อ้อนรักภรรยาขัดดอก

อ้อนรักภรรยาขัดดอก

last update최신 업데이트 : 2026-04-24
작가:  ปะหนัน연재 중
언어: Thai
goodnovel12goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
22챕터
393조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

วันนี้ตำแหน่งเมียขัดดอกกำลังจะจบลง เธอกำลังจะไปจากที่ตรงนี้แต่...เธอกลับไม่ได้ไปแค่คนเดียวเมื่ออีกหนึ่งชีวิตกำลังถือกำเนิดขึ้น ความจริงบางอย่างที่เมฆาไม่เคยรู้กำลังจะถูกเปิดเผยแต่...ทุกอย่างเหมือนจะสายเกินไปเมื่อสุดท้ายข้างกายเหลือแค่ที่นอนที่ว่างเปล่า

더 보기

1화

ตอนที่ 1ทางเลือกที่ไม่มี

"Ratna!" Kamu bisa nyapu nggak, sih? Gitu aja nggak becus!" Suara cempreng yang kuyakin berasal dari mertuaku menggema di seluruh penjuru rumah.

Kuhentikan aktivitas tersebut dan menoleh padanya. Perempuan yang sudah berumur 55 tahun itu berjalan mendekat ke arahku yang berdiri dekat sofa single di ruang tamu.

"Maaf, Ma." Ada rasa ngilu di sanubari ini saat mama mertua tak pernah berujar dengan lembut padaku.

"Nyapu itu jangan lembek, gemulai-gemulai nggak jelas, tuh lihat nggak bersih jadinya!" protesnya diiringi dengan nada bicara yang meninggi. Bukan mulutnya saja yang berbicara, telunjuknya pun ikut bermain sembari berkacak pinggang.

"Iya, Ma. Aku akan terus belajar biar menyapunya semakin bersih," jawabku pasrah.

"Jangan iya-iya aja. Masa pekerjaan gampang begini masih juga diajarkan!" umpatnya sembari menyentak kasar tangkai sapu dalam genggamanku.

"Tuh. Begitu! Ngerti nggak? Kalau diajarin itu nyimpen dikit kek ke otak, jangan asal angguk-angguk aja!" bentaknya lagi. Perempuan berkulit sawo matang itu pun menyerahkan kembali tangkai sapu itu dengan kasar padaku setelah memperagakan cara menyapu yang benar menurutnya. Padahal, sama saja. Tak ada ubahnya.

"Iya, Ma. Ratna ngerti. Maafin Ratna," sahutku sopan.

"Nggak usah sok lembut ucapanmu. Di dalam hati kamu dendam 'kan sama saya? Ingat ya, Ratna, kamu itu banyak hutang budi sama saya. Kamu tidak akan makan enak, tidur enak kalau bukan karena anak lelaki saya. Kerjaan kamu cuma leyeh-leyeh sama cuma bisanya menadah tangan pada Bram. Nggak akan bisa tahu urusan rumah tangga kalau bukan saya yang ajarin kamu. Mana ada mertua di luar sana mengajari menantunya. Masih termasuk beruntung kamu punya mertua seperti saya," celoteh mertuaku tanpa henti, membuat hatiku bak tersayat belati.

Mendadak, terdengar suara deru mobil memasuki halaman rumah, membuat pandanganku dan mama mertua teralihkan. Begitu melihat sosok Mas Bram, suamiku, masuk ke ruang tamu, detak jantungku semakin tak karuan. Kenapa dia harus pulang di saat yang tidak tepat?

"Lho, ada apa, Ma? Ada masalah?" tanya Mas Bram saat sampai di ambang pintu utama yang terbuka lebar. Mas Bram memang paham bagaimana bahasa tubuh mamanya, dia pasti tahu mertuaku itu baru saja menegurku.

Dia mengalihkan pandangan padaku sembari melepas sepatu kets-nya. Suamiku itu baru pulang dari olahraga, rutinitas yang dia lakukan setiap akhir pekan.

