ซีรีส์ คนโฉดคลั่งรัก (Nc35+)

ซีรีส์ คนโฉดคลั่งรัก (Nc35+)

last updateLast Updated : 2026-06-24
By:  ณิการ์Updated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
155Chapters
3.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“อือ มะ...ไม่ไหวแล้ว...ฉันไม่ไหวแล้ว ให้ฉันกลับเถอะนะ” หน้าสวยชื้นเหงื่อเซซบอกแข็งแรงของเขา สองมือเล็กจับเอวหนาของเขาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตนเองล้มลงกับพื้น “อ่า เป็นเมียผมต้องอดทน ไม่ว่าเหนื่อยแค่ไหนถ้าผมยังไม่อิ่มคุณก็ต้องอ้าขาให้ผมนะทิมมี่” เขาผลักร่างน้อยออกห่างแล้วกดไหล่เล็กให้ย่อตัวคุกเข่ากับพื้น ชญาดาย่อตัวตามแรงกดของมือใหญ่อย่างอ่อนแรง พอได้นั่งคุกเข่าระดับการมองเห็นของหล่อนก็อย่ากับแก่นกายแข็งร้อนที่ชูชันของเขา หล่อนถึงกลับก้มหน้าแดงซ่านเขินอาย “ฉันไม่ใช่เมียคนบาปอย่างคุณ ฉันไม่ใช่” หล่อนบอกปฏิเสะทั้งๆ ที่มันคือความจริงว่าตอนนี้ลหล่อนตกเป้นของเขา และหัวใจดวงน้อยๆ ก็เริ่มมีคนบาปแทรกแซงเข้ามาทีละน้อยๆ แล้วเช่นกัน “ชูว์ คุณกล้าบอกพวกข้างนอกไหมล่ะว่าเราไม่ได้เมคเลิฟกันในนี้ เสียงของคุณครางเสียวดังขนาดนั้นแล้วคุณจะกล้าหน้าด้านบอกพวกเขาอีกเหรอว่าไม่ใช่เมียคนบาป” เขาเน้นย้ำทุกคำพูดในประโยคแล้วโน้มลงมาเชยคางมนคนที่นั่งคุกเข่ากับพื้นให้แหงนเงยขึ้นรับจูบร้อนอ่อนโยนของตน

