جميع فصول : الفصل -الفصل 30

“โอว์! แบบนั้นแหละเด็กน้อยของฉัน อ่า ตวัดลิ้นออกมาเลียเลยทูนหัว” เกร็งร่างก้มมองการกระทำของคนอ่อนเดียงสา ยิ่งเห็นชญาดาหลับตาสัมผัสตนก็ยิ่งเอ็นดูคนตัวเล็ก แล้วโค้งตัวโน้มลงไปหอมกระหม่อมบาง พร้อมสองมือใหญ่เอื้อมไปคว้าสองเต้าเล็กแล้วบีบนวดคลึงเฟ้นให้ความเสียวซ่านแก่เธอ “อ่ะ อือ ที่รัก ยะ...อย่าทำแบบนี้ อือ” ปากน้อยครางพร่าเมื่อถูกรุกเร้าสองเต้า ร่างเล็กแอ่นตัวบิดพลิ้วไหวแอ่นอกสู้รบกับมือใหญ่ ดวงหน้าสวยแนบถูไถไปกับแก่นกายร้อนทั้งๆ ที่ยังคงหลับตา สองมือเล็กลูบไล้จังหวะเงอะงะแต่ก็ทำให้ไทรีสครางซ่านและเกร็งร่างทรมานเพราะความไร้เดียงสาของชญาดา “อ่า ดูดกลืนผมทูนหัว อ้าปากครอบครองผม อ่า” เขาสั่งเสียงแหบพร่าแล้วชญาดาก็อ้าปากกว้างขึ้น มือใหญ่ที่เคล้นคลึงเต้าเล็กก็ผละออกมากอบกุมแก่นกายร้อนของตนสอดดันเข้าไปในโพรงปากเล็กทันทีเมื่อเห็นว่าหญิงสาวชักช้า “อ่ะ อือ” ทันทีที่กายอุ่นร้อนดุนดันเข้ามาในโพรงปากเล็ก ความไม่คุ้นชินและไม่เคยของชญาดาทำให้หล่อนตกใจและหยุดนิ่ง สองมือเล็กที่กอบกุมพวงสวรรค์ของคนตัวโตก็เคลื่อนไปดันหน้าขาแข็งแรงของเขาไว้ แล้วแหงนเงยมองร่างสูงใหญ่เพื่อรอให

“ผมขอโทษที่ดูแลคุณหนูทิมมี่ไม่ได้” ลูอิสเอ่ยอย่างสำนึกผิด ทั้งๆ ที่คิดว่าจะปกป้องคุณหนูได้ “ไม่เป็นไรหรอกลูอิส คุณทำเต็มที่แล้ว คนบาปอย่างไทรีสชั่วเกินกว่าเราจะสู้ได้ ฉันโอเค นายไม่ต้องบอกเรื่องนี้กับแด๊ดนะ สั่งคนของเราด้วย ฉันจะเปลี่ยนชุดแล้วให้คนเอาชุดมาให้รึยัง เราจะกลับกัน ส่วนชุดฉันเอาทุกชุดที่ลองเลยนะลูอิสจัดการให้ด้วย” หล่อนสั่งเสียงหนักแน่นเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆ ที่หล่อนนั้นแทบไม่ไหวแล้วตอนนี้ แรงจะยืนแทบจะไม่มี ไทรีสสูบแรงของหล่อนไปจนหมดไม่เหลือเรี่ยวแรงไว้ให้หล่อนยืนเลยสักนิด “ครับ ตอนนี้ชุดพนักงานรออยู่หน้าห้องแล้ว คุณหนูทิมมี่แต่งตัวเถอะครับ เรื่องนี้ผมจะจัดการตามที่สั่งสั่งคนของเราให้เงียบ” ลูอิสไม่พูดและคนที่นี่ไม่พูดใช่ว่าจะหลุดรอดหูของมอร์แกนไปได้ เพราะหูตาของมอร์แกนนั้นไวยิ่งกว่าอะไรเสียอีก “ขอบใจคุณมากลูอิส” ชญาดารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดยืนขึ้นแล้วร้องสั่งให้เด็กในร้านเปิดประตูส่งเสื้อผ้าเข้ามาให้ ไม่ต้องเข้ามา หล่อนจัดการเองได้ ส่วนลูอิสก็ไปจัดการตามคำสั่งของคุณหนูคนสวยของตนเอง ชญาดากำชุดที่ได้มาในมือแน่น แล้วจ้องมองร่างเปลือย

