ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย

สามสาวลากเพลิงมาหยุดอยู่ที่หน้าสปาหรูใจกลางย่านธุรกิจ เพลิงเลยเดินตามแรงดึงของเชอรี่ไปอย่างเบื่อหน่ายในหัวยังวนเวียนอยู่กับข้อความเฮงซวยในมือถือ จนกระทั่ง…ปึก!จังหวะที่กำลังจะก้าวผ่านประตูบานใหญ่ ร่างของเพลิงก็ปะทะเข้ากับแผงอกของคนที่กำลังเดินสวนออกมาอย่างจัง แรงกระแทกทำให้เธอเซจนเกือบเสียหลักลงไปกองกับพื้น แต่ฝ่ามือหนาของคนตรงหน้ากลับคว้าแขนเธอไว้ได้ทัน“ขอโทษค่ะ”เพลิงเอ่ยสั้นๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองวินาทีนั้นสายตาของเธอไม่ได้หยุดอยู่ที่ใบหน้าของชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้า แต่กลับถูกดึงดูดด้วยรอยสักรูปมังกรที่ต้นคอ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปเห็นสิ่งที่เป็นประกายสีเงินที่หูของเขา มันคือต่างหูรูป น็อตหกเหลี่ยม งานละเอียดระดับพรีเมียมที่ขัดเงาจนวาววับ จนเพลิงเผลอจ้องมันนิ่ง สายตาของช่างยนต์ที่คลุกคลีอยู่กับอะไหล่แต่ละชนิดอยู่เป็นประจำกำลังวิเคราะห์เกรดวัสดุโดยอัตโนมัติจนลืมตัวว่าหน้าของเธอนั้นอยู่ห่างจากผู้ชายตรงหน้าแค่คืบเดียว“จะจ้องอีกนานไหมครับ?”เสียงทุ้มต่ำติดกวนประสาทดึงสติเธอกลับมาเพลิงชะงัก รีบละสายตาจากน็อตบนหูเขาขึ้นมาสบกับดวงตาคมที่จ้องเธออยู่ก่อนแล้ว‘คาซึยะ ริว’ ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลา

ตัดมาที่อีกโซนหนึ่งของบาร์…“เอ้า! ชน ดื่มให้หมดแก้วแล้วลืมๆ ไอ้ขยะนั่นไปซะ!”เสียงของเชอร์รี่ดังขึ้นพร้อมกับแก้วค็อกเทลสีสวยที่ยื่นมาตรงหน้า เพลิงในชุดเดรสสีดำที่นั่งอยู่ท่ามกลางแสงสีที่ขยับไหวไปมา เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะยอมหยิบแก้วเบียร์ขึ้นมาชนกับพี่สะใภ้ทั้งสามคนตามมารยาทจริงๆ แล้วเพลิงไม่ใช่คนคอแข็งอะไร ออกจะไปทางคออ่อนเสียด้วยซ้ำ แต่เธอกลับชอบบรรยากาศเวลาที่ผู้คนสังสรรค์กันแบบนี้ เสียงเพลงบีทหนักๆ และความวุ่นวายรอบตัวมันช่วยดึงความสนใจของเธอออกไปจากความคิดฟุ้งซ่านได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ“วันนี้เพลิงดื่มไม่เยอะนะเจ๊ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องรีบเข้าอู่ไปเช็ครถใช้ลูกค้าอีก” เพลิงเอ่ยเสียงเรียบพลางจิบเบียร์เข้าไปอึกใหญ่“โถ่... ยัยหนู วันนี้วันปล่อยผีนะจ๊ะ รถที่อู่ไม่หนีไปไหนหรอก เลิกดื่มเบียร์ขมๆ แล้วมาลองอันนี้ดีกว่า อร่อยกว่านะ” มินตราหัวเราะร่วนพลางยื่นแก้วค็อกเทลแก้วใหม่ให้ แทนเบียร์ที่เพลิงถืออยู่“ดูสิ... ตั้งแต่เดินเข้ามา ผู้ชายมองหนูตาค้างกันทั้งบาร์แล้วนะ ไม่สนใจสักคนเลยเหรอ”เพลิงไม่ได้สนใจสายตาเหล่านั้น ที่สำคัญผู้ชายทุกคนก็เหมือนๆ กันหมดในสายตาของเธอ ไม่เหมือนกับเครื่องยน