View More

Chapter 1

เสพกายเร้นรัก 1

午前1時。

星野星(ほしの ほし)は、小林清子(こばやし きよこ)のインスタをたまたま見てしまった。

「神谷さんと翔太くんからのプレゼント、ありがとう。マグカップは、翔太くんの手作りなんだって」

星は写真を開いた。

ネックレスと手作りのマグカップが、彼女の目に飛び込んできた。

マグカップには、「ママ、誕生日おめでとう」という文字が刻まれているのが、うっすらと見えた。

星は、テーブルの上に置かれた冷めた料理と、ロウソクに火も灯されていない誕生日ケーキに視線を落とし、自嘲気味に微笑んだ。

星は、少し前にスマホに届いたニュースを思い出した。

【スクープ!この街の社交界で有名な貴公子、神谷雅臣(かみや まさおみ)は、なんと既婚者で、5歳になる息子がいた!】

写真には、長身でハンサムな男と、細身で美しい女が、5歳くらいの男の子の手を引いて遊園地を歩いている姿が写っていた。

清子は神谷翔太(かみや しょうた)の頭を優しく撫で、雅臣は彼女をじっと見つめていた。彼の視線は、かつてないほど優しく、温かい。

美男美女と、雅臣にそっくりな男の子。まるで、幸せな家族のようだった。

今日が彼女の誕生日だった。

そして、雅臣との結婚5周年記念日でもあった。

しかし、誕生日を迎えているのは、彼女ではなく清子のようだった。

夫と息子は、彼女の誕生日に清子と過ごし、本来彼女に贈るはずのプレゼントを、清子に渡してしまったのだ。

星は、特に驚かなかった。彼女は、すでにこのような仕打ちに慣れてしまっていた。

清子は、雅臣の初恋の人だった。彼女は助からない病気にかかっていて、余命1年を宣告されていた。

死ぬ前に、もう一度雅臣に会いたいというのが、彼女の最後の願いだった。

雅臣は、清子のためにできることをしてあげたい、どうか理解してほしいと言った。

星は理解したくなかったが、彼を止めることはできないと分かっていた。

あれほど真剣な表情で話す雅臣を見るのは初めてだったからだ。

胸にぽっかりと穴が開いたような、そんな痛みが全身を締め付けた。

どれくらい暗闇の中に座っていたのだろうか。玄関の方から、ドアが開く音が聞こえてきた。

雅臣が、翔太を連れて入ってきた。

ダイニングにいる星を見て、雅臣は明らかに驚いた様子だった。

彼は今日が何の日か忘れてしまっているようで、不思議そうに星を見つめた。

「どうしてまだ起きているんだ?」

星は静かに言った。「あなたと話がしたいの」

雅臣は眉をひそめ、翔太を見た。

「翔太、先に2階に行って休んでいろ」

翔太は目をこすり、あくびをしながら星の横を通り過ぎた。

何かを思い出したように、翔太は足を止めた。

「ママ、誕生日おめでとう」

翔太は、雅臣とそっくりな美しい目で、星を見上げた。

「ママの誕生日を忘れたわけじゃないんだ。僕たちは、ずっと一緒にいられるけど、きれいな姉ちゃんには、もう半年しか残されていないから……

こんなことで怒らないよね、ママ?」

誕生日に忘れられるのと、覚えていながら無視されるのと、どちらが辛いのか。星は分からなかった。

翔太が去ると、重い沈黙が流れた。

雅臣が口を開き、沈黙を破った。

「俺と、どんな話がしたいんだ?」

白いシャツに黒いスラックスを身に着けた男は、まるで絵から出てきたかのように美しく、雪のように冷たい雰囲気を纏っていた。

まるで、夜空に浮かぶ、冷たく遠い月のように。

冷淡で、近寄りがたい雰囲気だ。

星は深呼吸をして言った。「雅臣、離婚しよう」

雅臣の瞳に、わずかな動揺が走った。

しかし、すぐにそれは消え去った。

「星、誕生日のことは忘れない。プレゼントも、ちゃんと用意してある」

「プレゼント?」星は冷笑した。「私の母のネックレスは、小林さんにあげたんだろう?」

そのネックレスは、亡くなった母の形見だった。

息子の翔太を産んだ日に、彼女はそれをなくしてしまったのだ。

雅臣は、必ず見つけると約束していた。

ネックレスは見つかったが、彼はそれを清子にあげてしまったのだ。

雅臣は、悪びれる様子もなく、ただ、彼の普段よりも暗い瞳が、星を見つめていた。

「あのネックレスは、清子に貸しただけだ。しばらくしたら、お前に返す」

「しばらくしたらって、いつのこと?彼女が死んだ後ってこと?」星は聞き返した。

「星!」普段は冷静沈着な彼が、珍しく声を荒げた。

「いい加減にしろ」と、雅臣は吐き捨てるように言った。

いい加減にする。本当に、いい加減だ。星は心の中で呟いた。

夫の心が自分に向いていないこと、息子が懐かないこと、そして義理の両親に蔑まれる日々にも、もううんざりだった。

雅臣は言った。「清子には、もう半年しか時間がないんだ。翔太でさえ、優しくしているというのに、なぜお前だけがそんなに意地悪なんだ?」

この時、星はもう我慢するのをやめた。

冷たい声で、彼女は言った。「彼女にどれだけの時間があろうと、私に関係ないだろう?彼女は私の家族でも何でもない。どうして私が彼女に我慢しなければならないの?」

今まで従順だった星から、こんなひどい言葉を聞かされるとは、雅臣は思ってもみなかったようだ。

彼の瞳は、まるで氷のように冷たくなった。「星、俺たちは合意したと思っていたんだが」

星は冷笑した。「彼女が初恋の思い出に浸りたいからって、私はあなたと彼女が再び恋を始めるのを見守らなければならないの?

