All Chapters of หย่ามาได้ครึ่งปีถึงจะท้อง ประธานเฮ่อ นี่ไม่ใช่ลูกของคุณ : Chapter 1 - Chapter 10

ดึกดื่น เสิ่นเหมี่ยวโพสต์รูปของทารกแรกเกิดพร้อมแคปชั่นว่า ：เลื่อนขั้นเป็นคุณแม่แล้วจร้า ได้ลูกชายคนโต!ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง อดีตสามีที่หย่าร้างไปได้หกเดือนก็มาเคาะประตูหน้าห้องทันทีที่ประตูเปิดออก ใบหน้าเคร่งขรึมของเหอเฉิน ก็ทำให้บรรยากาศในห้องเช่าสองห้องนอนของเสิ่นเหมี่ยวเย็นยะเยือกลงทันทีเสิ่นเหมี่ยวกำลูกบิดประตูไว้อย่างแน่น "คุณมาได้ยังไง?" ชายคนนั้นเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เย็นชาและเงียบงัน ยกเท้าเดินเข้ามารองเท้าหนังมันวาวของเขาดูไม่เข้ากับพื้นลายดอกไม้แบบเก่าๆ ของอพาร์ตเมนต์มากเลยนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาที่นี่ เขามุ่งหน้าไปที่ห้องนอนของเสิ่นเหมี่ยวโดยตรงหลินเจา ผู้ช่วยของเขา ถือสัญญาฉบับหนึ่งอยู่ในมือ แล้วส่งให้เสิ่นเหมี่ยว"เลขาเสิ่น ไม่เจอกันตั้งนาน นี่คือสัญญาสิทธิการเลี้ยงดูบุตรที่ทนายความส่วนตัวของประธานเหอร่างขึ้นอย่างเร่งด่วนข้ามคืน"เสิ่นเหมี่ยวรับสัญญามา เปิดพลิกดูหลานชายคนโตของตระกูลเหอ ต้องได้รับการเลี้ยงดูโดยตระกูลเหอข้อความยืดยาวเต็มหน้ากระดาษ แต่เสิ่นเหมี่ยวกลับจับประโยคนี้ได้อย่างแม่นยำว่าแล้วเหอเฉินต้องการแย่งสิทธิ์ในการเลี้ยงดู เขาก็ไม่ได้ใจร้าย

ทันทีที่เฉิงเว่ยอี้เดินเข้ามาห้องทำงาน ก็เห็นหลินเจากำลังจองตั๋วอยู่ จึงรีบถามว่า “พี่เหอเฉินไปไหน？คุณจองตั๋วทำไม？”“อยู่ในห้องพักผ่อน ที่สาขาบริษัทเกิดสถานการณ์ฉุกเฉิน ประธานเหอต้องไปที่นั่น”ไม่รอหลินเจาพูดจบ เฉิงเว่ยอี้ก็หยิบบัตรประจำตัวออกจากกระเป๋าและยื่นให้เขา“จองให้ฉันด้วย ฉันจะไปกับเขา”“ห้ะ?” หลินเจาอึ้ง มองเธอด้วยความประหลาดใจเธอพูดอย่างเป็นเรื่องปกติ “ทำไม? ต้องให้พี่เหอเฉินพูดคุณถึงจะฟังเหรอ？”ครึ่งปีนี้ เหอเฉินไปไหนเธอก็ไปด้วยหลินเจาคิดดูแล้วมันก็จริง จึงรับบัตรประจำตัวเธอมา “ครับ” เฉิงเว่ยอี้เห็นจดหมายที่เปิดอยู่ ของข้างในถูกเหอเฉินเอาไปแล้วเธอขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความระแวงไม่นาน เหอเฉินก็ออกมาโดยเปลี่ยนเป็นชุดอีกชุดหนึ่ง ถือกระเป๋าเอกสารไว้ และเดินออกไปอย่างสง่าผ่าเผยจดหมายลาออกที่ยังไม่ได้เปิดอ่านถูกวางไว้ที่ข้างเตียงอย่างไม่ใส่ใจ แล้วก็เผลอทำหล่นลงพื้นขณะที่เก็บของ——ขณะที่เสิ่นเหมี่ยวกำลังค้นหาข้อมูลข้อควรระวังระหว่างตั้งครรภ์บนอินเทอร์เน็ต ข่าวเศรษฐกิจเด้งขึ้นมาเป็นหัวข้อ เธอก็เพิ่งรู้ว่าเหอเฉินออกไปต่างประเทศแล้วเนื่องจากใกล้สิ้นปี และบริษั

