Lahat ng Kabanata ng ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย: Kabanata 11 - Kabanata 19

หลังจากที่รถของริวขับออกจากอู่ไป เพลิงยังคงยืนอยู่ที่เดิมและใช้มือยกขึ้นถูแก้มข้างที่ถูกริวหอมอย่างแรงราวกับจะลบสัมผัสอุ่นๆ นั่นออกไปให้พ้น ใบหน้าที่เคยเปื้อนคราบน้ำมันเครื่องตอนนี้กลับแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู“ไอ้บ้า ไอ้คนฉวยโอกาส! หนอย... ฝากไว้ก่อนเถอะ” เพลิงสบถออกมา แววตาวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดบรรยากาศในอู่ AKK Motorsport ที่เคยคึกคักกลับเงียบลงถนัดตา บรรดาลูกน้องที่เห็นท่าทางของเธอ ต่างก็พากันก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองอย่างขยันขันแข็งผิดปกติ เพราะทุกคนรู้ดีว่าเวลาที่เพลิงอยู่ในอาการหงุดหงิดนั้นน่ากลัวเพียงใด และถ้าหากเข้าไปเซ้าซี้ผิดจังหวะละก็มีหวังได้โดนประแจฟาดกลับมาแน่ๆ จะมีก็แต่เพียงจ๊อดที่ใจกล้าพอที่จะค่อยๆ เดินเลียบๆ เข้าไปหาเพื่อเช็คว่าเฮียของเขาอาการถึงขั้นที่ต้องตามพวกเฮียใหญ่ที่เป็นพี่ชายของเพลิงมาช่วยห้ามทัพหรือเปล่า“เอ่อ... เฮียครับ เป็นอะไรหรือเปล่าเฮีย ยังปกติอยู่ใช่ไหม” จ๊อดถามเสียงอ่อยพลางสังเกตอาการ“ไม่ได้เป็นอะไร! ฉันยังคุมอารมณ์ได้อยู่ จ๊อดไปเตรียมจัดคิวแล้วโทรนัดรับรถคันนี้ให้ฉันด้วยล่ะ พรุ่งนี้ได้เลยก็ยิ่งดี” เพลิงตอบกลับเสียงแข็ง และพยายามสูดลมหายใจเข้าลึ

บรรยากาศภายในรถสปอร์ตหรูที่กำลังเคลื่อนตัวออกจากอู่นั้นเต็มไปด้วยความมาคุ เพลิงนั่งกอดอกหน้าบึ้ง สายตาจ้องไปยังถนนเบื้องหน้าโดยไม่คิดจะหันไปมองไปสบตากับริวแม้แต่นิดเดียว ชุดกระโปรงสีน้ำเงินแขนตุ๊กตาที่เธอสวมอยู่ยิ่งขับให้ท่าทางฮึดฮัดนั่นดูเหมือนแมวพยศที่ถูกจับใส่เสื้อผ้าแล้วขยับตัวไม่สะดวกไม่มีผิด“นายเป็นบ้าอะไร... ทำไมถึงเอาแต่ตามฉันอยู่ได้!” เพลิงโพล่งขึ้นมาทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจริวไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้าน แต่กับเหลือบมองเพลิงที่กำลังหงุดหงิดพลางยิ้มมุมปากอย่างพอใจ“ก็ไม่อะไรนะ แค่กำลังสนใจผู้หญิงหมัดหนักอยู่ก็เท่านั้น”“งั้นอยากโดนอีกสักรอบไหมล่ะ จะได้เลิกสนใจกันสักที” เพลิงหันกลับมาแยกเขี้ยวใส่ พร้อมกับกำหมัดขึ้นมาขู่“ก็ลองดูสิ” ริวเว้นจังหวะพลางลดความเร็วรถลงเล็กน้อย ก่อนจะหันมาสบตาเธอด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ “แต่ผมเตือนไว้ก่อนนะ ว่าคราวนี้ผมคงไม่ยอมโดนต่อยเฉยๆ โดยที่ไม่เอาคืนแน่ๆ”เพลิงชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นสายตาของริวที่ดูไม่ได้จะล้อเล่นกับคำที่พูดออกมา ก่อนสะบัดหน้าหนีไปอีกทางพลางสบถเบาๆ ในลำคอ แต่ดูเหมือนริวจะยังไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น“ถามจริงเถอะ คุณทำแบบนั้นได