"Nih, istri kamu, Bram. Dikasih tahu malah ngelawan mama. Ini nih akibat perempuan terlalu meremehkan pekerjaan rumah tangga. Mentang-mentang dulunya wanita karier, punya power giliran diajarin malah ngeyel."

Mendengar hal tersebut, Mas Bram melemparkan pandangan tidak suka ke arahku. "Kamu apaan sih, Rat? Harusnya kamu bisa seperti mama. Ulet dalam urusan rumah tangga. Semuanya beres, beda sama kamu. Apa-apa kudu dikasih tahu dulu!" Deretan kata yang keluar dari mulut mas Bram semakin membuat luka di dalam sini yang tak pernah kering.

"Mas, bu-bukan gitu. A-aku nggak…."

"Nah, kamu lihat 'kan? Mana mau perempuan egois seperti dia mau mengakui kesalahannya?" potong mama membuat Mas Bram semakin menatapku dengan penuh amarah.

"Mas, tolong dengar dulu penjelasan aku," pintaku dengan wajah memelas, memohon pengertian dari suamiku itu.

"Sudah, cukup, Rat! Aku tidak mau mendengarkan sepatah kata dari mulutmu lagi. Kamu tinggal di rumah mamaku, harusnya kamu ikuti saja peraturan di rumah ini. Lebih baik sekarang kamu ke dapur, siapkan makan siang dan rapikan rumah ini karena akan ada tamu penting yang datang. Jangan sampai kamu teledor dan membuat aku malu!"

Mas Bram pun berlalu dari pandanganku. Tak lupa dia suguhkan tatapan nanar saat berjalan di depanku menuju kamar. Sedangkan, perempuan yang bergelar mertua itu tampak tersenyum puas.

Ada apa dengan dirimu, Mas? Kenapa tidak pernah mau mendengarkanku? Aku istrimu, bukan orang asing. Dan, kenapa harus berujar kasar saat menegurku? Dulu, jangankan membentak, berucap dengan nada meninggi saja kamu tidak pernah. Setiap hari selalu memujiku cantik dan selalu memberi hadiah untukku, meski sederhana tapi sangat berharga bagiku. Sekarang, sikapmu berubah, bahkan aku seolah lupa bagaimana diperlakukan semestinya.

"Rasain! Makanya tahu diri jadi orang. Untung kamu masih dinafkahin!" bentak mama mertua dan tak lama kemudian ikut berlalu dari pandanganku.

Bagian mata ini memanas dan tak terasa ada bulir bening yang jatuh. "Sabar, Rat. Semoga esok hari ada keajaiban untukmu," ucapku dalam hati.

***

Siang ini matahari begitu terik memancarkan sinarnya.

"Sudah rapi belum?" tanya Mas Bram kala aku sibuk menata hidangan di meja makan. Aku pun menoleh padanya. Jujur, penampilannya membuat aku terkesima. Dia begitu tampan lagi wangi. Kuperhatikan dengan saksama dari ujung kaki hingga rambut.

"Hei! Dengar nggak?" bentakan Mas Bram membuyarkan pandanganku.

"I-iya, Mas. Bentar lagi kelar, kok."

Melihat penampilan Mas Bram, mengisyaratkan bahwa tamu yang datang bukanlah tamu sembarang.

Tok ... Tok ... Tok ...

"Sudah, kamu di sana saja! Biar aku saja yang buka. Lihat tuh penampilan kamu. Kumal, kucel, dan bau. Bikin malu!" cegatnya saat aku hendak melangkah bermaksud membukakan pintu.

Aku mengendus bau tubuhku sendiri, memang ada bau kurang sedap. Namun, bagaimana tidak? Karena sibuk merapikan rumah dan memasak juga menata hidangan, aku belum sempat bersolek. Jangankan dandan, mandi pun belum.

