All Chapters of เพราะรักยากหักห้ามใจ (Crazy In Love): Chapter 171 - Chapter 180

เธอถือโทรศัพท์ พอหันหามุมเหมาะๆ ได้ก็กวักมือเรียก เขาเข้ามาโอบกอดใกล้ชิด มองไปที่กล้องแล้วยกมุมปากกระตุกยิ้ม กลายเป็นคู่รักหวานซึ้งคู่หนึ่งที่ผู้สัญจรผ่านแอบสะกิดแขนคนรอบข้างชวนให้หันไปดู“อั๊ยยะ! สวยหล่ออย่างกับหลุดออกมาจากหนัง ใช่นักแสดงประเทศเราหรือเปล่า ดูผู้หญิงสิ บรรยากาศแบบนี้แต่เธอสวมโค้ทสีชมพู ช่างทำให้โลกสดใสซะจริง”“แฟนหล่อมากๆ เลย สูงมาก ขายาวมาก เหมือนกับพี่โต้วเซียวตอนเล่นหนังสงครามย้อนยุค ผู้หญิงก็ให้ความรู้สึกดื้อเหมือนเฉินตูหลิน ลงตัวมาก”“เมืองของเรานอกจากคุณชายใหญ่กับคุณชายรองตระกูลหมิง ยังมีคนหล่อขนาดนี้อีก พวกเราพลาดไปได้ยังไง”“ไม่เห็นแฟนเขาเหรอ เธอสวยขนาดนั้น เจ้าตัวคงกล้ามองคนอื่นอยู่หรอก เป็นฉันยังละสายตาไม่ได้ ฟ่านฟ่าน เธอคิดเหมือนกันไหม”ในกลุ่มหญิงสาวที่กำลังให้ความสนใจคู่รักหมาดๆ มีหนึ่งในนั้นจ้องมองไม่พูดไม่จา เพื่อนๆ คุยกันคล้ายไม่ครบรสจึงได้ถามความเห็นเธอ“อืม เขาหล่อมากจริงๆ”หลังจากเที่ยวจนมืดค่ำก็แวะทานอาหารก่อนเล็กน้อยค่อยไปต่อที่หอไข่มุกอันเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเมืองซี เข้ามาด้านในไม่มีคนเลย น่าสงสัยมาก ได้ยินว่าที่นี่แม้แต่วันปกติก็ไม่เคยร้าง เงี

“แด๊ดรู้เหรอคะ” ไม่น่าถาม รู้อยู่แล้ว ส่องลูกสาวเก่งซะขนาดนั้น ทำไมต้องเป็นนาวี เมื่อก่อนแด๊ดไม่เคยถามถึงอดีตแฟนของเธอสักคนเลย“รู้ ถึงอยากฟังจากปากแคล ถ้าชอบเจ้าหนุ่มนี่จริงๆ จะเกิดความยุ่งยากกับหนู คนอื่นก็ช่างเถอะ แต่การขึ้นเป็นนายใหญ่ของแก๊งค์หมิงเฮ่าอันตรายเกินไป ค่าหัวของนาวีติดอันดับพวกนักล่าแล้ว เขาไม่เป็นที่ยอมรับของแก๊งค์มังกรเงิน อยู่คนละฝั่งกับพี่ชายเรา หากเกิดการปะทะ แด๊ดกังวลว่าหนูจะไม่ปลอดภัย”“เขาเป็นศัตรูกับพี่เคย์เดนเหรอคะ”“อืม แก๊งค์มังกรเงินสนับสนุนหมิงซวี่ตงหลานชายคนรองของผู้เฒ่าหมิง อิทธิพลแก๊งนี้เป็นรองแค่แก๊งค์หมิงเฮ่า เคย์เดนทำธุรกิจกับพวกเขา หากเสียงสำคัญไม่เห็นด้วย พี่ชายเราก็คงไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่ง หนูรู้ใช่ไหมหมิงเฮ่าเป็นกลุ่มอำนาจเก่าแก่พอๆ กับซันวาทอเรย์ หากผู้นำไม่แข็งแกร่งพอควบคุม ถูกโค่นลงก็ไม่ใช่เรื่องของเรา แด๊ดไม่สามารถแทรกแซง แม้นาวีจะเป็นลูกชายเพื่อนหรือคนรักของหนูก็ตาม ปัญหาภายใน เคลื่อนไหวไม่ระวังสุดท้ายจะทำลายสัญญาสงบศึกเอา”“แคลจะบอกให้เขาถอยออกมาค่ะ”เธอไม่อยากให้คนเป็นอันตราย แค่ธุรกิจที่ประเทศไทยก็พอแล้ว ทำไมต้องรนหาที่ตายด้วยพี่เคย์เดนน่

