All Chapters of สยบรักละลายใจ (Hate To Love): Chapter 61 - Chapter 70

สาวๆ มีทั้งหมดหกคน เป็นกลุ่มของเคย์ซี่ห้าคน ส่วนมะเหมี่ยวเป็นตัวแถมที่ไม่ได้อยากพ่วงมาด้วยแต่แรก เจ้าคนชอบรนหาเรื่องอย่างนีโอพยายามลากเธอมาเล่นเกมโง่ๆ นี่ให้ได้ส่วนผู้ชายมีประมาณสิบกว่าคน หนึ่งในนั้นคือโจนาสที่มาร่วมสนุกด้วยเคย์ซี่เปิดก่อน หล่อนกะแรงให้เข็มหมุนกลับมาหยุดที่ตัวเอง และมันก็ได้ผลเพราะฝึกหมุนมาแต่ไหนแต่ไร เกมนี้คนที่ได้เปรียบคือเธอ“ฉันอยากเข้าไปในตู้กับนาย” หล่อนชี้ไปที่ชายหนุ่มดวงตาเทาหม่น ยิ้มมีเลศนัยพร้อมค้ำมือที่โต๊ะ โน้มตัวลงเล็กน้อยให้เห็นก้อนเนื้ออวบโจนาสลอบมองมะเหมี่ยว ยกมุมปากเป็นเชิงขอความเห็น เธอจะอนุญาตให้เขาเข้าไปในตู้กับนางแมวยั่วสวาทไหมมะเหมี่ยวไม่สนใจ แค่จิบน้ำอัดลมแล้วเฝ้ารอผลตอบรับเหมือนกับคนอื่น สุดท้ายชายหนุ่มก็เลือกดื่มมาถึงที่นี่เพื่อชักชวนให้เธอกลับไปอยู่กับเขาแต่โดยดี ถ้าออกลายประพฤติตัวไม่เหมาะสม หึงหวงขึ้นมาจะกล่อมยากกว่าเดิมเอา“อู้ว! ชักจะสนุกขึ้นมาแล้ว”โจนาสไม่เข้าไปเป็นสิ่งที่ไม่เหนือความคาดหมายมากนัก เพราะเห็นได้ชัดว่าแฟนยืนหัวโด่อยู่ตรงหน้า หากกล้าก็อาจจะมีเรื่องทำให้เคย์ซี่โดนปฏิเสธครั้งแรกนับตั้งแต่วันเกิดอายุยี่สิบปี อ่อยขนาดนี้เ

โจนาสมอบบทจูบที่แสนเร่าร้อนให้เธอ ดูดดื่มทุกซอกมุมราวกับอดอยากปากแห้งมานาน จังหวะเดียวกันมือหยาบกร้านก็เกิดความซุกซนรุกล้ำไปทั่ว ดึงเกาะอกปิดกั้นเต้าคู่งามลง ละเลงลิ้นสากตวัดเย้าปลายยอดชมพูระเรื่ออย่างมูมมาม“ยะ...อย่านะ อย่ากัด อ๊ะ! ไอ้หมาบ้าชอบกัดคนอื่น” หญิงสาวกึ่งกลับกึ่งตื่นครางเล็ดรอดไรฟัน ทำเอาคนที่กำลังยุ่มย่ามดูดดึงแรงขึ้นกล้ามาว่าเขาเป็นหมาเหรอ อยากจุกเพราะท่าหมาใช่ไหมโจนาสเล่นกับก้อนนุ่มไซส์พอดีมือจนจุใจ ทิ้งน้ำลายไว้บนเรือนร่างนวลเนียนแล้วเปลี่ยนไปแทะเล็มซอกคอหอมละมุน กลิ่นของมะเหมี่ยวยังคงปลุกเร้าความกระหายของเขา สี่ปีที่ว่าอยู่ด้วยกันนาน ยังไม่สามารถทำให้จืดจางได้เลยหัวเข็มขัดเกิดเสียงคลิกสั้นๆ โจนาสรูดซิบกางเกงลงไปพลางลูบคลำแกนกาย ดูจะพร้อมรบเอามากๆ เลือดร้อนเหมือนพ่อมันไม่มีผิด“ถ้าฉันเสร็จ เรื่องในวันนี้เราค่อยหายกัน”“มะ…ไม่เอา ฉันจะนอน” ฉับพลันใบหน้าหวานก็บิดเบี้ยว นิ้วที่ทั้งยาวและเย็นล้วงผ่านแพนตี้ตัวจิ๋วเข้ามาบดขยี้กลางร่าง กรีดไล้เนินเนื้อบอบบางแล้วสอดแทรกปลุกเร้าพื้นที่คับแคบระรัว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจนห้ามไม่ทันแล้วความหล่อลื่นเจิ่งนอง หญิงสาวเชิดหน้าหลับ