Ketika aku memutuskan masuk ke dalam kamar untuk membersihkan diri, aku mendadak mendengar sebuah suara manis bertanya, "Papa, kenapa tangan tantenya seperti itu ke Papa? Nggak sopan tahu!"

Itu suara Devina, buah cintaku dengan Mas Bram yang sudah berusia tujuh tahun.

Penasaran dengan alasan gadis kecilku mengatakan hal tersebut, kutinggalkan ruang makan dan menuju ke sumber suara, lebih tepatnya ruang tamu.

Baru saja aku menginjakkan kaki di ruangan tamu, mataku terbelalak saat melihat seorang perempuan seksi menggamit lengan suamiku. Bahkan, Mas Bram ikut memegang jemari yang menggamit lengannya itu.

Dengan usaha untuk terlihat tenang, aku berbicara pada putriku, "Devina, kamu ke kamar dulu ya, Sayang. Nanti mama susul."

"Tapi, Ma. Tante itu siapa?" Aku hanya bisa tersenyum tak berdaya menjelaskan pada Devina yang tampak bingung melihat perempuan yang sama sekali belum dia lihat itu. Pada kenyataannya, aku pun tak tahu!

"Kamu ke kamar dulu, nanti mama jelasin. Oke, Sayang?" bujukku sembari mengelus lembut bahunya. Aku tak ingin Devina melihat pemandangan jijik itu. Devina saja tahu perbuatan tadi itu tidak pantas dipertontonkan.

Selepas Devina bertolak ke kamarnya, aku langsung menoleh ke arah Mas Bram, "Apa-apaan ini, Mas!" Belum kering luka hati yang tadi sempat tersayat makian kejinya, kini Mas Bram malah menyirami lukaku dengan air garam.

"Siapa dia sampai berani bergelayut di tanganmu di depan mataku dan juga Devina?" Aku mengguncang tubuh Mas Bram karena dia tak jua menjawab, akan tetapi malah menyentak kasar dan mendorong tubuhku hingga terjatuh ke lantai. Sedangkan perempuan yang berdiri di sisi kirinya itu tampak mengulas senyum kemerdekaan padaku.

Perempuan yang sama sekali tidak aku kenal itu kemudian berkata dengan nada manja, “Mas masih belum ngomong ke istri, Mas?” Caranya berbicara membuatku mengernyitkan dahi, merasa jijik dan muak.

"Dia Laura, calon madumu."

