《แค้นรักเต็มหัวใจ》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

รัลภัทรรีบขับรถมายังโรงพยาบาลตามที่ปลายสายบอกก่อนที่เขาจะตัดสายเธอไป หญิงสาวจอดรถได้ก็พุ่งตรงมาสอบถามเจ้าหน้าที่ได้รับการยืนยันว่าพี่ชายของเธอถูกแทงและถูกนำตัวมารักษาที่โรงพยาบาลนี้จริง ๆ ตอนนี้อยู่ในห้องฉุกเฉิน รัลภัทรจึงรีบไปรอที่หน้าห้องนั้น หัวใจเธอสั่นไหว เมื่อไปถึงก็เห็นร่างสูงของใครคนหนึ่งยืนหันหลังอยู่หน้าห้อง ร่างบางหยุดนิ่งชั่วขณะก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ทีละก้าวอย่างช้า ๆยิ่งใกล้ร่างนั้นก็ยิ่งแจ่มชัดขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นความสูง ทรงผมจากด้านหลัง ใบหู ก็เหมือน...หญิงสาวหยุดยืนนิ่งเมื่อเข้ามาหยุดอยู่ด้านหลังชายคนนั้น หัวใจเต้นระส่ำรัวเร็ว ปากคอแห้งผาก แทบพูดอะไรไม่ออก ดวงตาสั่นไหวได้แต่ภาวนาในใจว่าขออย่าให้เป็นเขา“คุณใช่มั้ยที่เป็นคนโทร.บอกฉัน”เหมือนเขาจะรู้สึกตัวตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอปรากฏตัวอยู่ด้านหลัง แต่แค่ยังไม่หันกลับไปมองแค่นั้น อึดใจร่างสูงนั้นจึงหันกลับมามองเธอพร้อมกับคำตอบ“...ใช่”รัลภัทรอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เป็นเขา คนที่เธออยากหลีกหนีให้ไกล ก่อนที่น้ำตาหยดหนึ่งจะรินไหลลงมา ร่างบางรู้สึกเหมือนคนหมดแรงแทบยืนไม่ไหวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบ

รัลภัทรขับรถมาถึงบ้านก็เป็นเวลาเกือบตีสี่ หากป้าน้อยก็ยังเฝ้ารอฟังข่าวอย่างไม่หลับไม่นอน แม้จะจ้างมาช่วยดูแลลูกแต่ป้าน้อยก็รู้สึกรักและเป็นห่วงรัลภัทรกับลูกสาวตัวน้อยของเธอเหมือนญาติที่ใกล้ชิด“เป็นยังไงบ้างหนูรัล ป้ารู้ข่าวแล้วนอนไม่หลับเลย”ดวงตาที่ยังบวมช้ำจากการร้องไห้แลมองลูกสาวที่หลับปุ๋ย ก่อนจะหันกลับมาตอบ“หมอยังต้องดูอาการอย่างใกล้ชิดค่ะป้าน้อย หากมีอะไรฉุกเฉินจะโทร.มาบอกเอง รัลอยู่เฝ้าตรงนั้นก็คงช่วยอะไรไม่ได้”“ดีแล้วละ กลับมาพักที่บ้าน พระอาทิตย์ขึ้นค่อยว่ากันใหม่ ป้าก็รีบไปสวดมนต์ภาวนาเท่าที่ทำได้ ป้าเชื่อว่ายังไงภูก็ต้องปลอดภัย”รัลภัทรพยักหน้า ในใจเธอหวาดกลัวเพียงเรื่องพี่ชายไม่พอยังต้องมาพะวงเรื่องที่ผู้ชายคนนั้นจะกลับเข้ามาในชีวิตเธอ กับลูกอีก หญิงสาวยังไม่อยากคิดว่าถ้าเขารู้ว่าหลังจากที่เขาอยากทำลายชีวิตเธอกับพี่ชายพังลง ได้มีสิ่งหนึ่งที่หลงเหลือในความสัมพันธ์เขาจะรู้สึกอย่างไรคงไม่ใช่ความดีใจแน่ ๆถึงอย่างไรร่างกายมันก็ต้องได้รับการพักผ่อนบ้าง เธอหลับลงในช่วงใกล้รุ่งแล้วรู้สึกตัวขึ้นมาเมื่อลูกสาวที่นอนอยู่ใกล้ ๆ คลานมาสะกิด“แมะ แมะ ขา”มือน้อย ๆ ตีแปะ ๆ ลงที่ต้นแข

