ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 27

พนักงานสาวที่กำลังขวัญเสียหันมามองเพลิงด้วยความซึ้งใจ ก่อนรีบก้มหน้าแล้วอาศัยจังหวะที่กลุ่มผู้ชายกำลังงงกับการมาของเพลิงสลัดตัววิ่งหนีออกไปทันที ทิ้งให้เพลิงยืนประจันหน้ากับแขกขี้เมากลุ่มนั้นเพียงลำพัง“เฮ้ย! อะไรเนี่ย กำลังสนุกเลย” หนึ่งในกลุ่มผู้ชายที่ดูท่าทางกร่างที่สุดก้าวเข้ามาดักหน้าเพลิง “แกเป็นใครเนี่ย เข้ามาแส่ทำไม”“ฉันแค่มาเรียกพนักงานให้ไปทำงานต่อ หลีกทางด้วย ฉันจะกลับโต๊ะ” เพลิงตอบเสียงเย็น แววตาเริ่มมีความไม่พอใจฉายชัดออกมา“ไม่หลีกแล้วจะทำไม? ปากดีแบบนี้สงสัยอยากจะมาแทนที่เด็กคนเมื่อกี้สินะ”ชายคนนั้นไม่พูดเปล่า แต่มันกลับพุ่งเข้ามากระชากแขนของเพลิงอย่างแรง ด้วยความที่เธอใส่ส้นสูงและไม่ได้ระวังตัวจึงเสียหลักเซไปกระแทกกับโต๊ะด้านข้าง จนขวดและแก้วเหล้าตกลงมาแตก ทำให้เศษแก้วกระเด็นมาบาดแถวๆ แขนของเธอเข้า แต่ก่อนที่การ์ดที่ริวสั่งมาให้ช่วยดูแลเพลิงจะเข้ามาถึงตัวพวกผู้ชายเหล่านั้น เพลิงกลับทำในสิ่งที่ทำให้ผู้ชายทั่วไปไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ จะทำได้ พลัวะ!“พูดดีดีไม่ชอบ งั้นก็ไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลเลยไป!”เธอไม่ได้รอให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัวแต่กลับคว้าเก้าอี้ทรงสูงท

“จะไปไหน ลืมไปแล้วหรือไงว่าเมื่อกี้พวกพี่ชายคุณเขาฝากคุณไว้กับผมแล้ว”“นายตกลงกับพวกเฮียเองนี่ แต่ฉันไม่ได้ตกลงกับนายด้วยสักหน่อย”เพลิงเถียงและพยายามดิ้นขลุกขลักเพื่อให้ตัวเธอหยุดจากอ้อมกอดของริว“งั้นเรามาตกลงกัน นี่ก็ดึกมากแล้ว นอนพักที่เถอะ”เพลิงถอนหายใจอย่างหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้ เธอกวาดสายตามองสภาพตัวเองที่ทั้งเปื้อนคราบแอลกอฮอล์และรอยเลือดจางๆ“แล้วจะให้ฉันนอนยังไง ชุดก็ไม่มีเปลี่ยน เนื้อตัวก็มอมแมมไปหมดแล้วเนี่ย” เพลิงบ่นอุบริวมองท่าทางฟึดฟัดที่ไม่ได้ปฏิเสธคำชวนของเขาอย่างชอบใจ ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเชิ้ตสีดำตัวโคร่งของเขาออกมาส่งให้เธอ“อ่ะ ใส่เสื้อของผมไปก่อน ถ้าคุณรู้สึกเหนียวตัวก็เข้าไปเช็ดตัวในห้องน้ำผมก่อนก็ได้ แต่อย่าให้แผลโดนน้ำเด็ดขาดนะ ไม่งั้นผมจะเข้าไปช่วยเช็ดตัวให้คุณเอง”เพลิงรีบคว้าเสื้อเชิ้ตแล้วเดินสะบัดหน้าหนีเข้าห้องน้ำไปทันที ผ่านไปครู่ใหญ่เพลิงก็เดินออกจากห้องน้ำมาด้วยท่าทางประหม่า ริวที่นั่งรออยู่บนเตียงถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลาย ภาพตรงหน้าของเขา คือเพลิงที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีดำตัวใหญ่ที่ยาวลงมาคลุมต้นขาเพียงเล็กน้อย กระดุมเม็ดบนที่ถูกเปิดทิ้งไว้เ