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
22 챕터
ตอนที่ 1ทางเลือกที่ไม่มี
ตอนที่ 1ทางเลือกที่ไม่มี“คิดถึงคุณพ่อที่สุดเลยค่ะ” นับดาววางกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ลงกับพื้นรีบโผเข้ากอดบิดาด้วยความคิดถึงเพราะช่วงปีสุดท้ายของการฝึกงานในมหาวิทยาลัยเธอแทบจะไม่ได้กลับบ้านมาหาพ่อ “กลับมาอยู่บ้านด้วยกันแล้วนะลูก” พนาสวมกอดลูกสาวด้วยความคิดถึงแต่นอกจากความรู้สึกนี้มันยังมีอะไรบางอย่างที่เขาคิดว่าคงต้องพูดความจริงให้ลูกสาวได้รับรู้อย่างเร็วที่สุด “บ้านดูเงียบจังเลยนะคะ” สาวน้อยที่ตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขเธอมองไปรอบๆบ้านพบเพียงแค่บรรยากาศที่เงียบเหงาและสภาพที่ดูเหมือนไม่ได้ทำความสะอาดมาหลายวัน “พ่อไม่ได้จ้างแม่บ้านแล้วนานๆทีถึงจะจ้างมาทำชั่วคราวช่วงนี้ธุรกิจของเราไม่ค่อยดีพ่อจำเป็นต้องประหยัดค่าใช้จ่าย” พนาถึงจะตั้งใจแล้วว่าจะเล่าความจริงทุกเรื่องให้ลูกสาวได้รับรู้แต่เขาคิดว่ามันคงยังไม่ถึงเวลาเพราะตอนนี้นับดาวเพิ่งกลับมาถึงบ้านลูกสาวของเขากำลังมีความสุขไม่อยากทำลายบรรยากาศลง “ไม่เป็นไรค่ะดาวเรียนจบแล้วจะกลับมาช่วยคุณพ่อทำงานส่วนเรื่องงานบ้านก็ไว้ทำหลังจากที่เลิกงานแล้วก็ได้ตอนอยู่หอพักดาวก็ทำอยู่ค
더 보기
ตอนที่ 2 น้ำตาเมียขัดดอก  
ตอนที่ 2น้ำตาเมียขัดดอก“มาก่อนเวลานัดแบบนี้ สงสัยจะใจร้อนนะครับคุณพ่อตา” เสียงทุ้มดังมาจากด้านหลังของสองคนพ่อลูก นับดาวลุกขึ้นทันทีที่ได้ยินพราะมันคือเสียงของผู้ชายที่เธอกำลังจะตกเป็นภรรยาขัดดอก “ว่าที่ภรรยาของผมมาด้วย สงสัยวันนี้ผมจะได้ข่าวดี” สองสายตาของคนทั้งคู่ประสานกันต่างมองจ้องกันแทบจะ ไม่ยอมกระพริบตาแต่เป็นสายตาที่มีความรู้สึกต่างกันอีกฝ่ายกำลังรู้สึกถึงชัยชนะแต่นับดาวเธอกำลังรู้สึกเกลียดชัง “ผมไม่ได้มีเวลาอะไรมากช่วยบอกธุระของคุณมาเลยดีกว่า” เมฆาเปลี่ยนสายตาจากมองนับดาวเป็นหันไปรอคำตอบจากพนาลูกหนี้ที่เป็นความแค้นทั้งหมดของเขา “ผมยอมรับข้อเสนอคุณเมฆจะให้ลูกสาวผมทำยังไงต่อครับ” พนาก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเองเขาไม่กล้าแม้แต่จะมองสบตาใครการกระทำของเขาในวันนี้มันทำให้เขาสูญสิ้นความเป็นลูกผู้ชายและความเป็นพ่อ “เริ่มวันนี้เลยไปเก็บของ ผมจะให้คนรถไปรับแล้วย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านนี้” เมฆาเมื่อพูดกับพนาจบเขาก็เปลี่ยนสายตากลับมามองนับดาวอีกครั้ง เขามองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยรอยยิ้มเยาะที่แสดงถึงชัยชนะอ
