Alle Kapitel von Boşandıktan Sonra: Karısı, CEO'ya Üroloji Randevusu Aldı: Kapitel 101 – Kapitel 110

"Kızımı okutmak için varımı yoğumu harcadım, onu büyük şehre göndermek için her şeyimi feda ettim. Ama şimdi beni tanımıyor, yanında bana yakışmadığımı düşünüyor, köyüme dönmemi söylüyor…"Vural ağlarken kendi yalanına neredeyse kendisi de inanacaktı; bu oyunculuk tam not alırdı.Gazeteciler art arda fotoğraf çekiyordu; evlatlık kızın köydeki babasını terk etmesi tam bir toplumsal sansasyon haberiydi, hepsi bu haberi ilk verme peşindeydi.Gazeteciler Vural'a acıyıp Elif'i suçluyordu. "Elif neden bu kadar kötü?""Bu dünyada doğuştan kötü insan olduğuna inanmazdım, ta ki Elif'i görene kadar!"Kaan, Vural'a bir peçete uzatıp öfkeyle konuştu. "Bugün bu basın toplantısını düzenlememizin sebebi Elif'in gerçek yüzünü ortaya çıkarmak. Çünkü hâlâ birçok kişi onun nasıl biri olduğunu bilmiyor. Babasını terk etmesine izin vermeyeceğiz; babasına karşı sorumluluğunu yerine getirmek zorunda!"Vural peçeteyle yüzünü sildi; belli belirsiz sinsi bir gülümseme belirdi dudaklarında. Demir koruyor olsa bi

Vural'ın gözleri faltaşı gibi açıldı; anladı, ancak o an anlayabildi.Hapisten çıktığını ilk öğrenen Elif'ti; Elif onu hep beklemişti.Herkes, Elif'in çocukluğuna ait o karanlık geçmişi asla dile getirmeyeceğini düşünüyordu. Ne de olsa bir kızın namusu her şeyden önemliydi. Gerçekten de söylememişti; Sibel Hanım'a da Demir'e de anlatmamıştı. Adam para istediğinde vermiş, onu kolayca bayıltıp kaçırmasına göz yummuş, sanki gerçekten peşine takılmış gibi davranmıştı.Ama hiç de öyle değildi.Başından beri hepsi bilerek, rol yaparak yapılmıştı.Üzerinde sürekli küçük bir kayıt cihazı taşımıştı; beş yüz milyon lira istemesi de mağarada ona tecavüz etmeye kalkışması da onun hesabındaydı."İtaat" ile adamın açgözlülüğünü beslemiş, "sabır" ile onu suçun dibine sürüklemişti.Kendi bedenini yem yapmış, on yıl sonra adamı yine kendi elleriyle içeri tıkmıştı.Bu kadar çok suçlamayla ya idam edilecek ya da ömür boyu hapis yatacaktı.Her şey onun planındaydı.Vural'ın anladığını Lale de anladı. Aslı

Kaan hâlâ onun tarafındaydı; Ceyda içten içe biraz olsun rahatladı.***Basın toplantısı sona erdi. Demir Rolls-Royce marka lüks iş aracına dönüp ön koltuktaki Berkay'a alçak ve tok sesiyle emir verdi. "Medyaya haber ver, Elif hakkında hiçbir haberin yayınlanmasını istemiyorum."Berkay alçak sesle cevap verdi. "Merak etmeyin Patron, az önce birkaç kadın medya çalışanı Elif Hanım'la ilgili bütün fotoğraf ve videoları kendi elleriyle sildi. Onlar Elif Hanım hakkında haber yapmaz."Demir ince dudaklarını kıvırıp güldü. "Demek insanları bu kadar kolay etkileyebiliyor."Berkay içtenlikle konuştu. "Elif Hanım gerçekten çok cesur."Demir kaşını kaldırdı. Evet, gerçekten çok cesurdu.Telefonunu çıkarıp bir numara çevirdi."Alo, dayım."Demir'in büyük dayısı Lokman Aksoy, seçkin bir üniversitenin rektörüydü. Tıp onun tek tutkusuydu; saygın ve itibarlı bir adamdı.Telefonun ucundan bir ses duyuldu."Demir, bu ne sürpriz! Dayını arayacağın nereden gelirdi?""Dayı, senden bir ricam var.""Söyle bak

Ceyda ona kahve mi ısmarlayacaktı?Elif hiçbir şey söylemedi. Ceyda kaşını kaldırıp gülümsedi. "Ne oldu Elif, cesaretin mi yok? Son zamanlarda birkaç zafer kazandın, tam keyfinin yerinde olması lazım. Yoksa benden mi korkuyorsun?"Elif kırmızı dudaklarını kıvırıp güldü. "Olur, sonra görüşürüz."Telefonu kapatıp dışarı çıkmaya hazırlandı.Bip.O sırada WhatsApp'tan mesaj geldi; Lokman bir ameliyat planı göndermişti.Lokman: "Hocam, geçen hafta karşılaştığım zorlu bir ameliyat. Müsait olduğunuzda bana yol gösterir misiniz?"Lokman, C Üniversitesi'nin rektörü ve onun öğrencisiydi. Çağla da C Üniversitesi'nden çıkmış, Lokman'ın sevdiği öğrencisi olmuştu.Bu kez Çağla'nın onun asistanı olabilmesinin sebebi büyük ölçüde Lokman'ın güçlü tavsiyesiydi.Yani hesaba katılırsa bunların hepsi onun öğrencisiydi.Elif, Lokman'a sadece "Olur." yazdı.***Yarım saat sonra Elif kafeye vardı, onu hemen gördü.Ceyda onu oturarak beklememiş, merdivenlerde karşılamak için ayakta durmuştu.Elif yukarı çıktı.

Ne?Elif'i nereye okumaya gönderiyor?C Üniversitesi'ne mi?Aklını mı kaçırmıştı?C Üniversitesi birinci sınıf bir üniversiteydi; Elif'in oraya girmeye ne hakkı vardı?Ceyda'nın yüzü bile değişti. "Demir, Elif on altı yaşında okulu bıraktı. Köyden geliyor. Bak işte, erkekleri baştan çıkarmaktan başka hiçbir şey bilmiyor. Böyle biri C Üniversitesi'ne girmeye nasıl cüret eder?"Demir, Ceyda'ya baktı, hiçbir şey söylemedi.Bakışları kararlı ve otoriterdi; bu konuda tartışmaya açık olmadığı, Elif'i C Üniversitesi'ne gönderme kararından vazgeçmeyeceği belliydi.Ceyda akıllıydı; aralarındaki buz daha yeni erimişti, Demir'le tartışmaya cesaret edemezdi.Üstelik Elif gibi biri C Üniversitesi'ne girse ancak rezil olurdu. O zaman Demir ondan daha da nefret ederdi. Ceyda'nın hiçbir şey yapmasına gerek yoktu; Elif'in hâline gülmesi yeterdi.Ceyda dudaklarını kıvırdı. "Peki o zaman Demir, seni dinliyorum."Demir elini uzatıp Ceyda'nın küçük burnunu hafifçe sıktı. "Uslu dur."Ceyda tatlı bir gülümse