《ปรุงรักให้คุณปีศาจร้าย (Lovesick Idiot)》全部章節：第 111 章 - 第 120 章

ที่ด้านนอกบริเวณทางเข้าห้าง คนร้ายพร้อมอาวุธครบมือกำลังตะโกนไล่ต้อนคนให้หมอบลง หัวหน้าแก๊งค์ที่หนีการจับกุมของตำรวจมาได้กล่าวอย่างแค้นเคืองว่า “ไอ้พวกหมูโง่ ถ้ายังวิ่งเพ่นพ่านข้าจะเป่าสมองพวกแกเดี๋ยวนี้” พวกเขามากันสิบห้าคน แผนเดิมคือปล้นสุดยอดเพชรแล้วจากไป ทีแรกเพราะโดนจับจึงจะล้มเลิก แต่เมื่อหาสถานที่ตั้งหลัก หยุดที่ไหนก็โดนไล่ล่าที่นั่น สุดท้ายเงินทุนขาดแคลนจึงตัดสินใจย้อนกลับมาเอาเพชรเม็ดงาม เมื่อปล่อยขายในตลาดมืดมูลค่าของมันสามารถพลิกสถานการณ์พวกเขาได้ จากนี้ค่อยเดินทางลงเรือไปซ่อนตัวที่ประเทศข้างเคียง หัวหน้าแก๊งค์มองไปยังกลุ่มผู้ชายสามสี่คน “ไปเอาของมาให้ข้า ใครขวางก็ยิงมันทิ้ง” ทั้งสี่วิ่งขึ้นบันไดเลื่อนไปยังโซนเครื่องประดับ ยังไม่พ้นสายตาก็ได้ยินเสียงปังดังขึ้น เจ้าขุนที่ขวัญเสียเพราะตำรวจไล่จับหันขวับมามองทันที เขาเห็นอะไร? ลูกพี่ที่น่านับถือยิงผู้หญิงท้องคนหนึ่ง ยิงเข้าที่กลางอก ไม่ใช่ข่มขู่แต่กะเอาให้ตาย ไหนบอกว่าไม่มีคนบาดเจ็บไง แค่ปล้นเท่านั้น “ไอ้ขุน! รีบดิ! รอแม่มึงมาหรือไง” คนที่อยู่ฝ่ายกวาดเครื่องเพชรร้องเตือน เจ้าขุนรู้ตัวก็วิ่งขาอ่อนไปสมทบทันที ไม่นานจ

เป็นเด็กเป็นเล็กริอาจจะเล่นบทโจร แข็งแกร่งไม่พอก็ควรโดนกำจัดออกไป เทียบกับเขาตอนอายุเท่านี้ไม่ได้เลย กระจอกดีแท้“กะ…แก” ทศเป็นคนโหดเหี้ยม แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมัจจุราช ลำคอของเขาก็กลืนน้ำลายแทบไม่ลง เริ่มคลางแคลงความไวการสังหารของตนเองเขาเคยสอดแนมเดม่อน ในวงการเรียกคนๆ นี้ว่ามือมาร เพราะมีเขาตระกูลนักธุรกิจจึงขยายอำนาจทั้งบนดินและใต้ดิน ค่าหัวคนอยู่ที่สามร้อยล้านดอลลาร์ หากเด็ดมาได้ฝีมือจะถูกยกระดับแน่ทศเดิมพันทั้งชีวิตคิดจะฆ่าเดม่อน แต่เพียงเขากระดิกตัว กระสุนไร้ตาก็ฝังเข้ากลางหน้าผากด้วยความเร็ว“อู้ว!ก็แค่ขยะ” เดม่อนมองไปยังหนุ่มน้อยตัวสั่นเทา เผยรอยยิ้มเยาะหยัน“เจ้าหนูหยิบปืนขึ้นมาสิ เป็นคนชั่วก็ต้องเป็นให้ถึงที่สุด อยู่ๆ นายมากลับใจ ฉันโคตรจะไม่ชอบเลย”“ผะ…ผมไม่ได้อยากทำชั่ว ผมกลัวแล้ว”“กลัวเหรอ อืม ควรจะกลัว”เดม่อนเล่นปืน พอมันลั่นไปใกล้กับเท้าของเจ้าขุน เด็กหนุ่มก็ร้องไห้โฮหนักกว่าเดิม เขาพนมมือไหว้ ร้องขอทางรอดโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น“ปล่อยผมไปเถอะนะ ผมไม่ทำแล้ว ไม่ทำชั่วอีกแล้ว”นัดที่สองตรงเข้าที่ขาของเจ้าขุน เขาตกใจจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง ชายน่ากลัวคนนี้จะต้องฆ่าเขาเหมือนท

