All Chapters of อ้อนรักภรรยาขัดดอก: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 1ลักพาตัว อรรถพันธ์พี่ชายที่รักน้องสาวสุดหัวใจแต่ตรงข้าม อิมน้องสาวของกลับรู้สึกว่าพี่ชายยุ่งเรื่องส่วนตัวของเธอมากเกินไปโดยเฉพาะเรื่องการมีแฟน “พี่อรรถฟังอิมดี ๆ นะคะ ไม่ว่าพี่จะพยายามแค่ไหน น้องก็ไม่เชื่อว่าดอนจะเป็นเกย์ ถ้าบอกว่าพี่อรรถเป็นเกย์อิมยังจะเชื่อมากกว่าอีก หยุดยุ่งกับเรื่องนี้ได้แล้ว งานแต่งงานใกล้เข้ามา ทุกที พี่ทำแบบนี้เหมือนไม่อยากให้อิมมีความสุข หรือพี่อิจฉาที่ตัวเองไม่มีแฟนกับเขาเสียที ถึงได้อยากจะทำลายความรักของคนอื่นเขาจัง” น้องสาวเดินขึ้นบ้านไปแล้วแต่กลับทิ้งระเบิดคำพูดไว้ในหัวใจของพี่ชาย อรรถพันธ์รักน้องสาวของเขามาก จนไม่คิดว่าเรื่องทั้งหมดเกิดจากอิมที่เป็นคนไม่ฟังเขาเอง แต่เขากับโยนความผิดไปให้ดอนว่าเป็นคนเป่าหูให้อิมพูดจาไม่ดีกับเขา ชายหนุ่มตัดสินใจนัดเพื่อนที่สนิทที่มีเกาะส่วนตัวอยู่ที่ภูเก็ต ให้ออกมาเจอเพราะเขามีเรื่องสำคัญจะขอร้อง เวย์ลูกชายนายหัวแห่งเมืองภูเก็ตเขามีเกาะส่วนตัวอยู่หลายที่ บางเกาะก็ยังรักษาความเป็นธรรมชาติไว้เป็นอย่าดี เพราะพ่อของเขาไม่นิยมทำลายธรรมชาติ “นี่อย่าบอกนะอรร

ตอนที่ 3เพราะเราต่างก็เหงา เช้านี้อรรถพันธ์ปลุกคนตัวเล็กที่ยังนอนหลับสนิทอยู่บนที่นอนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างดี “ลุกได้แล้ว ไปหุงข้าวทำกับข้าว” มีนาลุกขึ้นมานั่งด้วยท่าทีที่ยังไม่หายง่วงนอน เธอเหนื่อยและรู้สึกเหมือนไม่สบายเพราะตอนอยู่ในเรือก็ตากฝนมา “รู้สึกเหมือนไม่สบายเลยค่ะ ต้องไปหุงข้าวทำกับข้าว จริง ๆ ใช่ไหม” ชายหนุ่มไม่ตอบแต่ดึงเธอให้ลุกออกจากที่นอนส่งผ้าเช็ดตัวให้อีกฝ่ายไปล้างหน้าแปรงฟันให้เรียบร้อย มีนาเลือกดูข้าวของในครัว เธอมองแล้วก็รู้สึกว่าทุกอย่างมีเยอะมาก จนเธอเลือกไม่ถูกว่าจะทำอะไรดี เสียงเหมือนคนกำลังทำอะไรข้างล่าง หญิงสาวจึงชะโงกหน้ามองลงไป “ทำอะไรคะ” “ปลูกผัก ปลูกพริก” อรรถพันธ์สำรวจของที่มีแล้วทุกอย่างอยู่ได้นานหมดยกเว้นผักผลไม้แต่ผลไม้ที่นี่ยังมีมะพร้าว กระท้อน และก็ทุเรียน เท่าที่เขามองเห็นเพราะไม่กล้าไปเดินรอบเกาะเพราะมีเจ้าถิ่นคือลิงป่า มีนามีความสามารถเรื่องทำกับข้าวอยู่แล้วไม่นานเธอก็ทำข้าวต้มเสร็จพร้อมกับยำผักกาดกระป๋องแล้วก็ทอดกุนเชียง “ดีที่ยังทำกับข้