ในระหว่างที่เพลิงกำลังจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ริวสั่งให้โจเตรียมมาให้ใหม่เพื่อใช้สำหรับการแข่ง บิว กริตเกิร์ลสาวที่ถูกโจเรียกตัวมาด่วนเพื่อให้ทำหน้าที่โบกธงออกตัว ก็เดินหน้าบึ้งเข้ามายังจุดรอสตาร์ท ตอนแรกที่บิวได้ยินว่าเจ้านายสุดหล่ออย่างริว จะลงสนามแข่งด้วยตัวเอง เธอแทบจะกรีดร้องด้วยความดีใจ แต่พอเห็นว่าคู่แข่งคือผู้หญิงหน้าสวยในชุดกระโปรงสไตล์คุณหนู บิวก็ออกอาการไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด“นั่นใครน่ะพี่โจ? ทำไมคุณริวถึงต้องยอมลงสนามแข่งกับยัยคนนี้ด้วย” บิวถามจิกตาพลางมองเพลิงที่กำลังเปลี่ยนชุดด้วยความไม่พอใจ“เบาได้เบานะ นั่นน่ะแขกคนพิเศษของคุณริว” โจเอ่ยปรามเสียงเข้มเมื่อเห็นลูกน้องทำกิริยาไม่เหมาะสม “รีบเก็บอาการแล้วเดินไปประจำที่ซะ! ถ้ายังไม่อยากถูกไล่ออก แล้วก็ทำตัวให้มันดีดีด้วย”บิวได้แต่ทำท่าฟึดฟัดเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปยืนประจำที่จุดสตาร์ทพลางโบกธงสะบัดไปมาด้วยอารมณ์ขุ่นมัวบรื้นนนนน! บรื้นนนนน!เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องไปทั่วสนาม ริวในรถซูเปอร์คาร์คันเก่งเหลือบมองรถข้างๆ พลางยิ้มกวนๆ ให้เพลิงก่อนจะหันไปโฟกัสด้านหน้าของรถทันทีที่ธงสะบัดลง รถทั้งสองคันก็พุ่งทะยานออกไปอย่างรว

เพลิงอาศัยจังหวะที่เฮียศิลหันกลับไปสนใจภรรยา ขยับเข้าไปใกล้กับวาโยที่นั่งหัวเราะอยู่ ก่อนจะถามคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวออกมา“ว่าแต่เฮียโย เฮียพอจะจำเรื่องสมัยที่เราเคยไปแข่งรถที่สนามใต้ดินแถวชานเมืองได้ไหม”วาโยขมวดคิ้วพลางนึกทบทวนก่อนจะตอบออกมาทันที“อืมม จำได้ดิ ก็แกดันไปก่อเรื่องที่สนามแข่งนั่นไว้ซะขนาดนั้น จนพวกเฮียต้องไปประกันตัวออกจากโรงพัก แถมโดนแม่สั่งกักบริเวณไปพร้อมกับแกตั้ง 1 เดือนโทษฐานที่ดูแลแกได้ไม่ดีพอเลยนะ ใครจะจำไม่ได้กันล่ะ”“แล้วเฮียไม่คุ้นหน้าริวเขาบ้างเลยเหรอ?” เพลิงถามต่อ“ไม่นะ ไม่คุ้นเลยว่ะ คงเป็นเพราะในสนามคนเยอะด้วยมั้ง ช่วงชุลมุนใครจะไปจำหน้าคนอื่นได้ล่ะ จำได้ก็แต่ไอ้คนที่แกกระทืบเขาซะเข้าโรงพยาบาลนั่นแหละ แถมเรื่องก็ผ่านมานานแล้วด้วย ทำไมอ่ะ แกจะบอกว่าริวเคยไปขับรถแข่งที่นั่นมาเหมือนกันเหรอ”วาโยถามต่อด้วยความสงสัย“อื้อ ประมาณนั้นมั้ง”เพลิงพยักหน้าตอบช้าๆ ก่อนจะถามเข้าเรื่องต่อไป“แล้วถ้าสมมติว่า มีผู้ชายคนหนึ่งเขาถึงกลับยอมซื้อสนามแข่งรถเพื่อที่จะตามหาใครบางคนที่เคยได้เจอกันที่นั่นเพียงแค่ครั้งเดียว เฮียว่าคนแบบนี้ควรคบเป็นแฟนไหม”เมื่อเพลิงพูดจบ วาโยก็

ชลธีมองท่าทางของทั้งคู่ที่ดูแล้วมีพิรุธก็พอจะเดาได้ว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้นั้นคงไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่อยากจะพูดอะไรมากเพราะน้องสาวของเขาก็โตแล้ว“โอเคๆ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่” ชลธีพยักหน้ารับส่งๆ พลางหันไปสนใจรถ Ferrari สีแดงที่จอดเด่นอยู่แทน “ที่แท้คุณก็คือเจ้าของรถคันนี้เองเหรอเนี่ย ยินดีที่ได้รู้จักครับผมชลธีเป็นพี่ชายคนที่ 3 ของเพลิง แล้วก็เป็นคนดูเรื่องระบบไฟและส่วนของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ให้กับรถทุกคันที่นี่ด้วย”“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมริวครับ” ริวยิ้มตอบลูบหลังตัวเองตรงจุดที่เพลิงเพิ่งหยิกไปหยกๆ “งั้นไหนๆ ก็มาแล้ว ปล่อยให้ยัยเพลิงเขาจัดการเจ้าแดงคันนี้ของคุณไปก่อนละกัน ส่วนเราก็เข้าไปนั่งคุยกันในสำนักงานกันดีกว่าเนอะ ข้างนอกมันเสียงดังแถมร้อนด้วย” ชลธีเชิญชวนด้วยท่าทางเป็นกันเอง“จะไปไหนก็รีบไปเลยนะ คนจะทำงานต่อแล้ว” เพลิงรีบออกปากไล่พี่ชายก่อนจะหันไปแยกเขี้ยวใส่ริว “ส่วนนาย... อย่าพูดเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องด้วยล่ะ”ริวไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่ยักคิ้วกวนๆ ส่งคืนไปให้ ก่อนจะเดินตามชลธีเข้าไปในห้องสำนักงานทั้งคู่เริ่มบทสนทนาจากเรื่องรถไปจนถึงเรื่องจิปาถะ ชลธีพบว่าริวเป็นคนคุยสนุกและม