彼女が結婚気分を味わいたいからって、私が半年かけて準備した結婚式を彼女に譲ったの?

私が何もできないとでも思って、目の前で、あなたたちは翔太の手を引いてバージンロードを歩くの?

彼女が世界中の美しい景色を見たいからって、あなたは彼女を世界一周旅行に連れて行った。

彼女が月が欲しいと言えば、あなたはなんとかして取ってきてあげたんだろうね?」

星と雅臣は5年間、秘密裏に結婚生活を送っていて、結婚式は挙げていなかった。

ある日、翔太がウェディングドレス姿のママを見てみたいと言い出したので、雅臣は結婚式を挙げることに決め、星に準備を任せた。彼女の好きなようにやっていいとまで言ったのだ。

星が半年かけて入念に準備を進めていた結婚式は、清子の一言で奪われてしまった。

雅臣の視線は冷たくなった。「星、お前はやりすぎだ」

やりすぎ……

星は胸が詰まり、失望のあまり目を閉じた。

結婚して以来、彼女は妻として、母として、完璧であろうと努力してきた。

しかし、どんなに努力しても、雅臣は彼女によそよそしかった。

彼女は、彼がそういうクールな性格なのだと考えていた。

しかし、彼の初恋の人が現れて初めて、いつも冷静沈着な雅臣の中に、あんなにも熱い想いが秘めていたなんて、彼女は知ったのだ。

彼女はテーブルの上に置いてあった、すでにサイン済みの離婚届を手に取った。

「私はもうサインしたわ。あなたも早くサインして。清子が生きているうちに、彼女を正真正銘、あなたの奥さんにしてあげたら、きっと喜ぶわ」

雅臣は唇を固く結び、その端正な顔が凍りついたように見えた。

それは、彼が非常に不機嫌であることを示していた。

「翔太はどうするんだ?」

星は小さな声で言った。「あなたたちに任せる」

彼が何かを言おうとしたその時、彼のスマホが鳴った。

「雅臣、大変!清子が急に倒れて、救急車で運ばれたの!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
155 Chapters
เสพกายเร้นรัก 1
ณ ลาสเวกัส “ชอบไหมคะไทรีส อ่า อืม” สาวผมทองเอ่ยถามคนที่ตนเองกำลังขย่มร่างอยู่ในตอนนี้ “อ่า นั่นสิคะไทรีสขา...ชอบไหมคะ ชอบเราสองคนไหมคะ อ่า เสียว...” หล่อนอีกคนพูดขึ้นเมื่อถูกปากหนาดูดเม้มเต้าของตนแรงๆ จนเกิดความเสียวซ่าน “อ่า แน่นอนอยู่แล้ว เอมม่า ซาซ่า อ่า อือ” เสียงครวญครางต่ำพร่าดังลอดออกมาจากริมฝีปากหนาหยักได้รูปของชายหนุ่มผู้มีนัยน์ตาสีเขียวมรกต ผิวกายอาบโชกไปด้วยเหงื่อชื้นเต็มตัว สองมือใหญ่เอื้อมไปกอบกุมสองเต้าที่อวบหยุ่นหย่อนคล้อยลงมาหาตน เอวสอบก็แอ่นเด้งยกรับแรงเสียดสีกระแทกขย่มของหญิงผมทองร่างอวบอูมอิ่ม ส่วนปากหนาก็ดูดเม้มเต้าของหญิงเปลือยเปล่าผมสีน้ำตาลที่นอนบดเบียดอยู่ข้างๆ ตนเองไปด้วย “อ่า อืม” เสียงครางพร่ายังคงดังต่อเนื่อง เมื่อตอนนี้เขาได้รับความเสียวซ่านและแรงบดขย่ม พร้อมกับเม็ดสีชมพูระเรื่อที่เขาบดดูดเม้มในปากหนา “อือ ชอบไหมคะไทรีส อ่า”สาวผมทองเปล่งเสียงซ่านเสียวถามพร้อมกับขย่มรักคนตัวโตแรงๆ และอีกคนก็ลูบไล้แผงอกของคนที่นอนบนเตียงดูดยอดอกของตนไปมา หน้าอกอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรงของคนชอบออกกำลังกาย และแผงอกเลยลงมาถึ
