All Chapters of หย่ารักคุณสามีใจร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

เสียงโห่ร้องสนุกสนานดังขึ้นในทันทีกติกาง่าย ๆทุกคนหยิบกระดาษคำถามจากกล่องตรงกลาง ใครที่ถูกถามต้องตอบตรง ๆ หรือดื่มให้หมดแก้ว หากใครโดนถามโดยตรง...ห้ามปฏิเสธกระดาษใบหนึ่งถูกหยิบขึ้น“คุณคามินครับ! คำถามคือ‘ตอนนี้คุณกำลังแอบชอบใครอยู่หรือเปล่า?’ ”บรรยากาศเงียบไปแวบหนึ่ง ทุกคนหันมองชายหนุ่มที่นั่งสงบอยู่มุมหนึ่งของวงคามินยิ้มจาง ๆ มือเขายกแก้วขึ้นมาช้า ๆ ท่ามกลางเสียงเชียร์“จะตอบ หรือจะดื่มดีล่ะคุณคามิน!”แต่ก่อนที่แก้วจะถึงริมฝีปาก เขากลับวางมันลง “ตอบก็ได้ครับ”“ผมเคยปล่อยคนคนหนึ่งไป เพราะไม่กล้าพอจะรักษาไว้ ตอนนี้ผมกำลังพยายามจะเอาหัวใจเธอกลับมาเป็นของผม…อีกครั้ง”เสียงปรบมือเบา ๆ ดังขึ้นจากใครบางคน แต่ในหัวใจของใครอีกคนหนึ่งมันสั่นไหวอย่างแรงอริสราเงียบ ไม่กล้ามองหน้าเขามือเธอกำเสื้อคลุมแน่น รู้ดีว่าใครคือคนที่เขาหมายถึงต่อมา กระดาษอีกใบถูกหยิบขึ้น“คุณอริสราค่ะ คำถามของคุณคือ‘เคยรักใครมากพอที่จะให้อภัยทุกอย่างไหม?’ ”เสียงรอบวงเงียบลงอีกครั้งทันที เธอ

ทศกรมองเพื่อนรักอย่างพิจารณาในแววตาของคามินมีทั้งความสำนึก ผิดหวัง และเจ็บปวดปะปนกัน“แล้วเธอรู้ไหมว่าทริปนี้เป็นแผนของมึง”“ตอนแรกไม่รู้ตอนนี้ก็คงรู้แล้ว”ทศกรพยักหน้าเบา ๆ พลางถอนหายใจ“กูไม่ใช่คนที่ชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวของมึงแต่มึงรู้ใช่ไหม ว่าถ้ารักอีกครั้ง มึงต้องไม่ทำให้เธอเจ็บอีก”คามินหันมามองเพื่อนสนิท แล้วพูดอย่างหนักแน่น“กูรู้และกูจะไม่ทำพลาดอีก”เสียงนกร้องรับแสงแดดยามเช้าที่ส่องลอดม่านหน้าต่าง บ้านงามหลังใหญ่หลังงามซึ่งเคยเงียบเหงาราวบ้านไร้ชีวิต กลับดูมีประกายบางอย่างขึ้นมาเล็กน้อย แม้จะยังไม่ถึงกับสดใส แต่ก็ดูไม่อึมครึมเหมือนช่วงที่ผ่านมาป้าสมจิต แม่บ้านประจำบ้าน ที่ดูแลคามินมาตั้งแต่เขาเป็นเขายังเด็ก ยืนเช็ดแก้วกาแฟอยู่ในครัวด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ดวงตาคมหรี่ลงคล้ายกำลังครุ่นคิด หลังจากที่อริสราไปจากชีวิตเขา คามินขอให้ป้าสมจิตรมาช่วยดูแลบ้านเขายังขอร้องป้าสมจิตรไม่ให้บอกเรื่องของเขากับอริสรา กับผู้เป

แดดยามสายอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังอบอุ่นพอให้เหงื่อซึมเบาๆ อริสราเดินเคียงข้างคามินในตลาดเช้าเล็กๆ เสียงพ่อค้าแม่ค้าเจื้อยแจ้ว ข้าวของวางเรียงราย สีสันสดใส และกลิ่นหอมของผลไม้สุกกำลังทำให้บรรยากาศยิ่งมีชีวิตชีวา“คุณอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมคะ”“ถ้าอยากทานอะไรป้าจิตรจะได้ทำไว้ให้ตอนเย็น”คามินหันไปมองหญิงสาวที่กำลังยืนเลือกมะเขือเทศลูกเล็กๆ อยู่ข้างๆ ใบหน้าเธอไม่ได้แต่งแต้มอะไรมากมาย แค่แป้งฝุ่นบางๆ กับริมฝีปากสีธรรมชาติ แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้ดูสดใสกว่าผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยอยู่ด้วยเขาไม่ได้ตอบทันทีแต่เดินตามเธอไปเงียบๆเธอยิ้มให้แม่ค้าขายผัก ยืนคุยถามราคาด้วยเสียงอ่อนโยน แล้วก็ก้มๆ เงยๆ เลือกข้าวของใส่ตะกร้าแบบที่ภรรยาทั่วไปเขาทำกัน...ภรรยาของเขาแล้วมันก็เกิดคำถามขึ้นมาในใจของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว“ทำไมกันนะตั้งแต่แต่งงานกับเธอมาเกือบสามปี เขาถึงไม่เคยเห็นค่าของสิ่งเล็กๆ แบบนี้เลย”ทำไมถึงไม่เคยมองเธอในแง่ของ “ความสุข”ทำไมถึงมองเธ

อริสรานิ่งไป ดวงตาเธอแดงชื้น แต่มีรอยยิ้มตรงมุมปากอย่างอดไม่ได้เธอยื่นมือไปแตะนิ้วของเขาเบาๆก่อนจะบอกเสียงนุ่ม“ถ้าคุณตั้งใจจะใส่มันจริงๆ คราวนี้ก็อย่าถอดมันอีกนะคะ”เขายิ้มและพยักหน้าไม่ต้องพูดคำไหนเพิ่มเติมอีกเพราะในค่ำเย็นแสนธรรมดานั้นคนสองคนได้กลับมาใส่หัวใจให้กันอีกครั้งแล้วจริงๆเช้าวันจันทร์ บรรยากาศในสำนักงานดูคึกคักกว่าปกติเล็กน้อย เพราะเป็นต้นสัปดาห์ หลายคนเร่งจัดการเอกสาร เตรียมประชุมหรือทบทวนแผนงานกันตามหน้าที่แต่ทันทีที่ประตูห้องผู้บริหารเลื่อนเปิดออก พร้อมกับร่างสูงในสูทสีเข้มของ "คุณคามิน" เดินผ่านทางเดินกระจกยาวไปยังห้องประชุมใหญ่เสียงกระซิบกระซาบก็ค่อยๆ ดังขึ้น“เอ๊ะคุณคามินใส่แหวนเหรอ?”“ไม่เคยเห็นเลยนะ ก่อนหน้านี้มือโล่งตลอด”“แหวนแต่งงานรึเปล่า”“หรือบอสเราแต่งงานแล้ว”พนักงานสาวหลายคนเหลือบมองทันทีที่เขายกมือขึ้นผลักประตูห้องประชุม ริมนิ้วนางข้างซ้ายของเขามีแหวนวงเรียบวางแนบแน่น

คอนโดของอริสราเงียบสงบยามเช้า ดวงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างกระจกใส ทำให้ทุกอย่างในห้องดูนุ่มนวลและอบอุ่น เธอและคามินนั่งอยู่ที่โต๊ะกาแฟ ท่ามกลางการพูดคุยสบายๆ เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในระหว่างที่เธอกับเขาแยกทางกัน และการกลับมาของอริสราในชีวิตเขาคามินยิ้มบาง ๆ ในขณะที่เธอเอ่ยถามถึงงานและชีวิตส่วนตัวของเขา พวกเขาทั้งคู่รู้สึกเหมือนเป็นการเริ่มต้นใหม่ แม้จะยังไม่มั่นใจว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน แต่ในวันนี้ มันก็เพียงพอที่จะทำให้หัวใจพองโตอีกครั้งเสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำลายความเงียบที่ทั้งสองสร้างขึ้นมา"ใครนะ" อริสราถามเสียงเบา ก่อนจะเดินไปเปิดประตูทันทีที่เปิดประตูออกไป แอมมี่ก็ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้างหน้า สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความ ตื่นเต้นที่เห็นเพื่อนรักของเธอและคามินในห้องของเพื่อนสาว"เฮ้ย! ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช้ไหม คุณคามินมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ" แอมมี่พูดแล้วหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นเขานั่งอยู่ในห้องคามินลุกขึ้นยืนและมองไปที่แอมมี่นิ่งๆ ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ "สวัสดีครับแอมมี่"อริส