เสิ่นเหมี่ยวดึงเสื้อขนเป็ดขึ้นมาปิดหน้าท้องที่แบนราบโดยไม่รู้ตัว"อาจเป็นเพราะอายุมากขึ้น ปีนี้กลัวหนาวเป็นพิเศษเลย"เธอเดินไปนั่งลง แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย “ต้องใช้แล็ปท็อปของฉันไหม？งั้นฉันต้องไปเอาที่รถ”“ใช้ของผม”เหอเฉินผลักแล็ปท็อปไปไว้ตรงหน้าเสิ่นเหมี่ยวภาพพักหน้าจอเป็นรูปเก่าของชายและหญิงคู่หนึ่งที่ถ่ายจากด้านหลังเสิ่นเหมี่ยวจำได้ทันทีว่าชายคนนั้นคือเหอเฉิน และรูปร่างของผู้หญิงก็คล้ายกับเฉิงเว่ยอี้เธอมองตรงไปข้างหน้า เปิดไฟล์งาน และจดบันทึกการประชุมอย่างเป็นระบบและอัตโนมัติในเรื่องงาน เสิ่นเหมี่ยวกับเหอเฉินก็ยังคงเข้าขากันดีเขาแค่มอง เธอก็รู้ทันทีว่างานชิ้นไหนต้องทำเครื่องหมายสีแดง เก็บไว้เป็นจุดที่ต้องสังเกตเป็นพิเศษในภายหลังเพียงแค่ท่าทางมือเดียวของเขา เธอก็ให้คนที่กำลังรายงานงานหยุดพูด แล้วให้คนถัดไปขึ้นรายงานต่อถึงแม้แต่ไม่ได้อยู่กับเขามาครึ่งปี แต่ก็ยังคงเข้าขากันได้ดีคิ้วที่ขมวดแน่นของเหอเฉินค่อยๆ คลายลงความสนใจของเขาค่อยๆ หันเหจากงานมาที่เสิ่นเหมี่ยวเมื่อถอดชุดทำงานที่ดูแข็งทื่อออก ใบหน้าของเสิ่นเหมี่ยวที่งดงามอย่างน่าทึ่งนั้น ดูอ่อนเยาว์และสวยงามนิ

เสิ่นเหมี่ยวชะงักฝีเท้า ลมหายใจสะดุด สีหน้าค่อย ๆ เคร่งเครียดขึ้น“มีอะไรหรือ?” หลินเจาถามด้วยความงุนงง “คุณเป็นคนบอกให้ประธานเหอย้ายคุณกลับมาไม่ใช่เหรอ?”เสิ่นเหมี่ยวส่ายหัว “เปล่าค่ะ ฉันมาลาออกค่ะ”หลินเจาอุทานด้วยความตกใจ "ลาออก? ทำไมล่ะ!"“เหตุผลส่วนตัวค่ะ” เสิ่นเหมี่ยวกล่าวสั้นๆ จากนั้นเธอก็เสริมว่า “สามารถยกเลิกคำสั่งย้ายกลับได้ไหมคะ?”“ต่อให้จะยกเลิกก็ต้องได้รับการอนุญาตจากประธานเหอก่อนนะสิ!” หลินเจากล่าวด้วยสีหน้าลำบากใจเสิ่นเหมี่ยวยกมือบีบหน้าผากเล็กน้อย ในใจเกิดรู้สึกอ่อนแรงขึ้นมาหลินเจาปลอบเธอว่า "ใกล้สิ้นปีแล้ว เป็นช่วงที่บริษัทยุ่งที่สุด เรื่องการลาออกค่อยว่ากันหลังปีใหม่ รีบไปเก็บข้าวของเถอะ กลับมาปุ๊บก็มีงานให้ทำเลย ตอนบ่ายตอนคุณขึ้นมาทำงานคุณหนูเฉิงฝากให้คุณซื้อนมชาให้เธอหนึ่งแก้ว”"รู้แล้วค่ะ" เสิ่นเหมี่ยวได้แต่พยักหน้า และไปเก็บของที่สำนักงานสาขาบ่ายโมงตรง เธอปรากฏตัวตามเวลาที่กำหนดที่ตำแหน่งเลขาส่วนตัวประธานบริษัทจัดเก็บของเรียบร้อยแล้ว เธอถือสาคูส้มโอมะม่วงแก้วหนึ่งเข้าไปในห้องทำงานแสงแดดในยามบ่ายแรงจัด และส่องลงมาบนตัวเหอเฉินเขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว

ทุกครั้งที่บังเอิญเจอกันที่บาร์ เหอจือโจวก็จะหาเรื่องเห่อเฉินเสมอแต่เขาไม่ใช่ข้อต่อสู้ของเห่อเฉิน เขาจึงหันมาลำบากคนของเห่อเฉินแทนตัวอย่างเช่น เสิ่นเหมี่ยวเสิ่นเหมี่ยวหันหลังกลับและเปลี่ยนทิศทาง โดยตั้งใจจะออกทางประตูหลังเหอจือโจวก็เห็นเธอทันที จึงผลักคนที่กำลังคุยคบค้าสมาคมด้วยออกไป แล้วรีบวิ่งตามไปทันทีที่เสิ่นเหมี่ยวเพิ่งออกจากห้องจัดเลี้ยง ก็ถูกเขาดักไว้ที่มุมหนึ่งแล้ว"เห้ย เสิ่นเหมี่ยว ผมนึกว่าผมตาฝาดไปซะอีก” เห่อเฉินเป็นคนโหด พูดน้อย แต่โครงหน้าดี หน้าตาหล่อคมดูดีมีระดับส่วนเหอจือโจวกลับเป็นพวกหน้าตาดี สวยคม แต่พูดมากสุด ๆ แถมกวนประสาทนิด ๆ จนทำให้ตนอยากต่อยเขา"คุณถูก‘ส่งไปอยู่ตำหนักเย็น’ แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงกลับมาอีกล่ะ?"เสิ่นเหมี่ยวเป็นผู้ช่วยที่เก่งของเห่อเฉิน และคนในแวดวงธุรกิจล้วนรู้จักเธอดีเมื่อครึ่งปีก่อน เธอถูกย้ายไปประจำสำนักงานสาขาในตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปอย่างกะทันหัน ซึ่งเป็นการเลื่อนตำแหน่งเพียงแค่ในนาม ทำให้หลายคนสงสัยว่าเธอทำอะไรผิดหรือเปล่า"เป็นความต้องการของงาน"เสิ่นเหมี่ยวพยักหน้าตอบคำถามของเขา “ประธานเหอ ฉันยังมีธุระไปก่อนแล้วนะคะ”เหอ