โจนาสแววตามีรอยยิ้มพลางหันไปหยิบกระเป๋าเงินซึ่งตกอยู่ข้างเตียงขึ้นมา เขายื่นบัตรสีดำใบหนึ่งให้เธอ ทว่าหญิงสาวเอาแต่ทำตาโตไม่อยากรับในใจยังคิดว่าชายหนุ่มเจ้าเล่ห์ตรงหน้ากำลังหาเรื่องด้วย อย่าเกินไปได้ไหม ค่าเสียหายเล็กน้อยเอง ถึงขั้นให้บัตรประเภทนั้นแก่เธอ คิดจะสร้างปัญหาหรือไงมะเหมี่ยวฉกกระเป๋าเงินมาเปิดดู เห็นว่ามีธนบัตรปึกหนึ่งก็หยิบออกมาพอประมาณ ไว้ใช้สำหรับซื้อเตียงใหม่กับซื้อของอร่อยกิน เธอโดนเขาสูบพลังไปทั้งคืน นี่ก็ถือว่าต้องรับผิดชอบ เสร็จแล้วก็โยนคืนให้“กลับไปได้แล้ว เดี๋ยวรูมเมทฉันมาเห็น”สิ้นคำลำคอระหงก็ถูกดึงเข้าไปชิดใบหน้าคม โจนาสจดจ้องเธอราวกับงูจะเขมือบลูกไก่ตัวน้อยก็ไม่ปานนึกถึงความเร่าร้อนที่เกิดขึ้นเมื่อคืน แววตาของเขาคล้ายว่าไม่อยากออกห่างจากเธอ วันนี้ทั้งวันขอแค่ได้อยู่ด้วยกันงานการก็ไม่สำคัญแล้ว เสียทีที่ว่าอีกคนไม่คิดเช่นนั้นเขาหอมแก้มนวลเนียนฟอดใหญ่ค่อยลุกขึ้นอย่างโฉงฉาง สวมเสื้อผ้าเสร็จหมดหญิงสาวก็ย่องแผ่วเบาราวกับขโมยนำหน้าลงไปข้างล่างท่าทางระแวดระวังเหมือนตอนพาแฟนหนุ่มมานอนด้วยแล้วกลัวพ่อแม่จับได้ ขณะวิ่งเร็วๆ ผ่านห้องครัวเพจก็ได้ส่งเสียงทักทาย“ตื่นแล

