《Vampire Queen | ราชินีแห่งรัตติกาล [PWP] + [NC30+]》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

หญิงสาวลืมตาช้าๆ ไม่ต้องปรับแสงสายตามากนัก เพราะห้องนี้ให้ความสว่าง คือ แสงเทียน ไม่ใช่แสงอาทิตย์ นางหันข้างเห็นมองชายหนุ่มในอาภรณ์สีดำสนิท ผ้าคลุมสีแดงเลือดนกนั่งอ่านหนังสือข้างที่นางนอน“อรุณสวัสดิ์...องค์ราชินี” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน และยิ้มละมุมมองใบหน้าและเรียวขาและบั้นเอวที่โผล่ออกมานอกผ้าห่มหนา ราวกับว่านางกำลังยั่วยวนเขาให้เสพสมอีกครั้ง“อรุณสวัสดิ์...องค์ราชัน” นางพลิกตัวนอนคว่ำ แล้วหันมามองใบหน้าเขา เขาจึงวางหนังสือลงบนโต๊ะวางหนังสือ“หิวหรือไม่” เขาเอ่ยถาม เขาก้าวเดินไปที่โต๊ะอาหารเสกฝาครอบออก ด้านในเป็นไก่อบน้ำผึ้ง เขานำมาวางตรงหน้าของนาง“หิวตาลายเลย” นางเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทอดสายตามองไก่และแกะเอาน่องขึ้นมากิน“พอเจ้ากินเสร็จ...ข้าว่าจะพาเจ้าออกไปเที่ยวเล่นเสียหน่อย” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทอดมองนางที่กินไก่อย่างเอร็ดอร่อย และเสกโต๊ะข้างๆ นาง และเสกขนมปังก้อนกลมพร้อมกับผลไม้เช่นองุ่น แอปเปิล และลูกเกดที่อยู่ในจานไม้“ดีเลย ข้ายังไม่ได้ไปเที่ยวอาณาจักรของท่านเลย” นางเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เขาทอดสายตามองใบหน้าของนางที่มีคราบน้ำผึ้งและเครื่องเทศจากไก่ติดที่ใบหน้าของนาง เขา

“เจ้าได้ข้าสมใจเจ้าแล้ว ทีนี้เจ้าต้องฆ่าโรซารี่ให้ข้า”เฮเลน่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ขณะที่นางยังคงเรือนร่างเปลือยเปล่าที่ริมหน้าต่างมองไปยังนอกหน้าต่าง และหันกลับมามองมาร์คที่นอนทอดกายเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ในมือนั้นมีแก้วโลหิตและยกขึ้นดื่ม“ข้าจะทำให้เจ้าสมหวัง เฮเลน่า” มาร์คเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และก้าวเดินมาหาเธอที่ริมหน้าต่าง เขาสวมกอดนางและจูบลงที่กกหูของนาง“ข้าจะกลับไปปราสาทอาร์มันโด้” นางเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาจับตัวนางหันมาเชิญหน้าเขาอย่างรวดเร็ว“เจ้ายังกลับไม่ได้ แม่สาวน้อย” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและทรงอำนาจ“ข้าจะกลับเจ้าจะทำไม” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง หมายจะเดินหนี เขากับจับเรียวแขนทั้งสองข้างเอาไว้“ปล่อยข้า มาร์ค” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน“อย่าลืมข้อตกลงของเรา เมื่อเจ้าเป็นของข้าแล้ว ข้าจะทำในสิ่งที่เจ้าต้องการ แต่เจ้าจะต้องฟังคำสั่งของข้าด้วยเช่นกัน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน นางกลับจูบริมฝีปากของเขา และงับอย่างรุนแรงด้วยเคี้ยวทั้งสองฟังในเหงือก เขาจึงถอนริมฝีปากไม่ช้าเลือดนั้นก็เลือนหายไป แต่ทว่าความโกรธยังคงอยู่ เขาจึงจับตัวนางหันหลังกลับไปทันที“เฮเลน