더 보기
ตอนที่ 3 ห่วงแต่ไม่ได้รัก
ตอนที่ 3ห่วงแต่ไม่ได้รัก“ในแต่ละวันคุณจะให้ฉันทำอะไรบ้างคะ” นับดาวไม่ได้แกล้งถามแต่เธอไม่รู้จริงๆว่าเธอมีหน้าที่อะไรบ้างนอกจากบริการเขาบนเตียงเพื่อขัดดอก “ทำตัวให้สวยให้หอมให้พร้อมต่อการที่ผมจะกลับมาจัดการคุณทุกคืนเท่านั้นก็พอ” เมฆาหันมาตอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบผู้ชนะเจ้าชู้ซึ่งเป็นสายตาที่เขาคิดว่ามันจะสร้างความเจ็บปวดให้กับนับดาวและส่งต่อความรู้สึกนี้ไปสู่พนาผู้เป็นพ่อ “คุณไม่ย้ำ ! ฉันรู้ตัวดีรับรองจะทำให้คุณกินจนไม่รู้จักอิ่ม” นับดาวเลือกที่จะต่อปากต่อคำกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าหนี้ในเมื่อเขาไม่ให้เกียรติ เธอก็ไม่จำเป็นที่จะต้องรู้สึกอะไรกับ การพูดจาแบบนี้ “ทำเป็นปากดีสุดท้ายก็นอนแข็งทื่อ” ชายหนุ่มจากที่ตั้งใจจะแค่พูดแหย่อารมณ์แต่เมื่อถูกอีกฝ่ายท้าทาย เขากลับรู้สึกว่าตัวเองกำลังพ่ายแพ้ “ก็เพราะคุณไม่เก่งยังไงล่ะคะ ฉันถึงได้ไม่รู้สึกอะไรนอน ๆ ให้เสร็จๆไปก็เท่านั้น” สิ้นเสียงคำพูดของนับดาวเมฆาก็เปลี่ยนใจจากพี่จะออกไปทำงานเป็นการวางกระเป๋าเอกสารถอดเสื้อสูทออกและจัดการกับเมียขัดดอกเพื่
더 보기
ตอนที่ 4 เผลอใจ
ตอนที่ 4เผลอใจ“ฉันดีขึ้นแล้ว คุณไปทำงานเถอะค่ะ” นับดาวหันมาพูดกับสามีเมื่อเห็นว่าเขาทำท่าจะอยู่ดูแลเธอทั้งวันเพราะตลอดเวลาที่อยู่ที่โรงพยาบาลหญิงสาวก็รู้ว่าอีกฝ่ายต้องยอมทิ้งงานเพื่อมาอยู่ดูแลเธอ “อย่าได้คิดว่าผมเป็นห่วงแต่ที่อยากจะอยู่ดูเพราะกลัวจะเป็นอะไรหนักมากไปกว่านี้ไม่อยากจะให้เป็นเรื่องใหญ่ก่อนที่สัญญาของเราจะจบลง” “ฉันไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นอยู่แล้วค่ะทุกวันนี้ก็ได้แต่บอกกับตัวเองว่าอยากให้เวลา 2 ปีมันผ่านไปให้เร็วที่สุด” เมฆาหันมามองสบตาคนพูดส่ายหัวเหมือนว่าคำพูดของนับดาวมันไม่ได้สำคัญอะไรแต่ความจริงแล้วเขากำลังรู้สึกว่าเขาเองต่างหากที่เป็นคนกลัวว่าเวลา 2 ปีมันจะมาถึงเร็ว ท่านประธานลงไปสั่งงานเลขาที่ชั้นล่างของบ้านเสร็จแล้วก็รีบทำข้าวต้มขึ้นมาให้คนป่วยทั้งที่ปกติก่อนหน้านี้เมฆาไม่ใช่ผู้ชายที่จะมาทำอาหารหรือดูแลบ้านแบบนี้ “แล้วคุณกินข้าวหรือยังคะ” นับดาวรับชามข้าวต้มร้อน ๆ มานั่งกินที่โต๊ะเครื่องแป้ง หญิงสาวรู้สึกไม่ชอบใจตัวเองที่เป็นแบบนี้แทนที่เธอจะต้องดูแลเขาเพื่อชดใช้หนี้ทั้งหมดแต่กลายเป็นเขาที่จะต้องมาดูแลเธ
더 보기
ตอนที่ 5 ไร้ตัวตน
