Chapter 322Hindi sumagot si Caroline ngunit mas lalong nag-igting ang kaniyang panga."Caroline, huwag mong hayaang bulagin ka ng sarili mong galit at inggit," huling payo ni Prof. Gomez, tapat at galing sa puso ang bawat salita dahil anak ito ng kaniyang kasamahan.Sa kasamaang palad, ang isip at konsensya ni Caroline ay matagal nang nilamon ng matinding selos."Opo, Prof. Gomez. Susundin ko po ang sinabi ninyo," sagot ni Caroline, pilit na nagpapakumbaba sa panlabas na anyo.Ngunit sa kaibuturan ng kaniyang puso, isinusumpa niya ang matanda. Para sa kaniya, pinapamukha lang ni Prof. Gomez na nakuha niya lang ang posisyon dahil sa kaniyang ina.Pero utang sa kaniya lahat ito ni Prof. Portia! Kung hindi siya iniwan ng sarili niyang ina noon, paano siya makakaranas ng ganito katinding kahihiyan sa buhay niya ngayon?!"Sige, wala naman akong pakialam sa buhay ng iba. Dahil nangako ka na kay Astrid na hindi ka na manggugulo rito sa research institute, asahan kong tutupad ka sa usapan,"
続きを読む