แสงตะวันสาดส่องอร่ามทั่วทั้งแผ่นพื้นปฐพี ทำให้รับรู้ว่าวันใหม่ได้มาเยือนแล้ว อีกทั้งแสงตะวันในยามอรุณรุ่ง ได้นำพาสิ่งมีชีวิตให้เจริญงอกงาม เช่น ต้นไม้ใบเขียว หรือผู้คนได้ตื่นขึ้นมาประกอบอาชีพและทำกิจกรรมของตนในวันใหม่หลายเมืองได้พึ่งพาอาศัย สร้างความยิ่งใหญ่ให้กับอาณาจักรที่สร้างความยิ่งใหญ่ได้เป็นหนึ่ง คือ อาณาจักรโอซีนิสการรุกรานของเผ่าต่างๆ การผูกสัมพันธ์ไมตรี เป็นการสร้างอาณาจักรและความรุ่งเรืองให้เข้มแข็งสืบทอดมา จนถึงกษัตริย์ เอกอน พระองค์เป็นกษัตริย์นักรบ แห่งโอซีนีส โดยมีองค์ราชินีนามว่า เทียร่า เป็นราชินีของอาณาจักร อีกทั้งพระองค์ทรงให้กำเนิดพระโอรส และพระธิดาทั้งหมดสามพระองค์ พระโอรสองค์โต มีตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาท คือ อารอส มีรูปโฉมองอาจ อีกทั้งยังพิชิตได้มาหลายแว่นแคว้น ในขณะเขาจะมีอายุเพียงสิบแปดชันษาเท่านั้น จึงทำให้ เอกอน ผู้เป็นพระบิดาพึงพอพระทัยในพระโอรสพระองค์นี่เป็นอย่างมากพระธิดาพระองค์รองเป็นธิดานามว่า โรซารี่ พระนางมีพระสิริโฉมงดงาม พระนางมีพระพักตร์ดังดวงจันทร์ พระเนตรสีฟ้าสดใส พระฉวีของพระนางนั้นขาวดุจหิมะ มีเดียวกับพระมารดาของนางนั้นเอง ส่วนพระธิดาสุดท้ายมี

“โรส ถึงเจ้าจะปิดบังไป ไม่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเจ้าหรอก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ นัยน์ตานั้นเปล่งประกายหื่นกระหายในร่างนี้มาเนิ่นนาน“เจ้าปีศาจ...อย่านะ! อย่าแม้จะคิด” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบา ตื่นกลัวอยู่ไม่น้อย เขารู้ว่ากายหยาบมนุษย์ของนางนั้นยังไม่เคยต้องชายใดมาก่อน“เจ้าห้ามข้าไม่ได้หรอก แม้แต่ตัวเจ้าเองก็ตาม”เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ และใช้ริมฝีปากหนาของเขาก้มลงครอบครองริมฝีปากนางของนางทันที นางดิ้นรนถอยห่างทันที หันซ้ายทีขวาที แต่ทว่ายิ่งทำเช่นนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ขยับตาม และปรับมุมให้ดูดดื่มนาง ไม่ให้หลุดออกจากริมฝีปากนางการสะบัดหนีของโรซารี่ไม่ได้ทำให้ใช้ริชาร์ดติดขัดแต่อย่างใด มันชวนให้โลดเต้น เมื่อเรือนร่างนั้นถูเรือนร่างของเขา เริ่มด้วยประกายเล็กๆ ที่ก่อเกิดขึ้น มันเริ่มก่อตัวเป็นกลุ่มในห่วงความคิด จากนั้นไฟเริ่มลุกลาม ดั่งไฟลามทุ่งจูบนั้นรุกเร้าไปตามแรงปรารถนาของริชาร์ด มือหนาจับคางของนางไว้ไม่ให้ขยับ แต่บังคับให้ขยับไปตามเขา เขาสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของนางอย่างเร่าร้อนและสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของนาง ทำให้นางส่งเสียงครางแผ่วเบา ลิ้นเปียกชุ่มกลับสร้างความร้อนขึ้นมาได้

“เจ้ามัวแต่รออะไรอยู่ เห็นไหมว่าอีนังหมาป่าโรซารี่ ถูกริชาร์ดนำตัวไปแล้ว” เฮเลน่าเอ่ยบอกอย่างหัวเสีย ขณะที่เดินไปเดินมา ส่วนมาร์คนั่งดื่มโลหิตมนุษย์ในแก้วเงินที่เลอค่า เขากลับเผยรอยยิ้มทันที“มานั่งลงได้แล้ว” มาร์คเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย นางยังคงเดินไปเดินมาอย่างกรุ่นคิด มือเรียวของนางกำหมัดแน่น“มาร์คเจ้ามันไม่ได้เรื่อง ข้าจะเอานางออกมาตั้งแต่นางอยู่ในครรภ์ แต่เจ้าก็ขัดขวางข้า เจ้าชอบนางหรืออย่างไร” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ทว่ามาร์คจับคอระหงของนางชิดผนัง และสูงกว่าพื้นดิน แรงของเขาที่บีบคอนางมันทำให้มนุษย์คนหนึ่งขาดอากาศหายใจได้อย่างรวดเร็ว“ข้าจะชอบหรือไม่ชอบนั้นมันก็เรื่องของข้า เจ้าไม่มีสิทธิ์ถามในเรื่องนี้” มาร์คเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน ขณะที่ที่นางหายใจแทบไม่ออก“ปล่อยข้า” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา มาร์คปล่อยมือหนาออก ทำให้นางทรุดลงกับพื้น“อีหญิงโง่” มาร์คเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสมเพชในตัวนาง“ข้ารักของข้า เจ้าเล่าเคยรักใครจริงๆ หรือไม่ คงไม่เคยรักใครสินะ เพราะเจ้ามันรักแต่ตัวเอง” นางสบถใส่เขาทันที เขาลากนางขึ้นมาและใช้พลังโยนนางลงบนเตียง และฉีกเสื้อผ้าของนางออก นางกลั