ตอนที่ 5ไร้ตัวตน1 ปีผ่านไป “คุณช่วยลงไปดูที่สวนหย่อมให้ผมหน่อยสิผมเห็นตัวอะไรมากินดอกกุหลาบ” เมฆาขึ้นมาบอกนับดาวด้วยท่าทางตกใจจนหญิงสาวต้องรีบวิ่งไปที่สวนหย่อมหลังบ้านเพราะเธอเฝ้าดูแลมันมาตลอดระยะเวลา 1 ปีกว่าที่อยู่ที่นี่ด้วยความเอาใจใส่ “ไหนคะไม่เห็นมีอะไรเลย” หญิงสาวเดินสำรวจดอกไม้ทุกต้นอย่างละเอียดแต่ก็ไม่เห็นถึงความผิดปกติเหมือนอย่างที่สามีบอก “ข้างหลังคุณ” เมฆาชี้ไปที่ต้นไม้ที่อยู่ข้างหลังของนับดาวที่มีเกือบ 50 ต้นเพราะวันนี้เขาลงทุนเหมาดอกไม้ที่คิดว่าหญิงสาวน่าจะอยากได้มาตกแต่งสวนหย่อมเพิ่ม “สวย ๆ ทั้งนั้นเลยขอบคุณนะคะ” นับดาวเผลอตัวเดินไปกอดเอวสามีด้วยความดีใจแต่ไม่ใช่เพราะว่าเขาซื้อดอกไม้หรือต้นไม้ให้แต่เป็นเพราะเธอรู้สึกว่าเมฆายอมปล่อยวางจากอดีตแล้วเพราะก่อนหน้านี้ชายหนุ่มยืนยันมาตลอดว่าให้เธอแค่เพียงดูแลสวนหย่อมแต่ห้ามเปลี่ยนแปลงอะไรเพราะมันคือภาพความทรงจำระหว่างเขากับแม่ ชีวิตในคฤหาสน์หลังใหญ่ในฐานะภรรยาขัดดอกที่ล่วงเลยมาปีกว่าทำให้นับดาวเผลอลืมอยู่บ่อย ๆ ว่าความจริงแล้วเธอมาอยู่ที่นี่แค่เพี
더 보기
ตอนที่ 6 ที่ตรงนั้นเคยเป็นของเรา
ตอนที่ 6ที่ตรงนั้นเคยเป็นของเรา“คืนนี้คุณกลับไปนอนที่บ้านนะพอดีผมจะใช้ห้องนอนของเรา” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากชื่อที่บอกว่าคือเมฆาทำให้นับดาวรีบรับโทรศัพท์เพราะหวังว่าบางทีเขาอาจจะโทรขอโทษหรือพูดอะไรให้เธอรู้สึกดีขึ้นแต่ทุกอย่างกลับเป็นตรงข้ามกับที่เธอคิด “ได้ค่ะ” “ช่วยจัดผ้าปูที่นอนให้ดีๆด้วยคืนนี้ผมจะมีคนมานอนด้วย” เมฆาตั้งใจโทรมาเพื่อตอกย้ำความรู้สึกเพราะตอนนี้เวลาใกล้จะครบ 2 ปีแล้วเขายังไม่มีโอกาสเพราะตัวเองเผลอลืมไปที่จะทำร้ายหัวใจคนที่ได้ชื่อว่าเป็นศัตรูของครอบครัวเขาจึงเลือกดำเนินแผนการในวันนี้เพราะอย่างน้อยเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนมันคงเป็นช่วงเวลาที่แสนจะทรมานของนับดาวและความเจ็บปวดของลูกก็ย่อมเป็นความเจ็บปวดของพ่อ นับดาวจัดการทำทุกอย่างตามที่เจ้าของบ้านต้องการ เธอเลือกที่จะเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ใหม่และตั้งใจว่าถ้าเธอกลับมาที่นี่ เธอจะไม่ยอมใช้ผืนนั้นอีกเพราะมันเป็นผ้าปูที่นอนที่เขานอนทับกับผู้หญิงอื่นแล้ว เธอก็คงจะไม่นอนทับรอยใคร หญิงสาวเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเธอตั้งใจว่าจะไปนอนกับบิดา 2 คืนถึงแม้จะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายจ
더 보기
ตอนที่ 7 แค้นหรือรัก  
