All Chapters of Chasing My Runaway Crippled Wife: Chapter 211 - Chapter 220

Chapter 214Nanggagalaiti sa galit ang paligid at punong-puno ng tensyon ang bawat segundo. Heto ang mas pinaigting at dramatikong pagpapaganda ng eksena:"Ayoko! Hindi ako magbabantay dito!" sigaw ni Sheila habang mabilis na tinatakpan ang kaniyang ulo at patakbong papalayo. "Kung gusto mo, ikaw ang mag-isa! Mom mo 'yan, hindi ko 'yan mom!""Bwisit ka, bumalik ka rito!" mura ni Edgar habang mabilis na hinahabol si Sheila.Halos sabay silang nakarating sa pintuan ng warehouse. Pagkabukas na pagkabukas ni Sheila sa pinto, mabilis na hinawakan ni Edgar ang buhok nito—pero pareho silang napatigil at namutla sa nakita sa labas.Nakatayo roon ang isang grupo ng mga matatangkad at malalaking lalaki, kasama ang ilang dayuhang tila mga propesyonal na bodyguard."S-Sino... sino kayo..." pautal-utal na tanong ni Edgar. Binitiwan niya ang buhok ni Sheila habang nanginginig sa matinding takot. Akala niya ay mga naniningil ito ng utang. "Magbabayad ako! Magbabayad ako agad, promise! Magagawan ko n

Chapter 216"Panghawakan natin ang pag-asa, Shuvee. Huwag mong kakalimutang buhay ang lola," banayad ngunit mariing bulong ni Gaspar habang pinupunasan ang basang pisngi ng dalaga.Umiling si Shuvee, halos pumutok ang dibdib sa matinding pait na nararamdaman. "Grandma has suffered so much... Hindi ko kakayanin kapag may nangyaring masama sa kaniya.""Yes, I know. Heartbroken din ako sa nangyari," pag-aalo ni Gaspar, pilit na pinatitigas ang sariling boses para maging sandigan ng apo. "Pero isipin na lang natin na at least saved na siya, 'di ba? Alagaan natin siya nang buong puso at gagaling din siya pagka-discharge."Nod lang ang naisagot ni Shuvee habang tahimik ngunit paitaas ang bawat hagulgol. "I understand... nasasaktan lang talaga ako. Bakit kailangang siya pa ang magdusa nang ganito?"Tinitigan siya ni Gaspar nang may matinding pagmamahal at pag-aalala. "I bet you wouldn't want to go back and rest now, would you?""Mm," iling at maikling tango ni Shuvee. Walang sinumang makakapa

Chapter 218Katatapos lang kumain ni Shuvee sa ilalim ng mahigpit na pagbabantay ni Gaspar.Nasa tabi naman nila si Azrael na naggagayak at nagbabalat ng prutas. Nang makitang tapos na itong kumain, inabot niya ang isang hiwa ng mansanas sa babae. "Gusto mo ng prutas? Kumain ka muna kahit kaunti."Bumaling lang ang mukha ni Shuvee sa kabilang banda at hindi man lang ito tinanggap o tiningnan."Shuvee..." mahinang tawag ni Azrael.Gusto pa sanang magsalita ni Azrael para aluin siya, pero biglang nag-vibrate ang cellphone sa bulsa ng kaniyang pantalon.Caller ID: Owen."It's Owen. I need to take this call," paalam ni Azrael habang lumalambot ang reaksyon sa kaniyang mukha.Lumapit siya sa may bintana para sagutin ang tawag. "Hello, Owen? Anong nangyari?""Azrael! Nawawala si Scarlett!" natatarantang boses ni Owen mula sa kabilang linya."Nasa ospital ako ngayon. Tinawagan mo na ba siya?" mahinang tanong ni Azrael habang nakatingin sa labas ng bintana."Kanina ko pa sinusubukang tawagan!

Chapter 220Paglabas na paglabas ni Azrael sa ospital, mabilis na nakatawag si Scarlett kay Owen.Wala siyang natira kahit piso at nakuha pa ng mga tauhan ni Gaspar ang cellphone niya. Itinapon lang siya ng mga ito sa gilid ng kalsada sa isang liblib na lugar. Nang makagapang siya palabas ng sako, malayo na ang kotse.Wala siyang makitang bahay o tao. Mabuti na lang at hindi highway ang kinaroroonan niya. Humarang siya sa gitna ng daan para mag-flag down ng sasakyan at nakiusap na ihatid siya sa city center, pero tinanggihan siya ng drayber. Nakiusap siyang makigamit ng phone pero walang nagtiwala sa kanya. Sa huli, ibinigay niya ang number at ang drayber na mismo ang tumawag.Habang naka-hands-free ang phone, agad sumagot si Owen mula sa kabilang linya."Pupunta na ako agad diyan! Sasabihin ko rin kay Azrael!""Wag! 'Wag mong sasabihin kay Azrael!" natatarantang pigil ni Scarlett. "Pumunta ka na lang dito nang mag-isa! bilisan mo!"Ang grupong humuli sa kanya ay hinahanap ang lola ni

Chapter 222"Then let's postpone it," malamig niyang sagot bago mabilis na ibinaba ang telepono.Bumagsak muli siya sa kama habang kumikirot ang ulo. Tumunog muli ang telepono. Si Owen pa rin...Ayaw na sana niyang sagutin, pero pagkatapos mag-isip ay sinagot din niya ito."Owen, the Rossi Company matter isn't that urgent," untag niya sa mababang boses. "Let's postpone the meeting until tomorrow."Kailangan muna niyang pakalamayin ang sarili."Azrael, I know what you're thinking," buntong-hininga ni Owen mula sa kabilang linya. "You really don't need to think so much. Scarlett even told me that if you're really afraid to face her, she can leave and go back abroad.""It's not that bad..." depensa ni Azrael habang pinapasadahan ng daliri ang buhok. Matagal na niyang kaibigan si Owen at alam niyang hindi siya nito sisisihin. "It was my fault. How could I let her bear the consequences? The responsibility lies with me.""I know you just haven't learned how to be responsible for two women y