Read more
เสพกายเร้นรัก 2
“เห็นบอกว่าผู้หญิงคนนี้เคยช่วยชีวิตของไอ้มอร์แกนตอนถูกมาเฟียฮ่องกงไล่ล่าไว้ เลยรู้สึกประทับใจและขอบคุณจึงรับเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นลูกบุญธรรม และเธอก็เป็นเด็กกำพร้าด้วยไทรีส” นิโครายงานต่อ“และที่สำคัญคนที่มาช่วยงานมันที่คาสิโนของมันคือลูกบุญธรรมเนี่ยแหละไทรีส” เอเดนเอ่ยต่อหึหึ“ผู้หญิงตัวแค่นี้จะเอามาทำอะไรได้ คิดจะเอามาสู้คนบาปอย่างไทรีสมันใช้ส้นตีนคิดรึเปล่านิโค เอเดน” ไทรีสขำในลำคอแล้วโยนรูปในมือทิ้ง แล้วยกเท้าเหยียบย่ำรูปหญิงสาวดวงตาสดใส ก่อนจะเดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงที่เพิ่งลุกขึ้น“น่าจะอย่างงั้นแหละไทรีส” เอเดนเห็นด้วยกับคำพูดของนายหนุ่ม และนิโคเองก็พยักหน้าเห็นตามด้วยอีกคนหึหึ“ฉันต้องการเจรจากับผู้หญิงคนนี้ ทำยังไงก็ได้ให้ได้ตัวลูกสาวของไอ้มอร์แกนมา ว่าแต่หล่อนชื่ออะไร”“ไม่มีปัญหาไทรีส ไม่มีอะไรที่พวกเราทำให้ไทรีสไม่ได้ ชื่อของเธอชญาดา แต่ทุกคนเรียกเธอว่าคุณหนูทิมมี่”“ทิมมี่....หึหึ บอกลูกค้าของเราไป ใครมาเล่นที่คาสิโนของเราในเดือนนี้และต้องการกู้เงินเราเล่นเพิ่ม เราจะลดดอกเบี้ยที่เคยเก็บ 10 % ของยอดเงินลดเหลือ 5% ของยอดเงิน ดูสิยังจะไปที่คาสิโนกระจอกของไอ้มอร์แกนที่ม
Read more
เสพกายเร้นรัก 3
“อย่าบอกนะว่าหล่อนอยู่ในคาสิโนของฉันตอนนี้นิโค”“ครับไทรีส”“นายสองคนรู้นะว่าต้องทำยังไงไม่ต้องให้ฉันพูดเยอะ”“แน่นอนไทรีส นั่งรอสบายๆ บนห้องเลย เดี๋ยวเราจะจับหนูที่ไม่รู้จักที่ของตนเองไปให้ถึงที่”หึหึ“นายสองคนเนี่ยรู้ใจฉันจริงๆ เลย ไปจัดการให้เร็วที่สุด”“ครับ”กดวางสายจากนิโคมาจ้องมองจอมอนิเตอร์อีกครั้ง แล้วก็มองไปยังลูกค้าร่างเล็กแปลกๆ ก่อนจะยิ้มแล้วพึมพำกับตนเอง“เป็นเธอสินะ คิดจะมาถ้ำของมาเฟียโฉดอย่างฉันมันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ ไม่รู้จักประมาณตนเองเอาเสียเลย”ชญาดา บุญรักษา คาลีย์ หรือ ทิมมี่ วัย 25 ปี ลูกบุญธรรมของนักธุรกิจวัยชราที่เป็นม่ายภรรยาตายจากและลูกก็ตายจากไปเช่นกันจึงเหลือตัวคนเดียว