ตอนที่ 7แค้นหรือรักพนาพยายามที่จะเข้มแข็งต่อหน้าลูกสาว ทั้งที่ตอนนี้หัวใจของเขามันเหมือนกำลังโดนบีบจนแทบจะแหลกคามือเพราะว่าทุกสิ่งที่เมฆากำลังทำมันคือแผนการที่จะทำให้เขาต้องเจ็บช้ำเมื่อเห็นว่าลูกสาวทุกข์ใจ นับดาวอยู่ที่บ้านได้เพียงแค่คืนเดียวเมฆาก็ขับรถมารับที่บ้านจากท่าทางของเขาที่แสดงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นยิ่งสร้างความหวั่นใจให้กับทั้งพนาและนับดาว “สวัสดีจ้านับดาว” หญิงสาวที่กำลังเดินถือกระเป๋าจะขึ้นไปยังห้องนอนต้องตกใจกับเสียงทักทายที่ดังมาจากชั้นบนเพราะผู้หญิงที่ยืนอยู่บนนั้นก็คือแพรวา “เมฆไม่ได้บอกนับดาวหรือคะว่าตอนนี้ห้องนอนของเธออยู่ที่ไหน” สาวน้อยที่ยังคงอยู่ในชุดนอนแสนเซ็กซี่เดินตรงมาหาเมฆา โอบเอวอย่างสนิทสนมมองทอดสายตาแสนจะสมเพชมาให้กับ นับดาวที่กำลังยืนงงกับคำพูดของเธออยู่ “ผมลืมไปเลยมัวแต่คิดว่าจะให้นับดาวทำอะไรบ้างวันนี้ ครัวก็เลอะสวนหลังบ้านก็เริ่มหญ้าขึ้น” เมฆาหันมายิ้มเยาะให้กับภรรยาขัดดอกเป็นรอยยิ้มที่ไม่มีความอบอุ่นอยู่ในนั้นแต่มันเหมือนคนกำลังสะใจกับสิ่งที่ได้ทำ “ผมให้แม่บ้านจัด
더 보기
ตอนที่ 8 แค่อยากยื้อเวลา  
ตอนที่ 8แค่อยากยื้อเวลา“ลมอะไรหอบมาหาพ่อวันนี้แต่ถ้าให้ทายพ่อว่ามันต้องเป็นลมแห่งความรัก” ดิเรกแค่เพียงมองสบตาลูกชายเขาก็รู้แล้วว่าการที่เมฆามาหาเขาถึงที่วัดในวันนี้คือเรื่องอะไรทั้งที่ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มแทบจะไม่อยากเจอหน้าเขาเพราะกลัวจะพูดเรื่องของนับดาว “รักอะไรกันครับผมแค่พร้อมจะรับรู้ความจริงที่คุณพ่ออยากบอกขออย่างเดียวอย่าโกหกเพื่อให้ผมเลิกแก้แค้นเพราะอีกไม่กี่เดือนผมก็จะคืนอิสรภาพให้กับนับดาวแล้วก็แค่อยากรู้เรื่องจริงจากปากของพ่อเพราะก่อนหน้านี้ผมยอมรับว่าไม่เคยตั้งใจที่จะฟังเพราะคิดว่าพ่อแค่เพียงปั้นเรื่องขึ้นมาหวังให้ผมหยุดจะแก้แค้นแทนครอบครัวของเราก็เท่านั้น” ดิเรกในชุดห่มขาวทั้งชุดเริ่มเล่าความจริงถึงเรื่องราวในอดีตให้คนเป็นลูกได้รับรู้ซึ่งเรื่องราวทั้งหมดก็เริ่มต้นจากการที่เขาหลงรักนารีแม่ของนับดาวแต่อีกฝ่ายกลับเลือกที่จะรักกับพนาและปฏิเสธการขอแต่งงานของเขาตั้งแต่วันนั้นมาทีแรกเขาก็ตั้งใจว่าจะไม่รักใครอีกเลยแต่ในที่สุดเขาก็ยอมแต่งงานกับวิภาแม่ของลูกชายเพียงเพราะสงสารที่วิภารักและคอยอยู่เคียงข้างเขาในทุกปัญหาและเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่
더 보기
ตอนที่ 9 มันอยู่ไม่ได้เมื่อไม่มีหัวใจ
