บททั้งหมดของ พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชาxไอริน]: บทที่ 31 - บทที่ 37

วันต่อมาบ้านราชาไอรินเดินทางมาถึงบ้านของราขา สาเหตุที่อีกฝ่ายมาอยู่ที่บ้านของตัวเองแทนที่จะอยู่บ้านที่มีสองแฝดนั่นก็เพราะว่าทั้งหมดได้ย้ายออกจากบ้านหลังนั้นแล้วตั้งแต่เรียนจบ ตอนนี้ต่างคนเลยต่างอยู่บ้านของตัวเอง แต่ที่บริษัทชั้นบนก็ทำเป็นบ้านนั่นแหละ แค่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงต่อเติมอยู่ “หวัดดีไอริน”ชายาออกไปต้อนรับไอรินทันทีหลังจากได้ยินเสียงกริ่งหน้าบ้าน“หวัดดี ว่าแต่ทำไมชายาหน้าตาเป็นงั้นล่ะ เหมือนคนไม่ได้นอนเลย”ไอรินเอ่ยทัก ส่วนคนโดนทักก็ทำได้เพียงยิ้มอ่อน ก็จะไม่ให้เธอสภาพเป็นแบบนี้ได้ยังไงก็เมื่อคืนเธออยู่มาสก์หน้าให้ราชาทั้งคืน แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน“ไอริน”น้ำเสียงเรียบๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูง ไอรินจ้องมองราชาด้วยใบหน้าเหวอสุดๆ“หน้าพี่?”“หล่ออะดิ”ราชาพูดอย่างภูมิใจ ก็แน่แหละ เมื่อคืนทั้งผักทั้งผลไม้รวมถึงสกินแคร์อื่นๆ มาประเคนอยู่บนใบหน้าของเขาหมด ตื่นมาก็รู้สึกได้เลยว่าหน้าตัวเองมันอิ่มฟูสุดๆ“พี่ไปทำอะไรมาเนี่ย หน้าใสมาก”ร่างบางเขย่งตัวบีบแก้มของราชาด้วยความตกใจ นอกจากอีกฝ่ายจะดูดีขึ้นมากๆแล้ว วันนี้ยังเซ็ทผมหล่อๆ ด้วยอีก“ก็ไม่อยากโดนหมาแถวนี้มันบ่นไง ก็เลยต้องดูแ

คอนโด“อย่าพึ่งหลับ”“งื้ออ รู้แล้ว”สายตาคมมองคนตัวเล็กในอ้อมกอดที่ตาแทบลืมไม่ขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นก็คงจะปล่อยให้เธอนอนทั้งๆ ที่ยังมีเครื่องสำอางอยู่เต็มหน้าไม่ได้หรอก วันนี้เป็นวันที่ครอบครัวของเขาและเธอกินข้าวฉลองเนื่องจากไอรินเรียนจบ แถมเจ้าตัวยังได้เกียรตินิยมอันดับ1อีก เขาเองก็ภูมิใจในตัวไอรินมากๆ และหวังว่าในอนาคตไอรินจะทำหน้าที่ได้ดีในสายงานของตัวเอง“เงยหน้า”“อือ..”พอมาถึงห้องน้ำก็จัดแจงคลีนหน้าให้เสร็จสรรพ ตอนนี้เขากับไอรินย้ายมาอยู่ที่คอนโดด้วยกันเพื่อความสะดวกในหลายๆ อย่าง เอาง่ายๆ คือบางครั้งก็ต้องการความเป็นส่วนตัวของการเป็นคู่รักนั่นแหละ เพราะบ้านที่เคยอยู่กับสองแฝดก็ไม่มีแล้ว อีกทั้งบริษัทที่จะทำเป็นที่พักก็ยังไม่เสร็จเลยตัดปัญหาย้ายมาอยู่คอนโดด้วยกันซะเลย แต่กว่าจะขอพ่อไอรินให้ยอมได้ก็โดนเหม็น

“กูนึกว่านางฟ้าเดินได้”“เวอร์”ไอรินตอบกลับด้วยความเขินอายเมื่อเธอเดินออกมาด้านหน้าตามเวลานัดหมาย สายตาของเธอมองราชาในชุดสูทสีดำ ผมของเขาถูกเซ็ทเป็นทรงเปิดหน้าหล่อๆ ของเจ้าตัวทำเอาเธอเขินสุดๆ เพราะเขาเองก็หล่อมากๆ หล่อเหมือนหลุดมาจากพระเอกนิยายเลยส่วนราชาก็ยังคงมองไอรินด้วยสายตาชื่นชม ไอรินในชุดเดรสสีขาวประกายเธอดูสวยสง่าราวกับนางฟ้านางสววรค์ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกชุดนี้มา เพราะมันเหมาะกับคนตัวเล็กมากจริงๆ“มาสิ”“ต้องคล้องแขนด้วยเหรอคะ?”ไอรินมองงงๆ เมื่อราชาส่งแขนมาให้เธอคล้อง ปกติก็เดินจับมือกันก็ได้นี่“ทำให้มันโรแมนติกหน่อยได้ไหมเล่า”ราชาพูดขึ้นอย่างขัดๆ เขินๆ เขาเองก็ไม่ถนัดนักเรื่องโรแมนติกหวานเลี่ยนอะไรแบบนี้ แต่วันนี้มันเป็นวันพิเศษนี่หน่า“แค่จะเซอร์ไพรส์กินข้าวต้องทำ