Todos los capítulos de Boşandıktan Sonra: Karısı, CEO'ya Üroloji Randevusu Aldı: Capítulo 81 - Capítulo 90

Vural dönüp gitmek üzereydi."Dur!" Kaan, Vural'ı durdurdu.Vural adımını durdurdu.Kaan, Elif'e öfkeyle baktı. "Elif, sen insan mısın? O senin üvey baban, onu nasıl tanımazsın!"Birkaç zengin aile çocuğu da Kaan'a destek verdi, Elif'ten daha da haz etmemişlerdi. "Elif, geçmişin kötü olabilir ama bu kadar bencil, soğuk ve paragöz olman da çok kötü!""Demir seninle nasıl evlenmiş? Sen tam bir lekesin!"Herkes Elif'i suçluyordu.Kaan'ın yanında duran Ceyda memnun bir gülümseme takındı.Selin bir şey söylemek istedi ama Elif onu durdurdu.O sırada Lale öne çıktı, sahte bir iyi niyetle Elif'e baktı. "Elif, bu konuda gerçekten haksızsın. Vural senin üvey baban. Onu hemen evine götür."Lale ile Ceyda, Elif'in Vural'ın yaptıklarını anlatmayacağından emindi. Çoğu kız çocuğu böyle şeyler yaşadığında bunu saklardı; acısını içine gömerdi.Lale'nin kurduğu zehirli plan buydu. Vural'ın ömür boyu Elif'in peşini bırakmamasını, Elif'in hep karanlıkta yaşamasını istiyordu.Elif'in berrak gözleri Lale'n

Ama Demir, Ceyda'nın yurt dışından döndüğü günlerde bir Chanel çantayı beğendiğini hatırlıyordu. Berkay'a o çantayı aldırmış, Berkay da çantayı Saray Villası'na götürmüştü. Elif o çantayı görmüştü.Elif çok mutlu bir şekilde bakmış, gözleri ışıl ışıl gülmüştü. "Bu çanta çok güzel," demişti.O çantayı gerçekten beğenmiş gibiydi.Demir, "O, Chanel çantalardan hoşlanıyor," dedi.Mert dudaklarını kıvırdı. "Çanta sevmesi kolay, teşekkürler."Tam o sırada Kaan içeri girdi. "Demir abi, Mert abi, ikiniz de buradasınız."Mert, Kaan'a baktı. "Kaan, Erdem ailesinin evine gitmemiş miydin?""Gittim. Orada Elif ve üvey babasıyla karşılaştım. Demir abi, Mert abi, o Elif üvey babasını beğenmiyor, kendi üvey babasını bile tanımıyor!" Kaan, Erdem ailesinin evinde olanları baştan sona anlattı."Mert abi, Elif'i beğeniyorsun ama o buna hiç layık değil. Artık onun gerçek yüzünü gördün, değil mi? O, fakirleri küçümseyen, paragöz ve gösteriş düşkünü kötü bir kadın!"Mert kaşlarını çattı, Demir'e baktı. "Demi

"Bırak lafı. Bu gece beş yüz milyonu kendi ellerinle bana getireceksin. Yoksa yarın fotoğrafların bütün Gümüşşehir'e yayılır. Bu gece seni bekliyorum!" Vural telefonu kapattı.Elif telefonu elinde sıktı. Tam o sırada arkasından Demir'in sesi duyuldu. "Üvey babanla mı konuşuyorsun?"Elif döndü; Demir odaya gelmişti.Demir'in bakışları Elif'in elindeki kutuya düştü. Uzun boylu ve güçlü bedeni onun önüne bir gölge gibi düştü. "Büyükannem üvey babanın sana bir fotoğraf gönderdiğini söyledi. Nasıl bir fotoğraf?"Elif ona baktı. Üvey babasıyla ilgili olanları Demir'e anlatabilir miydi?Anlatırsa Demir nasıl tepki verirdi?Elif konuştu. "Bu fotoğraf…"Sözünü bitiremeden telefonu yeniden çaldı. Bu kez arayan Mert'ti.Telefonu açtı. Mert heyecanla, "Elif, hemen dışarı gel. Sana bir hediye hazırladım," dedi.Kaşlarını çattı. "Mert, şu an uygun değilim…""Elif, şu an Soykan Malikânesi'nin önündeyim. Sen çıkmazsan ben içeri girerim."Hemen kabul etti. "İçeri girme, ben çıkıyorum."Demir ona baktı.

Demir başını kaldırmadı. "Söyle.""Vural, on yıl önce çocuk istismarı, taciz ve tecavüze teşebbüs suçlarından hapse girmiş."Elindeki kalemin ucu dosyada bir anda durdu. Demir şaşkınlıkla başını kaldırıp Berkay'a baktı. "O kişi Elif miydi?"Berkay başını salladı. "Evet Demir Bey. Eşinizin üvey babası tam bir sapık ve şerefsiz."Demir'in yakışıklı yüz hatları bir anda keskin ve soğuk bir ifadeye büründü. Aslında Elif'le üvey babası arasında bir şeyler olduğunu sezmişti ama böyle bir şey olduğunu hiç düşünmemişti.Tam o sırada melodik bir telefon sesi duyuldu; aranıyordu.Demir telefonu açtı. Karşı taraftan Selin'in telaşlı sesi geldi. "Demir Bey, kötü haber! Elif'in başı dertte!"Demir telefonu sıkıca kavradı. "Elif'e ne oldu?""Elif, çeki alıp gece kulübüne o hayvan üvey babasını görmeye gitti. İçim rahat etmedi, peşinden gittim ama içeri girdiğimde Elif çoktan kaybolmuştu. Elif'i o hayvan üvey babası götürmüş!"Ne?Demir hızla çalışma odasından çıktı, yatak odasının kapısını itti. Oda

Vural'ın eli sertleşti. "Şart" sesiyle Elif'in yakası yırtıldı; bembeyaz teni ortaya çıktı.Elif'in zihni yine yıllar öncesine gitti. O gün de böyle bir mağarada Vural onu altına almıştı. Vural'ın üzerindeki o pis koku üzerine çökmüş, çaresizlik ve korku bir sel gibi onu boğmuştu. Ölecek gibiydi.O günkü küçük Elif ölecek gibiydi.Aklında hep o abiciği vardı, neden gelmemişti?Tam o sırada Elif üzerinde bir ağırlık hissetti. Vural onun üzerine çökmüştü. Gözlerini kapattı. Yıllar sonra yine aynı şeyi yaşarken hâlâ Demir'i düşündüğünü acı bir şekilde fark etti.Bu yıllarda büyümüş gibiydi ama büyümemiş gibiydi de. Hâlâ Demir'in gelmesini umuyordu.Ama artık biliyordu ki Demir asla gelmeyecekti.Elif elini beline doğru uzattı…Ama bir saniye sonra bir tekme geldi. Elif üzerindeki ağırlığın kalktığını hissetti. Az önce üzerine çöken Vural, o sert ve acımasız tekmeyle savrulmuştu."Güm" diye korkunç bir ses duyuldu. Vural mağaranın duvarına şiddetle çarptı, ağzından kan fışkırdı.Elif dondu