"Sa Tahanan natin."Dahan-dahang inulit ni Elara ang mga salitang ito sa kanyang sarili, habang ang walang laman at malamig na bahagi ng kanyang puso ay tila biglang napuno ng init.Ang salitang "Tahanan" para sa kanya noon ay parang isang malayong pangarap, napakaganda, napakahamog, ngunit hinding-hindi maabot.Ngunit ngayon... sa tahanan natin.Ang tahanan niya at ni Aless.Sa hinaharap, magkakaroon sila ng sariling anak. Kasama ang asawa at ang bubuuing pamilya, unti-unting lalaki ang kanilang maliit na mundo. Isang ama, isang ina, isang anak, at isang mapayapang tahanan.Sa pag-iisip pa lang sa eksenang ito, pakiramdam ni Elara ay biglang nasikatan ng araw ang kanyang puso, napakamaginhawa at napakainit.Nakatayo siya sa may pinto ng sala, pinapanood ang papaalis na kotse ng asawa hanggang sa tuluyan na itong maglaho sa kanyang paningin, ngunit matagal pa bago siya nakalingon pabalik.Humampas ang malakas na ihip ng hangin sa mukha ni Elara, dahilan para sumayaw ang kanyang mahaba
Read more