로그인สิบเก้าปีก่อน เธอถูกชายผู้มีอำนาจเก็บจากถังขยะไปชุบเลี้ยง เป็นกระต่ายขาวที่มีฝีมือแฮ็กข้อมูลเบอร์ต้นๆ ของโลก เพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับพ่อแม่ เธอตกลงทำภารกิจเสี่ยงอันตราย แฝงตัวเข้าไปเป็นผู้หญิงของปีศาจอำมหิตฝั่งศัตรู เลว ป่าเถื่อน ชั่วช้าอย่างยากจะหาที่เปรียบก็คือนิยามเกี่ยวกับตัวเขา ได้เห็นแค่เงาก็เสียวสันหลังหวาดผวา แต่ใครจะไปรู้ มือมารที่ฆ่าคนเป็นผักปลา เมื่อได้รู้สึกกับเด็กสาวตาโตอย่างลึกซึ้ง ความยึดมั่นที่มีก็สั่นคลอน “หากเธอทรยศ ฉันจะตามหาเธอ ตามไปทุกที่ อยู่เป็นคนของฉัน ตายก็เป็นผีของฉัน รับความชอบนี้ให้ไหวก็แล้วกัน” โกรธเธอ เกลียดเธอ ยิ่งรังแกก็ยิ่งทำร้ายหัวใจตัวเอง สุดท้ายต้องทำยังไงกับคนทรยศที่รักกัน #ชานมไข่มุกหวานน้อย100%
더 보기อาริโมโหอกจะระเบิด เขาทำให้เธอผิดเต็มประตุทุกบาน ส่วนตนนั้นความผิดเท่าเส้นขนเส้นเดียวไม่ติดว่าเพราะภารกิจกำลังดำเนินไปด้วยดี เธอไม่มีทางง้อหรอกวันต่อมาอาริทำข้าวกล้องนำไปให้เดม่อนที่คุกเอกชนแต่เช้า เขาไม่อยู่ประจำเป็นหลักแหล่ง อาจจะเข้ามาตรวจความเรียบร้อยก็ออกไป หากเธออยากเจอจะต้องดักรอไม่นานก็มีรถยนต์หรูขับเข้ามาจอด อารินั่งที่ร้านกาแฟข้างตึก พอเห็นเส้นผมสีเงินก็พุ่งทะยานเข้าไปหา“เด็ปคะ” เธอยังไม่บอกว่ามาทำอะไร ยังไม่ยื่นข้าวกล่องให้ก็โดนบอดี้การ์ดตัวใหญ่ขวาง “เด็ปคะอาริทำข้าวกล่องมาให้” เสียงของเด็กสาวสั่นเครือ ดวงตากลมโตขอความเห็นใจ“อาริสำนึกผิดแล้วค่ะ อาริจะไม่ทำอีก เด็ปอย่าโกรธเลยนะคะ”เดม่อนหันมามอง โบกมือให้บอดี้การ์ดปล่อยเธอเดินเข้ามา เขารับข้าวกล่องไว้ เปิดออกดูก็รู้ว่าตั้งใจทำมาก“ฮึ” ปีศาจร้ายแค่นเสียงเยาะก่อนจะเทของกินลงพื้น“อย่ามาใกล้ฉันอีก” “ฟังอาริก่อนได้ไหมคะ”เห็นชายหนุ่มเดินเข้าตึกไป อาริก็ยิ่งร้อนรน หากเดม่อนเด็ดขาด สิ่งที่เผชิญมาตลอดหนึ่งเดือนพังไม่เป็นท่าแน่ ใจกล้ามาถึงที่นี่ย่อมถอยไม่ได้“โอ๊ย! เจ็บนะ”บอดี้การ์ดผลักอาริจนหงายหลังล้ม ไม่ปรานีต่อให้เธอ
ช่วงสายของวันใหม่ อาริกลอกกลิ้งลูกตามองไปรอบๆโดยสัญชาตญาณ ดูเหมือนว่าจะไม่ได้อยู่ห้องที่คอนโดไม่ได้อยู่เหรอ หมายความว่ายังไง? เธอลุกพรวดขึ้น กุมศีรษะที่ปวดหนึบแล้วขยี้ผมจนยุ่ง “ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย! ทำไมฉันไม่กลับห้อง โอ๊ย! ปวดหัวจัง”เมื่อคืนภาพตัดไป โดนลากมาปู้ยี้ปู้ยำก็ไม่มีทางรู้แล้ว อาริกวาดสายตาหาโทรศัพท์ ไม่มีอยู่ในห้องก็ล้มลุกคลลุกคลานลงจากเตียงเปิดประตูออกไปข้างนอก“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงอ่อนโยนทุ้มลึกกล่าวทักทาย เหมือนกับดนตรีอันไพเราะกล่อมเกลาให้อยากกลับไปล้มตัวนอนอาริสะบัดศีรษะไล่ความมึนงง คิดว่ายังฝันแต่ไม่ใช่ “เมื่อคืนพี่พาอาริมาที่นี่เหรอคะ”“อืม”เธอไม่ได้ถามต่อว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสองหรือเปล่า เพราะสำรวจแล้วเบื้องล่างไม่เจ็บ ไร้ซึ่งร่องรอยของการบุกรุกก็แปลว่าเวย์นิชไม่ฉวยโอกาสระหว่างนั้นก็มีเสียงคนเดินมาจากทางห้องครัว“อาริดื่มน้ำอัดลมหน่อยจะได้สดชื่น”ก็คือเบสซี่ เขาตื่นขึ้นมาก็ขลุกอยู่ในครัวเพื่อหาวิธีแก้เมาค้าง เมื่อคืนสนุกมาก แต่เช้ามาทำไมรู้สึกอยากจะอ้วกอาริโล่งใจ เดินไปรับน้ำอัดลมนั่งลงร่วมวง “ที่นี่คอนโดพี่เวย์เหรอคะ”เขาเป็นคนที่ค่อนข้างใช้ได้ เธอจึ
ที่ร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัย เบสซี่กับเวย์นิชมารออยู่ก่อนแล้ว พอได้เห็นสาวสวยสวมมินิเดรสสีเงินรัดรูปเดินเข้ามาก็มองไปอย่างตกตะลึงไม่ใช่แค่พวกเขา กลุ่มผู้ชายผู้หญิงแต่ละโต๊ะล้วนจับจ้องอาริตาเป็นประกายเธอไม่ได้แต่งตัววาบหวิวขนาดนั้น ก็แค่เห็นรูปร่างชัดหน่อย ท่อนบนเป็นเสื้อแขนยาวปิดมิดถึงลำคอ ท่อนล่างโชว์เรียวขายาวสะท้านใจ ยิ่งรวบผมขึ้นก็ยิ่งขับให้ดูเซ็กซี่เป็นความงามชนิดที่ว่าทำให้คนลุ่มหลงมัวเมาเอามากๆเวย์นิชขมวดคิ้วมุ่น ถึงแม้เขาจะชอบแต่ไม่อยากให้คนอื่นออกอาการว่าชอบด้วย “มาสาย”อารินั่งลงข้างเบสซี่ อารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่อยากให้ใครสังเกตเห็น เธอนัดพวกเขาออกมาเลี้ยง ต้องทำตัวเป็นเจ้าภาพที่ดี“อาริขอโทษค่ะ มัวแต่แต่งตัวก็เลยมาสาย”“ที่จริงไม่ต้องแต่งตัวก็ได้ครับ อาริสวยอยู่แล้ว พี่ไม่ชอบให้คนมอง”เบสซี่สะกิดขาอาริ รู้สึกว่าอากาศมีกลิ่นอายของความรักลอยคลุ้ง ทำไมนะ ทำไมแฟนของเพื่อนไม่ใช่เวย์นิช“อยากกินอะไรสั่งได้เลยนะคะ อาริเลี้ยง”“เลี้ยงไหว”“ไหวค่ะ อาริมีเงิน”เธอทำงานเล็กๆน้อยๆในเว็บบอร์ดอัพไซด์โซไซตี้ แฮ็กนั่นนี่ไปเรื่อยก็เก็บสะสมเงินได้แล้ว ไม่ได้อับจนเหมือนตอนโดนปล้นช่วงแรกๆ
