All Chapters of สยบรักละลายใจ (Hate To Love): Chapter 41 - Chapter 50

นทีแจกทิปให้กับหญิงสาวที่มาบริการครบทุกคนก็หิ้วปีกโจนาสคนละข้างกับเมฆ ทั้งสองพาเพื่อนไปส่งถึงคอนโด กดเรียกอยู่นานในที่สุดก็มีคนเปิดประตู“น้องมะเหมี่ยว ไอ้โจมันเมาแอ๋เลย พี่ฝากเพื่อนด้วยนะครับ”พูดจบก็ส่งคนไปให้มะเหมี่ยว เธอแต่งตัวเหมือนจะออกไปข้างนอก ไม่อยู่ถามก็สาวเท้าเร็วๆ จากไปเลยทั้งสองรู้ว่ามะเหมี่ยวจะต้องบอกพวกเขาให้พาโจนาสไปส่งคอนโดตัวเอง แต่อยู่คนเดียวดูจะน่าเป็นห่วงเกินไปจึงขอพากลับมาหาเธอได้ดมกลิ่นหอมที่คุ้นเคยจากซอกคอขาว ความรู้สึกปั่นป่วนดั่งคลื่นยักษ์ก็ค่อยๆ สงบ ความหยิ่งจองหองทั้งหมดมลายสิ้น กลายเป็นระเบิดทำลายล้างลูกหนึ่งที่ถูกเก็บกู้ไว้ได้อย่างปลอดภัยในห้องยังเละเหมือนเดิม มะเหมี่ยวไม่รู้จะจัดการกับคนเมายังไงจึงค่อยๆประคองกอดเขาเข้าไปนอนบนเตียงกลิ่นกายละมุนละไมของหญิงสาวขับกล่อมเขา เตียงที่มีกลิ่นของเธอยังไม่จาง ตลอดทั้งคืนโจนาสจึงหลับไปอย่างสบายใจ ตื่นมาอีกทีก็ไม่พบคนแล้ว เธอเก็บของย้ายออกไปในขณะที่เขาหมดสติเรียบร้อยมะเหมี่ยวกลับมาถึงบ้านที่ต่างจังหวัดตั้งแต่ตีสี่ น้าสาวไปรับเธอที่สนามบิน งานศพวันแรกจัดตามพิธีกรรมทางศาสนาอย่างเรียบง่ายและสงบแต่วันสุดท้ายมีเรื่อ

ที่จริงเธอไม่เคยมาทานหม้อไฟร้านเล็กๆ ในซอยแบบนี้เลยต่างหาก อุตส่าห์ตามติดโจนาสได้ ก็นึกว่าเขาจะพาไปกินอะไรอร่อยๆ ที่โรงแรม รสนิยมคนหล่อนี่แปลกจริงๆ“อืม”โจนาสตอบเหมือนกับเครื่องขานรับที่มีแต่คำว่าอืม พูดมากกว่านี้จะเกินขอบเขตที่กำหนดเอาไว้นั่นทำให้นุนิวสาวสวยคู่ควงคนใหม่ไม่ค่อยพอใจนัก เธอด้อยกว่าแฟนเก่าเขาตรงไหนกัน กับยัยหน้าจืดนั่นเห็นข่าวตามอินเทอร์เน็ตทีไรก็โชว์หวานกันจนมดขึ้น“อิ่มแล้ว ฮู้ว!เผ็ดมาก”มะเหมี่ยวเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาเอง ก้มหน้าควบคุมความร้อนที่ทะลักทะล้นพรั่งพรูอร่อยแต่ทรมาน อาหารประเภทนี้ทำให้คนๆ หนึ่งค้นพบสัจจะธรรมของชีวิตจริงๆเธอเงยหน้าขึ้น ทันใดนั้นก็สบตากับคนที่นั่งห่างออกไป มะเหมี่ยวรีบหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว“นมค่ะ ของแถมพิเศษจากทางร้าน”พนักงานสาวยกเหยือกนมมาเสิร์ฟ โต๊ะอื่นๆ ก็ได้เหมือนกัน ลูกค้าก่อนหน้านั้นเสียเปรียบแล้ว ใช่ว่าอยู่ๆ จะมีของฟรีหล่นทับหรอกนะ ใครบางคนทนเห็นพวกซื่อบื้อทุรนทุรายไม่ไหวจึงเหมาแจกเรียบร้อย“ขอบคุณค่ะ ดีจังมีบริการแก้เผ็ดด้วย ร้านได้กำไรจากไหนเนี่ย” ปั้นแป้งรีบรินนมชมพูส่งให้เพื่อนทีละคน“โปรวันแรกก็ต้องจัดใหญ่จัดเวอร์อยู่แล้วไหม”“เ

