All Chapters of Piçten Ayrıldıktan Sonra Aşka Düştüm: Chapter 21 - Chapter 30

"Ecrin, yüzün çok kötü görünüyor. Bir şey mi fark ettin?"Zeynep, Ecrin'in yüz ifadesindeki değişikliği hemen fark etti.Ecrin derin bir nefes aldı, aklındaki şüpheyi bastırdı."Şimdilik sadece şüphe var, kanıt yok.""Peki ne yapacaksın?""Ne yapacağımı bilirim. Şimdilik önceliğim İrfan'ı Kaya Grubu'ndan uzaklaştırmak."Ecrin'in gözlerinde soğuk bir ışık parladı. O, kolay boyun eğecek biri değildi.Tam o sırada garson yemekleri getirdi ve ikilinin sohbetini böldü.Özenle hazırlanmış yemekler masayı doldurmuştu, mis gibi kokuyordu. Ama Ecrin'in iştahı hiç yoktu.Dalgın bir şekilde tabağındaki yemekleri karıştırıyor, aklından Nisa ve İrfan'ın görüntüleri geçip duruyordu.Ecrin yemek yerken aklındaysa Nisa ile İrfan'ın el ele vermiş olabileceği ihtimalini kurcalıyordu.Nisa'nın o masum ve zavallı görünen yüzü, şimdi düşününce, adamın midesini bulandırıyordu.Bir parça İzmir Köfte aldı ama tadı damağında kalmadı.Zeynep onun bu halini görünce, artık şirket konularını kurcalamayı bırakıp ba

Bir zamanlar onun gözünde sıradan ve tatsız olan Ecrin, şimdi adeta ışıl ışıl parlayan bir pırlantaya dönüşmüştü.O kadar parlaktı ki gözlerini kamaştırıyordu.Ondan nefret etmesine rağmen, bu anki güzelliğini inkar edemiyordu.İçini bir kıpırtı kapladı, neredeyse engelleyemiyordu.Ama çok geçmeden bu garip hissin yerini iğrenme ve öfke aldı.Hepsi sadece onun dikkatini çekmek içindi.Bu kadın hep böyleydi."Ecrin burada ne arıyor?"Sesini kısarak sordu. Sesinde inanmazlık ve öfke vardı.Belinay, endişeliymiş gibi yaparak söze karıştı:"Ne kadar dikkat çekmeye çalışıyor, değil mi? Gerçekten..."Sözünü yarım bıraktı, ama gözlerinin ucunda gizleyemediği memnuniyet belli oluyordu.Ecrin bu utanmaz tavırlarıyla ne kadar çok peşine düşerse, Belinay'ın 'anlayışlı, kibar ve zarif' görünmesi o kadar kolaylaşıyordu.Ecrin onların fısıltılarını hiç umursamadı.salondaki diğer insanlarla rahatça sohbet ediyor, her hareketiyle zarafet ve kendine güven saçıyordu.Sanki pırıl pırıl bir incidendi; ne

"Sıradan çalışan mı?" dedi Ecrin hafifçe gülerek. Gözlerinin içinde hafif bir küçümseme vardı."Yusuf Bey'in 'sıradan' kelimesine bakış açısı biraz farklı herhalde. Ben garson olsam bile, ailesinin gölgesine sığınıp ailesinin malını mülkünü tüketen bazı züppelerden yüz kat daha iyiyimdir."Yusuf'un yüzü mosmor olmuştu. Ecrin'i parmağıyla gösterdi, parmağı titriyordu:"Sen... sen... haddini bil!" Küçüklüğünden beri böyle bir aşağılanma görmemişti."Haddimi bilmediğimi mi düşünüyorsun? " dedi Ecrin geri adım atmadan, bir adım öne çıkıp Yusuf'un gözlerinin içine baktı. Bakışları bıçak gibiydi."Kimdi bir zamanlar yemin billah edip beni seveceğini söyleyen, sonra başını çevirip ilk göz ağrısının kollarına atılan? Kimdi benden kurtulmak için o gülünç ayrılık şartlarını dayatan Yusuf, asıl haddini bilmez kim?"Etraftaki misafirler fısıldaşmaya başladı, bakışlarını bu tarafa çevirdiler.Yusuf'un yüzü yanıyordu, sanki yüzüne defalarca şiddetli tokatlar atılmış gibiydi.Öfkeden deliye dönmüştü,

Ecrin, Emir'e bir baktı. Emir'in bakışları sanki "Kaçma, yüzleş" der gibiydi.Ecrin mecbur kalıp camı indirdi, şaşkın bir ifadeyle Yusuf'a sordu:"Yusuf, ne işin var?"Yusuf, arabanın içindeki Emir'i görünce önce bir an duraksadı, sonra yüzü iyice karardıy.Emir'i tepeden tırnağa süzdü. Ama otoparkın ışıkları loş olduğu için adamın yüz hatlarını ancak seçebiliyordu.Yusuf, Ecrin'e dönüp alaycı bir sesle konuştu:"Ecrin, demek bu kadar çabuk yenisini buldun? Demek resepsiyonda bana o kadar kendini beğenmiş davranmanın sebebi buymuş. Meğer bir zengine bel bağlamışsın!"Yanındaki Belinay da ona katıldı:"Ecrin, sen fakir bir üniversite mezunusun. Zengin avcılığı yapacaksan biraz daha iyisini bul. Bu adam pek de parlak görünmüyor."Ecrin bu sözleri duyunca içinde bir öfke ateşi yükseldi.Yusuf ve Belinay'a soğuk bir bakış fırlattı, buz gibi bir sesle konuştu:"Yusuf, senin aklın mı yok? Kiminle birlikte olduğum sana ne? Belinay, sen de şu diline sahip çıksan iyi edersin. Ağzına gelen her ş

Ertesi sabah Ecrin, adeta yeniden doğmuş gibi Kaya Grubu'nun binasında göründü.Üzerinde keskin hatlı, beyaz bir takım elbise vardı. Onu daha da çarpıcı ve göz alıcı gösteriyordu, yürürken bile etrafa havalı bir enerji yayıyordu.Ne olmuştu kovulduysa?Ecrin Kaya asla sessizce geri adım atmazdı.Ecrin, Kaya Grubu'na vardığında topuklu ayakkabılarının mermer zeminde çıkardığı net ses sanki gelişini ilan ediyor gibiydi.Doğruca İrfan'ın ofisine yöneldi, yol boyunca hiçbir engelle karşılaşmadı, resepsiyondaki kız bile ona engel olmaya cesaret edememişti."Güm diye"Ecrin ofisin kapısını hiç çekinmeden itip açtı ve büyük bir gürültü koptu.İrfan, bacak bacak üstüne atmış, keyifle çayını yudumluyordu.Ecrin'i görünce yüzünde bir anlık şaşkınlık belirdi, sonra yerini küçümseyen bir sırıtışa bıraktı."Ooo, bu kim? Kaya Grubu'nun eski çalışanı. Ne rüzgarı attı seni buralara?"İğneleyici bir sesle konuştu, bakışları alay doluydu.Ecrin onun bu sözlerine aldırmadı, doğruca masasına yürüdü ve eli