Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ตอนที่ 11 พบหน้าจ้าวเกาเหวิน รองแม่ทัพแห่งแดนเหนือ ยามนี้กำลังพักผ่อน แต่การพักผ่อนของเขานั้นคือการเดินทางมาที่แดนใต้ เขามาด้วยเหตุที่ว่า ภรรยาของเขาอยากจะมาท่องเที่ยวจึงจำเป็นที่เขาจะต้องเดินทางมาด้วย และอีกอย่างคือเขามาราชการลับส่วนฟางผิงซาน อยู่ในรถม้าคันหนึ่ง ข้างกายไร้ผู้ติดตาม น้องชายคนรอง อยู่เมืองหลวง น้องสาวคนเล็กที่แต่งงานไปนั้นกำลังตั้งท้องอ่อน ๆ ไม่เหมาะกับการเดินทาง เขามาเยือนแดนใต้ครั้งนี้เพื่อดูแลความเจ็บปวดและรักษาใจของตนเองให้หายดีจะได้กลับไปพูดคุยกับสตรีคนที่เขาแอบรักได้เหมือนเมื่อก่อน ไม่นึกว่าองค์ชายรองแคว้นฉู่จะมีดี พิชิตใจของกงจู่ของเขาจนนางต้องยอมรับอีกฝ่ายเข้ามาในชีวิต เข้ามาเติมเต็มความสุขที่นางได้ขาดหายไปแม้จะยินดีกับคนทั้งคู่ แต่ในใจยังร้าวระบมไม่หาย จึงได้ขอเร้นกายหายตัวมายังต่างถิ่น เดิมทีเขาจะต้องไปยังแคว้นฉู่เพื่อหาทำเลค้าขาย ขยายกิจการเหลาอาหารและหอสุรา เมื่อสหายรักเชิญชวนประจวบกับว่าจ้าวเกาเหวินเป็นห่วงท่านอา ที่ญาติห่าง ๆ เห็นว่าข่าวคราวนั้นเงียบหายไปหลายปีทางตระกูลจ้าวมิได้นิ่งนอนใจ ท่านปู่สายสามดูเป็นห่วงและรู้สึกผิดมาตลอด ส่งคนออกไปตามหา ก็ไร้

ตอนที่ 13 น้องสาวจ้าวกุ้ยหลิน สบตาเข้ากับอีกฝ่าย ทว่ายามนี้ใบหน้าของนางดูจะแดงระเรื่อไม่น้อย เมื่อถูกชายหนุ่มโอบกระชับเอวของนางเข้ามาเพื่อเล่นงิ้วแสดงสวมบทบาทเป็นว่าที่สามีของนางในอนาคต ทว่านางตัวแข็งทื่อไม่เคยถูกชายใดโอบกอดถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้สักครั้งกวนอวี้เฟยไร้คำพูดกับอีกฝ่ายแม้ว่าในใจลึก ๆ จะอิจฉากุ้ยหลินยิ่งนัก นางเดินสะบัดก้นกระแทกเท้าหนีไปทันที ส่วนสามีของนางก็ไม่รู้ว่าหายไปอยู่ที่ไหน นางเดินตามหาจนปวดเท้าไปหมด คราแรกนึกว่าแอบมาตามตัวกุ้ยหลินเสียอีก นางจึงได้โมโหเข้าไปต่อว่าอีกฝ่ายอย่างไร้สติสาวใช้ที่ติดตามก็พลัดหลงกับนางจึงเหลือนางเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น อวี้เฟยจึงได้เดินออกตามหาสามี ในงานนี้ดูจะคึกคักแน่นถนัดตา การละเล่นมีมากมาย ดูสนุกสนาน แต่ทำให้อวี้เฟยไม่ได้รู้สึกสนุกไปด้วย มีแต่ความกลุ้มอกกลุ้มใจเท่านั้นผู้ที่ภรรยากำลังออกตามหาสามี แต่ทว่ายามนี้สามีของนางกำลังกระชับร่างงดงามของสตรีนางหนึ่งเข้ามาโอบกอด บดเบียดริมฝีปากจาบจ้วงเข้าให้ที่ริมฝีปากเล็ก ๆ น่าดึงดูดกระหวัดเกี่ยวรัดพัวพันกับอีกฝ่ายอย่างโหยหา หญิงสาวร่างกายอ่อนระทวย ใบหน้าของนางกับเคลิบเคลิ้มไม่น้อย ยามเมื่อถูก

ตอนที่ 15 ข้าชอบท่านจวนตระกูลกวนค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ท่านหมอเดินเข้ามาสามคนเพื่อมาดูอาการของบุตรชายขุนนางกวน แผ่นหลังนั้นแดงเถือกเป็นแผลพุพองเสียแล้ว ช่างดูน่าหวาดกลัวนักโม่อวี้เฟยถูกจับให้นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น แต่นางหาได้สำนึกผิดไม่ ท่าทางช่างดูกระด้างกระเดื่องต่อแม่สามีและพ่อสามีไม่น้อย ริมฝีปากอวบอิ่มได้รูปกดยิ้มที่มุมปาก แววตาดูแข็งกร้าวส่งไปให้อีกฝ่าย ชายหนุ่มผู้นั้นนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงนอนฮูหยินใหญ่ และขุนนางกวนพูดไม่ออก ได้แต่นึกชิงชังกับลูกสะใภ้ผู้นี้เหลือเกิน ทั้งสองคนใบหน้าหาได้แย้มยิ้มไม่ นั่งทำหน้าตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ“เหวินปิน ไอ้คนสับปลับไหนบอกว่าจะรักเพียงข้าคนเดียว แต่เจ้ามันชั่วช้า จับนังบ่าวชั้นต่ำย่ำยีใจข้า เจ้ายังเป็นคนอยู่หรือไม่!” โม่อวี้เฟยเดือดดาลเก็บความเสียใจไม่อยู่ นางต่อว่าด้วยใบหน้าที่อาบไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ“ข้ามันโง่นักหูตามืดบอด โชคดีเสียจริงที่จ้าวกุ้ยหลินไม่รักเจ้า เจ้ามันไม่คู่ควรกับความรัก เพราะคนอย่างเจ้ามันรักใครไม่เป็น ไอ้คนเห็นแก่ตัว ความรักของข้าที่มอบให้ผู้ชายอย่างเจ้า ข้ามันขอคืน ต่อแต่นี้จบสิ้นความเป็นสามีภรรย