เรื่องแค่นี้เองถึงกับไม่ระวังสุขภาพแล้วมาหาเธอ เจอกันครั้งเดียวเขาใส่ใจเกินไปหรือเปล่าทั้งสองเดินไปนั่งลงบริเวณเก้าอี้เหล็กริมฝั่งแม่น้ำ ดึกดื่นแทนที่จะตรงกลับที่พักเลย แต่มะเหมี่ยวไม่เข้าใจว่าตัวเองจะตามเขามากินลมชมวิวทำไม คงเพราะใบหน้านี้ที่ทำให้ในใจลึกๆ ไม่อาจปฏิเสธลงล่ะมั้ง“ผมทำให้คุณตกใจหรือเปล่า ผมไม่ค่อยทำตัวแบบนี้แต่คุณมีบางอย่างที่ทำให้ผมคิดถึงไม่หยุด”“ตกใจสิคะ ฉันไม่นึกว่าคุณจะแซวสาวเก่งขนาดนี้”“ฮาฮ่าจริงเหรอครับ ผมไม่ได้แซวนะ ผมชอบฝันถึงผู้หญิงคนหนึ่ง ลักษณะของเธอเหมือนกับคุณเลย ที่เคยพูดตอนนั้นผมไม่ได้ล้อเล่น แม้ว่าในความฝันผมจะไม่เห็นใบหน้าของเธอ แต่ลักษณะกับน้ำเสียงคล้ายกับคุณมากๆ เลยอยากมาเจอกันอีก หมอที่รักษาบอกว่าเธอคนนั้นคือเสี้ยวความทรงจำที่ติดอยู่ในหัวของผม ถ้านึกออกก็จะไม่ปวดหัว ตั้งแต่พบคุณภาพนั้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จะว่ายังไงดี เหมือนว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อน”“บังเอิญจังเลยค่ะ ฉันก็มีเพื่อนรักคนหนึ่งหน้าตาคล้ายคุณ” มะเหมี่ยวเปิดกระเป๋าเงินแล้วหยิบรูปถ่ายคู่กันระหว่างเธอกับอธิปออกมาพออิทธิได้เห็นก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง คนในรูปเหมือนกับเขามาก ฉับพลันชายหนุ่มก็เจ็บจ

โจนาสเปิดโปงความคิดของบิดาจนหมดสิ้น ทำให้ท่านริชมอนด์ตบโต๊ะสนั่นจนอาหารหกกระเซ็นปากคอเราะร้ายเหมือนใครกัน โตมาอกตัญญูขนาดนี้เลย รู้ทั้งรู้ว่าพี่ชายมีความสามารถกุมบังเหียนธุรกิจตระกูลมากกว่า แต่ก็ยังไม่ยอมให้ความร่วมมือ ไม่เจียมตัวริอาจจะไปก่อร่างสร้างตนมาแข่งให้ได้ ความคิดบ้าบออะไรกัน“โจนาส ลูกเข้าใจถูกแต่ไม่ใช่ทั้งหมดนะ ลูกน่าจะรู้ยิ่งพ่อใกล้วางมือพวกญาติๆ ของตระกูลเราก็ยิ่งจ้องธีโอกรุ๊ปตาเป็นมัน ตั้งแต่คุณปู่ยกบริษัทให้พ่อของลูกดูแล เรื่องแทรกแซงภายในมีมาให้เห็นตลอดเลย แม่รู้ว่าลูกไม่คิดทำร้ายสายเลือดเดียวกัน แต่ลูกก็ควรเข้ามาระวังหลังให้พี่ชายของลูก เป็นรองประธานก็ไม่เสียหายนี่ คอยช่วยพี่เค้าดีไหม”คุณหญิงจันทร์เจ้าใจเย็นเต็มที่ ไม่เคยคาดหวังอะไรกับลูกชายคนกลางตั้งแต่เด็ก โตหน่อยขอเพียงเรื่องเดียวคงไม่หนักหนาเกินไป“งั้นผมถามท่านทั้งสองนะ ตอนผมอายุเจ็ดขวบทำไมส่งผมไปอยู่กับคุณปู่”โจนาสรื้อฟื้นเรื่องในอดีต เขาอยู่กับคุณปู่จนจบมัธยมปลายเลย เข้ามหาวิทยาลัยค่อยออกไปซื้อคอนโดเอง แม่เอาแต่อ้างว่าคุณปู่เหงาอยากเลี้ยงหลาน เชื่อก็โง่เต็มที“แกอยู่กับคุณปู่ไม่ดีตรงไหนกัน คฤหาสน์หลังนั้นคุณ