ตอนที่ 5ล้อเล่นกับความรู้สึก “ทำไมถึงไม่กินข้าว” อรรถพันธ์ถามทันทีที่อีกฝ่ายแต่งตัวเรียบร้อยและเดินเข้ามาในครัว น้ำเสียงคนถามที่ดูอ่อนโยนขึ้น ทำให้มีนากล้าที่จะมองสบตาเขาและตอบคำถาม “รอกินพร้อมกันค่ะ” มือหนาจับหัวคนตัวเล็กโยกไปมาด้วยความรู้สึกเสียใจที่ตัวเขาเองทำแบบนั้น แต่ชายหนุ่มก็ทำแสร้งเป็นยิ้มกึ่งหัวเราะ เพราะกลัวตัวเองจะเผลอทำตัวอ่อนแอให้อีกฝ่ายรู้ทัน “อยู่บ้านดี ๆ ก็ออกไปตากฝนเดี๋ยวคอยดูคืนนี้ไข้กลับมาแน่ ๆ ” “ก็มีนาเป็นห่วงเห็นพี่หายไปนาน” อรรถพันธ์รีบหันหน้าไปทางอื่น คำพูดที่สั้นแต่มันทำให้หัวใจคนที่กำลังเหงาและคิดถึงบ้านหวั่นไหวเกินที่จะเก็บอาการ “ทีหลังไม่ต้องมาห่วง ห่วงตัวเองดีกว่า พี่จับเธอมาที่นี่เพื่อเป็นตัวประกัน เธอต้องโกรธและเกลียดที่พี่วางแผนแบบนี้ไม่ใช่มาเป็นห่วง” มีนาลุกขึ้นเดินไปกอดอีกฝ่ายจากทางด้านหลัง หน้าเล็กแนบไปกับหลังที่เปลือยเปล่าเพราะตอนนี้ชายหนุ่มนุ่งแค่เพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียว “เรื่องเมื่อคืนอยู่ในแผนที่พี่วางไว้ไหมคะ” คนถูกกอดถอนหา

ตอนที่ 7กลับบ้าน วันนี้ทั้งสองคนช่วยกันเก็บข้าวของเพื่อเดินทางกลับใน วันพรุ่งนี้แต่เช้าทั้งที่ใจทั้งคู่ยังไม่อยากกลับเลย “ใจหายเหมือนกัน ทังที่เรามาอยู่ที่นี่ก็ไม่กี่วัน” อรรถพันธ์เก็บอาหารทั้งหมดลงลงตู้แช่แข็งปากก็บ่นคิดถึงที่นี่ “มีนายังไม่ได้เห็นเกาะนี้เลยเห็นแค่ผ่านระเบียงหน้าบ้าน น้ำทะเลยังไม่เคยได้เล่นสักนิด” ชายหนุ่มมองหน้าคนพูด ตั้งแต่พาเธอมาที่นี่เขาก็เหมือนกักตัวเธอไว้ไม่ยอมพาไปไหน เขาไม่ได้หวงแต่กลัวอันตราย “สักวันเราคงได้มาที่นี่อีก มาแบบไม่ต้องบังคับ มาแบบมาเที่ยว กลับไปคราวนี้คงมีอะไรเปลี่ยนแปลงกับชีวิตเรา” มีนาอยากจะตอบสวนกลับว่าสำหรับเธอเปลี่ยนแปลงตั้งแต่เธอถูกพามาอยู่ที่นี่แล้ว “พี่อรรถคิดว่าพ่อกับแม่ของเราจะยอมให้เราแต่งงานกันเหรอคะ” มีนาคิดในใจว่าเธอยังเรียนอยู่แค่ปีสามพ่อกับแม่เธอไม่น่าจะยอม “ยอมเพราะทั้งสองฝ่ายเขาคุยกันแล้ว พ่อแม่ของมีนาต้องการให้พี่รับผิดชอบและพี่ก็คิดว่ามันคือสิ่งที่ควรทำ ที่นู่นไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงนอกจากอิมที่คงเสียใจจนโกรธพี่ กับดอนที่คงไม่พอใจพี่มาก

ตอนที่ 9 คุณพ่อจอมปากแข็ง เข้าเดือนที่เก้ามหาวิทยาลัยปิดเทอพอดี ท้องที่เคยโตไม่มากตอนนี้ก็เห็นชัดเจน มีนาจะเดินไปไหนแต่ละที่ก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยเพราะเธอตัวเล็กนิดเดียวต้องแบกท้องที่ใหญ่ไปด้วยตลอด อรรถพันธ์เห็นแล้วก็สงสารภรรยา คอยทำทุกอย่างแทนหมดแม้แต่กินข้าวกินน้ำก็จะยกมาให้ “พี่อรรถคะมีนาขอกลับไปอยู่บ้านพ่อกับแม่นะ อย่างน้อยก็มีคนอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลาไม่รู้จะคลอดตอนไหน แล้วอยู่แต่คอนโดมันเบื่อ พี่อรรถก็ไปนอนกับมีนาที่บ้านนู้นได้ เพราะห้องนอนก็ยังอยู่” ชายหนุ่มเห็นด้วยเพราะเขาเองถ้าให้อยู่คอนโดทั้งวันทั้งคืนแค่สองวันก็เบื่อจะแย่แล้ว และตอนนี้มีนาอยู่มาเกือบสัปดาห์แล้วมีนากลับไปอยู่บ้านทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างอรรถพันธ์กับดอนเริ่มดีขึ้นและตอนนี้ดอนก็กลับมาโสดสนิทเพราะเขาจับได้ว่ามีนยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดจนถึงขั้นเป็นผู้ค้า เขาจึงค่อย ๆ ห่างและในที่สุดก็เลิกกัน “จะได้เลี้ยงหลานแล้ว อยากรู้ผู้หญิงผู้ชาย พ่อกับแม่ก็ไม่ยอมดูเพศลุงเลยต้องนั่งลุ้นว่าจะสอนหลานเตะฟุตบอลหรือจะพาไปเรียนแต่งหน้าดี” ทุกคนต่างพากันหัวเราะเพราะดอนเป็นชายรักชาย