ตอนที่ 17 จิ้งหรีดเป็นเหตุฟ้ายังไม่ทันสาง จ้าวกุ้ยหลินตื่นมาแต่เช้าตรู่ วันนี้นางทำอาหารที่บอกว่าจะเปิดกิจการร้านขายข้าวมันไก่ อาจิงเป็นลูกมือช่วยหยิบจับอยู่ในครัว ไก่ตัวอวบอ้วนถูกถอนขนออกจนหมด จากนั้นก็นำไปต้มใส่เครื่องปรุงทำให้น้ำต้มไก่นี้หอมนักข้าวสารสีขาวถูกตักขึ้นมาเตรียมไว้ กุ้ยหลินใช้น้ำมันจากหนังหมูเทใส่กระทะเล็กน้อยนำกระเทียมสับหยาบลงไปผัดให้มีกลิ่นหอม จากนั้นนางจึงเทข้าวสารเมล็ดสีขาวลงไปในกระทะที่มีกระเทียมเจียว ผัดข้าวเล็กน้อย คลุกเคล้าให้เข้ากัน เพื่อให้ข้าวมีกลิ่นหอมและพักเอาไว้ก่อนครู่หนึ่งเมื่อน้ำต้มไก่เดือดจัดมีกลิ่นหอมชวนยั่วน้ำลาย นางตักน้ำต้มไก่ออกมาใส่หมอพักไว้ให้คลายร้อน จากนั้นข้าวสารเมื่อครู่ที่ผัดกับกระเทียม และน้ำต้มไก่ใส่ลงไปพร้อมกันในหม้อใบหนึ่ง นางใช้ถ่านกำลังดี หุงได้พอเหมาะ เมื่อทุกอย่างสุกได้ที่ ก็เป็นเวลาที่นางต้องเตรียมน้ำจิ้มเสียแล้วกุ้ยหลินจัดการมือเป็นระวิงอยู่ในครัว สองนายบ่าวพูดคุยหัวเราะสนุกสนาน ฟางผิงซานติดตื่นแต่เช้า เขาได้กลิ่นหอมโชยมาจากด้านหลังในห้องครัว เขาเดินไปแอบมองดูหญิงสาวเจ้าของจวน เห็นนางแย้มยิ้มดูร่าเริงยิ่งนักเส้นผมเงางามถูกรว

ตอนที่ 19 เดินเที่ยวฟางผิงซาน และจ้าวกุ้ยหลิน เดินออกจากร้านขายน้ำเต้าหู้ คาดว่าทั้งคู่จะมุ่งหน้าไปยังเขตก่อสร้างของเหลาอาหารและหอสุรา ทั้งสองร้านนี้อยู่ห่างกันไม่มาก และที่สำคัญ ฟางผิงซานต้องขอความช่วยเหลือจากเจ้าถิ่น นั่นก็คือแม่ค้าสาวแสนสวยเบื้องหน้าของเขายามเขามองนางนั้นช่างดูราวกับเป็นสตรีอ่อนหวาน น่าทะนุถนอมยิ่งนัก หากให้นางพูดจาเมื่อไหร่ ราวกับมีความบรรลัยส่งไปให้อีกฝ่ายเมื่อนั้น เขาหวั่นไหวทุกครั้งที่เห็นนางพูดจาจัดจ้านเผ็ดร้อน เกิดมามิเคยเห็นสตรีใดเป็นเช่นนี้มาก่อน“ระวัง” เสียงร้องดังขึ้นจากข้างบน หญิงสาวผู้หนึ่งร้องด้วยความตกใจ ฟางผิงซานเงยหน้าขึ้นไป พบเข้ากับกระถางดอกไม้กำลังจะตกลงมาเบื้องล่าง ที่สำคัญเป็นกุ้ยหลินอยู่ตรงนั้นพอเหมาะพอดีฟางผิงซานไม่รอช้า เขารีบกระโดดทะยานพุ่งเข้าไปรวบเอวคอดกิ่วของนางเข้ามาแนบแผงอกของเขาเอาไว้ ไม่ถึงเสี้ยวอึดใจ เพล้ง! แจกันดอกไม้หล่นตกลงมากระทบที่พื้นแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆจ้าวกุ้ยหลินตกตะลึงอึ้งนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ฟางผิงซานก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมกอด สองสายตาสอดประสาน เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายในดวงตาของคนทั้งคู่ กุ้ยหลินหลงลืมตัว ดันแผงอกแกร่งของเข