《Never Beg For Your Love》全部章節：第 21 章 - 第 29 章

Inilapag ni Maribelle ang baso ng gatas sa side table malapit sa kama na ginagamit niya. Ayaw niya munang umuwi sa bahay. Nag-iisa siya roon at sa tuwing nag-i-stay siya roon ay naalala niya ang mga past nila ni Jake sa bahay na iyon. Hindi rin biro ang ilang taon nilang pagsasama na dalawa kahit na sabihing hindi siya natutunang mahalin ni Jake at ginagamit lang siya nito.CgngTsaka dahil sa mga sunod-sunod na mga nangyaring hindi maganda, kaya naisip niyang ipagpaliban na lang muna ang pag-aaral sa ibang bansa. Kasi papaano naman siya makakapag-fucos doon kung pilit pa rin siyang sinusundan ng mga problema niya dito sa Pinas?Idagdag mo pa na pagkatapos ng ilang taon ay nagkita sila ulit ni Havier. Mas lalong gumulo ang puso't isipan niya dahil doon. Matapos siyang iwan ni Havier ilang taon na ang nakararaan ay ipinangako niya sa sariling kakalimutan na ito at ibabaon niya ang lahat ng alaala na kasama ito. Tapos nang magkita sila ulit ay biglang sumariwa ang lahat. "Hindi ka mak

“Ano bang pag-iinarte 'yan, Aurora? Akin na ‘yan!”Hindi maiwasan ng ibang dumadaan ang mapalingon sa mag-asawang nagsasagutan sa gitna ng daan. Ang lalaki ay may dala pang bote ng alak habang dinuduro ang asawa nitong babae.“Ayoko, Renante. Alam mo naman na ito na lang ang natira sa pera ko. Hindi madaling maghugas ng pinggan kina Aleng Pili para lang kunin mo at ibili mo ng alak!” humahagulhol na tugon naman ni Aurora.“E di maghugas ka ulit ng pinggan doon. Problema ko ba yun? Mag-iinuman pa kami roon, mabibitin kami pag 'di mo pa binigay sa'kin 'yan!” “Nababaliw ka na ba? Mas uunahin mo pa ‘yan? Iyong mga anak mo sa bahay hindi mo nga binantayan at pinagsaing. Dumeretso ka kaagad sa barkada mo!” bakas ang pagkamangha sa mga mata ni Aurora. Halatang hindi inasahan ng babae na ganun na lang kawalang puso ang asawang lalaki.Tumawa si Ernesto ngunit may pagtagis ng bagang. “Ah, ganun!”Tapos sa isang kurap ay dumapo ang palad ng lalaki sa pisngi nito. Isang nakakabinging sampal ang

“Bakit dalawa ang binili mo?” nakakunot ang noo ni Jake habang pinagmamasdan ang cake na bitbit ni Sofia. Kakalabas lang nito sa kilalang cake shop. Ngumisi si Sofia. “Gusto ko, e.”Bakas ang pagtataka sa mga mata ni Jake habang nakasunod ang tingin sa papalayong si Sofia. Hindi alam ni Jake kung natutuwa ito dahil pinagbigyan niya ito sa gusto nitong kuning kurso. Ang mas malala ay gusto nitong tutor ang magaling na professor na si Uncle Eduardo.“Mag-coffee muna tayo!” tinuro ni Sofia ang mamahaling coffee shop at kaagad na pumasok hindi pa man nakakapagsalita si Jake.Laylay ang balikat na sumunod na lang ang lalaki sa loob. Wala na rin namang magagawa si Jake. Hindi pa dumarating ang order nila pero panay na pose si Sofia kasama ang cake na binili nito kanina. “Hawakan mo ang kamay ko!” demand ni Sofia at gusto pa nitong agad agad niyang gawin iyon. “Dali na!”Kaya wala ulit choice si Jake kundi ang hawakan na lang ang kamay ni Sofia. Tapos kinuhanan ni Sofia ng picture iyon. K

Kaagad na lumayo si Adah kay Kalex bago pa siya makalapit sa table ng Lola nina Jake. Hindi niya pa alam kung anong isasagot sa matanda oras na nagtanong ito tungkol kay Jake. Nagkunwari siyang gusto niyang magtungo sa banyo. Ngunit hindi siya nagpunta roon kundi sa garden. Mamaya niya na haharapin ang matanda kapag naisipan niya nang umuwi. Iniisip niyang pupunta rin si Jake roon para harapin ang matanda kasama siya pero hindi naman pala magpapakita ang lalaki roon. Nakaupo siya sa sementong harang sa may puno. Tumingala siya sa kalangitan at pinagmasdan ang mga bituin doon. Kahit papaano, may may magandang bagay rin siyang nakita sa bahay nina Jake. “Pretty little liar.”Natigilan siya nang marinig ang boses ni Kalex. Namilog ang mga mata niya nang balingan ang lalaki. Hindi niya lubos akalaing mahahanap siya nito roon. “Biglang nandito ka na. May iniiwasan ka ba?” may panunuya sa boses nito.Kumalma siya at inalis ang tingin kay Kalex. “Wala. Bumalik ka na sa loob. Hinahanap k

Tahimik ang byahe kasama si Jake. Kahit na may galit siya kay Jake ay parang mas hindi niya kakayaning makasama sa iisang sasakyan si Havier. Kakaiba ang presensiya ni Havier, pakiramdam niya'y hindi niya iyon matatagalan.“Ayos ka lang?”Natigilan siya sa mga iniisip nang magsalita si Jake. Binalingan niya ito. Hindi niya inasahang ito ang unang babasag sa katahimikan. Lumunok siya't tumango ng bahagya.“Akala ko hindi ka makakapunta?” aniya sa seryosong boses. Kung nandoon lang si Jake kanina ay hindi sana siya nabastos ng ganun ni Kalex. Si Jake ang talagang dahilan kaya nakilala niya ang pamilya nito at kung bakit nandoon siya sa mismong gatherings ng mga ito.Kaya kung tutuosin ay kargo siya ni Jake sa mga oras na yun. Pero anong ginawa nito? Iniwan siya nito sa ere.“Hindi ba pwedeng nagbago lang bigla ang isipan ko?” anito sabay tawa na animo nakikipaglokohan siya rito.Dahil lang nagbago ang isipan nito kaya sumulpot bigla? Nagtagis ang bagang niya sa narinig kay Jake. Nagpak