ขณะเดียวกัน มืออีกข้างของเขาก็เลื่อนต่ำลงไปลูบไล้บั้นท้ายงอนงาม ก่อนจะสอดแทรกปลายนิ้วเข้าสู่กึ่งกลางกายที่กำลังเปียกชุ่มจนสัมผัสได้ถึงความฉ่ำแฉะที่เอ่อล้นออกมา ซึ่งเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเธอเองก็ต้องการเขาไม่แพ้กัน ริวค่อยๆ กรีดนิ้วไปตามร่องสวาทก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปภายในช่องทางคับแคบ ช้าๆ เพื่อเตรียมความพร้อมให้กับคนบนร่าง“อ๊ะ... ริว... อื้อ...” เพลิงครางเสียงสั่น มือเล็กที่กำลังรูดรั้งความแข็งขืนชะงักไปชั่วขณะเมื่อถูกจู่โจมกลับทั้งบนและล่างจนตั้งรับไม่ทัน“แฉะขนาดนี้แล้ว... เลิกเล่นได้แล้วครับคนดี”ริวกระซิบเสียงพร่า แววตาคมจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้กัดปากหลับตาพริ้มด้วยความเสียวซ่าน เขาขยับปลายนิ้วเบิกทางเข้าออกเป็นจังหวะช้าๆ สลับกับบดขยี้จุดกระสัน จนร่างกายของเพลิงอ่อนระทวยและเปิดรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ เมื่อเห็นว่าช่องทางรักพร้อมสำหรับการสอดใส่แล้ว ริวก็ค่อยๆ ถอนปลายนิ้วออก จัดการถอดเสื้อเชิ้ตที่เกะกะของเพลิงออกไปให้พ้นทาง เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าที่น่าชม ก่อนจะหยิบถุงยางมาสวมแล้วขยับสะโพกจัดแจงให้ส่วนหัวหยักที่กำลังร้อนระอุจ่อเข้ากับปากทางรักที่ชุ่มฉ่ำของเพลิงและค่อยๆ กดสะโพกเธ

ช่วงสายของวันใหม่“แหม หายไปทั้งคืนเลยนะ ริวเขาคงทำแผลให้อย่างดีเลยล่ะสิ” วาโยเอ่ยแซวขึ้นเป็นคนแรกทันทีที่เห็นว่าน้องสาวของเขากำลังลงมาจากรถของแฟนหนุ่มที่พึ่งขออนุญาตพวกเขาคบกับน้องสาวอย่างเป็นทางการไปเมื่อคืนนี้ “นั่นสิเฮียโย สงสัยนอกจากแผลแล้ว ริวเขาคงตามใจยัยเพลิงน่าดูเลยล่ะ ถึงได้มาที่อู่สายแบบนี้” ชลธีรับมุกพี่ชายอย่างเข้าขา ทำเอาลูกน้องในอู่ที่เดินผ่านไปมาพากันอมยิ้มตามไปด้วย“หยุดเลยนะเฮียชล ไม่งั้นจะหาว่าเพลิงไม่เตือนนะ”“โอ๊ะๆ โอเคจ้า เฮียไม่แซวแล้วก็ได้ ว่าแต่แผลเป็นยังไงบ้างล่ะ”ชลธีรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีที่ น้องสาวของเขาเริ่มยกกำปั้นขึ้นมาชูไว้ตรงหน้า“ก็ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ ยังดีแค่เป็นรอยถากเฉยๆ ผมจัดการล้างแผลทายาให้เรียบร้อยแล้ว”ริวที่เดินตามเข้ามาทีหลังเป็นคนตอบแทนเพลิงที่กำลังหน้าขึ้นสีเพราะเขินที่ถูกเหล่าพี่ชายรุมแซวตั้งแต่เจอหน้ากัน“ก็ดีแล้วล่ะที่ไม่เป็นอะไรมาก ขอบคุณนายมากนะริวที่ช่วยดูแลน้องสาวของเราแถมยังจัดการเรื่องทะเลาะวิวาทเมื่อคืนนี้ให้อีก หลังจากนี้พวกเฮียก็ฝากยัยเพลิงด้วยนะ”ศิลาที่เดินเข้ามาทีหลังพร้อมเอกสารพูดขอบคุณริวอย่างจริงใจก่อนจะเดินเข้ามา