ที่สถาบันสอนอาหารชื่อน่ารักว่าจูเนียร์ อาริมาถึงก่อนเวลาเข้าเรียนประมาณสามสิบนาที นั่งโต๊ะเล็กๆที่คาเฟ่บริเวณชั้นล่างของตัวอาคารแล้วสั่งชานมสีชมพูของโปรดพึ่งจะได้ลิ้มรสความหวานก็มีหญิงสาวสี่คนมาหยุดยืนรายล้อม พื้นที่ไม่เหมาะรองรับแขกแปลกหน้า เก้าอี้เพียงสองตัวสามคนจึงได้ยืนยี่หวานั่งกอดอกก่อนเป็นอันดับแรก แต่เพราะเจ้าจอมที่ยืนอยู่ใกล้แอบสะกิดจึงได้ยืดตัวตรง“ฉันเคยพูดไว้ก่อนหน้านั้น ถ้าเธอผ่านเข้ารอบแรกได้จะขอโทษ”อาริใส่หูฟัง ไม่ได้ลดเสียงแต่ก็อ่านปากยี่หวาออก ผู้หญิงคนนี้เกลียดเธอเพราะเดม่อน เห็นเธอเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่ง ก่อนการแข่งรอบคัดเลือกยังได้สบประมาทเธอต่อหน้าเพื่อนทั้งชั้นเรียน มาขอโทษครั้งนี้ดูท่าจะไม่เต็มใจ“ฉันขอโทษที่พูดจาไม่ดีกับเธอ แต่อย่าได้ใจไปล่ะ เจอกรรมการลิ้นจระเข้ล่ะสิเลยผ่านเข้ารอบ ถ้าแข่งรอบสร้างสรรค์ ฝีมืออย่างเธอไม่มีทางโชคดีแน่”“ยี่หวา” เจ้าจอมปรามเพื่อน กล่อมให้มาขอโทษ ไม่ใช่ให้มาสร้างเรื่อง คุณแม่บอกว่าอาริมีพรสวรรค์ ลงแข่งรายการใหญ่ครั้งนี้จะสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศ การที่เพื่อนของเธอมีปัญหาเบาะแว้งด้วยไม่ว่าทางไหนก็ไม่ใช่ผลดีเจ้าจอมเคยกังขาในความเช