และส่วนหล่อนก็เป็นเด็กกำพร้าที่เคยช่วยเหลือเขาตอนที่โดนไล่ฆ่า เขาจึงตอบแทนด้วยการรับหล่อนมาเป็นลูกบุญธรรมและรับมาอยู่ด้วยที่ลาสเวกัส หล่อนย้ายมาอยู่กับพ่อบุญธรรมได้สิบสามปีแล้ว ใช้ชีวิตปกติแม้ว่าจะเป็นคุณหนูผู้ร่ำรวย มีบอดี้การ์ดเดินตามเป็นพรวนแต่สำหรับชญาดาแล้วหล่อนไม่ชอบ แต่ก็ต้องมีพวกเขาไว้เพราะพ่อบุญธรรมของหล่อนท่านรักและห่วงหล่อนมาก อย่างตอนนี้ที่มาดูคาสิโนของคู่แข่งเธอก็ปลอมตัวเป็นผู้ชา
Read more
เสพกายเร้นรัก 4
“อือ หนาวจังเลย” หล่อนบ่นอุบอิบในลำคอแล้วซุกหน้าแนบกับอกหนาชิดกว่าเดิม พร้อมเพิ่มแรงรัดของมือที่พาดเกี่ยวเอวหนาแน่นกว่าเดิม เหมือนตอนนี้ชญาดาจะลืมไปเสียแล้วว่าก่อนหน้านี้ตัวเองอยู่ที่ไหนและเกิดอะไรขึ้น“ทิมมี่!” ไทรีสเรียกชื่อหล่อนอีกครั้งและดังกว่าเดิม และดังพอจะทำให้หล่อนปรือตาขึ้นมามองหน้าเขา หล่อนขมวดคิ้วมุ่นชนกันแล้วแหงนมองคางสากที่มีเคราประดับล้อมกรอบหน้าแล้วกะพริบตาถี่ๆ พร้อมกับสมองน้อยๆ ของหล่อนประมวลผลว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนและเป็นความจริงหรือเป็นความฝันกันแน่ว้าย!เมื่อพิสูจน์และประมวลผลแล้วว่าคือความจริงไม่ใช่ในความฝันหล่อนร้องกรี๊ดตกใจผลักร่างตัวเองถอยห่างคนแปลกหน้าทันที“นะ...นายเป็นใคร” หล่อนดีดตัวลุกขึ้นนั่งมองสำรวจไปทั่วห้องที่มีโต๊ะทำงาน และตอนนี้หล่อนนอนบนเตียงของชายแปลกหน้า แล้วก็ต้องขมวดคิ้วผูกเป็นปมอีกครั้ง พร้อมอ้าปากกว้างเมื่อได้เห็นหน้าของอีกฝ่ายชัดๆ“ทะ....ไทรีส.....” เรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยเสียงสั่นเทา และมองไปรอบๆ ห้องเพื่อหาทางเอาตัวรอด“ใช่ ผมไทรีส ยินดีที่ได้รู้จักทิมมี่ลูกบุญธรรมมอร์แกน” เขายื่นมือไปทักทายทำความรู้จักกับคนตัวเล็กที่นั่งตัวสั่นตรงหน้า“ยะ...ยิน
Read more
เสพกายเร้นรัก 5
“เก่งมากสาวน้อย” ผละมือที่บีบหัวไหล่เล็กมาลูบหัวของหล่อนแผ่วเบาก่อนจะผละห่างพร้อมคว้าแก้วในมือเล็กมาถือแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานพร้อมกับรินบรั่นดีใส่แก้วของตนเองและของหญิงสาวอีกครั้ง“ไม่แล้วนะคะ ฉันไม่ดื่มแล้ว ฉันดื่มแก้วเดียวก็มากเกินพอแล้ว” หล่อนส่ายหัวแรงๆ ปฏิเสธเมื่อเขาเดินกลับมาพร้อมยื่นแก้วบรั่นดีแก้วเดิมให้อีกครั้ง“อืม ได้ยังไงล่ะ ถ้าอยากออกไปจากสกายก็ต้องดื่มจนกว่าฉันจะพอใจเข้าใจไหมทิมมี่ แต่ถ้าไม่ดื่มฉันจะเอาเรื่องเธอที่เข้ามาสืบความลับของคาสิโนฉัน แต่ถ้าอยากรอดออกไปต้องดื่มจนกว่าฉันจะพอใจ” น้ำเสียงปรับเป็นนุ่มนวลจากที่ทุ้มห้าวแต่ดวงตาของเขากลับไม่ได้บอกแบบดวงตาที่สื่อออกมา เขาทรุดตัวนั่งเบียดข้างๆ ชญาดาพร้อมตวัดแขนแข็งแรงพาดไหล่เล็ก“อือ ไม่ดื่มแล้วค่ะ ฉันดื่มไม่ได้แล้วจริงๆ” หล่อนปฏิเสธพร้อมกับดันแขนของเขาออกจากไหล่ตน แต่มือน้อยกลับไร้เรี่ยวแรงเพียงแค่ดื่มบรั่นดีไปแก้วเดียว“เหมือนทิมมี่จะเมาแล้วนะว่าไหม”“ค่ะ ฉันว่าแบบนั้นแหละ เพราะเป็นครั้งแรกที่ฉันดื่ม อึก” หล่อนบอกพร้อมกับสะอึกหึหึ“คุณหนูของคาลีย์ดื่มไม่เป็นงั้นเหรอ แล้วยังคิดมานั่งบริหารคาสิโน แถมยังกล้ามาถิ่นคนบา
Read more
เสพกายเร้นรัก 6
“โธ่! หนูตัวน้อย ช่างไม่รู้เลยว่าตนเองจะตายอยู่แล้วยังทำเป็นอวดเก่ง แสร้งทำไม่กลัว หึหึ”ไทรีสรู้ว่าชญาดากำลังหวาดกลัวเขาอยู่ในตอนนี้ ทำไมจะดูไม่ออกล่ะ มีหรือน้ำเสียงที่สั่นเทาก่อนหน้า เนื้อตัวที่นั่งสั่นที่เขานั่งเบียดอยู่ก่อนหน้าที่ตอนนี้พยายามกดดันตัวเองฝืนเก็บความกลัวตัวเองไม่ให้หวาดหวั่นไปกับความน่ากลัวของเขา“ให้ฉันกลับเถอะ ฉันไม่มีอะไรที่ไทรีสต้องการหรอก”“มีสิ อยากรู้ไหมว่าอะไร แล้วรู้ไหมว่าคนบาปอย่างฉันต้องการอะไรที่สุดในเวลานี้ เวลาดึกแบบนี้ฉันควรทำอะไรมากกว่านั่งชวนหนูน้อยอย่างเธอคุย” มือใหญ่ลูบไล้ต้นขาเล็กที่เล็กมากของหล่อนขึ้นมาถึงโคนขาแล้วก็หยุดมองหน้าสวยที่กำลังเม้มปากสั่นด้วยความโกรธตนเองอยู่หึหึ“กลัวฉันเหรอทิมมี่ รู้อะไรไหมผู้ชายผู้หญิงอย่างเรามันต่างกันตรงไหน และตรงไหนของเรามันจูนกันได้ทุกจังหวะ แถมผู้หญิงตัวเล็กอย่างเธอจะรับแรงกระแทกของฉันไหวรึเปล่าก็ยังไม่รู้เลย แต่ทุกอย่างมันต้องลองว่าไหม?” น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูของเธอ ก่อนจะผลักร่างเล็กให้ล้มลงไปกับเตียงนอนของตนเอง
Read more
เสพกายเร้นรัก 7
