《Vampire Queen | ราชินีแห่งรัตติกาล [PWP] + [NC30+]》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

โรซารี่ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย ประตูห้องเปิดออกโรซารี่หันไปทันที นางทอดสายตามองหมาป่าตัวหนึ่งก้าวมา นางจำได้ดีว่าเป็นสุนัขที่นางเคยเลี้ยงไว้ในห้องนอนในปราสาท นางมีท่าทีที่ดีใจมาก นางก้าวเดินไปที่สุนัขตัวนั้นทันที“เจ้ามาได้อย่างไร” โรซารี่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม และใช้มือเรียวลูบหัวมันเบาๆ หมาตัวนี้ใช้หัวคอลเคลียกับมือนางเบาๆ โรซารี่นั่งลงและโอบกอดด้วยความรัก เธอไม่คิดว่าริชาร์ดจะใจดีตามหาหมาตัวนี้มาให้นางหมาตัวนี้ถอยห่างทันที ปรากฏกายเป็นมนุษย์สาวใบหน้างดงามในชุดเดรสสีดำมีแถบสีเลือดนกตรงอก กระโปรงยาวถึงพื้น ทำให้โรซารี่มองนางด้วยความตกตะลึงที่เห็นนางเช่นนี้ ทั้งที่เคยเห็นหญิงผู้นี้ในความฝันว่าเป็นนางกำนัลของโรซารี่อดีตองค์ราชินีของเหล่าปีศาจ“องค์ราชินี หม่อมฉันอภัยที่ไม่เคยปรากฏกายเช่นนี้ให้พระนางได้พบเห็น” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนอบน้อม“ลูเซีย เจ้าเงยหน้า ให้ข้าเห็นหน้าของเจ้าชัดๆ” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้ ลูเซียเงยหน้าขึ้นทันที โรซารี่จำใบหน้าของนางได้ดีว่านางคือนางกำนัลขององค์ราชินีโรซารี่ นางจับมือเรียวของลูเซียลุกขึ้นมาและโอบกอดทันที“ข้าไม่คิดว่าเจ้าอยู่กับข้ามาตลอด”

ดวงตาของเฮเลนเบิกกว้างด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ดังกึกก้องดังได้ยินทั้งปราสาท นางเจ็บปวดรวดร้าวทั้งกายราวกับเอาเข็มหมุดตอกลงบนเรือนร่างของนาง แฮร์รี่ที่อยู่ข้างๆ เรือนร่างของนางใช้มือจับมือเรียวทั้งสองข้างที่กำลังทุบตีตัวเองอย่างบ้าคลั่ง“ข้าจะช่วยเจ้าเองเฮเลน” แฮร์รี่เอ่ยบอกนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน นางมองใบหน้าเขาด้วยความตกใจว่าเขาคือใครกับที่ไม่สวมใส่เสื้อผ้าเช่นเดียวกับนาง หรือว่าโดนเขาข่มขืนไปแล้ว“เจ้าเป็นใคร ทำไมเราสองคนถึงเปลือยเปล่าเช่นนี้” นางเอ่ยถามทั้งที่เจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ดิ้นรนใต้เรือนร่างของเขา“อย่าพึ่งถาม ข้าต้องช่วยเจ้าก่อน” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วใช้ริมฝีปากจูบที่ซอกคอระหงหนักๆ จนเป็นรอยแดงปรากฏ ขณะที่ดุ้นของเขาเสียดสีกรีบร่องของนางที่อุ่นจัด เรือนร่างของนางนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อที่ผุดตามเรือนร่างเขาได้ยินเสียงกระเส่าซาบซ่านดังออกมาเป็นระยะ เขาไม่รอช้าที่นำดุ้นอุ่นจัดสอดเข้าไปในกลีบร่องจนสุดลำ ทำให้นางสะดุ้งด้วยความตกใจ“งือ...งื้อ...ข้า...เจ็บ...นะ”นางกรีดร้องด้วยน้ำเสียงกระเส่า ตอนนี้ความเจ็บรวดร้าวทั้งเรือนกายเริ่มบรรเทาลง กลีบร้องของนางขมิบเข้าราวกับ

เขาจับดุ้นสีกับกลีบร่องที่มีน้ำปริ่มโดยรอบ นางตกใจกับการกระทำของเขาที่กำลังใช้ดุ้นที่แข็งถูไปมา“อืม...อย่าแกล้งข้าสิ...ข้าหิวแล้วนะ” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า“เจ้าจะทนได้หรือ ถ้าข้าไม่ทำต่อ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และแทงดุ้นเข้าไปจนสุดลำ ทำให้นางสะดุ้งทั้งตัว นางคิดว่าเขาคงใช้พลังจิตให้นางต้องการตัวเขา เพราะนางเคยอ่านตำราอยู่เล่มหนึ่งในหอสมุดหลวงว่า แวมไพร์ชอบใช้พลังจิตสะกดใจคนให้ต้องการสิ่งที่อยากได้“ท่านอย่างใช้พลังจิตกับข้าให้สมสู่กับท่าน” นางเอ่ยถาม ขณะที่เขากระแทกลงมาหนักๆ นางพลิกตัวเขานอนเบื้องล่าง เขาเองก็ไม่ขัดขืนแต่อย่างใด ปล่อยให้นางเป็นคนคุมเกมบ้าง“เจ้าเองที่ต้องการข้ามากกว่า ดูสิเข้าอยู่บนเรือนร่างของข้า อีกทั้งยังใช้นิ้วสอดเข้าไปในนั้นอีก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ไม่มีท่าทีจะเหนื่อยแต่อย่างใด แต่คำพวกของเขาทำให้นางรู้สึกเขินอายเมื่อนิ้วของนางนั้นกำลังเขี่ยที่กลีบร่องเพื่อกระตุ้นให้ตัวเองปรารถนายิ่งขึ้น นางจึงรีบชักนิ้วออก แต่ยังคงบดขยี้เขาไม่สามารถหยุดความต้องการได้“โอ้ว...โอ้ว...อย่าเด้งก้นใส่สิ...อร๊าย...” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า และปลดปล่อยสายธารมาหล่อลื่นท

