางอยู่บนโต๊ะอีกด้วยสตรีทั้งสองอยู่ในห้องมิได้ออกมาพูดคุยร่วมวงสนทนา นั่นเป็นเพราะว่าจ้าวหมิงหลันกำลังตั้งท้อง ข่าวนี้ได้ส่งออกไปยังแคว้นฉู่โดยม้าเร็ว คาดว่าน่าจะเป็นแรมเดือนคงจะถึงแคว้นฉู่เป็นแน่กงจู่ผู้เป็นที่รักของพระบิดาและพระมารดา กำลังจะมีหลานให้ท่านตาและท่านยายได้เชยชม หมิงหลัน คราแรกนางร้องไห้เพราะคิดมาก และยังรู้สึกดีใจอย่างเปี่ยมล้นกับคำพูดของสามีที่เอ่ยกล่าว ยามนั้นจิตใจของนางฟูฟ่อง ใบหน้างดงามแย้มยิ้มอย่างยินดีมือเรียวลูบท้องน้อยเบา ๆ สายตาเป็นประกายอย่างมีความปลาบปลื้มใจยิ่งนัก จ้าวกุ้ยหลิน นั่งดูพี่สะใภ้ราวกับตนเองกำลังตั้งครรภ์ กุ้ยหลินอาภัพนักเกิดมาไร้พี่น้อง บัดนี้ครอบครัวเล็ก ๆ นี้ดูจะอบอุ่นขึ้นยิ่งนัก นางมีพี่ชายและพี่สะใภ้กุ้ยหลินนั่งเท้าคางมองพี่สะใภ้ ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้ม ใบหน้างดงามพริ้มเพรา ยามขยับเปลือกตา แพขนตาหนางอนงามกระพือไหวราวกับปีกผีเสื้อขยับสยายปีกอย่างไรอย่างนั้น สตรีทั้งสอง

ตอนที่ 23 ใส่ความค่ำคืนอันแสนหวานของคู่รัก ฟางผิงซานได้โอบกอดคนตัวเล็ก และยากจะข่มตาหลับลง เมื่อคนงามของเขา นางซุกใบหน้าเข้าที่แผงอกแกร่ง ร่างกายของเขามีปฏิกิริยา ตอบสนองอยากจะทำมากกว่านอนกอดแต่กระนั้นเขารับปากเอาไว้แล้วว่า จะไม่ทำเรื่องให้นางอับอายไปมากกว่านี้ เขาจะรอจนวันที่นางพร้อมจะแต่งงาน ในเมื่อนางรับปากแล้วว่านางจะหมั้นกับเขา เรื่องนี้ทำให้เขาดีใจยิ่งนัก คนตัวเล็กนอนหลับไม่รู้เรื่องอันใดส่วนเขาข่มตาหลับลงนั้นยากยิ่งนัก เมื่อร่างบอบบางนุ่มนิ่มซุกอยู่บนแผงอกแกร่ง ลมหายใจอุ่นร้อนเบา ๆ ทำให้เขารู้สึกวูบวาบหวามไหวเหลือเกิน กว่าจะข่มตาให้หลับได้ ก็ดูเหมือนจะล่วงเลยมาเกือบจะรุ่งเช้ากุ้ยหลินมักจะตื่นแต่เช้าตรู่ วันนี้นางคิดจะทำข้าวต้มหมูให้พี่สะใภ้ได้รองท้องในมื้อแรกของวันใหม่ กุ้ยหลินขยับเปลือกตาหนางอนงาม ราวกับปีกผีเสื้อขยับเขยื้อน ใบหน้างดงามดูง่วงงุนไม่น้อย ข้างกายมีชายหนุ่มที่กำลังหลับสนิทอยู่คนงามยิ้มหวานก่อนจะค่อย ๆ ซุกจมูกของตนเองลงที่แก้มสากระคายของเขา ฟางผิงซานรู้สึกเหมือนมีบางอย่างนัวเนียอยู่ที่แก้ม มือเรียวไล้กรอบหน้าของชายหนุ่ม ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มนั้นประทับลงที่กลีบป

ตอนที่ 25 ปะทะอดีตแม่สามี (2)กวนฮูหยินหน้าดำหน้าแดงเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ จนฮูหยินเถาเจ้าของงานเลี้ยงจึงได้เอ่ยปากสอบถามบางอย่าง นางไม่ได้ส่งเทียบเชิญสตรีชั้นต่ำนี้มา เหตุใดนางจึงได้กล้าเสนอหน้ามาร่วมงานเช่นนี้“แม่นาง ข้าว่ามิได้เชิญเจ้ามานะ เช่นนั้นเจ้ากลับไปเถิด อย่าได้มาก่อกวนงานเลี้ยงของข้าเลย อีกอย่างที่นี่ไม่ได้ต้อนรับคนขี้ขโมยเช่นเจ้า” คราแรกคิดจะสอบถาม พอเห็นแววตาของสตรีผู้นี้เข้าให้ นางจึงมิปิดบังความในใจ จึงได้พูดจาดูถูกอีกฝ่ายนางมั่นใจอย่างแน่วแน่ มิได้ส่งเทียบเชิญไปยังแม่ค้าผู้นี้ นางจะมาร่วมงานนี้ได้อย่างไรกัน จ้าวหมิงหลันได้ยินเช่นนี้ถึงกับควันออกหู สตรีทั้งสองงดงามบาดตายิ่งนัก ชายหนุ่มลูกชายเจ้าของงาน อีกทั้งอดีตสามีเดินมาร่วมวงด้วยเถาจินสืออมยิ้มเป็นประกายวาววับ เมื่อเจอสตรีที่ถูกใจเข้าให้ แต่ทว่าเห็นชายที่เดินมาพร้อมกับ เขาอยากจะขัดขาคนผู้นี้ให้ล้มเสียเหลือเกิน ชายหนุ่มสองคนจ้องตากันราวกับจับดาบฟาดฟันกันทางสายตากุ้ยหลินมิได้มองไปยังชายสองคนนั้น แต่เป็นที่ว่าเบื้องหลังนั้นมีใครเดินเข้ามา จ้าวเกาเหวินเห็นว่าด้านหน้ามีเรื่องวุ่นวายเป็นแน่ มองเห็นภรรยารักยืนหน้าตาบู