ช่วงเช้าแครอลตรวจงานเซ็นต์เอกสารมากมายที่บริษัท พอถึงเที่ยงก็ทานอาหารระหว่างเดินทางไปสตูดิโอแบรนด์เสื้อผ้านี้เป็นชุดนักเรียน ใช้เวลาไม่นานก็คงถ่ายเสร็จ เธอเดินเข้าไป ทักทายทีมงานและช่างกล้องประมาณหนึ่งก็แต่งตัวผมยาวสลวยถูกถักเปียสองข้าง ดวงตากลมโตดำขลับเปล่งประกายรับกับแสง ช่วงไหล่เรียวบาง เอวคอดเล็กกระชับ เหมือนกับสาวน้อยที่อยู่ในวัยสดใสสะพรั่งแตกต่างจากบุคลิกแสบสันที่ใครต่อใครต่างก็พูดถึงสิ้นเชิง หญิงสาวยืนอยู่กลางฉากศิลปะประตูรั้ว เมื่อเริ่มกดถ่ายภาพ ช่างกล้องมืออาชีพก็มองจนต้องมีคนเตือน“ระวังสายตาหน่อยอชิ คุณแครอลสวยมากก็จริง แต่เธอไม่ใช่ดอกไม้ที่ใครจะชื่นชมก็ชื่นชมได้ คุณโดนพิษที่ซ่อนอยู่เล่นงาน จะหาว่าผมไม่เตือน”ผู้ช่วยแอบกระซิบ ทำให้ช่างกล้องหนุ่มข่มความตื่นตระหนกแล้วสวมบทคนหัวใจแกร่ง ใครจะไปอดทนได้ ก็ภาพตรงหน้าไร้เดียงสาชวนให้อยากปกป้องเสียขนาดนี้แครอลถือกระเป๋านักเรียนโพสต์ท่าตามที่ช่างภาพต้องการ ขณะนั้นเองก็มีเสียงทักทายเจี้ยวจ้าวแว่วมา“สวัสดีค่ะคุณอาร์ชี่ เชิญเปลี่ยนชุดทางด้านนั้นก่อนนะคะ”ชายหนุ่มคลี่ยิ้มกวนใจก่อนจะมองไปยังหญิงสาวในชุดนักเรียน วินาทีนั้นเหมือนกับว่า

อาจดูเห็นแก่ตัว แต่หากเธอให้โอกาส เขาจะไม่มีวันปล่อยมืออีกอาร์ชี่แน่วแน่อยากลองเสี่ยง แต่ฉับพลันก็มีคลื่นลูกใหญ่สาดซัดเข้าใส่ประสาททรายที่เขาเพียรพยายามสร้าง คลื่นลูกนั้นคลุ้มคลั่งมาก ไม่ยอมบอกกล่าวก็ลากหญิงสาวถลาออกไปแล้วเขาลุกตามไปได้ไม่ไกล ความเกรี้ยวกราดสลายไปกับท้องฟ้าขุ่นมัวราวกับไม่มีตัวตน“เจ็บนะ!”แครอลลูบข้อมือปอยๆ ดวงตากลมโตแข็งทื่อบ่งบอกว่าไม่สบอารมณ์ จู่ๆ ก็ทำแบบนี้ ไม่คิดว่ามันเอิกเหริกเกินไปหน่อยหรือ“มีผัวอยู่แล้วยังกล้า!”นาวีกดเสียงต่ำ หงุดหงิดที่เธอไม่ยอมตอบข้อความทั้งไม่รับสายจนสัตว์ป่าดุร้ายในร่างแทบอาละวาด ไม่ทันไรก็กลับไปคุยกับแฟนเก่า คิดว่าเขาใจดีนักใช่ไหม“นายพูดเหมือนไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของฉันเลยนะ ฉันแครอล เปลี่ยนผู้ชายคบไม่ซ้ำคน จะบอกว่าตัวเองสำคัญถึงขั้นห้ามไม่ให้ฉันทำตามใจได้ คิดเองหรือเปล่า”นาวีจอดรถ เขาขับต่อไปไม่ไหวเพราะคำพูดไร้หัวใจของเธอ “แครอล”“ไม่ต้องมาเจอกันอีก ฉันเบื่อนายแล้ว”เธอเปิดประตูลงจากรถ ไม่ยอมให้ตนเองเผชิญกับสายตาหรือท่าทางของเขา สองเท้าก้าวเร็วมาก นาวีเปิดประตูวิ่งตามก็ไม่ทัน คนนั้นขึ้นรถประจำทางหนีไปเรียบร้อย“แม่ง!” เขากำหมัดแน่

“ข้ายังหาลูกตัวเองไม่เจอ ช่วยตามก่อนสิ”“ถ้าข้าตามเจอจะโทรมาทวงรึ ลูกสาวข้าเป็นอันตรายมีเรื่องกันแน่” นายท่านโทนี่ไม่ไว้หน้าเพื่อน คุยโทรศัพท์จบก็หันไปด่าลูกน้อง“แกตามดูยังไงให้คลาดสายตา ลูกฉันหายทั้งคน ไร้น้ำยาจริงๆ”“ขออภัยครับท่าน พวกเราถูกคนนิรนามโจมตี”“หุบปาก!”นายท่านโทนี่ตวาดลั่น ไม่ได้อารมณ์เสียมานานแล้ว พอโกรธมากหน่อยก็เลือดลมไหลเวียนคลุ้มคลั่งอยากต่อยคน เจ้าหนุ่มนั่นพาแครอลไปที่ไหน ใครช่วยปกปิดร่องรอยของเขา ทำไมถึงมีฝีมือขนาดนี้ เครือข่ายตระกูลซันวาทอเรย์กว้างขวางไปทั่วโลกแต่กลับไม่พบเบาะแสเลย นี่มันผีชัดๆภายในห้องทำงานบนตึกใหญ่ หลังตรวจสอบเงินค่าจ้างเสร็จชายหนุ่มสวมแว่นตากรอบสีทองก็รัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ต่อ คิดจะแฮ็คระบบสืบเสาะมาถึงตัวเขา มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก หัวกะทิของซันวาทอเรย์เหรอ มาเจอกันหน่อย งานนี้เพื่อนต้องได้เมีย…แสงพระอาทิตย์ส่องแยงตาปลุกให้คนที่กำลังหลับใหลค่อยๆ รู้สึกตัวตื่น ภาพเบื้องหน้าพร่ามัว ต้องปรับให้ชินเล็กน้อยจึงจะพยุงแขนลุกขึ้นนั่งได้ คำถามแรกที่ประดังประเดเข้ามาคือ ที่นี่ที่ไหน แครอลนวดขมับ ตบแก้มตัวเองแปะๆ เรียกสติ จำได้ว่าเมาหัวราน้ำอยู่ที่ผับคิ