“ชูว์ กลัวผมเหรอคนสวย ไม่ต้องกลัวผมจะทำให้คุณจดจำผมไปตลอดเลยทิมมี่ ผมจะให้คุณหายใจเข้าออกมีแต่คนบาปอย่างผม” ตวัดปลายลิ้นสากลากถูกับคางเล็ก แล้วลากถูมายังลำคอระหง แล้วเคลื่อนไว้มากัดเม้มติ่งหูเล็กของชญาดา        “อ่ะ อือ”        บิดเบือนหน้าหนี แต่ยิ่งบิดหน้าหนียิ่งทำให้ไทรีสทำอะไรได้สะดวกขึ้น เขาถูไถคางสากรกเคราของตนเองขูดถูไปกับลำคอระหง        “อือ ปล่อยฉันนะ หยุดนะไทรีส” หล่อนดิ้นและสั่งห้ามให้เขาหยุด สองมือเล็กทุบตีไหล่ของเขาเพื่อให้หยุด        หึหึ        “เดินเข้ามาเองแล้วคิดเหรอว่าจะรอดไปได้คนสวย”        ไทรีสขำเยาะเย้ย ปล่อยให้หล่อนทุบตีตนโดยไม่สนใจ มือใหญ่ไม่อาจจะหยุดนิ่งเฉยได้รีบจัดการปลดเปลื้องชุดน่ารำคาญของชญาดาออก เพียงเวลาไม่นานเสื้อตัวนอกและเสื้อตัวในและยกทรงตัวเล็กก็ถ
Read more
เสพกายเร้นรัก 8
“อ่า สายไปแล้ว เข้ามาอยู่ในนี้แล้วยากจะออกไปได้ นอกจากผมจะไล่คุณออกไป”น้ำเสียงแหบพร่าจากการได้ลิ้มรสหวานในโพรงปากน้อยไร้เดียงสาของเจ้าหล่อนแล้วมันยิ่งทำให้คนบาปอยากรู้ว่าร่างกายนี้จะอ่อนเดียงสาไปด้วยหรือไม่ และไม่รอช้าจะปลดเปลื้องกางเกงของหล่อนออก เพียงไม่นานชญาดาก็เหลือแต่ร่างเปลือยเปล่านอนบิดดิ้นกายหนีไปมาใต้ร่างของตนดวงตาสีเขียวมรกตเบิกกว้างเมื่อได้เห็นร่างของสาวเอเชียที่เล็กมาก เอวนั้นเขาใช้แค่มือเดียวก็รอบเอวของหล่อนแล้ว แล้วเต้าที่เล็กมากเหมือนของเด็ก ผมสีดำสลวยปล่อยสยายช่างยั่วยวน แล้วที่ทำให้เขาเบิกตาอ้าปากค้างเมื่อได้เห็นส่วนสงวนของสาวเจ้า ช่างขาวนวลเนียนอวบอูมน่ากระแทกกระทั้นดีเหลือเกิน หล่อนไร้ต้นหญ้าปกคลุม หล่อนเกลี้ยงหมดจดจนเขาอยากจะโน้มลงไปจูบ และก็เร็วเท่าความคิด ไทรีสโน้มหน้าลงไปจูบเนินสวาทอูมอวบกลางหว่างขาของหญิงสาวทันที“อ่ะ อือ หอม....ทำไมหอมแบบนี้ทิมมี่ อือ”“อย่าทำอะไรฉันเลยนะ อึก ฮือ”หล่อนบอกห้ามเขาเสียงสั่นสะอื้น น้ำตาอาบคลอดวงตากลมโตสดใสของหล่อน ไทรีสผละหน้าจากกลางหว่างขาขาวเนียนขึ้นไปส
Read more
เสพกายเร้นรัก 9
