All Chapters of Piçten Ayrıldıktan Sonra Aşka Düştüm: Chapter 1 - Chapter 10

Ecrin Kaya, Tunaşehir'de uzun kalmadı. Zaten öncelikle Yusuf için Tunaşehir'de okumaya karar vermişti, üniversiteden mezun olduğunda ise Yusuf artık başka birine gönlünü kaptırmıştı.Artık bu şehirde tutunması için bir neden kalmamıştı.O gece hemen biletini aldı ve Silvora'ya uçtu.İnişte onu Zeynep karşıladı."Bu dönüşte, artık gitmiyorsun, değil mi?""Gitmiyorum."Önceki yıllarda Ecrin, Yusuf'un peşinden koşmaktan Silvora'da fazla vakit geçirememiş, Zeynep'le de bir araya gelemez olmuştu.Artık iddiayı kaybetmişti. Gitmek için de bir sebebi kalmamıştı.Zeynep, Ecrin'le Yusuf'un arasında olanları duyunca ister istemez iç geçirdi, ama gülümseyerek arkadaşının koluna girdi."Boşver şu tatsız konuyu. Sana hoş geldin partisi yapalım."Ecrin gülümseyerek başını salladı, geri çevirmedi.Zeynep onu Silvora'nın en gösterişli kulübüne götürdü, en pahalı şarapları söyleyip eğlence partisi düzenledi.Bir kadeh şarap Ecrin'in içindeki sıkıntının çoğunu dağıtmıştı bile."İyi ki ayrılmışsın Yusuf'

Onunla Yusuf arasındaki olayı nereden biliyordu?Aklından bir düşünce geçti ama Ecrin yine de gülümseyerek konuştu: "Yok canım, Emir Abi. Madem sen de istediğini aldın, bu işi burada kapatalım. "Gözlerini kırptı ama içten içe biraz tedirgindi.Emir sıradan biri değildi. Olağanüstü yetenekliydi, genç yaşta büyük işlere imza atmıştı.Üstelik herkesin dilinde olan, ulaşılmaz ve zirvede duran soğuk bir figürdü.Başına bela olmuştu resmen.Ecrin içinden söylendi.Emir sigarasının külünü silkeledi. Ne kabul etti ne de reddetti; sadece bakışları biraz sertleşti. Sadece gözleri biraz karardı."Kusura bakma," dedi soğuk bir tonda. "Nasıl istersen."Ecrin derin bir nefes aldı.Üzerini giyinip otelden çıktı ve taksiyle Kaya Ailesi’nin malikanesine döndü.Tam arabaya binerken, birkaç adım ötede…Belinay onu fark edince bir an duraksadı, sonra dudaklarını ısırarak Yusuf'u çekti."Yusuf, galiba Ecrin Hanım'ı gördüm.""Ecrin mi? O burada ne arıyor?"Yusuf'un kaşları çatıldı.Bu otel beş yıldızlıyd

İlk kez fark etti ki karşısındaki bu kibirli ve kaba adam, yıllar önce depremde onu sakinleştiren kişiydi.Buna inanmakta zorlanıyordu.O zamanlar depremde onu kurtarmış, yardım gelene kadar yanında kalıp sakinleştirmişti, ona eşlik etmişti. Bu yüzden yıllardır ona gönül vermişti.Ama hiç düşünmemişti ki karanlıkta ona eşlik eden adam bu kadar kendini beğenmiş, hem de bu kadar küfürbaz olabilirdi."Ecrin Hanım, kızlar biraz daha kendine saygısı olsa iyi olur. Bu kadar peşine düşmenizin size hiçbir faydası yok."Belinay'ın ifadesi çaresizdi, sanki erkek arkadaşına yapışıp rezillik çıkaran eski bir kız arkadaşını görür gibiydi.Ecrin tam her şeyi açıklamaya hazırlanıyordu ki, Birisi müdüre bir not verdi. Müdürün yüzü değişti, sonra Yusuf'a döndü."Üzgünüm, Sayın Şahin. Size yaptığımız üyelik daveti patronumuz tarafından geri çekildi. Artık restoranımızın üyesi değilsiniz. Lütfen ayrılır mısınız?"Üyelik iptali mi?Bu restoran oldukça ünlüydü, patronu ise gizemli ve dikkat çekmekten kaçı

Bu hiç de temkinli bir öpücük değildi.Derin ve ağırdı.Hafifçe nefes nefese kaldı, ama adamın nefesi onun ağzına geri veriyordu.İçgüdüsel olarak adamın yakınına tutundu.Bacaklarına kuvvet gelmeyene kadar Emir durmadı. Sonra yukarıdan ona baktı, sesi alçak ve dolgundu:"Kendini bana bırakmak istiyorsan, Yüce Hanım, daha biraz eksiğin var."Ecrin asla pes etmezdi. Kırmızı dudaklarını kıvırdı ve aniden Emir'e doğru yaklaştı, boynuna uzandı.Adamın hafifçe gerildiğini hissedince yarım adım geri çekildi ve bakışlarında hafif bir alay belirdi."Emir Bey, demek bundan ibaretsiniz."Emir'in gözlerinin rengi koyulaştı, ama Ecrin orada durdu. Emir’le iletişim bilgilerini paylaştıktan sonra onun evine taşındı. Emir’in evi konum olarak oldukça iyiydi. Taşınmadan önce annesine evlendiğini bildirmiş, ancak Emir’den hiç bahsetmemişti.Esra, kızının bu kadar çabuk evlenmesine biraz şaşırmış ama yine de kayıtsız bir tonda konuşmuştu:"Kaya Ailesi'nde boşanmak diye bir şey yok. Kini seçtiysen, bili

Ecrin, Zeynep sözünü bitirmeden telefonu hızla kapattı.Yanındaki Emir'in gözlerinde bir anlık bir gülümseme belirip kayboldu. Ecrin, arkadaşının o çılgınlığını düşünüp içten içe biraz utandı.Özellikle de bakışları adamın köprücük kemiklerine kaydığında.Adamın yakışıklılığı dikkat çekiciydi.Kulakları hafifçe ısındı, boğazını temizleyerek sordu: "Bir şey mi vardı?""Geç oldu, hâlâ uyumadığını gördüm." Emir'in dudakları kıvrılmıştı, soğuk bakışlarının arasında hafif bir yumuşaklık vardı. "Zeynep'le mi konuşuyordun?""Evet. Basit şeyler."Ecrin kaçamak bir cevap verdi.Emir'in bakışları kızarmış kulak memelerinde takılı kaldı. Birden konuştu:"Zeynep'in sana 'yenge' demesi gerekmez mi?"Zeynep'in yengesi olduğunu düşününce Ecrin istemsizce bir kere daha boğazını temizledi.Bu ilişki düşündüğünden çok daha karmaşıktı.Emir'in dudaklarının kenarı kıvrıldı. Eğildi, birden Ecrin'in çenesini kavrayarak konuştu, sesi alçak ve dolgundu."Demese de olur. Ama Yüce Hanım, uyumamız gerek…"Adama