All Chapters of The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: Chapter 711 - Chapter 720

Chapter 716Ang mga relasyon ng tao ang pinakamahina at pinakamabilis masira kapag pumasok na ang ganitong mga bagay.Tumingin si Astrid nang diretso sa mga mata ni Santi."Santi, mayroon ka bang itinatago sa akin?"Naramdaman ni Santi ang matinding kapaitan sa kanyang bibig.Yumuko siya at dahan-dahang hinalikan ang babaeng nasa harap niya.Ipinatong niya ang kanyang noo sa noo ni Astrid at dahan-dahang bumuntong-hininga."Astrid, napatalino mo talaga. Wala man lang akong mapagtaguan sa harap mo."Inangat ni Astrid ang kanyang kamay, dahan-dahang hinaplos ang mukha ni Santi, at siya na ang kusa at unang humalik sa lalaki."Santi, I love you."Kahit ano pa ang mangyari, mahal na mahal kita at patuloy kitang mamahalin.Walang sinoman ang nakaalam kung gaano kalaking gulat at panginginig ang idinulot ng mga salitang iyon ni Astrid sa puso ni Santi.Inakala niya noon na kailanman ay hindi na niya maririnig muli mula kay Astrid ang mga salitang mahal siya nito sa buong buhay niya.Inakala

Chapter 718Maaaring sa mga darating na araw, paghihiwalayin sila ng realidad at maliligaw sila ng landas dahil sa iba't ibang dahilan. Subalit malamang, habambuhay nilang dadalhin sa kanilang mga puso ang pangakong binitiwan nila sa isa't isa habang nakatayo sa lugar na ito.Bakas sa magandang mukha ni Astrid ang matinding nostalgia para sa mga taon ng kanyang kabataan.Subalit si Santi, iisang isip lamang ang patuloy na gumugulo sa kanyang sistema.Noon kaya, may mga lalaki ring nakakahawak-kamay ni Astrid habang naglalakad sa burol na iyon? Did someone else make a promise to return here with her someday to reminisce about their youth?Habang nalulunod si Santi sa sarili niyang mga iniisip, dahan-dahang hinawakan ni Astrid ang kanyang mga daliri. Hinawakan niya ito nang may matinding lambing at dahan-dahang pinaglakip ang kanilang mga kamay."Now... I've returned here with the person I liked in high school," nakangiting pabulong ni Astrid.Biglang nanginig nang matindi ang puso ni S

Chapter 720Napatigil si Santi habang hawak ang plato, at dahan-dahan itong ibinaba sa ibabaw ng lamesa.Lumingon siya at tinitigan nang maayos ang babaeng nakatayo sa kanyang harap.Kahit napakaraming taon na silang kasal at malapit nang isilang ang kanilang pangalawang anak, hindi pa rin mapigilan ni Astrid ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso tuwing tititigan siya ni Santi nang ganito kalalim.Dahan-dahang nagsalita ang lalaki, medyo paos at mababa ang boses."A kiss? Sure..."Bago pa man makareak si Astrid, bahagya nang yumuko si Santi at mabilis na hinagkan ang kanyang mga labi.Nasa dining area pa rin sila ng villa kaya alam ni Santi na hindi siya pwedeng gumawa ng kahit anong labis.Pagkatapos ng isang mabilis subalit maingat na halik, ibinulong ni Santi ang kanyang boses sa tainga ng asawa."That kiss just now? Interest pa lang 'yun, baby."Pagkasabi niyon, dahan-dahan niyang itinayo si Astrid at inakay paupo sa dining chair. Namumula na nang husto ang mukha ng babae.Umupo

Chapter 722Isang maliit at mahirap na bayan sa dalampasigan sa timog ang kinalakhan ni Sally. Kahit pa may dagat sa paligid, hindi rin umunlad ang pangingisda at turismo roon.Kaya naman sa loob ng napakaraming taon, ang tanging tren na bumibyahe patungo roon ay ang lumang green train pa rin.Siguradong hindi magmamaneho si Sally pauwi.Dahil kahit pa ang pinakamurang sasakyan ang gamitin niya, kapag nakita siya ng mga tao roon, iisipin agad ng pamilya niya na napakaganda na ng buhay niya at ang lahat ng mayroon siya ngayon ay ninakaw niya lang mula kay Karl.Ang lahat ng tao roon, maging ang kanyang lola na akala niya ay nagmamahal sa kanya noon, ay naniniwalang ang nakatabatang kapatid lang niyang si Karl ang may karapatang magkaroon ng magandang buhay.Samantalang siya, wala man lang siyang karapatang gamitin ang apelyido ng kanyang ama, at hindi rin siya karapat-dapat na tratuhin bilang isang tao.Tumingin si Sally sa labas ng bintana ng tren kung saan balot ng matinding kadilima

Chapter 724Mabuti na lang talaga at hindi siya gumawa ng anumang kabastusan kanina.Pinindot ng drayber ang meter, dahan-dahang itinapak ang paa sa accelerator, at mabilis na pumasok sa pangunahing kalsada.Habang mas lalong lumalakas ang ulan, ang windshield wipers ay mabilis na gumagalaw pabalik-balik, subalit ang kalsada sa harap ay nananatiling malabo at mahirap makita.Mabuti na lamang at kakaunti ang mga sasakyan sa kalsada dahil sa masamang panahon. Kabisado rin ng drayber ang bawat kurbada kaya hindi nabawasan ang bilis ng sasakyan.Tumingin si Sally sa labas ng bintana.Noong huli siyang umalis sa lugar na ito, sugatan siya, duguan, at halos mamatay na.Inakala niya noong araw na iyon na hinding-hindi na siya kailanman babalik sa impiyernong ito.Subalit ngayon, nakabalik na naman siya.Wala na ang lola niya...Noon, buong puso niyang pinaniwalaan na ang kanyang lola lang ang tanging taong totoong nagmamahal at nag-aalaga sa kanya. Ang kakaunting magagandang alaala niya noon