All Chapters of เพราะรักยากหักห้ามใจ (Crazy In Love): Chapter 151 - Chapter 160

สิตางค์มองอยู่นานแล้ว สบโอกาสก็รีบเข้ามาทักทายชายหนุ่ม แครอลเคยรักอาร์ชี่มาก ต่อให้โดนหักหลังก็ยังมีความรู้สึกหลงเหลือ ไม่อย่างนั้นจะคุยกันทำไมอาร์ชี่นิ่วหน้าชั่ววินาที หลังเห็นว่าเป็นใครก็ค่อยๆ กลับสู่มาดนักลงทุนผู้เคร่งขรึมตามเดิมเขากลับประเทศไทยชั่วคราวเพื่อตกลงกับพันธมิตร ไม่คิดว่างานครบรอบหิรัญกรุ๊ปจะได้เจอคนมากมายเช่นนี้“ถ้าไม่มีอะไรผมขอตัว”“นายจำฉันไม่ได้เหรออาร์ชี่ แฟนคนแรกของนายไง” สิตางค์เตือนความจำชายหนุ่ม เขาไม่ลืมแครอล ก็คงไม่ลืมหล่อนด้วยอดีตกับปัจจุบันแตกต่างกันมาก คำพูดที่ว่าหล่อนไม่สามารถเอาชนะเพื่อนรักเพื่อนเกลียด ตอนนี้จะเปลี่ยนได้หรือยัง“แฟน?ฉันจำได้ว่าแครอลคือผู้หญิงคนแรกที่ฉันรัก ส่วนเธอ นอกจากความสกปรกก็นึกอย่างอื่นไม่ออก ได้ยินว่าแคลไม่อภัยให้ สมควรแล้วแหละ พวกเพื่อนบ่อนทำลายไม่ต้องมีก็ดี”อาร์ชี่สวมบทคนปากร้ายจบก็เดินหายไป ทิ้งให้สิตางค์ประคับประคองใบหน้าชาดิกอยู่เพียงลำพังหล่อนอยากกรีดร้อง อยากทำลายข้าวของระบายความโกรธ แต่ไม่อาจทำได้เพราะสายตามากมายกำลังมองมาคนสารเลว กล้าว่าหล่อนสกปรก แม่ยอดดวงใจดีตายแหละมาถึงช่วงเวลาสำคัญ แขกเหรื่อต่างเงียบเพื่อให้อด

คำตอบนั้นทำลายความพยายามที่มีจนแหลกสลาย ต้นอ้อหน้าเสียหาเสียงตัวเองไม่เจอ แขนขาอ่อนแรงแทบจะเป็นลม หล่อนคือดวงดาราจรัสแสง รอบกายรายล้อมไปด้วยคนคอยประจบเอาใจ ไม่เคยเผชิญสถานการณ์กลืนไม่เข้าคลายไม่ออกเช่นนี้ พอมาเจอแม้แต่วิธีเอาตัวรอดขั้นพื้นฐานอย่างวิ่งหนีก็ลืม“พี่ต้นอ้อมีอะไรอีกไหมคะ” แครอลช่วยฟื้นสติหญิงสาว กระตุ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วต้องกัดฟัน ฝ่ายตรงข้ามหน้าซีด หากไม่ไหวจะได้หามส่งโรงพยาบาล“ไม่มีจ้ะ ขอตัวกลับก่อนนะคะทุกคน”“พี่มาดื่มกับพวกเพื่อนๆ ของพี่นาวีไม่ใช่เหรอคะ ทำไมรีบกลับจัง” ได้พุ่งชนแล้วก็ทับให้เละ กับคนอื่นคงเมตตาปรานี แต่ต้นอ้อหลายครั้งหลายทีจนเอือม แครอลคว้าแก้วเหล้าที่ดาราสาวเตรียมไว้ให้นาวีมาดื่ม จีบปากจีบคอ เม้มเกลี่ยรสชาติไปทั่วทุกอณูอย่างพอใจ“พี่มีธุระต่อ ไว้วันหลังดีกว่า”ต้นอ้อไม่อยู่สู้ แค่นี้ก็ขายหน้าจนแทบมุดแผ่นดินหนี ห้องวีไอพีไม่ได้มีแค่คนสองคน เพื่อนของนาวีและเหล่าหญิงสาวชงเหล้าข้างกายล้วนมองหล่อนเหมือนตัวประหลาดเป็นตาเดียว สารเลว พอพลาดล้ม แม้แต่พวกไร้ราคาก็สบประมาทไม่รู้จักเกรงกลัวต้นอ้อเดินโซซัดโซเซออกจากห้อง คล้อยหลังเพียงเสี้ยววินาทีบรรยากาศก็ค่

