All Chapters of ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 34

“อะไรของนายเนี่ย! อยู่ ๆ จะตะโกนทำไม ก็พ่อนายสั่งให้นายไปนี่ แล้วฉันจะไปมีสิทธิ์ห้ามอะไรนายได้ล่ะ! ในเมื่อนายเองก็บอกว่ามันเป็นการตัดสินใจของผู้ใหญ่” เพลิงหันกลับมาเถียง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เขาต้องมาโวยวายและพาลใส่เธอ ทั้ง ๆ ที่เธอก็ใช้เหตุผลคุยกับเขาด้วย“ก็สิทธิ์ของคนคุยไง ถึงจะยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่ผมก็จริงจังนะ แต่ดูเหมือนคุณคงไม่ได้จริงจังอะไรกับผมขนาดนั้น” ริวประชด แววตาคู่คมวูบไหวและเต็มไปด้วยความเสียใจที่เห็นเธอทำท่าทีนิ่งเฉยราวกับไม่แคร์กัน “ได้! ในเมื่อคุณอยากให้ผมไปนัก ผมก็จะไป! ไม่ต้องมาสนใจผมหรอก เชิญคุณทำงานต่อเถอะผมไม่กวนละ!”พอริวพูดจบด้วยก็หมุนตัวเดินกระแทกเท้าตึงตังออกไปจากโซนวีไอพีทันที ทิ้งให้เพลิงยืนกระพริบตาปริบ ๆ ถือประแจค้างอยู่อย่างงุนงงกับท่าทางอารมณ์เสียของริว“เดี๋ยวสิ! อยู่ ๆ ก็มาโวยวายใส่แล้วก็เดินหนีไปเลยเนี่ยนะ” เพลิงตะโกนไล่หลังด้วยความหงุดหงิด แต่เสียงสตาร์ทเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตด้านนอกที่ดังกระหึ่มและเสียงบดล้อลากยาวลั่นอู่ก็เป็นคำตอบว่าชายหนุ่มได้ขับรถกระชากตัวออกจากอู่ไปแล้ว“โอ๊ยยยยย! ยัยบ๊องเอ๊ย!” เสียงประสานกันร้องโอดครวญดังลั่นขึ้นมาจ

ติ๊งต่อง!เพียงไม่กี่อึดใจ ประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างคนที่เธอต้องการพบยืนอยู่หลังบานประตู ชายหนุ่มใช้แววตาคมกริบสบตากับเธอเพียงแวบเดียว ก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปด้านในห้องโดยไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาเลยสักคำ “นี่! จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ” เพลิงตะโกนไล่หลังพลางก้าวตามเข้ามาในห้อง แต่ริวกลับเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังตัวใหญ่ หยิบรีโมตทีวีขึ้นมากดเปลี่ยนช่องหน้าตาเฉย ทำเหมือนกับว่าเธอเป็นเพียงธาตุอากาศที่ไม่มีตัวตน ความเงียบและท่าทีไม่สนใจของเขาทำเอาเส้นความอดทนของเธอขาดผึง เพลิงรู้สึกหงุดหงิดกับท่าทีที่ริวทำเหมือนเธอไม่ได้มีตัวตนอยู่ตรงหน้าจึงตะโกนโพล่งออกมา“ไอ้บ้าริว! ฟังฉันเดี๋ยวนี้นะ!” เพลิงพุ่งตัวเข้าไปหาริวในจังหวะที่เขากำลังทำท่าจะลุกเดินหนีเธอไปอีกทาง มือเล็กคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อของชายหนุ่ม ก่อนจะออกแรงผลักและจับเขากดให้นอนหงายราบลงไปกับโซฟาตัวกว้างอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตวัดขาขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนหน้าท้องแกร่งเพื่อล็อกตัวเขาเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้อีก ริวเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจที่จู่ ๆ ก็ถูกคนตัวเล็กจู่โจมและจับกดลงกับโซฟาอย่างอุกอาจ แต่ลึก ๆ ใ