“อือ ไม่นะไทรีส อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันจะไม่เข้ามาในคาสิโนของนายอีกแล้ว อ่ะ อือ”“จะเข้ามาตอนไหนก็ได้หลังจากนี้ สกายต้อนรับเธอเสมอทิมมี่”เขาเอ่ยเสียงพร่า ลากเรียวลิ้นสากตวัดเลียหน้าท้องแบนราบที่เคลื่อนไหวขึ้นลงตามแรงหอบหายใจของหล่อน มือของหล่อนดันไหล่กว้างของเขาออก พร้อมกับกำจิกเล็บยาวจนเจ็บและมีเลือดซึมออกมาตามเล็บของหล่อน แม้ไม่เห็นด้วยตาแต่เขาก็รู้สึกได้เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดเตะจมูกของตน“ไม่...ฉันจะไม่เข้ามาที่นี่อีกแล้ว ให้ตายก็ไม่เข้า ถ้าฉันออกไปจากที่นี่ได้ฉันจะไม่มาแดนบาปแห่งนี้อีก” หล่อนโต้ตอบเสียงสั่นเครือ ตอนนี้ร้องไห้จนไม่รู้จะร้องไห้ยังไงแล้ว น้ำตาก็แห้งเหือดไปเรียบร้อยแล้ว แล้วก็ต้องสะดุ้งกรีดร้องเจ็บปวดทรมานสุดเสียงเมื่อไทรีสกระแทกกายแข็งร้อนเข้ามาในร่างของหล่อนกรี๊ดดดดดด“จะ...เจ็บ! ฮือๆ ฉันเจ็บไทรีส” สองมือน้อยทุบตีเตียงด้วยความเจ็บปวดทรมานดิ้นรนหาทางหนีจากความอึดอัดทรมานนี้ ร่างน้อยถูกของแข็งกระแทกสอดแทรกเข้ามากลางร่าง ตอนนี้ร่างกายเล็กของหล่อนรู้สึกเหมือนถูกจับขาฉีกแยกออกจากกันคนละทิศ
Read more
เสพกายเร้นรัก 10
“อ่า ต่อไปนี้เป็นของไทรีสคนเดียวนะทิมมี่ อ่า” โน้มตัวลงไปทาบทับแล้วแอ่นเด้งเด้าเข้าไปจนสุดแรง จนร่างเล็กไหวกระเด็นกระดอนไปตามแรงและทำให้เตียงไหวโยกสั่นสะเทือนตามแรงดิบเถื่อนของคนบาป“เลว...ไม่มีวันหรอก ที่เสียไปตอนนี้ฉันจะคิดว่าให้หมามันแดก อ่ะ อือ” หล่อนกัดฟันโต้ตอบกลับด้วยความเจ็บปวดกลางร่างที่ถูกกระแทกและเสียดสีร้อน และตอนนี้หล่อนก็เริ่มรู้สึกร้อนวูบไหวทรมานในร่างราวกับมีไฟลุกก็มิปานในช่องท้อง“อ่า เป็นของไทรีสแล้วอย่าหวังจะหนีไปไหนรอดคุณหนู...อูว์ แน่นเป็นบ้า ตอบสนองผมที่รัก อ่า เสียว...อือ”ไทรีสขยับโยกเย้าจังหวะรักหนักหน่วงเข้าหาความคับแน่นของชญาดาด้วยความเสียวร้อน ร่างใหญ่ทาบทับบดเบียดร่างเล็กจนกลืนหายไปกับเตียง ท่อนแขนแข็งแรงข้างที่ว่างอยู่ก็ตวัดเกี่ยวร่างน้อยขึ้นมากดแนบเสียดสีร่างแข็งแรงของตน ปากหนาขบเม้มติ่งหูเล็กพร้อมไซ้ซอกคอระหงจูบขบเม้มเพื่อให้หล่อนลืมความเจ็บปวด และมันก็ได้ผลเมื่อตอนนี้สาวเอเชียนั้นได้เผลอตัวแอ่นร่างสนองตอบพร้อมเปิดปากที่เม้มแน่นปล่อยเสียงครางกระเส่าหวานดังออกมาให้เขาได้คึกคะนอง“อ่า
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status