“จินนี่ไม่เคยรังเกียจคุณฮัฟ หนูกลัวแต่คุณฮัฟนั่นแหละจะรังเกียจคนอย่างหนู”“ไม่เลยเด็กดี ฉันไม่เคยรังเกียจเธอ ฉันรักเธอต่างหากเด็กดี”“อึก ฮือ....จินนี่ก็รักคุณฮัฟค่ะ จินนี่รักคุณฮัฟมาตลอด จินนี่แอบรักน้าชายของตัวเองมาตลอด อึก” หล่อนโถมกายเข้าสวมกอดคนตัวโตอีกครั้งพร้อมกับร้องไห้สะอื้นซุกอกแกร่ง“โถ่....เด็กน้อยของน้าฮัฟ ชูว์ ไม่ร้องนะ เดี๋ยวน้าชายคนนี้จะปลอบใจหนูเอง ขอบคุณนะที่ยกหัวใจให้ฉัน ฉันรักหนูนะจินนี่”เอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ในท้ายประโยค ตอนนี้ฮัฟเหมือนอยู่ในความฝัน หัวใจของเขามันเต้นแรงและล่องลอยไปในอากาศ ยิ่งเด็กน้อยในอ้อมกอดก็รักตนเองเขาก็ยิ่งไม่อยากเชื่อว่าเขาจะสมหวังในสิ่งที่คาดหวังมาตลอดตั้งแต่รู้จักเธอ และเขาก็เพิ่งรู้ใจตัวเองไม่นานนี้เองว่าหัวใจของเขานั้นตกเป็นของเด็กน้อยคนนี้ตั้งแต่เมื่อหกปีที่แล้วแล้ว เพียงแค่เขายังไม่ได้รับการกระตุ้น และตอนนี้เขาก็พร้อมจะดูแลหนูน้อยกับลูกชายตัวแสบแล้ว เขาพร้อมจะมีเมณิษากับเจสันเป็นอีกครึ่งของชีวิตที่เหลืออยู่“เดี๋ยวลูกรอนะคะ” หล่อนผละจากอ้อมกอดของคนตัวมาเช็ดน้ำตาแล้วบอกเขาว่าเจสันจะรอได้ เพราะตอนนี้ก็ตอนเช้าด้วย“ไอ้เด็กแสบไม่สนใจเราหรอก
더 보기