ความหมายต่างกันยังไง ต้องการเธอก็ต้องการเซ็กซ์อยู่ดี ตอนนี้แครอลไม่ใส่ใจตีความคำพูดใด พอเปลือยเขาจนล่อนจ้อนก็กระโดดขึ้นคาบเอวสอบ เกี่ยวขาโอบรอบพร้อมมอบจูบหื่นกระหายประทับปิดปาก นาวีร่วงหล่นสู่หุบเหวลึก พยายามไขว่คว้าสติ แต่ยิ่งฝืนก็ยิ่งไร้กำลัง สุดท้ายคืนนั้นเขาก็กลายเป็นของเธอช่วงเที่ยงของวันใหม่ ภายในห้องนอนแสนอบอุ่น ร่างสองร่างกอดก่ายแนบชิด ไม่เผื่อพื้นที่ให้ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศเล็ดรอดเข้ามากร่ำกราย หญิงสาวค่อยๆ รู้สึกตัว เหม่อมองเพดานครู่หนึ่งก่อนจะเหลือบสายตาสังเกตคนที่นอนข้างกันเมื่อคืนเหมือนจะเป็นการเปิดเกมรุกของเธอ แต่เพียงผ่านยกแรกไป ฝ่ายที่กลับมาขึ้นนำ ทั้งยังบุกทะลวงไม่ปรานีพลิกตำแหน่งเป็นเขา ไหนบอกขืนใจ เอาเข้าปากแล้วก็เคี้ยวไม่ยอมหยุดเหมือนเดิม ได้ปลดปล่อยก็เอาเสียจนขาเตียงแทบหัก ส่วนนั้นแทบพรุนไม่เหลือชิ้นดีแล้วแครอลตะแคงข้างหันมามองใบหน้าอ่อนล้า ยามเขาหลับมักจะเหมือนเด็กชายขี้เซาคนหนึ่งเสมอ ไม่ค่อยมีพิษภัย แตกต่างจากตอนสติครบโดยสิ้นเชิง เธอยื่นนิ้วไปเกลี่ยเส้นผมที่ตกลงมาปรกดวงตาคู่อันตราย ยิ้มเนือยๆ ส่งท้ายให้กับอดีตคู่นอน“ฉันตอบแทนนายแล้ว ไม่ติดค้าง” สิ้นประโย

ทีแรกไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเสี่ยงอันตรายช่วยเธอออกจากป่า แต่พอลองวิเคราะห์ก็ค่อนข้างสมเหตุสมผล สบโอกาสพอดีเชียว เขาคิดว่าเธอตามไม่ทันใช่หรือเปล่าช่างเถอะไม่ควรหงุดหงิด เป็นแบบนี้ก็ยุติธรรมถ้าทำด้วยใจจริงถึงจะแปลก กังวลอยู่ตั้งหลายวันนาวีก็คือนาวี ชอบแกล้งคนอื่น ปั่นหัวเก่งด้วย“งานวันพรุ่งนี้ ฉันต้องทำอะไรบ้าง”“เป็นแฟนฉันไง ไม่รู้เหรอว่าแฟนกันเขาทำอะไร?” นาวีย้อน ประสบการณ์คบๆ เลิกๆ คงไม่ช่วยให้เธอเข้าใจเท่าที่ควร เขาอาจจะต้องสอนหลายๆ สิ่งด้วยตนเองแครอลได้ฟังน้ำเสียงที่ราวกับไล่ยุงก็อมจนแก้มป่อง ตอบดีๆ ไม่ได้ก็ไม่ต้องตอบ พรุ่งนี้หน้าแตกอย่ามาโวยวายก็แล้วกันเธอเอียงศีรษะหาที่เหมาะจากนั้นก็ผล็อยหลับ อิริยาบถผ่อนคลาย มองดูแล้วให้ความรู้สึกเพลินตา ว่าไม่ได้แม่ตัวดีมีพลังดึงดูดที่ร้ายกาจจริงๆมาถึงสนามบินเมืองซี ประเทศหัว พึ่งเข้าสู่ต้นเดือนเก้าอากาศจึงค่อนข้างเย็นสบาย สายลมเอื่อยเฉื่อย ปลายฤดูฝนท้องฟ้าปลอดโปร่ง ตลอดทั้งวันแสงแดดส่องสลัว พาให้คนที่ง่วงนอนอยู่แล้วรู้สึกว่าตื่นไม่เต็มตา แครอลหาวหวอดๆ ขี้เซาเหมือนกับแมวอ้วนตุ้ยนุ้ยตัวหนึ่ง“นอน ถึงแล้วจะปลุก”นาวีอุ้มคนลงจากเครื่องบินไป

“ไม่ง่ายจริงๆ คุณปู่ไม่อภัยให้คุณลุงใหญ่ที่ละทิ้งหน้าที่แล้วหนีไป แต่พอได้เห็นหลานชายกลับมาพร้อมความสำเร็จ แม้จะหัวรั้นแต่ก็ต้องใจอ่อน พี่สามไม่เคยปรากฏตัวให้พี่น้องรู้จัก มาร่วมงานด้วยคราวนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ พี่ใหญ่ทางนั้นเคลื่อนไหวบ้างไหม”“ไม่มีความเคลื่อนไหวครับคุณหนู คุณหนูแน่ใจว่าจะสนับสนุนคุณชายรอง?”“คุณลุงสามเลี้ยงฉันหลังจากพ่อเสียชีวิต ฉันตอบแทนบุญคุณโดยการเกื้อหนุนลูกชายเขาก็ถูกแล้ว”กลับมาที่โรงแรม หลังจากออกไปเที่ยวมาตลอดช่วงเย็น แครอลพบว่าคนๆ หนึ่งขมวดคิ้วมุ่นเตรียมดุแล้ว ชักจะเหิมเกริมเข้าทุกที ให้มาตบตาเป็นแฟน ไม่ใช่แฟนจริงๆ ซะหน่อย“ไปไหนมา?”แครอลไม่ตอบ เดินอืดอาดผ่านคนที่นั่งรอ เขาให้ลูกน้องตามหาจนทั่ว ไม่เจอสักทีจึงปวดหัวขนาดนี้ รู้หรือเปล่าว่าที่นี่ไม่ใช่ถิ่นตัวเอง ยังลอยหน้าลอยตาไม่ระวัง“แครอล”โดนเรียกชื่อเหมือนเด็กมีความผิด แครอลก็หยุดฝีเท้าเปลี่ยนเป็นเดินไปหาพ่อหนุ่มหน้าเคร่งเครียดแทน เธอนั่งอยู่บนตักของเขา คล้องวงแขนรอบลำคอแกร่ง“ไม่หนีกลับก่อนงานจะจบหรอกน่า แค่กินข้าวเรื่อยเปื่อย แวะนั่นนี่” ชอบให้รายงาน เป็นพวกคลั่งระเบียบหรือไง“ทีหลังต้องรอฉันก่อน”“หิว”