ชายหนุ่มเดินออกมาถามพยาบาลอีกครั้งก็รู้ว่าหญิงสาวเดินมาถามหาฝ่ายการเงิน คาดว่าเธอคงจะไปที่นั่นจึงได้ตามลงไปดู และก็เห็นว่าเธอคุยกับเจ้าหน้าที่ก่อนจะเดินออกมาด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล ต่อค่ารักษาพยาบาลที่ได้ฟังคร่าว ๆ ขนาดยังไม่สิ้นสุดกระบวนการค่ารักษายังปาเข้าไปเกือบแสน แล้วนี่พี่ชายของเธอก็ยังไม่ฟื้นเลยในขณะที่เห็นหญิงสาวเป็นกังวลเกี่ยวกับค่ารักษามุมปากหยักก็ยกยิ้มขึ้น แน่นอนว่ามันไม่ใช่รอยยิ้มที่เอื้ออาทร“ทำไมทำหน้าลำบากใจอย่างนั้นล่ะ”เสียงทุ้มดังขึ้นอยู่ด้านหลังของเธอ หญิงสาวเดินผ่านเขาโดยไม่ได้สังเกตจึงไม่เห็น เมื่อเห็นแล้วเธอก็เลือกจะเดินไปทางบันไดหนีไฟก่อนเขาจะรีบตามไปแล้วกระชากข้อแขนเล็กให้หันมาเผชิญหน้าคุย“อ่อย” มุมปากหยักยกยิ้ม“พูดบ้าอะไร”“เอ้า ก็ถ้าเธอไม่อยากอ่อยฉันจะเดินลงมาตรงนี้ทำไม ให้มีแค่เราสองคน”เธอสะบัดข้อมือหลุด จ้องหน้าตึงเข้ม“ค่ารักษามันแพงนักเหรอ ไม่มีปัญญาจ่ายใช่ไหมล่ะ”รัลภัทรข่มกลั้นอารมณ์ที่ปะทุเดือดในอกกับสีหน้าเย้ยหยันและคำพูดประชดประชัน รอยยิ้มสาแก่ใจของเขาบาดลึกเข้าไปถึงหัวใจเธอ“มองแบบนี้ อย่าบอกนะว่ากำลังอยากขอให้ฉันช่วย ถ้าใช่ ก็พูดมันออกมาตรง ๆ ไ

ก็เป็นไปได้น่าสงสาร!เมื่อมีงานเด้งขึ้นมาอีกหญิงสาวก็กดรับ คราวนี้ผู้โดยสารยืนรออยู่หน้าตึกสำนักงานขนาดใหญ่ เป็นผู้โดยสารหญิงชายสองคนจุดหมายคือร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่งระหว่างทางเธอทำหน้าที่เป็นพลขับเงียบ ๆ ฟังผู้โดยสารคุยกันถึงเรื่องงานอย่างออกรส“เธอๆ เมื่อเช้าประชุมกับคุณซินใช่ไหม? เป็นไงบ้าง”พนักงานสาวร่างอวบหันไปถามเพื่อนที่นั่งมองโทรศัพท์“ก็เหมือนเดิมแหละ… คุณซินยังโหดเหมือนเคย ประชุมทีไรไม่มีใครกล้าเถียงเลย” อีกคนถอนหายใจเฮือก “แต่ก็ต้องยอมแหละนะ เขาเก่งจริง ขึ้นชื่อว่าเป็นคนที่ปั้นโครงการอสังหาฯ ระดับพันล้านได้ในเวลาไม่กี่ปี”“ใช่ เก่งก็เก่ง แต่ใจร้ายชะมัด ไม่ค่อยเห็นใจพนักงานเลย” คนแรกบ่นเสียงอุบ “ตอนบ่ายยังตำหนิหัวหน้าฝ่ายการตลาดเสียงดังอยู่เลย เห็นแล้วเครียดแทน”รัลภัทรที่จับพวงมาลัยขับรถอยู่เงียบ ๆ แอบได้ยินบทสนทนาทั้งหมด หัวใจเธอสะดุดเล็กน้อยกับชื่อ “คุณซิน” ชื่อเดียวกับคนใจร้ายที่เธอเคยเรียกพี่ซินคะ พี่ซินขาจะเป็นเขาอีกเหรอเขาเป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ…?การเข้ามาทำอาชีพไรเดอร์มันทำให้เธอเห็นแง่มุมของผู้โดยสารจริง ๆ พวกเขาบางคนที่เครียดจาก

เช้าวันต่อมาก่อนออกจากบ้านไปเยี่ยมพี่ชายที่โรงพยาบาลเธอก็กำชับกับป้าน้อยว่าให้คอยดูรถที่อาจมีมาจอดใกล้บ้านแล้วอย่าเพิ่งพาไลลาออกไปเล่นนอกบ้านจนกว่าเธอจะกลับมา เช่นเดียวกันเมื่อพี่ชายเธอยังนอนรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลเขาก็ไม่ได้ไปทำงาน มีสายโทรศัพท์โทร.เข้ามา รัลภัทรรับสาย คนในสายเป็นเสียงของผู้ชายอ้างว่าเป็นเจ้าของร้านที่พี่ชายเธอทำงานอยู่“ตอนนี้พี่ภูนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ...ถูกทำร้ายค่ะ ยังไม่ฟื้นเลย...หนูเป็นน้องสาวพี่ภูค่ะ”เป็นถ้อยคำที่รัลภัทรพูดกับคนในสาย แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่เชื่อจึงจะเดินทางมาดูให้เห็นกับตาที่โรงพยาบาล ภูมินทร์ถือเป็นตัวท็อปของร้านตัวทำเงินเรียกแขกก็ว่าได้ เวลาแขกสาว ๆ มาเที่ยวไม่เจอก็ต่างถามหาแอนดริว เป็นเจ้าของร้านบาร์โฮสที่ภูมินทร์ทำงานเขาเดินทางมาที่โรงพยาบาลด้วยตัวเองในฐานะเจ้านายที่มาดูลูกน้อง เมื่อได้พบกับรัลภัทรชายหนุ่มก็มองเธออย่างมีความคิด“น้องเป็นน้องสาวของไอ้ภูจริงเหรอ” ‘หน้าไม่ค่อยเหมือนกันเลย ไม่ใช่ว่าเป็นเมีย เหมือนเด็กคนอื่นในร้านนะเว้ย’ รัลภัทรพยักหน้า “เป็นน้องสาวจริง ๆ ค่ะ”แอนดริวยกมือประสานกันใต้อก ส่ายหน้าพร้อมกับระบายลมหายใจเมื่อเ