“อือ ไทรีสเรียกใครคะ” หล่อนขมวดคิ้วถามพร้อมกัดฟันแน่นด้วยความเสียวร้อนกลางกาย “อ่า หยุดเอมม่า คุณกลับไปเถอะ วันนี้ผมไม่มีอารมณ์แล้ว อ่า” แม้จะยังต้องการปลดปล่อย แต่เมื่อภาพของชญาดาเข้ามารบกวนตลอดการเคลื่อนไหวเสียดสีของนางแบบสาวเขาก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป คนที่ต้องการไม่ใช่เอมม่า แต่เป็นเจ้าหล่อนสาวเอเชียร่างเล็กของเขา “อือ ตะ...แต่ว่า...” “ไม่มีแต่เอมม่า คุณกลับไปซะ ผมจะให้นิโคจัดการค่าเสียเวลาให้เอง” น้ำเสียงแหบพร่าห้วนสั่งอีกครั้ง พร้อมยกร่างที่ขย่มเหนือร่างของตนออกห่าง แล้วลุกเดินไปยังห้องน้ำเพื่อใช้น้ำเย็นในฝักบัวดับความกระหายร้อนรุ่มของตนเองในครั้งนี้ เอมม่ามองตามแผ่นหลังกว้างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรงและแผลเป็นของชายหนุ่มแล้วเม้มปากตนเองแน่น เพราะทุกครั้งหล่อนไม่เคยถูกไทรีสไล่กลางคันแบบวันนี้เลย แล้วหล่อนล่ะ เขาไม่สนใจเหรอว่าหล่อนกำลังเสียวร้อนทรมานเพราะแก่นกายร้อนของเขามากแค่ไหน เจ้าหล่อนรีบแต่งตัวแล้วออกไปจากห้องนอนของเขาเพื่อจะไปหาชายหนุ่มสักคนดับความร้อนรุ่มของตนเองในครั้งนี้ พอเข้ามาในห้องน้ำก็ตรงไปยังฝักบัวแล้วเปิดน้ำเย็นๆ ไหลอาบร่างกายเปลือยเปล่าของต

“หยุดนะไทรีส อย่าทำอะไรพี่บรูโน่” ชญาดาสั่งห้ามพร้อมดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขา และครั้งนี้ก็ทำสำเร็จเมื่อเขายอมปล่อยเธอ และชญาดาก็ทำในสิ่งที่ทำให้คนบาปเกรี้ยวกราดจนต้องกัดฟันกรามแน่น คือเธอปกป้องไอ้หน้าอ่อนนั่น แถมยังเดินมาขวางทางปืนของเขาอีก กรอด! เสียงฟันกรามของเขาดังลอดออกมาพร้อมกับตวัดสายตามองไปยังมอร์แกนที่นั่งนิ่งและยิ้มหยันเขาอยู่ในตอนนี้ “ถ้าไม่อยากให้ไอ้หน้าอ่อนนั่นตายกลับมาหาฉันทิมมี่” เขาสั่งพร้อมกับกำปืนในมือแน่น “ทิมมี่ไม่ได้เลือกนายตั้งแต่แรกแล้วไทรีส” มอร์แกนเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองไปทางลูกสาวของตนเอง “กลับมา!” สั่งชญาดาเสียงดังกว่าเดิม พร้อมกับพร้อมจะลั่นไกปืนในมือออกไป ชญาดาสะดุ้งกลัวคำสั่งเกรี้ยวกราดของไทรีส ก่อนจะมองไปทางบรูโน่และพ่อของตนเองกับพ่อของชายหนุ่ม ก่อนจะก้าวเดินกลับไปหาไทรีส “ปล่อยพวกเขา และจบเรื่องนี้ซะไทรีส” “ไปกับฉันแล้วทุกอย่างจะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนนายไอ้หน้าอ่อน อย่าคิดมายุ่งกับเมียกูอีกถ้าไม่อยากตายศพไม่สวยทั้งพ่อทั้งลูก ส่วนแกมอร์แกน ทิมมี่เป็นเมียฉันและฉันเป็นลูกเขยแก แกไม่มีสิทธ

“อ่า เรียกอะไรเวลาเราอยู่ด้วยกันทิมมี่ อือ ผมอยากเข้าไปในตัวคุณใจแทบขาดทูนหัว อ่า”หากยังไม่ได้เรียกคำสนิทเขาจะไม่ยอมเข้าไปปลดปล่อยความร้อนรุ่มให้ร่างเล็กเป็นอันขาด มือใหญ่ทั้งสองเคลื่อนไปกอบกุมขยำเต้างามผ่านเสื้อตัวนอกของหล่อน ซุกไซ้ปลายจมูกโด่งไปกับซอกคอระหง เคลื่อนถูไถขูดเคราสากไปมาตามซอกคอขาวนวลเนียนจนเกิดรอยแดงพร้อมขบเม้ม“อ่า หอมเหลือเกินทูนหัว อือ เรียกสิที่รัก เรียกผมทิมมี่”“อือ ไทรีส...ทะ...ที่รัก ชะ...ช่วยทิมมี่ด้วย อือ”หล่อนครางกระเส่าอ้อนวอนให้คนตัวโตช่วยปลดปล่อยความร้อนรุ่มกายในครั้งนี้ และเมื่อสิ้นคำของหล่อนเขาก็สอดแทรกแก่นกายร้อนเข้ามาในร่างเล็กคับแน่น เธอเกร็งร่างสะดุ้งเอี้ยวหน้าก้มหันมามองคนตัวโตที่ซุกปลายจมูกคลอเคลียกับซอกคอระหงของตนทันที“อ่า แน่นเหลือเกินยอดรัก อ่า ผมต้องการคุณแบบนี้ทุกวันทิมมี่ อือ แทนชื่อกับผมแบบนี้ได้ไหม ผมชอบ อ่า ได้ไหมแทนชื่อตัวเองกับผมได้ไหมทูนหัว อือ” ครางพร่ากดปลายจมูกโด่งกับซอกคอระหงเพื่อซึมซับกลิ่นหอมของชญาดาไว้ในความรู้สึก ก่อนจะผละมาสบตากลมที่เอี้ยวมามองจ้องตน“อือ ชะ..ช่วยทิมมี่เร็วๆ ที่รัก อ่า” หล่อนอายแต่ก็ยอมอย่างว่าง่าย เมื่อตอนน