جميع فصول : الفصل -الفصل 50

ณ มหานครลาสเวกัส ตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมาไม่มีเงาของชญาดา ไม่มีกลิ่นกายหอมๆ ให้ซุกกอดยามค่ำคืนมาเฟียหนุ่มก็ทุ่มเททุกอย่างให้กับงานธุรกิจมากมาย หักโหมทำงานจนไม่หลับไม่นอน จนนิโคกับเอเดนอดห่วงไม่ได้ และเขาก็ให้คนของเขาไปสืบทางคาลีย์ว่าตอนนี้ชญาดาอยู่สุขสบายดีไหมเมื่อไม่มีเขา แล้วสิ่งที่ได้กลับมาคือตอนนี้ชญาดาไม่ได้อยู่ที่ลาสเวกัส แต่ไม่รู้ว่าอยู่ไหน สองเดือนมาแล้วที่ไม่เห็นหน้า ไม่มีรูปใหม่ๆ จากนิโคและเอเดนที่มารายงาน “ไอ้มอร์แกนมันเอาทิมมี่ไปซ่อนไว้ที่ไหนกันแน่นิโค เอเดน”เงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้าถามบอดี้การ์ดคนสนิทของตนเอง พร้อมกับลุกขึ้นเดินไปยืนมองกระจกหน้าต่างที่มองไปเห็นสายการบินของเขา ช่วงนี้เขาประจำที่สายการบินมากกว่าจะไปอยู่คาสิโน เพราะไปที่นั่นทำให้เขามีภาพจำของคนตัวเล็กจนบางครั้งต้องแอบร้องไห้คนเดียว ความเหงา ความเจ็บปวดยิ่งกัดกินหัวใจของเขา นานวันไปยิ่งได้รู้ว่าชญาดาสำคัญ แต่ก็ละอายใจเกินกว่าจะไปคว้าหล่อนกลับมา เมื่อนึกถึงอดีตที่ตนได้ทำเลวไว้กับคนตัวเล็ก แต่ก็ยังอยากเห็นยิ้มสดใส อยากเห็นทุกอิริยาบถของหญิงสาวจึงให้คนของตนค่อยตามสืบเรื่องราวของชญาดา แต่เ

ณ มหานครลาสเวกัส มอร์แกนเดินทางมาประเทศไทยบ่อยมากหลังๆ มานี้จนทำให้นิโคกับเอเดนผิดสังเกต เพราะสองอาทิตย์เดินทางครั้งจนต้องส่งคนของตนตามมา และก็ได้รู้ว่าเพราะอะไรมอร์แกนถึงได้ไปเมืองไทยบ่อยๆ เมื่อเห็นรูปหญิงท้องโตในรูปยืนยิ้มและโอบกอดมอร์แกนเมื่อมอร์แกนถึงสนามบิน “นายว่าไงเอเดน คุณหนูทิมมี่ท้องลูกไทรีส” เขาส่งรูปที่เพิ่งได้รับเมลมาให้เอเดนดู “ใช่ ตอนนี้ก็ห้าเดือนแล้วที่พวกเขาไม่ได้เจอกัน และฉันคิดว่าเหตุนี้มอร์แกนถึงส่งคุณหนูทิมมี่ไปอยู่เมืองไทยเพื่อหลบหลีกสายตาของไทรีส” “ไปให้ไทรีสดูกันเถอะ เขาจะได้หายทุกข์ทรมานสักที” นิโค เอเดนรีบเดินไปห้องทำงานใหญ่ของนายหนุ่มทันที และพอมาถึงก็รีบเคาะประตูบอกก่อนจะผลักเข้าไป และพอเปิดเข้าไปก็เห็นไทรีสกำลังนั่งหน้าเครียดอ่านเอกสารบนโต๊ะทำงานอยู่ “มีอะไร ถ้าไม่มีเรื่องความคืบหน้าของทิมมี่อย่ามาให้เห็นหน้ายังไงล่ะ ห้าเดือนแล้วทำไมพวกนายทำงานห่วยแบบนี้นิโค เอเดน เพล้ง!” พูดพร้อมกับปัดที่เขี่ยบุหรี่ข้างมือตกลงพื้นจนแตกกระจาย “มี ครั้งนี้เรามีความคืบหน้าคุณหนูทิมมี่มาให้ไทรีสดู” นิโคเก็บความดีใจไว้ไม่