ตอนที่ 9มันอยู่ไม่ได้เมื่อไม่มีหัวใจ“พ่อคะงานที่บริษัทเป็นอย่างไรบ้าง” นับดาวกลับมาอยู่บ้านได้ 2 วันแล้วช่วงแรกเธอยังไม่ค่อยกล้าที่จะคุยกับบิดาเท่าไหร่เพราะยังเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ไม่ได้แต่วันนี้เธอเลือกที่จะเผชิญหน้ากับความจริงเพราะคิดว่าตัวเองลืมเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว “งานยุ่งมากเลยคุณเมฆาหางานให้บริษัทเราตั้งเกือบ 20 ล้าน” ดิเรกบอกลูกสาวทั้งที่เมฆาขอร้องไว้แล้วไม่ให้บอกนับดาวเรื่องนี้เพราะเขาไม่อยากให้หญิงสาวคิดว่าเขาตบหัวแล้วลูบหลังทำความดีชดเชยในสิ่งที่เขาเคยทำไว้ “ลูกรู้ไหมก่อนที่สัญญาจากครบ 2 ปีความจริงแล้วคุณเมฆาโอนทรัพย์สมบัติคืนให้พ่อนานแล้ว” คนเป็นพ่อเก็บความจริงเรื่องนี้มานานเพราะได้สัญญากับเมฆาไว้แล้วแต่เวลานี้เขาทนเห็นทั้งคู่มีปัญหากันแบบนี้ต่อไปไม่ไหวทั้งเมฆาและนับดาวต่างก็คิดถึงกันเขาในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่กว่า ดูออกและไม่อยากจะให้ทั้งสองคนต้องมีปัญหาเพราะเรื่องของผู้ใหญ่ที่เกิดขึ้นในอดีต พนาเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เมฆาพยายามช่วยเหลือเขาทั้งที่ตอนนั้นยังอยู่ในสัญญา 2 ปีเขาไม่จำเป็นต้องคืนอะไรให้เลยแต่เมฆากลั
더 보기
ตอนที่ 10 แสงสว่างแห่งวันใหม่
ตอนที่ 10แสงสว่างแห่งวันใหม่งานแต่งงานจากที่ตั้งใจว่าจะเป็นแค่เพียงงานเล็กๆกลายเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ ดิเรกจากที่ตั้งใจว่าจะไม่กลับมาวุ่นวายเรื่องทางโลกก็ยอมที่จะมาเป็นคนจัดงานแต่งให้กับลูกชายและนอกเหนือจากเรื่องความสุขของลูกๆแล้วทั้งพนาและดิเรกก็ยอมจับมือคุยกันเปิดใจถึงความผิดพลาดเรื่องราวในอดีตของคนทั้งคู่ “ความรักมันเป็นสิ่งที่บังคับกันไม่ได้ที่ผ่านมาฉันเองก็เห็นแก่ตัวคิดว่านายทำให้นารีไม่รักฉันทั้งที่ความจริงแล้วฉันก็รู้ตั้งแต่แรกว่านารีรักใคร” ดิเรกยอมเปิดใจยอมรับผิดว่าเขาใช้แค่เพียงการเข้าข้างตัวเองหลอกตัวเองไปวันๆและโทษคนอื่นที่ทำให้ความรักระหว่างเขากับนารีไม่สมหวัง “ ฉันเองก็ผิดที่ได้เพชรแท้อย่างนารีมากลับทำร้ายหัวใจของเธอ” “วันนี้เราทั้งสองคนก็ต่างกำพร้าเมียก็คงได้รับกรรมไปตามๆกันแล้วปล่อยอดีตมันผ่านไปต่อไปก็คงเป็นตากับปู่ที่ต้องช่วยกันดูแลหลาน” ชายสูงวัยโอบไหล่ซึ่งกันและกันทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้วไม่มีใครกลับไปแก้ไขมันได้ทั้งดิเรกและพนาต่างก็ตั้งใจว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือบั้นปลายให้ดีที่สุด คอยดูความสำเร็จของลูกและหลานอยู่คอยเป็นกำลังใ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status