รอบคัดเลือกแบ่งเป็นหมวดหมู่ให้ผู้เข้าแข่งขันรังสรรค์ด้วยตัวเอง อาริทำเมนูเกี่ยวกับเส้นของทางประเทศจีน คนในสถาบันจึงค่อนข้างไม่เข้าใจเธอ แตกต่างจากสี่สาวดาวเด่น ทั้งหมดครองอันดับหมวดอาหารหวานท็อปสี่เรียงกัน “หมวดหมู่อาหารตะวันออกยากเอาเรื่อง แต่ว่าอาริได้อันดับหนึ่ง พี่กลับยิ่งชื่นชม เด็กคนนั้นเข้ามาเตรียมความพร้อมก่อนการแข่งกับพี่ ไม่ได้เรียนเป็นเดือนเป็นปีเหมือนกับคนอื่นๆ เธอตัดสินใจจะทำอะไรก็ต้องแล้วแต่เธอ พี่สนับสนุนทั้งหมด”จริยาอยากให้คนในประเทศเข้ารอบลึกๆบ้าง ไม่อาจคาดหวังแต่หน้าเดิมๆ ต้นอ่อนที่สุดยอดอย่างอาริคือความเป็นไปได้ที่เธอเห็นแวว“พี่จะรักจะเอ็นดูเด็กนั่นก็ตามใจพี่ค่ะ แต่อย่าลืมเจ้าจอมนะคะ เธอเป็นลูกสาวของพี่ เธอเห็นพี่ดีกับคนอื่นมากเกินไปต้องเสียใจแน่ พี่ควรเอาใจใส่เธอมากกว่าเมื่อก่อน เผื่อว่าปีนี้เจ้าจอมจะเข้าไปถึงรอบชิงได้”มนชนกแนะนำด้วยความหวังดี จริยาเองก็รับไว้แล้ว เพียงแต่รู้สึกว่าลูกสาวไม่คิดเล็กคิดน้อย คนอื่นจะมาคิดแทนทำไมประมาณสี่ทุ่มอาริก็ขอตัวกลับ คนบางคนเหมือนจะทนรอไม่ไหวมาเร่งเธอ หากยังไม่รีบไปให้เห็นหน้า เกรงว่าคืนนี้ไม่มีทางสงบแน่ เตวินมารับอีกเช่นเ

เด็กสาวอ้อนวอนเสียงกระท่อนกระแท่น หากแต่เรี่ยวแรงที่ใช้ดิ้นลดน้อยลงเรื่อยๆเดม่อนช้อนมือไปอุ้มเธอขึ้นคาบเอว เดินไปพลาง กระแทกกระทั้นไปพลางจนถึงเตียงนอน เขาวางแม่ตัวดีลงแต่ไม่ได้ถอนกายเพื่อสวมถุงยางอนามัย ยังคงเคลื่อนไหวเสียดสีช่องทางรัก ซุกไซ้จมูกคมสูดดมกลิ่นนมผงอันน่าหลงใหลต่อ“เด็ป อย่าพึ่งค่ะ อือ~ ฟังอาริก่อน”เดม่อนหยัดกายลุกขึ้น แววตาเหนือกว่ามองไปยังคนใต้ร่าง เขาถอดเสื้อของตัวเองโยนออกไปไม่ไยดี ท่วงท่านั้นเย้ายวนชวนให้มัวเมาอาริตาพร่าเบลอ ลูบมือไปบนกล้ามท้องแข็งแกร่งเป็นลอน อยู่ๆเธอก็หวงความงดงามตรงหน้า ไม่อยากแบ่งให้ใครทั้งสิ้น“เด็ปเป็นของอารินะคะ อ๊า~” ร่างที่รองรับสั่นกระตุก กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านกระดูกสันหลังทำเอาแขนขอหดงอ ความรู้สึกนี้อาริชอบมากๆ อืม เดม่อนผ่อนจังหวะสอบสะโพกลง เกือบจะเสร็จสมเพราะการโอบรัดของเธอ เขาพลิกไปนอนข้างล่าง กอดเด็กสาวไว้บนแผ่นอก จูบเธอไปพร้อมกับประสานเสียดสีใหม่ลมหายใจหอมหวานยิ่งดื่มด่ำก็ยิ่งพาให้คลั่ง โดยไม่รู้ตัวชายร่างใหญ่ก็กระแทกกายรัวเร็ว จวนจะถึงที่หมายเกือบถอนน้ำอุ่นเหนียวออกมาพ่นไม่ทัน ยังดีที่เธอดิ้นจนหลุดเอง“เด็ป อาริบอกแล้ว คุณอยากให้อาร