ทุนการศึกษานี้ไม่ใช่ทุนให้เปล่าเพราะมหาวิทยาลัยระดับเอลิสต์ค่าเทอมค่อนข้างสูง อีกทั้งเจ้าของทุนเป็นบริษัทเอกชนไม่ใช่องค์กรการกุศล หลังจากเรียนจบต้องกลับมาทำงานให้บริษัทตามระยะเวลาในสัญญามะเหมี่ยวเล็งเห็นโอกาสศึกษาต่อและงานที่จะเข้ามารองรับจึงได้เลือกยื่นใบสมัคร ตอนนี้ผ่านขั้นแรกแล้ว หวังว่าหนึ่งปีที่ได้ออกไปเจอโลกใบใหญ่จะทำให้เธอเรียนรู้หลายๆ อย่างมากขึ้นก่อนเดินทางสามสี่วันมะเหมี่ยววิ่งวุ่นอยู่กับการเตรียมตัว ขณะลงจากคอนโดเพื่อนเพื่อไปเลือกซื้อของเพิ่ม คนสองคนก็ได้มาดักรอเธอที่ลานจอดรถ ท่าทางราวกับมีเรื่องเร่งด่วนมาก“มะเหมี่ยว ฉันได้ยินว่าพ่อกลับไปร่วมงานศพอาม่าแล้วโดนแกไล่ออกมา แกทำได้ยังไง ขนาดว่าฉันทำตัวไม่ค่อยดียังไม่เคยปฏิบัติกับบุพการีแบบนั้นเลย”มาร์คตั้งใจมาสั่งสอน เขาหวังว่ามะเหมี่ยวจะกลับตัวกลับใจ เลิกกับผัวรวยแล้ว น้องสาวจะเอากำลังที่ไหนมาพูดจาส่อเสียดตนได้ลูกพีชที่มาด้วยกันกับชายหนุ่มช่วยเกลี้ยกล่อม ไม่เห็นแก่เงินก้อนโตที่จะได้จากมะเหมี่ยว เธอไม่มีทางพูดจาไพเราะกับคนแบบนี้เด็ดขาด“พ่ออาจจะให้อภัยพี่นะ ถ้าพี่ช่วยครอบครัวสักครั้ง ที่ดินของอาม่ายกให้พี่ไม่ใช่เหรอ พี่ไม่ค

เธอไม่เต็มใจอยู่ต่อถือว่าพลาดโอกาสเอง รออีกสองสามวันจากนี้ชีวิตก็กลับเข้าที่เข้าทางแล้ว จะตามไปให้โอกาสซ้ำๆ ทำไม เอาเวลาไปเชยชมสาวสวยคนใหม่ยังจะดีกว่าเครื่องบินลงจอดที่สนามบินลอนดอนตั้งแต่ก่อนฟ้าสว่าง มะเหมี่ยวออกจากอาคารผู้โดยสารผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองไปได้อย่างราบรื่นนักเรียนทุนห้าคนเรียนต่างมหาวิทยาลัยกัน และส่วนมากเป็นผู้ชายที่มีอายุห่างกับเธอหลายปี พวกเขาไม่ใคร่อยากรู้จักเด็กสาวที่ชิงมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งนัก แค่นั่งรถเมล์ไปลงตามที่พักก็เป็นอันสิ้นสุดคำว่าเพื่อนร่วมทางแล้วมะเหมี่ยวยืนมองอาคารสองชั้นรูปทรงมาตรฐานสำหรับใช้อยู่อาศัยอย่างชั่งใจรูปในอินเทอร์เน็ตกับของจริงค่อนข้างแตกต่างกัน ดังคำกล่าวที่ว่าไม่ตรงปก สภาพเหมือนจะผ่านกาลเวลามาแล้วสองทศวรรษเลยข้อตกลงที่ระบุในทุนการศึกษาคือให้เงินไปจัดสรรเอง ในเมื่อประหยัดได้จะไปอยู่ห้องที่ใหญ่เกินจำเป็นทำไม สู้เก็บเงินไว้ใช้กับอย่างอื่นจะดีกว่าหรือว่าเธอคิดผิด?“เฮ้!มีอะไรให้ช่วยไหม”หญิงสาวแต่งกายด้วยสีชมพูทั้งชุดเปิดประตูทักทายมะเหมี่ยว เธอมาช่วยลากกระเป๋าเข้าไป จากนั้นก็เริ่มแนะนำตัว“โอ้มายก็อด ฉันไม่เคยมีรูมเมทมาก่อน พวกเราจะต้อ

แซมนักเตะในทีมคอยส่องสาวๆ ระหว่างพักครึ่ง ใครน่าสนใจก็ส่งสัญญาณให้เพื่อนดูด้วย เขาเหลือบไปเห็นผู้หญิงสองคนถลุงป็อบคอร์นเอาเป็นเอาตายอยู่บนสแตนเชียร์ไม่ไกล พลันหลุดขำพรืดสั้นๆ ออกมา หิวก็กลับไปกินข้าวที่บ้านเถอะนีโอมองตามสายตาของแซม จังหวะที่ได้เห็นรอยยิ้มหญิงสาวชาวเอเชียตัวเล็ก ลมเย็นระลอกหนึ่งก็พัดผ่านร่างของเขาจนขนลุก“ใครวะ?”“คนไหน”“คนที่กำลังกินป็อบคอร์น”เพจกับมะเหมี่ยวป้อนป็อบคอร์นให้กันและกัน เมื่อนีโอถามแบบนั้นแซมก็ตกใจทันทีอย่าบอกว่ายัยบื้อผมบลอนด์กับแม่สาวเอเชียหน้าเล็กเท่าฝ่ามือถูกตาต้องใจพ่อหนุ่มแข้งเหล็กเข้าอย่างจังนะ แล้วเคย์ซี่กับเพื่อนคนดังของเธอล่ะ สาวๆ กลุ่มนี้น่าสนใจกว่าอีกอืม ดูเหมือนจุดที่น่าสนใจจะพอๆ กัน แค่เปลี่ยนจากปกติเป็นแปลกขึ้นสักหน่อย“ไม่รู้ว่ะ อาจเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเราหรือมาจากที่อื่น จบเกมวันนี้ห้ามเทปาร์ตี้นะ ฉันแอบบอกนายสักนิดว่ากัปตันเราเชิญสาวๆ มาเพียบ”นีโอไม่ตกลงรับปาก หลังหมดเวลาพักครึ่งก็มองไปยังผู้หญิงที่อยู่บนแสตนเชียร์แวบหนึ่ง หล่อนมีบางอย่างดึงดูดเขา รอยยิ้มที่ละลายน้ำแข็งได้นั่นสวยจนทำให้คนจิตใจว้าวุ่น กระรอกน้อยตัวกระจิดริดนี่เป็น