เพลิงไม่ตอบแต่กลับป็นฝ่ายกดจูบริวกลับอย่างเงอะงะในตอนแรกก่อนจะเริ่มทวีความเร่าร้อนขึ้นตามแรงอารมณ์ ริวครางหึ่มในลำคอด้วยความพอใจ มือหนาที่ซุกซนของเขาเริ่มลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดเดรสสีดำอันยั่วยวน“ฉันแค่บอกให้เบามือ... ไม่ได้บอกให้หยุดซะหน่อย” เพลิงกระซิบชิดริมฝีปากเขา แววตาฉ่ำเยิ้มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์นั้นดูยั่วยวนจนมังกรหนุ่มแทบจะคลั่งริวหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบต่างหูรูปน็อตอีกข้างที่เหมือนกันกับของเขาที่วางอยู่ในถาดข้างหัวเตียงขึ้นมา “ไหนบอกว่ามีชิ้นเดียวในโลกไง” เพลิงขมวดคิ้วถามขณะที่ริวบรรจงสอดก้านต่างหูให้เธออย่างเบามือ“ก็ชิ้นเดียวที่บอก... มันมีเป็นคู่นี่” “ไหนๆ คุณก็ยอมแลกแล้ว ผมแค่ให้คู่ของมันกับคุณก็เท่านั้น”ทันทีที่เขาสวมมันเสร็จ ริวก็ไม่ปล่อยให้ความสงสัยของเพลิงทำงานต่อ เขาเริ่มขบงับใบหูเล็กเบาๆ จนคนตัวเล็กสะดุ้ง ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังเมื่อริวเริ่มพรมจูบไล่ลงมาตามลำคอระหง กลิ่นหอมกรุ่นของผิวกายสาวที่ผสมกับกลิ่นจางๆ ของแอลกอฮอล์กระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าจนเขายากจะหักห้ามใจมือหนาเลื่อนถอดชุดเดรสสีดำให้หลุดร่วงลงไปกองที่เอวคอด จนเ

คาซึยะ ริวก้าวลงจากรถสปอร์ตสีดำพร้อมนามบัตร VVIP ของ AKK Motorsport ในมือ วันนี้เขาตั้งใจจะเข้ามาติดต่อเรื่องรถตามที่เคนได้นัดไว้ให้และถือโอกาสมาเคลียร์ปัญหาของเรนะน้องสาวต่างแม่ที่ชอบสร้างเรื่องให้ที่บ้านต้องปวดหัวด้วย เพราะก่อนหน้านี้คนของเขารายงานมาว่า น้องสาวตัวดีได้แอบหนีมาก่อเรื่องที่นี่เข้า แต่ทว่าภาพที่เห็นกลับทำให้มังกรหนุ่มถึงกับเผลอยิ้มอย่างลืมตัว เมื่อได้เห็นว่าคู่กรณีที่กำลังยืนประจันหน้าอยู่กับน้องสาวของเขาในตอนนี้ คือยัยตัวแสบที่กล้าเทเขาไปเมื่อเช้า ‘ได้พบกันอีกแล้วสินะ’เพลิงที่หันไปเห็นรูปลักษณ์ที่สะดุดตาและรอยสักรูปมังกรที่คออันเป็นเอกลักษณ์ของคนที่พึ่งมาถึงก็จำเขาได้ทันทีว่าคือ คนที่เธอพึ่งไปนอนด้วยมาเมื่อคืนเธอถึงกับประหลาดใจจนต้องสบถขึ้นมาในความคิด‘วันนี้มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย เรื่องวิ่งเข้ามาหาไม่หยุดสักที’แต่ก่อนที่เธอจะสติแตกกับพรหมลิขิตที่ชักนำให้เธอได้มาเจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุดอีกครั้ง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็สั่งให้เธอคว้าโอกาสนี้ไว้ก่อนเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ไม่ยอมจบสักที“อ๊ะ! มาพอดีเลย... ที่รัก!”เพลิงโพล่งออกมาพลางถลันเข้าไปควงแขนริวแน่น พร้อมส่งสายตา

ริวที่ฉวยโอกาสแกล้งคนตัวเล็กได้สำเร็จก็รีบขับรถออกมาจากอู่และมุ่งหน้าไปแถวชานเมือง ใบหน้าคมยังคงประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ เมื่อนึกถึงสัมผัสนุ่มของแก้มสาวจอมพยศที่เข้าช่วงชิงได้ก่อนที่จะออกมา “หึ ถูกใจชะมัด ซี๊ดดด”เขาพึมพำกับตัวเองพลางยกมือขึ้นแตะมุมปากที่ยังรู้สึกปวดหนึบจากแรงหมัดของคนตัวเล็ก ไม่นานนัก รถสปอร์ตคันหรูก็เลี้ยวเข้าสู่พื้นที่กว้างที่ถูกล้อมด้วยรั้วสูง ‘KD circuit’ สนามแข่งรถที่เขาเทคโอเวอร์ไว้ตั้งแต่ตอนที่เรียนจบมหาลัยใหม่ๆ ก่อนที่พ่อเขาจะสั่งให้ย้ายไปทำงานที่ญี่ปุ่น จากสนามใต้ดินผิดกฎหมายถูกเขาปรับปรุงจนกลายเป็นสนามแข่งมาตรฐานที่ขึ้นชื่อว่า มีการบริการที่ครบครัน และดีที่สุดสำหรับคนที่ชื่นชอบความเร็วทันทีที่รถจอดสนิทในโซนวีไอพี โจ บอดี้การ์ดคนสนิทที่ควบตำแหน่งผู้จัดการสนามก็รีบก้าวเข้ามารับด้วยท่าทีที่กระตือรือร้น “ไงโจ ไม่ได้เจอกันนานที่สนามมีปัญหาอะไรไหม” ริวถามเข้าเรื่องขณะที่เดินนำเข้าไปด้านใน“โดยรวมก็เรียบร้อยดีครับนาย ระบบความปลอดภัยไม่มีปัญหา รายได้ก็ยังคงทำได้ตามเป้าที่วางไว้เหมือนเดิมตามที่ผมส่งรายงานแจ้งไปก่อนหน้านี้ครับ”“จะมีก็แค่พวกวัยรุ่นต่างถิ่นที่ชอบมาล