ตอนที่ 27 เสแสร้ง“ช่วยด้วย ช่วยด้วยเจ้าค่ะ ฮูหยินกวนทำร้ายข้า ช่วยด้วย” กุ้ยหลินร้องอย่างสุดเสียง มือเรียวของนางยังรั้งมือของอีกฝ่ายเข้ามา ใบหน้าของนางถูกเล็บของกวนฮูหยินขูดเป็นรอยเล็กน้อย มีเลือดซึมเป็นทางยาวแววตาของกวนฮูหยินดูตื่นตระหนกกวนฮูหยินจึงส่งเสียงตะคอกอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ “เจ้ามันบ้า ข้าทำอะไรเจ้า” นางมิรู้ว่า เบื้องหลังของนางมีใครเดินมาบ้าง ทว่าจู่ ๆ ร่างของนางถูกกระชากออกจากน้องสาวของเขาอย่างรวดเร็วจากนั้นร่างของกวนฮูหยินลอยขึ้นไปเล็กน้อย คล้าย ๆ กับถูกโยนออกไปโดยผู้มีสีหน้าโหดเหี้ยม ร่างของนางไปประแทกเข้าที่โคนต้นไม้ กระอักเลือดออกมาคำโตและก็สลบไปในที่สุดมิใช่ฝีมือของใคร แต่เป็น จ้าวเกาเหวินที่เห็นน้องสาวถูกรังแก ด้วยความร้อนใจ เห็นใบหน้าน้องสาว และนางส่งเสียงขอความช่วยเหลือ มีหรือพี่ชายเช่นจ้าวเกาเหวินจะปล่อยสตรีผู้นี้ไป มันยังน้อยเสียด้วยซ้ำหากเขามีดาบอยู่ในมือยามนี้ เกรงว่าฮูหยินกวนคงจะมีแค่ร่างไร้วิญญาณเท่านั้นกระมัง จ้าวเกาเหวิน เก่งกาจไม่เป็นสองรองใคร ความเก่งกล้าทั้งบุ๋นและบู๊ จ้าวเกาเหวินฝีมือวรยุทธ์ของเขามิได้อ่อนด้อยแม้ใบหน้าหล่อเหลา หรืองดงามราวกับสตรี

ตอนที่ 29 เมืองหลวงการเดินทางของคณะรองแม่ทัพจ้าวนั้นดูจะเอิกเกริกไม่น้อย เพราะมีรถม้ามีกรงของนักโทษรอไต่สวนคดีความมาอีกด้วย อดีตขุนนางกวนและเจ้าเมืองแดนใต้ รอให้ฮ่องเต้ตัดสินพระทัยว่าจะทำเช่นไร หน้าที่เขาเพียงแค่นำตัวนักโทษส่งทางการก็เพียงพอแต่เห็นว่าความดีความชอบนี้ย่อมต้องยกให้น้องสาวของเขาที่เสี่ยงชีวิต ขโมยบัญชีลับมาได้ เขาจึงคิดว่าจะกราบทูลเรื่องนี้ให้ทรงทราบสักเล็กน้อย ฮ่องเต้พระทัยกว้างดั่งแม่น้ำ คิดว่าน้องสาวของเขาคงจะได้รางวัลชิ้นโตเป็นแน่ครั้นเมื่อถึงเมืองหลวง จ้าเกาเหวินจึงได้ขอตัวไปรายงานเรื่องที่ได้รับพระบัญชาเสียก่อน จึงเหลือเพียงแค่ จ้าวกุ้ยหลิน จ้าวจินถง และจ้าวหมิงหลัน แต่นางเหนื่อยเหลือเกิน จึงได้กลับไปจวนของตนเองก่อนนางบอกว่าช่วงค่ำ ๆ จะไปเยี่ยมที่จวนตระกูลจ้าวสายสาม ซึ่งจวนนี้มิได้อยู่ไกลกันสักเท่าไหร่ จ้าวหมิงหลันเคยไปเยี่ยมท่านปู่สามอยู่บ้าง เพราะนางตามสามีไปจ้าวจินถงจึงบอกสารถีมุ่งหน้าไปยังจวนตระกูลจ้าว กุ้ยหลินเปิดม่านหน้าต่างขึ้น ก็พบว่าที่เมืองหลวงนี้ในตลาดช่างคึกคักไม่ต่างจากแดนใต้สักนิด เหมือนผู้คนจะแต่งตัวสีฉูดฉาดกันไม่น้อย ดูเหมือนว่าผู้คนที่นี่จะร่