Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

Nasa sala si Arthur habang kausap sa kabilang linya ng kaniyang cellphone si Zephorah nang marinig ni Cheska ang usapan nila.“Sige… Sunduin kita mamaya. Message mo ako pag-offboarding na kayo. Then will have dinner later at our favourite restaurant.” Paalala niya kay Zephorah.“Okay. Sige. Ingat ka. Have a safe flight.” Sabi ni Arthur bago niya pinindot ang end call button.“Tila nag-iiba na ang trato mo kay Zephorah. Akala ko ba hindi mo siya mahal?” Paalala ni Cheska.“Bumabawi lamang ako dahil sa nangyari sa kaniya noong pumunta siya sa bahay ng lola niya.” Pagdadahilan ni Arthur.Suminghal naman si Cheska na tila di nagustuhan ang dahilan ni Arthur.“Talaga?” Taas kilay niyang tanong.Tumango si Arthur. “Cheska…” Malambing nitong tawag. Inabot niya ang kamay ng babae na agad namang winaksi ni Cheska at tinalikuran si Arthur. “Malaki ang utang na loob ko kay Cheska. Dahil sa kaniya makukuha ko ang mana ko sa mga magulang ko.” Sabi nito at niyakap si Cheska habang nakatalikod ito.

Tanghali na nang magising si Zephorah. Ngunit di agad siya bumangon. Masakit ang kaniyang ulo dahil sa hangover. Kasabay din nito ang kaniyang pagkahilo na sa tuwing susubukan niyang bumangon ay nasusuka siya. Bukod doon, namamaga ang kaniyang mga mata.“Shit! Gaano ba karami nainom ko kagabi?” Ni hindi na matandaan ni Zephorah ang nangyari sa kaniya at kung paano siya nakauwi.Maya't tumunog ang kaniyang phone, hudyat na may notification siyang natanggap. Napansin niyang mensahe iyon galing sa kaniyang bank account. Napakunot ang kaniyang noo nang makitang may pumasok na limang daang libo sa kaniyang account at nanggaling iyon kay Arthur. Napataas ang isang kilay niya.“Ayos ahh… Nagpapadala na ng pera. Ano 'to? Pambawi sa kaniyang kasalanan na ginawa?” Napailing na lamang siya at hinagis sa kama ang kaniyang cellphone.Nagpunta sa banyo si Z upang maligo nang sa gayon ay mahimasmasan siya mula sa hangover. Sa kaniyang pagbaba, nasa kusina si Manang Elen na agad na napansin ang pamum

Hindi agad nakasagot si Arthur sa tanong ni Zephorah. Kaya kinuha iyon na oportunidad ni Zephorah upang siya ay makaalis at magtungo sa ospital. Ngunit nang makarating sa ospital, naabutan na niyang tulog ang matanda, kaya wala siyang magawa kundi ang lisanin ang ospital. Plano niyang umuwi sa kanilang bahay… Ngunit may bahay ba siyang maituturing na kaniya? Mapait siyang natawa sa isip. “Bahala na kung saan ako mapunta.” Bulong niya sa sarili. Nagmaneho lamang si Zephorah nang paikot-ikot sa buong city, hanggang mapagdesisyunan niyang umuwi sa bahay. Sinadya na niya talaga na abutin siya ng madaling-araw. Nang sa gayon ay makapag-muni-muni siya sa mga nangyayari sa kaniyang buhay.Dumating siya sa bahay at napansing tahimik na ang lugar. Binuksan lamang ang ilaw sa bandang garahe at sa kusina nang magkaroon ng ilaw sa kapaligiran sa kaniyang pag-uwi. Tahimik niyang binaybay ang daan patungo sa kaniyang kwarto. Ngunit bago pa man siya makapasok sa kaniyang silid, mula sa opisina ni Art

Nakarating sa mansyon si Zephorah at naabutan niyang magkausap muli sina Cheska at Arthur, ngunit nagsawalang-bahala lamang siya. Dinaanan niya ang dalawa na tila ba hindi niya ito nakita. Nakasunod naman si Sandra sa kaniya upang tulungan itong buhatin ang mga kahon na puno ng libro ng kaibigan.Samantalang si Arthur ay napakunot ang noo habang sinusundan ng tingin ang kaniyang asawa. ‘Tila may nagbago kay Zephorah. Sadya nga bang wala lamang sa kaniya na nakikipag-usap ako kay Cheska, kahit na alam niya na naghalikan kami ni Cheska sa bar?’ Tanong nito sa isip.“Ano ba, Arthur?! Kanina pa ako nagsasalita, mukhang nasa ibang tao ang atensyon mo.” Inis na reklamo ni Cheska na nagpabalik mula sa malalim na pag-iisip si Arthur.“Alam ko. Hindi ba sinabi ko sa’yo na kailangan niyo nang lumipat?”“Sigurado ako… Inutusan ka ni Zephorah na paalisin kaming mag-ina dito, ano?!”“Ilang beses ko sinabi sa’yo. Ano man ang desisyon ko ay walang kinalaman si Zephorah dito. Isa pa… Ako naman ang ku

Napalingon si Zephorah sa bukana ng pintuan nang may narinig na kaluskos na nagmumula sa labas. Mga yabag iyon na tila tumatakbo papalapit sa kaniyang kwarto. Napansin din niya ang paghinto ng mga yabag nang tumapat ang bisitang iyon sa pintuan at binuksan niya ito. Iniluwal noon si Sandra na tila nagmamadaling pumasok at agad na tiningnan ang bawat parte ng katawan ng kaibigan, dahilan upang mapakunot ang noo ni Zephorah.“Teka nga… Aww! Aray ko naman! Dahan-dahan!” reklamo ni Zephorah.“Sinaktan ka ba ng bruhang iyon?” Napaikot ang mata ni Z sa tanong ni Sandra.“Hindi pa ba halata? Ito oh!” Inangat niya ang kamay niyang may bendahe at ang paa niya… na pinagsisihan din niya sa huli. Sapagkat napangiwi siya sa sakit ng kaniyang mga baleng buto.“Buwisit talaga ang babaeng iyon! Gusto mo bang kasuhan natin? Attempted murder.” Gigil na sabi ni Sandra. “Puwede ko siyang ipadampot agad at hindi na natin kailangan ng warrant.Napatawa na may halong pag-iling si Zephorah. “No need. Nakapag