“อา...”นางครางกระเส่าด้วยความเสียว เมื่อนิ้วหนาสอดเข้ามาในกลีบร่องถึงสามนิ้ว ทำให้นางเสียวกระสันยิ่งนัก มือหนาอีกข้างขยี้ปลายยอดของอกอวบอิ่ม อีกทั้งนางแอ่นอกสู้กับนิ้วของเขา น้ำขาวขุ่นจากกลีบร่องของนางหลั่งไหลออกมาบนนิ้วของเขา จนเปียกชุ่ม เขาจึงเอานิ้วมือออก จับนางหันกลับมาเผชิญหน้าของเขา นางเผยรอยยิ้มนัยน์ตาเต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่หาที่ลุกโชน เขาเผยรอยยิ้มจูบที่ริมฝีปากของนางอีกครั้ง ครั้งนี้นางเป็นคนจูบริมฝีปากของเขาอย่างดูดดื่มอย่างที่ไม่เคยเป็น อีกทั้งเขาดันเรือนร่างของนางชิดผนังถ้ำน้ำตกที่ไหลลงมาเป็นม่านกันจากโลกภายนอกเขาถอนริมฝีปากบางเลื่อนมาที่อกอวบอิ่มที่นุ่มนิ่ม จากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งอย่างรวดเร็ว นางใช้มือเรียวกดหัวของเขาลง เขาละจากอกอวบอิ่ม ไล่ลงมาจูบที่หน้าท้องแบนราบหนักๆ ลากเขี้ยวที่เย็นเฉียบลงมาเหนือกลีบร่องที่มีน้ำขาวขุ่นที่ไหลออกมาราวเกลียวคลื่น เขาใช้ลิ้นโลมเลียหนักๆ ราวกับหิวกระหายน้ำมาแสนนาน อีกทั้งกลีบร่องที่ขาวซีดยังปราศจากป่าชุ่มชื่นที่ดกดำที่เขาได้เห็นทุกครั้ง เขาใช้มือหนาสองข้างแหวกกลีบร่อง ไม่ช้าน้ำพวยพุ่งออกมาบนใบหน้าของเขา พร้อมกับเสียงกรีดร้องของนางที่คราง

นางไม่รอช้านำดุ้นสอดใส่ในกลีบร่องทันทีทำให้นางร้องครางดังลั่นไม่เกรงใจใคร เพราะนางเล่นสอดเข้าสุดลำ“ริชาร์ด...ท่านทำอะไรกับข้า”นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่าใช้กลีบร่องกระแทกลงไปอย่างหนักหน่วงจนสะท้านไปทั้งเรือนกาย อีกทั้งอกอวบอิ่มทั้งมองข้างยังกระเพื่อมตามแรงกระแทกหนักๆ เขามองนางด้วยความหลงใหลยิ่งนัก นางไม่ได้เป็นหญิงงดงามเหนือห้าอาณาจักร แต่นางเป็นหญิงที่งดงามมากด้วยตัณหาราคะที่เขาจุดประกายเพียงเล็กน้อย ก็สามารถทำให้ไฟในตัวนางโหมกระหน่ำได้ ซึ่งเขาก็ชอบสมสู่กับนางแต่เพียงผู้เดียว“ริชาร์ด...ท่านทำให้ข้าเป็นเช่นนี้ใช่ไหม”นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาด้วยความซาบซ่านไปทั้งเรือนร่าง เขาใช้ข้อศอกทั้งสองข้างดันเตียงนอน ใช้ลิ้นร้ายโลมเลียที่ปลายยอดของอกอวบอิ่มราวกับหยอกล้อ นางก็แอ่นอกรับริมฝีปากของเขาอย่างเอาใจ“โอ้ว...โอ้ว...โอ้...อื้ม...”“เจ้าเป็นคนเริ่มก่อนนะ ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลย”เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบา แล้วใช้เขี้ยวที่เย็นเฉียบลากวนบนปลายยอดให้นางเสียวกระสัน อีกทั้งยังใช้เขี้ยวฝังที่เนินอกของนาง ไม่ช้าเลือดของนางก็ไหลออกมาให้เขาลิ้นลอง เขายังคงได้กลิ่นกุหลาบอ่อนๆ จากเลื