เปิดเข้าไปในห้องอีกห้องก็ว่างเปล่าไทรีสจึงมาหยุดที่หน้าห้องนี้ และคิดว่าคงเป็นห้องนอนของชญาดา และเมื่อบิดลูกบิดประตูดูว่าคนตัวเล็กล็อกห้องรึเปล่า และห้องไม่ได้ล็อก สาเหตุที่ชญาดาไม่ได้ล็อกห้องนอนเพราะเวลามีเหตุฉุกเฉินลื่นล้มในห้องลูอิสจะได้เข้ามาช่วยได้ทันเวลา และเมื่อห้องไม่ได้ล็อกเขาจึงผลักเข้าไป แล้วแสงไฟจากไฟมุมมืดหน้าบ้านก็ส่องแสงเข้ามาให้เห็นร่างนอนที่นอนกอดหมอนข้างบนเตียงหลับสนิท ริมฝีปากหนาแย้มยิ้มแล้วพึมพำแผ่วเบา “ทูนหัวของผัว...คิดถึงผัวบ้างไหม” ปิดประตูห้องแผ่วเบาแล้วก้าวเดินไปยังเตียงขนาดเล็กเหมาะกับตัวของหญิงสาวช้าๆ แล้วเคลื่อนตัวขึ้นไปยังเตียงของเธอ “อือ” ชญาดารับรู้ถึงแรงไหวยวบของเตียงจึงพึมพำและปรือตาตื่นขึ้นในความมืด แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาดำมืดข้างๆ “กะ...อือ อือ” เสียงกรีดร้องถูกมือหนาปิดปากไว้ทันพร้อมกับเสียงคุ้นเคยดังขึ้น “ผัวเองทูนหัว” พูดพร้อมกับโน้มหน้าลงไปจูบหน้าผากมนของคนดื้อที่กำลังดิ้นเร่าทุบตีมือหนาของเขาที่ปิดปากเธออยู่ “อ่ะ อือ” มือเล็กทุบตีให้เขาเปิดปากตัวเองออก หล่อนไม่อยากเชื่อว่าคนที่กำลังฝันถึงเมื่อก

“โอว์ เรียกใหม่สิทิมมี่ อ่า ทูนหัว คุณคิดถึงผัวเหมือนกันใช่ไหมคนดี อ่า” แหงนเงยหน้าจากเนินสวาทอวบอูมขึ้นไปถามเสียงพร่า พร้อมกับมือใหญ่บีบคลี่กลีบสวาทและบดบี้เกสรดอกไม้กลางร่างเล็กจนเอวหนากลมโตบิดเร่าส่ายทรมานกายไปมา“อ่า โปรด...ที่รัก ยะ...อย่าทำกับทิมมี่แบบนี้ อือ ทิมมี่ต้องการคุณไทรีส อ่า” เรียวขาเล็กสั้นนั้นถีบเท้าปัดป่ายเตะไปมากับเตียงระบายความเสียว สองมือเล็กที่กำแน่นข้างลำตัวก็เคลื่อนมากดหัวของมาเฟียหนุ่มซุกซบลงไปกลางหว่างขาร้อนรุ่มของตนเองอีกครั้ง“อ่า ที่รัก คุณต้องการผมจริงๆ อ่า ฉ่ำหวานปากมากเมียฉัน ” ไล้ปลายลิ้นสากกวาดกลิ่นน้ำหวานสวาทที่ไหลอาบเยิ้มออกมาจากโพรงสวาทเล็กคับแคบ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้กำลังแอ่นเร่ายกขึ้นเสียดสีสู้รบกับการรุกเร้าของปลายลิ้นเขา“อ่า ไม่ไหวแล้ว อือ ไทรีส...อือ อ่า”“อูว์ ทูนหัวของผัว อ่า ผัวอยากเข้าไปในตัวเล็กเนี่ยเหลือเกิน ลูกพ่อเราจะได้เจอกันแล้วนะ อ่า” ผละเงยหน้าจากกลางหว่างขาน้อยไปจูบหน้าท้องกลมโตแล้วขยับถอยห่างมาปลดเปลื้องชุดของตนเองแล้วปลดดึงชุดคลุมท้องของชญาดาออกเช่นกัน โดยที่หล่อนนั้นไม่ได้ขัดขืนอีกต่อไป แต่กลับบิดเร่ายั่วยวนความร้อนรุ่มของเขา

“ว่าไงนะ? พี่ลูอิส? ไปสนิทกับมันตั้งแต่ตอนไหนทิมมี่” โกรธหึงควันออกหูทันที มือใหญ่จับต้นแขนเล็กเขย่าแรงๆ “เจ็บนะไทรีส” หล่อนบิดหน้าเหยเกเจ็บแขนของตนเอง ไทรีสเห็นสีหน้าเจ็บของเธอก็รีบปล่อยและถามย้ำอย่างใจร้อน “ตอบมาทิมมี่ หรือต้องให้ผมฆ่ามัน” “คุณจะเลวจะชั่วเกินไปแล้วไทรีส คุณมันบาปหนา คนเลว....คุณไม่มีสิทธิ์ฆ่าคนอื่น และฆ่าคนไม่มีความผิด ถึงมีคุณก็ไม่มีสิทธิ์ เนี่ยเหรอคนที่อยากจะเป็นพ่อของลูกฉัน ฉันจะไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้ฉันจะไปหาหมอ อย่าแตะต้องพี่ลูอิส เขาดีกับฉันและลูกมาก เขาดูแลฉันตลอดเวลาหลายเดือน และดูแลเขาดีกว่าพ่อเลวๆ ของเขาด้วยซ้ำ” คำพูดของชญาดาก่อนเธอจะลุกขึ้นทำให้เขาจุกและเจ็บปวดกับคำพูดของเธอ หล่อนพูดถูกทุกอย่าง เขามันเลว แต่ผิดด้วยเหรอ คนเลวคนนี้มันมีหัวใจ และต้องการจะดูแลปกป้องเธอกับลูก และเขามีสิทธิ์หึงหวงเธอเพราะเขารักเธอ ชญาดาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบกายเปลือยของตนเองแล้วร้องตอบคนที่ทุบประตูห้องของตนข้างนอกว่าตนเองไม่เป็นอะไร นั่นแหละเสียงถึงเงียบไป และเธอก็เดินไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปพบหมอตามนัด เมื่อร่างอุ้ยอ้ายเดิน