“แม่ผ่านมาทำงานแถวนี้ พึ่งแวะไปเยี่ยมเคย์เดน แกก็รู้แม่มีลูกชายลูกสาวอย่างละคน แม่แก่แล้ว แกดูรอยเหี่ยวบนหน้าสิ เมื่อไหร่จะมีหลานให้แม่อวดเหมือนแอนโทนี่สักที เจ้าเด็กสามคนของบ้านซันวาทอเรย์อวบอ้วนน่ารักมาก มีให้แม่สักสามสี่คนเร็วๆ”“ไม่เอา ผมไม่ชอบเด็ก ถ้าไม่มีธุระผมจะกลับไปนอน”มาเรียเบ้ปาก “แกจะรีบกลับไปกกสาวล่ะสิ เห็นเตวินบอกว่าคนนี้อยู่ด้วยมาเป็นเดือนแล้ว ถ้าสาวน้อยพลาดท้องห้ามให้เอาออก แกไม่รับผิดชอบก็ส่งมาให้แม่ เด็กสาวกับหลานสองคน ตระกูลของเราเลี้ยงได้สบาย”เดม่อนปวดหัวไม่หยุด แม่ของเขาพูดไม่รู้เรื่องจริงๆ “ผมจะมีเมียมีลูกตอนไหนก็แล้วแต่ผม แม่รีบก็ไปบอกลูกสาวแม่นู้น”“ดาเนียลอายุยังไม่ถึงสิบแปดเลย แกนี่มันพี่ชายประสาอะไร แกอายุยี่สิบหกแล้วนะเด็ป ถ้าแม่รอหลานจากน้องแม่ตายก่อนแน่”“เฮอะ! หนังเหนียวขนาดนี้ไม่ตายหรอก แม่เลิกเข้าไปวุ่นวายกับอันตรายเมื่อไหร่ ผมอาจจะคิดใหม่อีกที”มาเรียทำงานเป็นสายลับให้กับอินเตอร์โซน องค์กรตำรวจสากลระหว่างประเทศเธอมีลูกชายเป็นอาชญากรจารกรรมข้อมูล มีสามีเป็นเจ้าพ่อค้ายาที่โดนยิงตาย โลกไม่รู้ว่าหน่ออ่อนของเขาอยากเจริญรอยตาม เมื่อเดม่อนถูกจับเข้าคุกมาเ
อาริไม่ขออยู่ในสถานการณ์ดวงซวย ใครจะบ้าไปขึ้นรถแข่งมั่วซั้วกัน ดูจากรอบสนามที่มีแต่เศษซากไหม้เกรียม เดาได้เลยว่าต้องมีคนตายเธอบ่ายเบี่ยงจะหนีแต่ชายสวมชุดสูทสีดำสองคนไม่รู้โผล่มาจากไหน หิ้วปีกซ้าย หิ้วปีกขวา สุดท้ายก็ไม่เหลือทางรอด ต้องเปิดประตูขึ้นรถไปจนได้เจ้าของเรียวขาสวยกระแทกก้นลงเต็มเบาะ จัด
“เชฟคือมันสมองของห้องครัว เรียนบริหารก็สามารถเป็นเชฟได้ เรียนวิศวกรก็สามารถเป็นเชฟได้ เรียนสายจัดการแบบไหนก็สามารถเป็นเชฟได้ ไม่จำเป็นต้องมุ่งตรงมาเรียนปรุงอาหารเพียงอย่างเดียว ส่วนสำคัญของอาชีพนี้คือรู้จักวางแผน คิดค้นสิ่งใหม่ เข้าใจวัตถุดิบ เชฟกับกุ๊กไม่เหมือนกัน เชฟคุมห้องครัวใส่ใจทุกรายละเอียดป
เช้าวันใหม่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง บนทางเดินระหว่างห้องเรียน เด็กสาวในชุดนักศึกษาเรียบร้อยกำลังยืนดูใบประกาศขนาดใหญ่ของคณะศิลปะการประกอบอาหารด้วยความสนอกสนใจอยู่ผมยาวถูกมัดรวบตกลงมาปรกหลัง กระโปรงจีบพลีทครึ่งเข่าและรองเท้าผ้าใบสะอาด เรียบร้อยน่าเอ็นดู ทำเอาชายหนุ่มที่เร่งรีบผ่านไปผ่านมาลอบชำเลืองม
พูดจบก็กระแทกรองเท้าส้นสูงพร้อมสะบัดช่อผมเดินจากไป สร้างความงุนงงให้กับอาริเป็นอย่างมาก หญิงสาวคนนี้ดูท่าอาการจะหนักเอาเรื่องไม่รอให้ปวดหัวเพิ่ม เด็กสาวรีบสะสางงานแล้วตรงกลับห้อง เมื่ออยู่ตามลำพังก็เริ่มไขข้อสงสัยเกี่ยวกับเครื่องมือทันทีกล้องจิ๋วขนาดเท่าแมลงวันห้าตัวซ่อนอยู่มุมอับทั้งหมด ต่อให้ตร